Bystra Woda Mineralna i Ziemia Kłodzka

Szczegóły: Opublikowano: 18. April 2026

Woda gazowana Bystra PET 0,5L to naturalna woda mineralna, zaliczana do wód średniozmineralizowanych. Woda Bystra wydobywana jest z własnego, naturalnego ujęcia już od 1986 roku. Dzięki nowoczesnym rozwiązaniom technologicznym stosowanym przez nasze przedsiębiorstwo, produkcja wody Bystra jest całkowicie bezpieczna i przyjazna dla środowiska.

Woda gazowana Bystra dostarcza do organizmu różnorodne składniki odżywcze, które są bardzo cenne dla naszego zdrowia. W jej składzie znajdziemy magnez, wapń, potas, a także chlorki, wodorowęglany i siarczany.

Woda gazowana Bystra jest idealna do biur, zakładów produkcyjnych, budów oraz dla przedstawicieli handlowych i pracowników terenowych. Dzięki regularnemu dostępowi do świeżej i zdrowej wody, Twoi pracownicy będą lepiej nawodnieni, co wspiera ich zdrowie oraz efektywność w pracy. Zamów już dziś i zapewnij swoim pracownikom stały dostęp do najwyższej jakości wody mineralnej, idealnej do codziennego spożycia.

Ziemia Kłodzka: Kraina Historyczna i Geograficzna

Ziemia Kłodzka (czes. Kladsko lub Hrabství kladské, niem. Glatzer Ländchen lub Grafschaft Glatz) - teren dawnego hrabstwa kłodzkiego, dziś powiatu kłodzkiego, kraina historyczna leżąca na południe od Dolnego Śląska obejmująca Kotlinę Kłodzką i otaczające ją tereny górskie (Góry Suche, Góry Stołowe, Góry Sowie, Góry Złote, Góry Bardzkie, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie). Do Ziemi Kłodzkiej należy jeszcze rejon Nowej Rudy z Wzgórzami Włodzickimi położonymi na pn. od Wzgórz Ścinawskiech. Jest on jednak raczej łączony z Górami Sowimi już do Kłodzczyzny nie zaliczanymi. Fizjograficznie do regionu tego należałoby zaliczyć też obszar Broumova, gdzie m.in. leży przeważająca część pasma górskiego znanego u nas jako Góry Stołowe. Oddzielenie tego regionu od Kłodzczyzny ma podłoże historyczne sięgające średniowiecza.

Główne miejscowości Ziemi Kłodzkiej: Kłodzko, Nowa Ruda, Bardo, Bystrzyca Kłodzka, Polanica-Zdrój, Duszniki-Zdrój, Szczytna, Kudowa-Zdrój, Lądek-Zdrój, Stronie Śląskie, Radków.

Przeczytaj także: Dostępność Wody Bystra Gazowanej

Ziemia Kłodzka to bardziej kraina historyczna i administracyjna niż geograficzna. Jej obszar pokrywa się z grubsza z dawnym Hrabstwem Kłodzkim, a dzisiejszy zasięg wyznaczony jest przebiegiem granicy polsko-czeskiej. Mająca kształt niemalże prostokąta postawionego skośnie na jednym z wierzchołków, jest Ziemia Kłodzka ze wszystkich stron otoczona terenami należącymi do Republiki Czeskiej. Z Polską łączy się niezbyt szerokim przesmykiem od pn.-wsch. Dzisiejsze obszary przygraniczne były dawniej silnie ze sobą związane, co widać choćby po przebiegu starych dróg, prowadzących teraz donikąd, bo urywających się na granicy.

Kraina ta należy do dwu regionów geograficznych: Sudetów Środkowych i Sudetów Wschodnich. Obie części oddzielone są Nysą Kłodzką, płynącą tutaj dokładnie południkowo.

Ziemia Kłodzka jest wyjątkowym zakątkiem w Polsce. Dzieje miast regionu pełne są tajemnic i fascynujących historii, sięgających nawet czasów antycznych. Niegdyś przebiegał tędy bursztynowy szlak, a na torfowisku pod Zieleńcem niejeden amator poszukiwał śladów bursztynowej komnaty. Ziemia Kłodzka, jak każdy region przygraniczny, była też areną sporów pomiędzy sąsiadami. W tyglu kulturowym wymieszały się tradycje mieszkańców tych ziem: Niemców, Czechów, Polaków, Austriaków i Żydów. Dzięki nim region pełen jest cennych pamiątek z dawnych lat. Niektóre, to perły na skalę światową. Bazylika pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Wambierzycach, Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin Patronki Ziemi Kłodzkiej - barokowa bazylika znajdująca się w Wambierzycach. Wybudowana została w latach 1715 - 1723.

Atrakcje Przyrodnicze i Turystyczne

Ziemia Kłodzka to również liczne osobliwości natury, jakich na próżno szukać w innych zakątkach kraju. Góry Stołowe (332.48; niem. Heuscheuergebirge, czes. Stolové hory, dawn. Hejšowina) - masyw górski w Sudetach Środkowych, na styku z Sudetami Wschodnimi. Wypiętrzone przed 30 milionami lat są jednymi z nielicznych w Europie gór płytowych. Płyty z górnokredowych piaskowców ciosowych ułożone są poziomo - stąd nazwa gór, bo płaskie jak stół.

Zachodnia część Gór Stołowych leży na terenie Czech i nosi nazwę Wyżyna Broumovska (czes Broumovská vrchovina). Południowo-zachodni skraj pasma w okolicach Mieroszowa - Gorzeszowa - Krzeszowa - Chełmska - Okrzeszyna nosi nazwę Zaworów.

Przeczytaj także: Naturalna woda Bystra

Na uwagę zasługują również nowe atrakcje regionu Kłodzczyzny, oddane we władanie turystów: kopalnia węgla kamiennego w Nowej Rudzie, kopalnia złota w Złotym Stoku, czy pełna tajemnic nieczynna kopalnia uranu w Masywie Śnieżnika. Muzeum - Kopalnia Złota w Złotym Stoku - w dawnej kopalni złota i arsenu 28 maja 1996 r. uruchomiono Muzeum Górnictwa i Hutnictwa Złota.

Ziemia Kłodzka to również największe w Polsce skupisko uzdrowisk bogatych w lecznicze wody mineralne (gł. szczawy). W kurortach Ziemi Kłodzkiej leczy się m.in. schorzenia pulmonologiczne, reumatologiczne, neurologiczne, gastrologiczne, kardiologiczne oraz ginekologiczne. Tradycyjne formy lecznictwa uzdrowiskowego wsparte zostały w ostatnich latach ofertą licznych ośrodków SPA.

Miłośnicy pieszych wędrówek odnajdą na Ziemi Kłodzkiej prawdziwy raj. Setki kilometrów szlaków turystycznych pozwalają delektować się bliskością przyrody oraz wyjątkowymi widokami. Rowerzyści także będą mieli wiele powodów do zadowolenia. Ziemia Kłodzka ceniona jest przez narciarzy, snowboarderów i biathlonistów. Najbardziej znanymi stacjami narciarskimi regionu są: Zieleniec oraz Czarna Góra.

Kultura i Historia Ziemi Kłodzkiej

Ziemia Kłodzka tętni życiem przez cały rok, choć najwięcej dużych przedsięwzięć kulturalno-rozrywkowych organizowanych jest tu latem. Perłę w koronie regionalnego kalendarza imprez stanowi Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach - najstarszy festiwal pianistyczny na świecie. W przyszłym roku odbędzie się już 65. edycja tego wielkiego święta muzyki poważnej. Szeroki wachlarz wydarzeń przygotowano dla miłośników kina. Na Ziemi Kłodzkiej nie brakuje też ważnych imprez sportowych, tj. Rajd Dolnośląski, samochodowe wyścigi górskie, supermaraton kolarski Klasyk Kłodzki, liczne zawody downhillowe, czy zimowe zawody jak Memoriał im.

W X i XI wieku Ziemia Kłodzka była przedmiotem rywalizacji czeskich Przemyślidów i polskich Piastów. Kres tej rywalizacji położył pokój Zielonoświątkowy podpisany w 1137 roku w Kłodzku przez Sobiesława I i Bolesława Krzywoustego. Od tego czasu Ziemia Kłodzka należała do Czech. W roku 1278, książę polski Henryk IV Probus, władający Ziemią Kłodzką, jako czeski lennik nadał prawa miejskie dla Kłodzka, Radkowa i Lądka nadając im. przywilej handlu solą z Wieliczki. W roku 1458 panujący w Czechach Jerzy z Podiebradów ustanowił suwerenne Hrabstwo Kłodzkie. W latach 1471 - 1526 Hrabstwo Kłodzkie wraz z Królestwem Czech pozostawało pod panowaniem Jagiellonów, natomiast po śmierci Ludwika Jagiellończyka przez ponad 200 lat było pod panowaniem Habsburgów.

Przeczytaj także: Bystra Stokrotka: analiza składu

Druga połowa XIII wieku i wiek XIV to okres silnego rozwoju gospodarczego będącego wynikiem gospodarczej działalności zakonów: joannitów i cystersów i silnej kolonizacji niemieckiej ułatwianej przez niemiecką dynastię Luksemburczyków panującą w Czechach. Lata dwudzieste XV wieku przyniosły duże zniszczenia wskutek wojen husyckich. Po wojnach husyckich nastąpił dalszy rozwój gospodarki, rozwój budownictwa i górnictwa skalnego :marmury w Dusznikach i Międzylesiu, piaskowiec w Długopolu, Radkowie i w Starej Bystrzycy, złoto i srebro w Złotym Stoku, rudy żelaza w Dusznikach i Nowej Rudzie oraz miedzi.

Trwający 200 lat rozwój tych ziem zahamowała wojna trzydziestoletnia (1618-48) i epidemie, co spowodowało wyludnienie (straty do 30%), oraz zrujnowanie miast i wsi. W dalszej jednak perspektywie poniesione straty okazały się ożywczym wstrząsem. W krajach niemieckich uległ przyśpieszeniu rozpad systemu feudalnego, nastąpiła szybka odbudowa zniszczonych miast. W wyniku wojen śląskich w połowie XVIII wieku król pruski Fryderyk II odebrał Austrii Śląsk, a Hrabstwo Kłodzkie kupił i włączył w granice administracyjne Dolnego Śląska. W ten to sposób zatarte zostały prastare granice oddzielające Ziemię Kłodzką od Dolnego Śląska.

W XIX wieku gospodarka tych ziem opierała się na wykorzystaniu surowców lokalnych (skały, lasy, węgiel, rudy miedzi i żelaza). Budowa linii kolejowych i połączenia Kłodzka z Wrocławiem, Wałbrzychem, Międzylesiem nadały nowe tempo gospodarcze i umożliwiły rozwój nowych branż opartych na sprowadzanych surowcach. O przyznaniu Ziemi Kłodzkiej Polsce zadecydowano po drugiej wojnie światowej.

W latach 1945 - 46 na Ziemi Kłodzkiej, podobnie jak na pozostałych terenach przyznanych Polsce, miały miejsce przesiedlenia ludności niemieckiej i zasiedlanie tych ziem przez repatriantów głównie z kresów wschodnich. W okresie powojennym, od roku 1946 do końca lat 80-tych, rozwijano przejęte formy przemysłu i wielkotowarową produkcję rolną. Wprowadzono i rozwijano przemysł elektrotechniczny i hutnictwo szkła. Uogólniając - rozwijano wielkie socjalistyczne formy przemysłu, rolnictwa i usług uzdrowiskowych i turystycznych. Rozwój prywatnych przedsiębiorstw, bazy turystycznej i uzdrowiskowej oraz usług był skutecznie blokowany przepisami i pozaprawnymi metodami działania.

Kaplica Czaszek w Czermnej

Kaplica Czaszek - zabytek sakralny znajdujący się w Czermnej w województwie dolnośląskim. Niewielka barokowa kaplica murowana posadowiona na podstawie kwadratu, usytuowana została pomiędzy kościołem św. Bartłomieja a wolnostojącą dzwonnicą. Ściany i sklepienie wnętrza kaplicy pokrywa ok. 3 tys. ciasno ułożonych czaszek i kości ludzkich, ofiar wojen oraz epidemii chorób zakaźnych. Dalsze 20-30 tys. szczątków leży w krypcie pod kaplicą. Na ścianie głównej znajduje się niewielki skromny ołtarz z barokowym krucyfiksem, na którym leżą ciekawsze okazy czaszek. Wśród piszczeli i czaszek ułożonych warstwami przy ścianach kaplicy znajdują się dwie drewniane rzeźby aniołów, jeden z trąbką i napisem łacińskim „Powstańcie z martwych”, drugi z wagą i napisem łacińskim „Pójdźcie pod sąd”.

Mennice na Ziemi Kłodzkiej

Mennica w Kłodzku ( Glacium, Glatz ) w latach 1426 - 1458 emitowała monety należące do administratorów Ziemi Kłodzkiej - Puty z Czastowic, Haszka z Waldsteinu i Jerzy z Podiebradu. W 1512 r. Po raz pierwszy Kłodzko uzyskało przywilej bicia monety w 1507 r. z rąk cesarza Maksymiliana I. W 1524 r. W 1625 r. cesarz Ferdynand II, po opanowaniu Pragi zmusił Stany Czeskie do koronacji swojego syna Ferdynanda III na króla Czech. W 1627 roku wzmocnił jego pozycję na Śląsku przekazując mu Hrabstwo Kłodzkie, jako osobiste lenno. Z uwagi na problemy wojenne i polityczne Ferdynand II w 1627 roku uruchomił Kłodzku kolejną cesarską mennicę.

Na monetach wybijanych w Kłodzku znajduje się wyłącznie tytulatura królewska, nie ma też na nich żadnych odniesień do Śląska czy Kłodzka. Kłodzko było po prostu kolejną mennicą królewską. Wybijanie monety w Kłodzku trwało do roku 1647. O fakcie wybijania tych monet w Kłodzku świadczą jedynie znaki mincerzy i urzędników kłodzkich. W Kłodzku wbijano dukaty, dwudukaty oraz talary. Moneta bita w Kłodzku nie miała lokalnego charakteru, nie promowała zwierzchności Habsburgów nad Czechami czy Śląskiem. Nie nawiązywała także do monetarnych tradycji tej ziemi. Była pomocnicą mennicą króla Czech a potem cesarza Austrii.

Mennica w Złotym Stoku powstała za panowania książąt ziębicko-oleśnickich z rodu Podiebradów. Założycielem tego rodu był król Czech Jerzy z Podiebradów (1420-1471). Uzyskał on dla swoich synów tytuły księcia Rzeszy. Cesarz Fryderyk III Habsburg nadał im również księstwo ziębickie i hrabstwo kłodzkie jako lenno, a cesarz Maksymilian, w 1502 roku, przywilej bicia monet. Wnukowie króla Jerzego: Albrecht, Karol I i Jerzy przenieśli w roku 1507 mennicę z Ząbkowic do Złotego Stoku. Mieściła się ona początkowo w książęcym zamku. Nową mennicę zbudował w latach 1510 1520 książę Karol I. Do 1569 roku Podiebradowie bili w niej złote dukaty oraz srebrne grosze. W latach 1582 - 1595 złote dukaty bili w tej mennicy czescy możnowładcy Wilhelm i Piotr z Rozembergowie, nowi właściciele Złotego Stoku. Ostatnimi właścicielami mennicy zostali w 1599 roku książęta brzesko-legniccy. Bili oni w niej złote dukaty i grosiki oraz srebrne talary i krajcary do roku 1621. Monety te możemy znaleźć obecnie w wielu muzeach i u kolekcjonerów.

Kłodzko: Stolica Ziemi Kłodzkiej

Kłodzko (tuż po wojnie Kładzko, łac. Glacium, Glacensis urbs, Glocium, niem. Glatz, dial. Glooz, czes. Kladsko) - miasto i gmina w województwie dolnośląskim, będące siedzibą powiatu kłodzkiego, wiejskiej gminy Kłodzko. Główne miasto ziemi kłodzkiej. Według danych GUS z 31 marca 2011 r. Kłodzko to największe miasto powiatu kłodzkiego, będące stolicą historycznego hrabstwa kłodzkiego.

Leży w północno-wschodniej części Kotliny Kłodzkiej, u południowo-zachodnich podnóży Gór Bardzkich na wysokości ok. 290-370 m. Kłodzko po raz pierwszy pojawia się na kartach historii w 981 r. jako castellum Kladsko . Nazwa ta - niewątpliwie czeskiego pochodzenia - wywodzi się od drewnianych kłód (czes. W późnym średniowieczu, w wyniku intensywnej kolonizacji niemieckiej, nazwa miasta przeewoluowała w kierunku formy Glatz (1291). W późniejszych wiekach niemieccy badacze tworzyli na jej podstawie pozbawione lingwistycznego uzasadnienia teorie o możliwości założenia miasta przez Rzymian. Dowodzić miały jej znalezione tu monety rzymskie czy rzekome pochodzenie nazwy Glatz od łacińskiego wyrazu glacies (lód). Jeszcze w XIX w. Na mapach z XIX i XX wieku polską nazwą miasta było najczęściej Kładzko.

Najważniejsze Zabytki Kłodzka:

bastionowa twierdza na miejscu wcześniejszego zamku z 1577, przebudowanego w latach 1680-1702, w największym stopniu rozbudowana przez króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego,
późnogotycki kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, rozpoczęty przez joannitów w 1344 r., ukończony w początku XVI w.; wnętrze przebudowane w okresie baroku (1660-1670); wyposażenie wnętrza głównie barokowe - ołtarz główny z 1727-1729 (K. Tausch), ambona z 1717 (M. Klahr), a także gotycka XIV-wieczna figura Madonny z czyżykiem,
barokowy zespół klasztorny franciszkański: kościół Matki Boskiej Różańcowej (1628-1631, przebudowa ok. 1711) i klasztor,
kościół św. Jerzego i św. Wojciecha, dawniej Chrystusa Króla, pierwsza wzmianka historyczna pochodzi z 1275 r. W XIV w. założono tu klasztor joannitów, który spłonął w 1469/1470 r. Budowę obecnego kościoła w stylu barokowym rozpoczęli w 1643 r. bernardyni, w prezbiterium znajduje się pozostałość sklepienia gotyckiego. Nad kościołem góruje wieża dobudowana w 1760 r.; przy kościele klasztor z drugiej połowy XVII w., od 1946 zajmowany przez ss. klaryski,
gotycki most na Młynówce z lat ok.

Współcześnie Kłodzko jest tematem jednej monety NBP oraz szeregu żetonów pamiątkowych. Twierdza Kłodzko (niem. Festung Glatz) - dobrze zachowana, duża twierdza w Kłodzku będąca systemem obronnym z okresu XVII i XVIII wieku. Powierzchnia twierdzy wynosi ponad 30 hektarów. Wyemitowano 5 typów żetonów o nominale 1 TALAR KŁODZKI:- Zespół Szkół Społecznych w Kłodzku,- Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe,- Zespół Uzdrowisk Kłodzkich,- OO. Święto Ulicy DaszyńskiegoW dawnej stolicy Hrabstwa Kłodzkiego, odbyła się wielka impreza plenerowa, Święto Ulicy Daszyńskiego. 1 maja, na ulicy Daszyńskiego, w Parku Sybiraków, Parku Przyjaźni, na terenach przyległych do Szkoły Społecznej, na kanale Młynówka, na moście gotyckim oraz w ogrodach o. Franciszkanów było przygotowanych mnóstwo atrakcji.Tego dnia każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Przygotowano atrakcje kulturalno-oświatowe oraz rekreacyjne. Obchody tego święta były wspaniałą okazją do rodzinnego spędzenia czasu wolnego.

Imprezę zorganizowali: Zespół Szkół Społecznych w Kłodzku, Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, Urząd Miasta Kłodzka, Starostwo Powiatowe w Kłodzku, Kłodzki Ośrodek Kultury, Akademia Przygody, Amatorska Liga Koszykówki, kłodzcy o. Franciszkanie.Posłanka Monika Wielichowska, która uczestniczyła w tym niecodziennym wydarzeniu, otworzyła wystawę poświęconą ulicy Daszyńskiego, a także odsłoniła pamiątkową tablicę. Wystawa przebiegająca wzdłuż ul. Daszy...

Zakochani w Polanicy-Zdroju

Wyszliśmy spod Informacji Turystycznej z niewielkim opóźnieniem. Poszliśmy deptakiem, następnie przez Park Zdrojowy i ul. Okrzei. Za hotelem Sana odpaliliśmy pochodnie. Był już półmrok. Po ok. 10 minutach weszliśmy w las i i znaleźliśmy się na szlaku serduszkowym. Pochód zakochanych liczył 24 osoby. Oglądając się raz po raz za siebie widziałem, jak zakochani w Polanicy dumnie niosą pochodnie i rozmawiają między sobą.

Doszliśmy po ok. godzinie do niewielkiej wiaty, przy której odbyła się krótka sesja zdjęciowa. Po następnych 15 minutach byliśmy w Piekiełku. Specjalnie przygotowana sala, w której zasiedli wszyscy zakochani sprzyjała miłosnym pogaduszkom, którym nie było końca. Wieczór uświetnił jeden z uczestników wycieczki, Pan Zenon, który zaintonował "Hej Sokoły" i natychmiast cała wycieczka rozśpiewała się, a temperatura na sali zdecydowanie wzrosła. Następna piosenka to "Hej bystra woda", a ostatnia to węgierski przebój "Co wieczora Tokaj piłem" (tytuł węgierski: "Veres bort it tam av este").Piękne tradycyjne piosenki wykonane były też przez trzy osobową grupę z Niemiec - Państwo Nuehes (Peter, Ingrid i Hanna).

Wieczór uświetniony był też przez Panią Krystynę Szymańską, która wyrecytowała wiersz o Polanicy:"Coraz piękniejsza jest"Polanica, Polanica,Swym urokiem mnie zachwycaW dolinie jest położonagórami otoczona Gdy kamyki - rozbójniki Męczą Cię okropnie w Polanicy je rozpuścisz ślad po nich zniknieChcesz poprawić swą urodęNos, zmarszczki, piersi młode,Przyjedź (...) do PolanicyWszystko zmienisz, czas się liczy Będziesz chodził w Polanicy Ze szklaneczką po ulicy Mineralną pijąc wodę Na zdrowie, na ochłodęA wieczorem na deptakuSiądziesz sobie na ławeczcePrzytulony, przytulonaRozmarzeni w woni kwiatówChcesz być zdrowy więc nie czekajPolanica - Zdrój w górach czeka" Krystyna Szymańska, Polanica-Zdrój

Raczyliśmy się cały czas grzanym winem i wzmocnioną herbatą, jedliśmy ryż z lubczykiem i pstrąga spragnionego miłości. Wyszliśmy z restauracji ok. 20.30, do Polanicy zeszliśmy na 21.00Na zakończenie wycieczki organizator (Krzysztof Urbaniak) oraz Czarna Haneczka wypili po dwie kawy z syropem miętowym. A opowieści i śmiechu znowu nie było końca...

Uczestnicy wycieczki:

Pan Zenon (Polanica) - zakochany w Polanicy i w Pani Halinie;
Pani Halina (Polanica) - zakochana w Panu Zenonie i w Filonie;
Pani Roma (Polanica)- zakochana w Panu Wałdku, w Polanicy i w warzywach;
Pan Władek (Polanica) Zakochany w Pani Romie, w Polanicy i w warzywach;
Nuehs Hanna (Bad Ems) - zakochana w Polanicy i w nauczycielu gimnastyki pana Petera;
Pani Ingrid Nuehs (Dreieich/Frankfurt) - zakochana w swoim mężu (Peter Nuehs);
Pan Peter Nuehs (Dreieich/Frankfurt) - zakochany w Polanicy i w Pani Ingrid (żonie);
Pani Jadwiga (Głuchołazy) - zakochana z Panu Mariuszu i w Polanicy;
Pan Mariusz (Głuchołazy) - zakochany w Pani Jadzi i w Polanicy;
Pani Ewa (Polanica)- zakochana w Arturze i w ubraniach;
Pani Halina (Polanica) - zakochana w zabiegach dla panów i w Polanicy;
Pan Artur - zakochany w Polanicy;
Pani Bożena (Polanica) - Zakochana w Polanicy;
Pani Krystyna (Polanica) - zakochana w Polanicy i w swojej rodzinie;
Martynka (Polanica) - zakochana w Karolince i w psie Ema;
Karolinka (Polanica) - zakochana w Martynce, w śp. Chomiku i w psie Ema;
Bobek (Polanica): zakochany w dwóch żółwiach oraz w imprezach z Radziem;
Darek S. (Lwówek Śląski) - nie wie w kim jest zakochany;
Pan Edward i Pani Maria: Zakochani w sobie nawzajem, we Wrocławiu, w swoich wnukach, w Polanicy i w Kotlinie Kłodzkiej;
Karolina B i Przemek B. - zakochani w sobie nawzajem i w Polanicy;
Magda N. - zakochana w psie Wiki;
organizator (Krzysztof Urbaniak) - zakochany w żołnierzykach cynowych ze średniowiecza.

Woda Bystra - Źródło Orzeźwienia i Minerałów

Woda Bystra to znakomite źródło cennych minerałów i przyjemnego orzeźwienia. Z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością wśród polskich konsumentów. Jej delikatny i neutralny smak sprawia, że ta woda stanowi zarówno świetny dodatek do wielu potraw, jak i znakomicie sprawdza się do samodzielnego spożycia.

Wodę Bystra zaczęto wydobywać z lokalnego źródła w 1986 roku. Przez lata dopracowywano ten proces i rozwijano o nowe technologie. Wydobywana z własnego źródła woda Bystra należy do grupy wód średnio zmineralizowanych. Zawartość składników trwałych wynosi tutaj 792,5 mg/dm3. Znajdziemy w niej między innymi minerały, takie jak wapń, potas, magnez, ale także chlorki, siarczany i wodorowęglany. Ważną zaletą omawianej wody jest naturalna mikroflora, która nie jest tracona w trakcie procesów przygotowywania jej do spożycia butelkowanej formie. Woda Bystra stanowi doskonałe uzupełnienie codziennej, zbilansowanej diety.

W naszym sklepie internetowym dostępne są różne rodzaje wody Bystra. Dostawa wody do domu w naszym wykonaniu stanowi gwarancję tego, że przesyłka dotrze do adresata w nienaruszonym stanie.

tags: #bystra #woda #mineralna #wikipedia