Poprawa jakości powietrza w Londynie: Raport o postępach
- Szczegóły
W Londynie odnotowano znaczną poprawę jakości powietrza po wprowadzeniu strefy ULEZ (Ultra Low Emission Zone) w sierpniu 2023 roku. Strefa obejmująca teraz cały Londyn, wymaga od właścicieli starszych samochodów spalinowych opłaty w wysokości 13 funtów dziennie za wjazd do miasta. Dzięki temu do miasta wjeżdża o 200 tys. mniej samochodów od sierpnia 2023 r.
Raport londyńskiego ratusza wskazuje, że jakość powietrza poprawia się szybciej niż w całej Anglii. W sierpniu 2023 roku burmistrz Londynu Sadiq Khan rozszerzył strefę wolną od emisji zanieczyszczeń powietrza, tzw. Ultra low emission zone (Ulez), ze ścisłego centrum - na cały Londyn.
Za wjazd do stolicy właściciele starych samochodów spalinowych muszą płacić 13 funtów dziennie. Z opłaty zwolnieni są posiadacze aut z silnikiem spalinowym, które nie są starsze niż 19 lat, i z silnikiem diesla nie starszym niż 9 lat.
Po sześciu miesiącach od rozszerzenia strefy ULEZ poziom zanieczyszczeń PM2.5 z samochodów zmniejszył się o 22 procent, a emisje tlenków azotu spadły o 13 procent w stosunku do przewidywań. Burmistrz Londynu Sadiq Khan podkreśla, że program ULEZ działa lepiej niż oczekiwano, przyczyniając się do czystszego powietrza dla 9 milionów mieszkańców miasta.
Londyn zainwestował 184 miliony funtów w program złomowania samochodów, który otrzymał 53 tysiące wniosków.
Przeczytaj także: Rola Inspekcji w ochronie powietrza
Znacząca poprawa jakości powietrza od 2016 roku
Od 2016 roku jakość powietrza w Londynie uległa znaczącej poprawie dzięki działaniom burmistrza Sadiqa Khana. Wprowadzenie pierwszej na świecie 24-godzinnej strefy ultra niskiej emisji (ULEZ), modernizacja floty autobusów i taksówek, wprowadzenie nowych wytycznych dotyczących planowania oraz zmniejszenie narażenia na zanieczyszczenie powietrza w najbardziej dotkniętych szkołach przyczyniły się do znaczącej poprawy sytuacji. Dane z sieci monitoringu jakości powietrza oraz modelowania na skalę całego Londynu pokazują, że te działania przyniosły rzeczywiste korzyści.
Od 2016 roku stężenia NO2 zmniejszyły się na całym obszarze Londynu, ze średnimi spadkami przy drogach o 65%, 53% i 45% w centralnych, wewnętrznych i zewnętrznych lokalizacjach monitoringu. Średnie stężenia NO2 przy drogach w całym Londynie zmniejszyły się o 50%. Stężenia PM2.5 przy drogach w centralnym, wewnętrznym i zewnętrznym Londynie zmniejszyły się odpowiednio o 39%, 41% i 31%.
Pomimo tych znaczących postępów, nadal istnieje wiele wyzwań. Większość Londyńczyków żyje na obszarach przekraczających nowe cele WHO AQG. Burmistrz zobowiązał się do osiągnięcia ich tak szybko, jak to możliwe, co wymaga skoordynowanych działań wszystkich szczebli rządu, sektora publicznego i prywatnego.
Podsumowanie Raportu
Od 2016 roku burmistrz Londynu wdrożył ambitny program poprawy jakości powietrza, który przyniósł znaczące rezultaty:
- Strefa ULEZ: Wprowadzenie 24-godzinnej strefy ultra niskiej emisji w 2019 roku, rozszerzonej na cały Londyn w 2023 roku. Ponad 95% pojazdów spełnia obecnie standardy emisji ULEZ.
- Flota autobusów i taksówek: Modernizacja floty autobusowej TfL do standardów ULEZ oraz wprowadzenie ponad 1300 autobusów elektrycznych. Ponad połowa londyńskich taksówek i 36% pojazdów do wynajęcia jest teraz zeroemisyjne.
- Infrastruktura ładowania: Ponad jedna trzecia punktów ładowania pojazdów elektrycznych w Wielkiej Brytanii znajduje się w Londynie.
- Rowerowy Londyn: Zwiększenie sieci rowerowej i parkingów oraz redukcja niebezpieczeństw na skrzyżowaniach dały znaczny wzrost liczby podróży rowerowych.
- System ostrzegania o jakości powietrza: Wprowadzenie systemu ostrzegania o jakości powietrza, który informuje mieszkańców o najgorszych epizodach zanieczyszczenia powietrza.
- Breathe London: Uruchomienie społecznościowej sieci monitoringu jakości powietrza z ponad 400 czujnikami.
- Fundusz na rzecz Jakości Powietrza: Przekazanie 27 milionów funtów na wsparcie projektów poprawiających jakość powietrza.
- Strefa Niskiej Emisji dla Urządzeń Mobilnych Niezwiązanych z Drogami (NRMM LEZ): Redukcja emisji z urządzeń budowlanych.
- Wytyczne planowania: Wymóg, aby nowe inwestycje nie przyczyniały się do zanieczyszczenia powietrza.
Pomimo tych osiągnięć, wiele pozostaje do zrobienia. Stężenia NO2 i PM2.5 wciąż przekraczają cele WHO, a dalsze działania są konieczne, aby poprawić jakość powietrza w Londynie i chronić zdrowie publiczne.
Przeczytaj także: Analiza jakości powietrza w Serocku
Wpływ strefy czystego transportu na Londyn
Londyńska strefa czystego transportu (Ultra Low Emissions Zone, ULEZ), została oficjalnie uruchomiona 8 kwietnia 2019 r. Początkowo obejmowała jedynie centralną część miasta. W 2021 r. poszerzono ją o dzielnice przylegające do centrum, a w 2023 r. objęła niemal całą brytyjską stolicę.
Właściciele pojazdów niespełniających bardzo wyśrubowanych norm emisji muszą płacić 12,5 funta za dzień za wjazd do strefy. Po pierwsze, aż 97 proc. samochodów poruszających się po londyńskich ulicach spełnia obecnie wymogi ULEZ. Po drugie, nowe badania potwierdzają dramatyczną poprawę jakości powietrza w mieście.
Raport opublikowany przez Greater London Authority, który został poddany wnikliwej ocenie niezależnej grupy ekspertów, wykazał, że Londyn odnotowuje szybszy spadek poziomów toksycznych substancji niż reszta kraju. Na drogach i w ich pobliżu zanotowano 27-procentowy spadek stężenia tlenków azotu (NO₂), a w zewnętrznych rejonach stolicy emisje drobnych cząstek (PM2,5) obniżyły się o 31 proc. w porównaniu z symulowanym scenariuszem bez rozszerzenia ULEZ. Według raportu 99 proc. stacji monitorujących jakość powietrza odnotowało poprawę od 2019 r.
Zanieczyszczone powietrze, zawierające tlenki azotu, drobne cząstki oraz inne szkodliwe substancje, przyczynia się do zwiększenia ryzyka chorób układu oddechowego, sercowo-naczyniowych, a także nowotworów i zaburzeń rozwoju płuc u dzieci. Nowy raport wykazał, że korzyści zdrowotne są szczególnie odczuwalne w najuboższych dzielnicach Londynu.
Maria Neira, dyrektor ds. środowiska, zmian klimatycznych i zdrowia w Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), mówi: "Poprawa jakości powietrza poprzez inicjatywy takie jak ULEZ jest kluczowa dla ochrony zdrowia publicznego oraz zmniejszenia obciążenia chorobami".
Przeczytaj także: Pomiary zanieczyszczeń w Stacji Czernica
Długoterminowe cele polityki transportowej w Londynie zakładają dalsze obniżanie poziomów zanieczyszczeń oraz poprawę jakości życia mieszkańców. Emisje dwutlenku węgla zostały obniżone o wartość odpowiadającą 3 mln lotów między Londynem a Nowym Jorkiem. W 2024 r. londyńskie emisje CO2 spadły o 35 tys. ton.
Wielki Smog Londyński i jego wpływ na politykę czystego powietrza
5 grudnia 2023 roku przypada 71. rocznica Wielkiego Smogu Londyńskiego, który w ciągu pięciu grudniowych dni 1952 roku doprowadził do około 4000 zgonów w Londynie. Istotną przyczyną zanieczyszczenia powietrza w tamtym okresie było spalanie niskiej jakości węgla w domowych piecach i kominkach, a także emisja z przemysłu i transportu.
W efekcie wydarzenie zwane „Wielkim Smogiem londyńskim” doprowadziło do wprowadzenia ustawy o czystym powietrzu z 1956 roku, co stanowi kluczową zmianę w stosowaniu polityki kontroli zanieczyszczeń w Wielkiej Brytanii. Ustawa ta po raz pierwszy pozwoliła władzom lokalnym na wyznaczenie obszarów bezdymnych i wprowadziła dotacje, by pomoc mieszkańcom w wymianie źródła ciepła.
Kontrolowano także emisję ciemnego dymu z zakładów i gospodarstw domowych oraz położono podwaliny pod przyszłe środki kontroli zanieczyszczeń, takie jak ustawa o czystym powietrzu z 1968 roku i ustawa o środowisku z 1995 roku.
Od połowy lat 60. XX wieku stężenie zarówno dwutlenku siarki, jak i cząstek dymu w Londynie drastycznie spadło. Poprawę tę osiągnięto dzięki zastosowaniu czystszych paliw (takich jak gaz), stopniowemu zamykaniu i przenoszeniu elektrowni poza miasto oraz ogólnemu upadkowi przemysłu ciężkiego.
Wraz z przejściem ze spalania paliw stałych na gaz, głównym źródłem zanieczyszczenia powietrza w Londynie w ostatnich latach jest transport.
| Zanieczyszczenie | Sektor | 1970 | 2020 |
|---|---|---|---|
| Dwutlenek siarki (SO2) | Przemysł energetyczny | - | - |
| Mieszkaniowy | 521 | 43 | |
| Pył PM2,5 | Przemysł | - | - |
| Mieszkaniowy | 193 | 20 | |
| Tlenki azotu (NOX) | Ruch drogowy | - | - |
Stały spadek emisji NOX od 1990 roku (645 tys. kt) do 2020 roku (196 tys. kt) był głównie spowodowany wprowadzeniem bardziej rygorystycznych norm emisji z pojazdów (norm Euro) oraz poprzez wspieranie polityki dotyczącej jakości powietrza w Londynie.
W Londynie zanieczyszczenie powietrza w 2019 r. doprowadziło do około 4000 zgonów. Wyniki analiz pokazują również, że grupy społeczne w Londynie, które charakteryzują się wyższym poziomem ubóstwa lub większym odsetkiem osób o pochodzeniu etnicznym innym niż biały, są bardziej narażone na wyższy poziom zanieczyszczenia powietrza.
Strategia Londynu na poprawę jakości powietrza
Główny problem stanowią zanieczyszczenia komunikacyjne. Wprowadzenie m.in.:
- pierwszej na świecie Strefy Ultra Niskiej Emisji (ULEZ), która nakłada dzienną opłatę na najbardziej zanieczyszczające pojazdy;
- ogólnolondyńskiej strefy niskiej emisji (LEZ) dla pojazdów ciężkich;
- Strefy Niskiej Emisji Maszyn Mobilnych nieporuszających się po drogach;
- polityki zwiększenia ekologicznej floty londyńskich autobusów i taksówek (głównie zeroemisyjnych);
- rozbudowa punktów ładowania pojazdów elektrycznychwpłynęło na zmniejszenie emisji m.in. dwutlenku azotu i pyłu PM2,5.
Tempo redukcji emisji NOX z transportu drogowego w latach 2016-2019 wzrosło ponad dwukrotnie w porównaniu z latami 2013-2016. Szacuje się, że rozbudowa ULEZ w obrzeżach Londynu ma poprawić jakość powietrza dla kolejnych pięciu milionów londyńczyków.
tags: #jakość #powietrza #w #Londynie #raport
