Wilgotność Względna Powietrza: Wzory Obliczeniowe i Zastosowania

Szczegóły: Opublikowano: 08. April 2026

Mianem wilgotności powietrza określa się zawartość pary wodnej w powietrzu. Para wodna w powietrzu pochodzi z parowania zachodzącego ze swobodnych powierzchni wodnych i powierzchni lądowych (gruntu, roślinności...). Można to wyobrazić sobie jako różnicę ciśnienia w zamkniętej objętości powietrza i bez zmiany jego temperatury przed (p) i po całkowitym usunięciu z tej objętości znajdującej się pary wodnej (p'). Nie można zmieszać dowolnej ilości pary wodnej z dowolną ilością powietrza (tak, jak to można zrobić na przykład ze spirytusem etylowym i wodą, czy azotem i tlenem).

Prężność Pary Wodnej

Ilość pary wodnej, która znaleźć się może w powietrzu (rozpuścić w powietrzu) zależy od jego temperatury. Maksymalną ilość pary wodnej, jaką jest w stanie zawierać powietrze w danej temperaturze określa się mianem prężności maksymalnej lub prężnością pary nasyconej, niekiedy prężnością nasycenia i oznacza zazwyczaj symbolem E. Wartości E w funkcji temperatury powietrza przedstawia tabela poniżej. Prosty ogląd wartości E w tej tablicy wskazuje że zależność E = f(t) jest silnie nieliniowa (wykładnicza).

Prężność pary wodnej to ciśnienie parcjalne (cząstkowe), wywierane przez parę wodną w powietrzu. Jednostką pomiaru jest hPa (jednostka ciśnienia). Prężność pary wodnej, jaka występuje w danej chwili w powietrzu nazywa się prężnością aktualną i oznacza zazwyczaj symbolem e. Prężność aktualna w atmosferze zmienia się stosunkowo powoli; aby wzrosła, musi wzrosnąć również zawartość pary w powietrzu. Proces parowania, który dostarcza pary wodnej do powietrza jest procesem energochłonnym, przez to powolnym.

Zmniejszenie się zawartości pary wodnej w powietrzu nie jest możliwe, bez wystąpienia procesów kondensacji. W związku z tym zmiany prężności aktualnej zachodzą zazwyczaj wraz z procesami wymiany mas atmosferycznych nad danym obszarem.

Różnicę, między prężnością maksymalną (E) w temperaturze powietrza, w której została zmierzona prężność aktualna a wartością prężności aktualnej (e), wyrażona w hPa: d = E - e [hPa],określa się mianem niedosytu wilgotności, który informuje o tym, ile jednostek prężności potrzeba do całkowitego nasycenia danego powietrza.

Przeczytaj także: Poradnik: walka z wilgocią w mieszkaniu

Wartości prężności aktualnej, choć pośrednio informują o tym, ile jest pary wodnej w powietrzu, nie są miarą wystarczająco poglądową, informacja, że np. prężność aktualna równa jest 5 hPa, bez znajomości temperatury powietrza i względnie precyzyjnej znajomości E = f(t), niewiele jeszcze mówi.

Wilgotność Względna - Definicja i Wzory

Wilgotność względna (oznaczana najczęściej jako f), którą definiuje się jako: f = (e/E) * 100 [%], informującą w jakim procencie, w stosunku do maksymalnie możliwego w danej temperaturze (tj. temperaturze, w której zmierzono e) powietrze jest nasycone parą wodną. Zauważmy, że w różnych temperaturach powietrza taka sama wartość wilgotności względnej (np. 50%) będzie oznaczała zupełnie rożne ilości pary wodnej znajdującej się w powietrzu.

Przykładowo wilgotność względna 50% w temperaturze 0°C wystąpi przy e = 3,05 hPa, w temperaturze +20°C przy e = 11,7 hPa. W formule definiującej wilgotność względną występuje w mianowniku ułamka wartość E, która jest funkcją temperatury powietrza. Wraz ze wzrostem temperatury powietrza wartość E rośnie.

Oznacza to, że zmiany temperatury powietrza, przy niezmienionej zawartości pary wodnej w powietrzu (e, prężności aktualnej) muszą pociągać za sobą zmiany wilgotności względnej (f). W przypadku niezmienionej zawartości pary wodnej (e) wzrost temperatury powoduje spadek (zmniejszenie się) wilgotności względnej.

Posłużmy się tutaj przykładem. Niech w powietrzu, które ma temperaturę 20°C zmierzono wartość e = 12,3 hPa. W takim razie e = 12,3 hPa, zaś wartość prężności maksymalnej jest taka, jaka wynika z temperatury tego powietrza (20°C; E = 23.4 hPa), co oznacza, że wilgotność względna wynosi około 52,6% (12,3 / 23,4). Przy obniżeniu temperatury do 15°C wilgotność względna tego powietrza wzrośnie do 72,3% (12,3 / 17,0), przy dalszym obniżeniu temperatury, do 10°C zauważamy, że wartość prężności maksymalnej E zrównała się z wartością prężności aktualnej e (e = E) i wilgotność względna osiągnęła wartość 100% (12,3 / 12,3), czyli powietrze jest już całkowicie nasycone parą wodną (osiągnęło stan ‘roztworu nasyconego’).

Przeczytaj także: Wakacje w Bodrum

Dalszy spadek temperatury powietrza powoduje przejście powietrza w stan przesycenia, który spowoduje, że cały nadmiar ilości pary wodnej ponad wartość E wynikający z nowej, obniżonej temperatury powietrza ulegnie kondensacji. Proces kondensacji pary wodnej jest procesem przechodzenia pary wodnej (gazu) w wodę (ciecz).

Temperatura Punktu Rosy

Temperatura, do której należy schłodzić powietrze, aby przy danej prężności aktualnej wilgotność względna osiągnęła 100% i rozpoczęły się w nim procesy kondensacji nosi nazwę temperatury punktu rosy i oznaczana jest zazwyczaj jako td [°C]. Temperatura punktu rosy powietrza, w którym nie zachodzą procesy kondensacji, zależy jedynie od wartości prężności aktualnej. Tak długo, jak temperatura powietrza nie spadnie poniżej temperatury punktu rosy, temperatura punktu rosy tego powietrza pozostaje stała.

Wróćmy do przykładu. Od chwili, gdy powietrze osiągnęło temperaturę punktu rosy (10°C) i temperatura powietrza dalej powoli spada, cały czas wilgotność względna ma wartość 100% i temperatura punktu rosy tego powietrza jest równa jego temperaturze. Cały nadmiar pary wodnej, ponad wartość prężności maksymalnej w danej temperaturze (E) ulega kondensacji, czyli wykropleniu.

Tak więc, po ochłodzeniu naszego powietrza do 5°C, jego wilgotność względna wyniesie dalej 100%, jego temperatura punktu rosy (td) wyniesie 5°, prężność aktualna e równa E będzie wynosić 8,7 hPa, wykropleniu w tej objętości powietrza ulegnie tyle wody, ile wynosi różnica między prężnością aktualną / maksymalną w temperaturze, gdy po raz pierwszy powietrze to doszło do temperatury punktu rosy (czyli 10°) a prężnością aktualną / maksymalną przy temperaturze 5°C. [Policzymy: 12,3 - 8,7 = 3,6 hPa].

Tak więc, w analizowanym przez nas przypadku, z chwilą, gdy powietrze osiągnęło wilgotność względną równą100%, czyli temperaturę punktu rosy, zachodzące procesy kondensacji powodujące zmianę stanu skupienia wody w powietrzu, przy dalszym spadku temperatury powietrza powodują utrzymywanie się wilgotności względnej na poziomie 100% i obniżanie się ilości pary wodnej w powietrzu.

Przeczytaj także: Poradnik pomiaru wilgotności

Przedstawiony przykład oczywiście upraszcza rzeczywistość. W przypadku bardzo szybkiego spadku temperatury powietrza może zaistnieć sytuacja, że wilgotność względna będzie wyższa od 100%, co można wytłumaczyć ‘nienadążaniem’ procesów kondensacji za spadkiem temperatury powietrza. Z takim procesem można się spotkać w czasie doświadczenia z komorą Wilsona.

Zwróćmy uwagę, że bardzo wszechstronną miarą wilgotności powietrza może być para temperatury - temperatura powietrza (tp) i temperatura punktu rosy tego powietrza (td). Zauważmy, że temperatura powietrza nie może być niższa od jego temperatury punktu rosy. Jeśli wyobrazimy sobie procesy kształtowania wilgotności powietrza, bez zmian ilości pary wodnej w powietrzu, związane ze zmianami temperatury tego powietrza w ten sposób, że obie te wartości znajdują się na osi liczbowej, to temperatura punktu rosy (td) będzie stała w miejscu na osi (zależy jedynie od e).

Wzrost temperatury (tp) spowoduje oddalenie tp od td, spadek temperatury zbliżenie tp do td. W ten sposób różnica temperatury powietrza i temperatury punktu rosy informuje nas o tym, jaka jest wilgotność względna (duża różnica - mała wilgotność, mała różnica - duża wilgotność, czyli powietrze bliskie nasycenia parą wodną). W każdym momencie wiemy, jaki spadek temperatury doprowadzi do początków wystąpienia procesów kondensacji. Jeśli znamy prognozowaną wielkość spadku temperatury, natychmiast możemy ocenić, czy nastąpią procesy kondensacji, czy też nie nastąpią.

Z tego względu meteorolodzy rzadko używają wilgotności względnej jako miary wilgotności, posługują się najczęściej wspomnianą parą temperatur, która charakteryzuje tak zwane stosunki termo-higryczne powietrza (wielkość kompleksowa, opisująca zarówno temperaturę, jak i całokształt stosunków wilgotnościowych). Wilgotnością względną często natomiast operuje się w celach praktycznych - na przykład w warunkach przewozu szeregu ładunków, pracy mechanizmów i urządzeń, warunków przebywania ludzi, etc.

Gdybyśmy wrócili do omawianego przykładu i zastanowili się, co się będzie działo w sytuacji, gdy ochłodzone do temperatury 0°C nasze powietrze zacznie się ponownie nagrzewać, to zauważymy, że w powietrzu tym prężność aktualna pary wodnej jest równa 6,1 hPa. W tym przypadku, wzrost temperatury spowoduje wzrost wartości E i jego wilgotność względna zacznie maleć.

Temperatura punktu rosy tego powietrza pozostanie równa 0°C tak długo, jak nie zacznie się proces parowania mikrokropel znajdujących się w jego objętości. Proces parowania wymaga jednak dostarczenia do układu bardzo dużych ilości energii (ciepła; patrz "procesy kondensacji"). Bez dostarczenia tej energii, parowanie nie nastąpi i zawartość pary wodnej w powietrzu pozostanie bez zmian.

Jak widzimy, procesy te nie są symetryczne (w pełni odwracalne), temperatura punktu rosy może spaść (obniżyć się) w wyniku ochłodzenia temperatury powietrza i występujących procesów kondensacji, ale bez powtórnego wzbogacenia powietrza w parę wodną temperatura punktu rosy nie wzrośnie.

Inne Miary Wilgotności

Oprócz wymienionych miar wilgotności powietrza stosuje się szereg innych, z których najważniejsze to wilgotność absolutna, informująca ile kg pary wodnej znajduje się w 1 m^3 powietrza (przy czym nie bierze się pod uwagę występujących ewentualnie produktów kondensacji - wody w stanie ciekłym lub stałym). Miarą wilgotności określającą stosunek masy pary wodnej do masy powietrza suchego, znajdującego się w danej objętości wilgotnego powietrza (g / kg) jest współczynnik zmieszania ( r ).

Te i inne, tu nie omówione, miary wilgotności powietrza stosuje się w meteorologii do różnego rodzaju operacji (obliczeń), takich jak na przykład szacowanie potencjalnej wielkości opadu, określenia stopnia chwiejności powietrza, zmian temperatury w powietrzu wznoszącym się itp.

Pomiary wilgotności powietrza mają duże znaczenie tak dla wykonania obserwacji meteorologicznych na statku (depesza SHIP), jak i w codziennej praktyce eksploatacyjnej statku (przewóz ładunków, wentylacja wnętrza statku, ...). Dość skomplikowana natura miar wilgotności powietrza powoduje, że i pomiary wilgotności, choć technicznie łatwe, wydają się być skomplikowane.

Pomiary Wilgotności - Higrometry

Higrometr włosowy jest nieskomplikowanym, tanim przyrządem, służącym do pomiaru wilgotności względnej. Elementem mierzącym (reagującym na zmiany wilgotności względnej) jest w nim odtłuszczony włos ludzki (dokładniej pęczek włosów). Włos, gdy wilgotność względna rośnie, absorbuje parę wodną z powietrza i zmienia swoją grubość i długość; przy wzroście wilgotności względnej włos się wydłuża, przy zmniejszaniu się wilgotności względnej - kurczy.

Jeśli pęczek włosów zamocować z jednej strony do nieruchomego zacisku, drugą, swobodną stronę pęczka włosów zamocować do bloczka umocowanego na osi, który w napięciu utrzymywany jest przez delikatną sprężynkę, to w takt zmian długości włosów bloczek będzie się skręcał raz w jedną, raz w drugą stronę, stosownie do zmian wilgotności. Po przymocowaniu do bloczka delikatnej, dość długiej wskazówki, będzie ona wykonywała ruchy, zgodnie z kątem skręcenia bloczka.

W praktyce spotyka się cały szereg higrometrów włosowych, różniących się rozwiązaniami konstrukcyjnymi, obudowami, kształtami, dodatkowymi funkcjami. Bardzo często higrometry włosowe wyposażone są dodatkowo w termometr (najczęściej tani termometr spirytusowy o dokładności odczytu 1 lub 0.5°C). Niekiedy higrometry wyposażone są w dodatkową wskazówkę, którą można dowolnie ustawiać na zadaną wartość wilgotności względnej.

Wskazówka ta tworzy jeden z biegunów zworki elektrycznej (kontaktu), drugą zworkę tworzy wskazówka higrometru. Gdy wilgotność względna osiągnie wartość równą wilgotności na którą jest ustawiona dodatkowa wskazówka, dochodzi do zwarcia kontaktu elektrycznego, który włączy np. sygnalizację, alarm, lub przez styczniki - urządzenie większej mocy (np. ogrzewanie, wentylację...).

Higrometry włosowe pozwalają na dość pewny (dokładność pomiaru nie jest obarczona większym błędem niż 5%) pomiar wilgotności względnej od 30 do 100%. Pomiar wilgotności w zakresie od 20 do 30% obarczony jest błędem przekraczającym 5%. Skala higrometru jest nieliniowa.

Higrometr włosowy, z czasem, zaczyna fałszować pomiary. Związane to jest ze stopniowym wysychaniem włosa (pęczka włosów). Z tego względu, nie rzadziej niż 3 miesiące w przeciętnych warunkach wilgotnościowych i nie rzadziej niż co 1 miesiąc w warunkach zwiększonej suchości powietrza, higrometr należy poddać procesowi ponownego tarowania (‘świeżenia’).

Przeprowadza się to samodzielnie, ustawiając higrometr w pomieszczeniu o wilgotności względnej równej, większej 100% na przeciąg od 12 do 24 godzin (np. w większej misce, w której znajduje się wilgotna szmata (wykwintniej - tkanina), zaś miska przykryta jest również wilgotną szmatą; wszytko to znajduje się najlepiej w wilgotnej łazience). Po takiej operacji, nie wynosząc higrometru z łazienki, śrubą regulacyjną ustawia się wskazówkę pomiarową na wartość 100%.

Niektóre wytwórnie, razem z higrometrem dostarczają flanelowy pokrowiec. Wtedy proces tarowania należy przeprowadzić w ten sposób, że pokrowiec moczy się wodą, lekko wyciska i nakłada na tylną, perforowaną część obudowy.

Higrometry włosowe, choć pozornie niezbyt dokładne, są niezastąpionymi przyrządami pomiarowymi do określania wilgotności (i parametrów wilgotnościowych powietrza w ogólności) w niskiej i bardzo niskiej temperaturze powietrza (poniżej -2; -5°C). Do określenia parametrów higrycznych powietrza za pomocą higrometru potrzebna jest tablica wartości prężności maksymalnej (E) w funkcji temperatury. Higrometr mierzy wilgotność względną ( f ). Ta jest zdefiniowana jako e/E * 100%. Znając temperaturę powietrza t, w której zmierzono wilgotność względną f, można z tablic wartości prężności maksymalnej E w funkcji temperatury...

Termohigrometry LAB-EL

Najczęściej kontrolowane parametry to temperatura i wilgotność powietrza. Przykładowo, podczas długotrwałego przechowywania uzbrojenia i sprzętu wojskowego w magazynach, dla zapobieżenia procesom korozji metali i dla zachowania sprawności technicznej osprzętu (w szczególności elektronicznego), należy zapewnić atmosferę o wilgotności względnej zawartej w granicach od 40% do 50%. Coraz powszechniejsze staje się też dążenie do uzyskania w pomieszczeniach warunków klimatycznych dających człowiekowi poczucie komfortu.

Miarą jest w tym przypadku (oprócz oczywiście temperatury) wilgotność bezwzględna powietrza, zdefiniowana jako ciśnienie cząsteczkowe pary wodnej. W warunkach optymalnych powinno ono wynosić 7 mmHg, czemu odpowiadają różne wartości wilgotności względnej w zależności od temperatury powietrza, np: 30% dla 25°C, 40% dla 20°C i 55% dla 15°C.

Efekt znaczącej części procesów technologicznych oraz operacji kontrolnych w produkcji jest uzależniony od wielkości ciśnienia atmosferycznego. Skład powietrza, a w szczególności zawartość tlenu, gazów toksycznych i wybuchowych decyduje o życiu i zdrowiu człowieka.

Zagadnienia te są tematem działalności firmy LAB-EL, która proponuje szeroką gamę przyrządów służących do pomiaru, regulacji i rejestracji: temperatury, wilgotności, ciśnienia atmosferycznego: termohigrometry, barometry. Termohigrometry są przyrządami do jednoczesnego pomiaru temperatury i wilgotności powietrza.

Elementami pomiarowymi są tu: cienkowarstwowy czujnik temperatury Pt-100 i cienkowarstwowy pojemnościowy czujnik wilgotności względnej, z których analogowe sygnały zostają zamienione w przetwornikach A/C na dane liczbowe. Indywidualne dane kalibracyjne czujników wilgotności i temperatury zapisane są w nieulotnej pamięci termohigrometrów i służą do wyznaczenia ostatecznych wyników pomiarów.

Jednoczesne wykonywanie pomiarów temperatury i wilgotności przez jeden przyrząd jest uzasadnione ścisłą zależnością wilgotności bezwzględnej od temperatury i wilgotności względnej. Cechą wspólną wszystkich termohigrometrów LAB-EL jest wykorzystywanie podczas okresowego wzorcowania (uwierzytelniania) dwukierunkowej transmisji danych cyfrowych: wyników pomiarów w jedną stronę, a współczynników kalibracyjnych w drugą.

Wzorcowany termohigrometr po umieszczeniu w kalibracyjnej komorze klimatycznej zostaje podłączony do portu RS232C komputera. Specjalistyczne oprogramowanie wyznacza rzeczywiste charakterystyki pomiarowe dla danego egzemplarza przyrządu, po czym zestaw współczynników zostaje zapisany w nieulotnej elektronicznej pamięci termohigrometru. Wyeliminowano tym samym jakiekolwiek analogowe elementy regulacyjne (potencjometry nastawne) - będące często źródłem problemów (niestabilność termiczna, szumy i trzaski, przypadkowa ingerencja w nastawy itp).

Produkowane przez nas termohigrometry mogą być używane jako samodzielne (przenośne lub stacjonarne) urządzenia służące punktowym pomiarom parametrów powietrza. Można je również używać jako elementy systemów pomiarowo - kontrolnych. Termohigrometry posiadają interfejsy umożliwiające połączenie ich z urządzeniemi rejestrującymi dane, a także ze sterownikami urządzeń wykonawczych lub dowolnymi innymi urządzeniami wyposażonymi w inerfejs RS232C.

Wszystkie, wymienione powyżej, elementy stanowią podstawę do tworzenia kompleksowych, elastycznych systemów, które można w łatwy sposób instalować w dużych halach, magazynach, laboratoriach, biurach - wszędzie tam, gdzie istnieje potrzeba pomiaru, rejestracji i stabilizacji wilgotności i temperatury powietrza.

Produkowane przez LAB-EL termohigrometry posiadają zatwierdzenia typu nadane przez prezesa Głównego Urzędu Miar w Warszawie oraz pozytywną ekspertyzę Centralnego Ośrodka Metrologii Wojskowej w Zielonce.

Przykładowe Termohigrometry LAB-EL

Termohigrometr LB-701M z panelem odczytowym LB-704: Składa się z sondy pomiarowej LB-701M i panelu odczytowego LB-704 połączonych kablem o długości 1.5m. Zakres pomiaru: -40...+80°C.
Termohigrometr LB-701 z panelem odczytowym LB-705: Urządzenie stacjonarne, zasilane z sieci 220V/50Hz lub z zewnętrznego źródła napięcia stałego 12V/0,5A.
Termohigrometr LB-701 z panelem LB-725: Umożliwia sterowanie czterema urządzeniami wykonawczymi (nawilżającym, osuszającym, nagrzewającym i chłodzącym) oraz prowadzi rejestrację wyników pomiarów (ok. 4000 punktów pomiarowych).
Termohigrometr LB-710: Samodzielne urządzenie z interfejsem cyfrowej pętli prądowej 15/25 mA. Może być umieszczony w znacznej odległości od odbiornika informacji.
Miernik LB-715: Służy do pomiaru wilgotności względnej i temperatury powietrza oraz ciśnienia atmosferycznego. Niepewność pomiaru: +/- 1 hPa - w zakresie (0 .. Zakres pomiaru: 850 ..
Barometr laboratoryjny LB-750: Przeznaczony do bieżącego pomiaru ciśnienia atmosferycznego. Dla uzyskania dużej niezawodności i dokładności barometr działa w oparciu o zestaw trzech półprzewodnikowych czujników ciśnienia.

Wykres Molliera

Wykres Molliera (nazywany czasami wykresem i-x lub h-x) jest podstawowym narzędziem pozwalającym na określenie parametrów powietrza wilgotnego. Wykres został opublikowany przez niemieckiego profesora Richarda Molliera w 1904 roku. Możemy z niego odczytać wzajemne zależności temperatury, wilgotności względnej oraz bezwzględnej, temperatury punktu rosy i entalpii powietrza wilgotnego. Znając dwa z wymienionych parametrów możemy z wykresu Molliera odczytać pozostałe z wymienionych.

Wykres Molliera może posłużyć do zobrazowania przemian, jakie zachodzą w powietrzu np. pod wpływem typowych procesów jakie zachodzą w centralach klimatyzacyjnych. Jeśli znane są parametry początkowego i końcowego punktu danej przemiany, to mając dane masę powietrza lub jego strumień jesteśmy w stanie wyznaczyć ilość energii lub moc, która została dostarczona bądź odprowadzona z układu.

W branży HVAC częściej operuje się strumieniem objętości powietrza V[m3/s] niż strumieniem masy. Na poziomie morza w temperaturze 20°C gęstość powietrza wynosi około ρ=1,2 kg/m3.

Gdy w wyniku obliczeń uzyskana na podstawie wzorów moc lub energia będą dodatnie, oznacza to dostarczenie energii do powietrza (np. proces ogrzewania, nawilżania parowego), w przeciwnym wypadku mamy do czynienia z odbieraniem energii z powietrza (np.

Gdy w wyniku obliczeń uzyskana na podstawie wzorów wykroplona masa lub strumień wody będą dodatnie, oznacza to odebranie pary wodnej z powietrza (np. proces chłodzenia, osuszania), w przypadku ujemnych wartości wypadku mamy do czynienia ze zwiększaniem zawartości pary wodnej (np. nawilżanie powietrza, mw oznacza wtedy ilość dostarczonej pary wodnej do powietrza, natomiast Mw oznacza wydajność nawilżania).

Klimatyzacja i Komfort

Klimatyzacja to proces zapewniający środowisku powietrznemu pomieszczenia określone właściwości i parametry, w tym odpowiednią czystość, temperaturę oraz wilgotność względną, poprzez uzdatnianie i rozdział powietrza odpowiednio do przeznaczenia i sposobu wykorzystania pomieszczenia w każdych warunkach klimatycznych danej miejscowości. Parametry powietrza wewnętrznego, które mają decydujący wpływ na samopoczucie człowieka, to przede wszystkim:

Temperatura: Zapewnia tzw. komfort cieplny i decyduje o samopoczuciu osób przebywających w pomieszczeniu oraz ich wydajności. Optymalne temperatury dla człowieka uzależnione są od pory roku oraz aktywności jego aktywności fizycznej.
Wilgotność względna: Czyli zawartość pary wodnej w powietrzu, powinna wynosić od 40 do 60%. Zbyt niska wilgotność powietrza powoduje wysuszenie błon śluzowych i choroby dróg oddechowych, natomiast zbyt wysoka może wywołać zmęczenie, niedotlenienie organizmu oraz ogólną dekoncentrację. Zyt wysoka wilgotność powietrza sprzyja rozwojowi grzybów pleśniowych.
Prędkość cyrkulacji powietrza: Nie powinna przekroczyć 0,2 m/s. Większa wartość może spowodować efekt przeciągu, natomiast zbyt mała doprowadzi do powstawania tzw. „zagłębi” dwutlenku węgla.
Jonizacja powietrza, czyli elektroklimat: Znajdujące się w powietrzu jony dodatnie, które powstają w wyniku promieniowania elektromagnetycznego wytwarzanego przez urządzenia biurowe, mogą wpływać na pogorszenie samopoczucia osób przebywających w pomieszczeniu. Pozytywne dla organizmu ludzkiego są jony ujemne, które są charakterystyczne dla środowisk naturalnych.
Stężenie tlenu: Odpowiednie stężenie jest nieodzowne dla utrzymania dobrego samopoczucia, natomiast zbyt niska jego wartość spowoduje niedotlenienie organizmu.
Zawartość substancji organicznych w powietrzu: Są one trujące dla człowieka (np. formaldehyd). Niewielka ich ilość w powietrzu powoduje zmęczenie, senność oraz ogólną dezorientację, natomiast w dużych ilościach stają się niebezpieczne dla człowieka.
Zawartość alergenów oraz mikroorganizmów w powietrzu: Znajdujące się w powietrzu np. roztocza, zarodniki grzybów i pleśni, pyłki roślin, wirusy, glony i różne bakterie stanowią zagrożenie nie tylko dla alergików, lecz także dla osób całkowicie zdrowych.

Komfortowe parametry powietrza podaje norma PN-78/B-03421 „Wentylacja i klimatyzacja.

tags: #wilgotność #względna #powietrza #wzory #obliczeniowe