DMSO: Właściwości, Zastosowania i Bezpieczeństwo Stosowania

DMSO, czyli dimetylosulfotlenek (sulfotlenek dimetylu), to organiczny związek siarki, który występuje w postaci bezbarwnego, bezwonnego i klarownego płynu o delikatnie oleistej konsystencji. Po raz pierwszy został opisany w Niemczech w XIX wieku jako produkt uboczny w procesie pozyskiwania papieru.

Historia i Odkrycia DMSO

W 1959 roku odkryto krioprotekcyjne właściwości DMSO i zaczęto go stosować w medycynie do ochrony czerwonych krwinek i tkanek przed zamarzaniem. Bardziej wnikliwe badania przeprowadzone w 1964 roku przez doktora Stanleya W. Jacoba i chemika Roberta J. Hershlera wykazały, że DMSO może mieć jeszcze szersze zastosowanie kliniczne. Syntetyczna forma dimetylosulfotlenku powstała w 1988 r.

Mechanizm Działania DMSO

DMSO jest dobrym rozpuszczalnikiem i katalizatorem leczniczego działania preparatów. Naturalna bariera ochronna skóry utrudnia wchłanianie wielu substancji, w tym leków i preparatów przeciwbólowych. DMSO stwarza możliwość dyfuzji tych substancji przez warstwę rogową naskórka dzięki chwilowemu zakłóceniu bariery fizjologicznej skóry. Prawdopodobnie dzieje się tak na skutek interakcji DMSO z tłuszczami, występującymi pomiędzy komórkami skóry.

Dimetylosulfotlenek powoduje również miejscowy wzrost stężenia zaaplikowanej substancji czynnej. Dzięki tym właściwościom znalazł zastosowanie w leczeniu trudno gojących się ran i odleżyn.

Działanie Przeciwzapalne i Przeciwbólowe

Naskórne podanie DMSO ma działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Według Klemma, może być to spowodowane czasową blokadą przewodzenia nerwowego, co działa hamująco na miejscowe i obwodowe reakcje zapalne. Sams wykazał to w swoich badaniach na wyizolowanym nerwie kulszowym żaby. Tym sposobem można wyjaśnić skuteczność działania DMSO w pewnych stanach bólowych mięśni i stawów. Ze względu na właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe stosowany jest powszechnie w chorobie zwyrodnieniowej stawów (RZS).

Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?

DMSO powoduje również wzrost ilości komórek tucznych wydzielających heparynę w tkance łącznej, co przyspiesza granulację i może skutkować wyciszeniem toczącego się stanu zapalnego.

Wpływ na Układ Odpornościowy

DMSO miejscowo zwiększa liczebność komórek tucznych w tkance łącznej. Mastocyty działają pobudzająco na reakcje obronne organizmu. Stanowią one element układu immunologicznego i biorą udział walce z pasożytami, bakteriami i innymi drobnoustrojami. Takie działanie zapobiega rozwojowi przewlekłych stanów zapalnych, wynikających z nieodpowiedniej odpowiedzi immunologicznej.

Wykazano, że DMSO znacznie lepiej radzi sobie z łagodzeniem ostrych stanów zapalnych niż przewlekłych stanów pourazowych.

Zastosowanie w Leczeniu Onkologicznym

Przykładem zastosowania DMSO w dermatologii i onkologii jest rak podstawnokomórkowy skóry. W tym przypadku DMSO stosuje się do wspomagania terapii fotodynamicznej przy użyciu promieniowania UV, jako rozpuszczalnik i nośnik substancji przeciwnowotworowej. Badania wykazały, że po 72 miesiącach leczenia kombinowanego 81 proc. chorych zostało wyleczonych z korzystnymi wynikami kosmetycznymi. Daje to nadzieje na nie-inwazyjne leczenie tego typu nowotworów. Inne badania przeprowadzone w tym kierunku także przyniosły obiecujące rezultaty.

Efektywne Oczyszczanie Organizmu

DMSO działa moczopędnie. W badaniach przeprowadzonych na psach stwierdzono dwukrotnie większą ilość oddawanego moczu, a u szczurów po podaniu doustnym 1 mg/100 g masy ciała, objętość moczu była 26-krotnie wyższa, niż w grupie kontrolnej. To może mieć swoje zastosowanie we wspomaganiu kuracji oczyszczających. W swoich badaniach Kunze i wspólnicy wykazali, że obecność DMSO w przypadku arbowirusów, może 16-krotnie nasilić produkcję interferonu przez komórkę, co wiąże się z silnym działaniem przeciwwirusowym.

Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach

Działanie Przeciwlękowe

Naukowcy Ramirez i Luza przeprowadzili badania na osobach psychicznie chorych. Wykazali, że stosowanie DMSO wywołuje skutek przeciwpsychotyczny i przeciwlękowy.

Zastosowanie w Weterynarii

DMSO cieszyło się powszechnym zastosowaniem w środowiskach weterynaryjnych. Używano go z powodzeniem do leczenia stanów artretycznych i zapaleń stawów u koni oraz urazów kości u innych zwierząt. Zbadano, że DMSO podawany miejscowo na rany pourazowe, pooperacyjne i oparzeniowe skóry u koni, kotów i psów zwiększa granulację i przyspiesza rekonwalescencję.

Bezpieczeństwo Stosowania i Skutki Uboczne

Wzrost ilości komórek tucznych w danym rejonie może być również przyczyną niepożądanych odczynów alergicznych, a nawet reakcji anafilaktycznych. W obecności antygenu (czynnika wywołującego reakcję obronną) może dojść do reakcji z przeciwciałami IgE znajdującymi się na powierzchni mastocytów, co powoduje napływ granulocytów i wywołanie reakcji alergicznej. Podanie DMSO w bardzo wysokich stężeniach zarówno doustnie jak i dożylnie, może zakończyć się nawet śmiercią pacjenta!

*Świąd, zaczerwienie, rozgrzanie lub pieczenie skóry bezpośrednio po aplikacji, jest reakcją naturalną, spowodowaną chwilowym zaburzeniem bariery lipidowej skóry. DMSO w czystej, nierozcieńczonej formie może działać drażniąco.

MSM i DMSO w Leczeniu Ran

MSM (metylosulfonylotlenek) i DMSO są preparatami o wysokim stężeniu siarki, które znajdują zastosowanie w medycynie. W procesie leczenia ran zmniejszają ból, wspierają regenerację tkanek i zmniejszają widoczność blizn. DMSO powstaje w laboratorium i jest silniejszy od MSM. Oba preparaty zmniejszają ból, rozszerzają tętnice i poprawiają perfuzję tkanek. Są także nośnikami substancji aktywnych, przyspieszają i stymulują działanie innych środków.

Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety

DMSO może być stosowany miejscowo w leczeniu bólu reumatycznego, nowotworowego, kostno-stawowego i mięśniowego. Najlepsze efekty przeciwbólowe uzyskuje się w połączeniu preparatu DMSO z podchlorynami w celu łagodzenia bólu spowodowanego hipoksją w ranach niedokrwiennych, czy z miodem Manuka, zwłaszcza w ranach pokrytych biofilmem.

DMSO i MSM wspierają regenerację i tworzenie się tkanek, dzięki czemu przyspieszają gojenie ran. Wykazują również działanie przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze oraz bakteriostatyczne dla drobnoustrojów z grupy Pseudomonas, gronkowca i bakterii coli.

DMSO można rozpuścić w wodzie destylowanej lub płynnej glicerynie, a MSM w wodzie destylowanej lub soli fizjologicznej. Wskazane jest stężenie 60 proc. w przypadku stosowania na nieuszkodzoną skórę oraz i 30-60 proc. w przypadku uszkodzeń skóry.

Należy pamiętać, że DMSO jest nośnikiem leków i nie wolno go łączyć z większością preparatów stosowanych w leczeniu ran, a na pewno nie z metalami, srebrem, oktenidyną, PHMB i związkami jodu.

Przeciwwskazaniem do stosowania DMSO i MSM jest przede wszystkim alergia na metale i nietolerancja na ten preparat. U chorych z alergią na metale może wystąpić pieczenie i ból po aplikacji na skórę czy na ranę. DMSO i MSM mogą również powodować działania niepożądane: dolegliwości ze strony układu oddechowego, działanie neurotoksyczne, podrażnienia, świąd i pieczenie skóry, bóle i zawroty głowy, niestrawność, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia czy utratę apetytu.

Podsumowanie

DMSO jest związkiem o szerokim spektrum działania, wykorzystywanym w medycynie, weterynarii i dermatologii. Jego właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe i wspomagające gojenie ran czynią go cennym narzędziem w terapii różnych schorzeń. Należy jednak pamiętać o potencjalnych skutkach ubocznych i zachować ostrożność podczas stosowania, szczególnie w połączeniu z innymi lekami.

Bibliografia

  1. Christensen E, Skogvoll E, Viset T, Waroe T, Sundstrom S. Photodynamic therapy with 5-aminolaevulinic acid, dimethylsulfoxide and curettage in basal cell carcinoma: a 6-year clinical and histological follow-up. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2009;23(1):58-66.
  2. Souza CS, Felicio LV, Ferreira J, et al. Long-term follow-up of topical 5-aminolaevulinic acid photodynamic therapy diode laser single session for non-melanoma skin cancer. Photodiagnosis Photodyn Ther. 2009;6(3-4):207-213.
  3. Lasher M, Lang R, Kadar I, Raved M. Treatment of diabetic perforating ulcers (mal perforate) with local dimethyl sulfoxide. J Am Geriatric Soc. 1985;33:41-43.
  4. Duimel-Peeters, Halfens RJ, Snoeckx LH, et al. A systematic review of the efficacy of topical skin application of dimethyl sulfoxide on wound healing and as an anti-inflammatory drug. Wounds. 2003;15(11):361-370.
  5. Alberts D, Dorr RT. Case report: topical DMSO for mitomycin-C induced skin ulceration. Oncol Nurs Forum. 1991;18(4):693-695.
  6. Ludwig CU, Stoll HR, Obrist R, Obrecht JP. Prevention of cytotoxic drug induced skin ulcers with dimethyl sulfoxide (DMSO) and alpha-tocopherole. Eur J Cancer Clin Oncol. 1987;23(3):327-329.
  7. Wagner EK, Aguilar JS, Roy D, et al. Dimethyl sulfoxide blocks herpes simplex virus-1 productive infection in vitro acting at different stages with positive cooperatively. BMC Infectious Diseases. 2002;2(9):1-10.
  8. Goldman L, Igelman JM, Kitzmiller K. Investigative studies with DMSO in dermatology. Ann NY Acad Sci. 1967;141(1):428-436.
  9. Dimethyl Sulfoxide History, Chemistry, and Clinical Utility in Dermatology, Caprotti K., Caprotti JA., The Journal of Clinical and Aestetic Dermatology, 2012, SEP ; 5(9): 24-26.
  10. Dimethyl Sulfoxide (DMSO) in Trauma and Disease, Jacob SW., de la Torre JC., CRC Press, 2015.
  11. Internetowe wydanie Medycyny Praktycznej, Kraków 2017, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego - leczenie.
  12. DMSO Represses Inflammatory Cytokine Production from Human Blood Cells and Reduces Autoimmune Arthritis Hisse N., Lam V., Ingrid E. Plos One. 2016; 11(3): e0152538.

Poniższy artykuł ma charakter popularnonaukowy i nie stanowi oferty handlowej ani reklamy. Nie zastępuje konsultacji lekarskiej i nie powinien być traktowany jako porada medyczna. Wszelkie decyzje w kwestii leczenia należy konsultować z lekarzem.

tags: #woda #destylowana #oparzenia #skóry #leczenie

Popularne posty: