Chlorowanie Toluenu: Mechanizm i Reakcje

Dzisiaj omówimy mechanizmy reakcji, a w szczególności chlorowanie benzenu. Temat ten często pojawia się na egzaminach i choć wydaje się skomplikowany, na potrzeby egzaminów można go oswoić. Opanować musisz trzy rodzaje mechanizmów: rodnikowy, elektrofilowy i nukleofilowy. Ich nazwy pochodzą od czynników, które atakują cząsteczkę. Rodnik - cząsteczka lub atom zawierający niesparowany elektron.

Halogenowanie Benzenu

Halogenowanie jest to reakcja chemiczna polegająca na addycji (dodaniu), substytucji (podstawieniu) lub przegrupowaniu atomów pierwiastków z grupy fluorowców (halogenów) do cząsteczek związków organicznych, w wyniku czego powstają halogenopochodne. Związki aromatyczne biorą udział w reakcjach, w których zostaje zachowany nienaruszony układ zdelokalizowanych elektronów π. Do takich reakcji należy substytucja elektrofilowa.

Reakcja z halogenami, a przede wszystkim z chlorem lub bromem, zachodzi w obecności kwasu Lewisa, np. FeCl3 lub FeBr3. W praktyce używa się metalicznego żelaza w postaci pyłu lub opiłków. Żelazo reaguje z bromem lub chlorem, tworząc chlorek lub bromek żelaza(III). W reakcji tej tworzą się m.in.

Mechanizm Katalitycznego Halogenowania Benzenu

Reakcja przebiega w trzech etapach: tworzenie elektrofila, tworzenie kompleksu sigma oraz odtworzenie układu aromatycznego i katalizatora. W wyniku oddziaływania chmury elektronów π układu aromatycznego z powstałą (z bromu i FeBr3) parą jonową, powstaje kompleks zwany kompleksem π. W kolejnym etapie tworzy się wiązanie sigma między elektrofilem a jednym z atomów węgla układu aromatycznego.

W powstałym kompleksie (zwanym kompleksem sigma) atom węgla, wiązany z elektrofilem, zmienia hybrydyzację z sp2 na sp3, a ładunek dodatni jest w nim zdelokalizowany pomiędzy pozostałe pięć atomów węgla. Ostatnim etapem jest eliminacja protonu, połączona z aromatyzacją układu cyklicznego. Wyeliminowany proton rozkłada anion FeBr4-, odtwarzając katalizator (FeBr3).

Przeczytaj także: Izomeria w Chlorowaniu Trimetylopentanu

Etapy Reakcji Halogenowania Benzenu

  1. Etap 1: Tworzenie elektrofila
  2. Etap 2: Tworzenie karbokationu - atak pi elektronów pierścienia aromatycznego cząsteczki benzenu na atom chloru kompleksu obdarzony ładunkiem dodatnim.
  3. Etap 3: Odtworzenie układu aromatycznego i katalizatora - wolna para elektronowa atomu X w kompleksie FeX4- atakuje proton w pierścieniu, co odtwarza strukturę aromatyczną oraz katalizator z jednoczesnym utworzeniem cząsteczki HX.

Halogenowanie Pochodnych Benzenu

Pochodne benzenu, podobnie jak sam benzen, ulegają reakcjom substytucji elektrofilowej. Na przykład metylobenzen (toluen) reaguje z mieszaniną nitrującą HNO3+H2SO4, tworząc nitrotoluen. Rozwiązując zadania dotyczące węglowodorów aromatycznych, musisz umieć określić kierunek substytucji elektrofilowej. Pochodne benzenu uczestniczą w wielu reakcjach, które mają zastosowanie praktyczne. Chlorowanie toluenu w obecności katalizatora FeCl₃ prowadzi do podstawienia atomu chloru w pierścieniu aromatycznym. Sulfonowanie toluenu za pomocą stężonego kwasu siarkowego prowadzi do powstania kwasu toluenosulfonowego: CH3+H2SO4→CH3SO3H+H2O.

Chlorowanie Benzenu w Obecności Światła

Benzen pod wpływem światła ultrafioletowego może ulec reakcji addycji do 1,2,3,4,5,6-heksachlorocykloheksanu. Reakcję tę po raz pierwszy przeprowadził Michael Faraday w 1825 roku. 1,2,3,4,5,6-heksachlorocykloheksan (lidan) jest powszechnie stosowany jako pestycyd, a także jako aktywny składnik preparatów do zwalczania szkodników, głównie w leśnictwie i w uprawach roślin przemysłowych.

1,2,3,4,5,6-heksachlorocykloheksan jest substancją krystaliczną o słabym zapachu stęchlizny. Wykazuje on właściwości owadobójcze, z tego powodu stosowano go do ochrony zielników przed owadami. W medycynie jest wykorzystywany jako lek do stosowania zewnętrznego przeciw wszawicy i świerzbowi.

Benzen w obecności światła reaguje z chlorem dając 1,2,3,4,5,6-heksachlorocykloheksan. Jest to reakcja addycji, która przebiega bardzo nietypowo jak na związek aromatyczny, gdyż tutaj aromatyczność traci. Poznanie jego reakcji chemicznych jest niezbędne do zrozumienia chemii organicznej.

Benzen uczestniczy w różnych typach reakcji chemicznych. W reakcjach substytucji elektrofilowej podstawniki w pierścieniu benzenowym są zastępowane przez inne grupy. Mechanizm substytucji elektrofilowej przebiega w trzech etapach. Najpierw tworzy się elektrofil np. 💡 Ciekawostka: Podstawniki obecne w pierścieniu benzenowym mają wpływ kierujący na miejsce przyłączenia kolejnego podstawnika.

Przeczytaj także: Skutki chlorowania wody z fenolem

Podstawniki I rodzaju np.−NH2,−OH,grupyalkilowe,fluorowcenp. -NH₂, -OH, grupy alkilowe, fluorowce kierują do pozycji orto i para, natomiast podstawniki II rodzaju np.−NO2,−SO3H,−COOHnp. Ksyleny to dimetylobenzeny występujące w trzech izomerach: orto 1,2−dimetylobenzen, meta 1,3−dimetylobenzen i para 1,4−dimetylobenzen.

Pochodne benzenu, podobnie jak sam benzen, ulegają reakcjom substytucji elektrofilowej. Na przykład metylobenzen (toluen) reaguje z mieszaniną nitrującą HNO3+H2SO4, tworząc nitrotoluen. Rozwiązując zadania dotyczące węglowodorów aromatycznych, musisz umieć określić kierunek substytucji elektrofilowej. Pochodne benzenu uczestniczą w wielu reakcjach, które mają zastosowanie praktyczne. Chlorowanie toluenu w obecności katalizatora FeCl₃ prowadzi do podstawienia atomu chloru w pierścieniu aromatycznym. Sulfonowanie toluenu za pomocą stężonego kwasu siarkowego prowadzi do powstania kwasu toluenosulfonowego: CH3+H2SO4→CH3SO3H+H2O.

Przeczytaj także: Płukanie studni: jak to zrobić poprawnie?

tags: #toluen #chlorowanie #mechanizm

Popularne posty: