Eksperymenty z płatkami mydlanymi i wodą destylowaną: Odkrywanie fascynującego świata nauki
- Szczegóły
Eksperymenty naukowe w domu to doskonały sposób na spędzanie wspólnego czasu. Rozwijają ciekawość, uczą logicznego myślenia i pomagają dzieciom zrozumieć zasady rządzące światem. Domowe eksperymenty naukowe to świetny sposób na spędzanie czasu z dziećmi. Uczą, bawią i rozwijają wyobraźnię, a jednocześnie nie wymagają specjalistycznego sprzętu ani dużych nakładów finansowych.
Wystarczy trochę chęci, kilka prostych składników i wspólna ciekawość świata. Choć wszystkie opisane eksperymenty są proste i bezpieczne, zawsze powinny być wykonywane pod opieką dorosłych.
Różne rodzaje wody
Woda to substancja niezbędna do życia. Używamy jej, wykonując podstawowe czynności życia codziennego. Ale czy każda woda jest taka sama? I co oznacza, gdy w dwóch probówkach znajduje się woda destylowana?
Czy słowo „woda” to nazwa chemiczna? „Woda” to nazwa zwyczajowa, używana w życiu codziennym. Słowo „woda” nie jest wystarczające przy podawaniu nazwy zwyczajowej. Koniecznie trzeba nazwę rozszerzyć, np. woda z kranu to woda wodociągowa, woda z morza to woda morska, a woda oczyszczona w procesie destylacji to woda destylowana. Należy pamiętać, że woda wodzie nie jest równa.
Rozważmy, czy każdą bezbarwną ciecz należy identyfikować z wodą. Woda nie zawsze jest najlepszym rozpuszczalnikiem dla innych substancji. Zastanów się, jakie czynniki przyspieszają rozpuszczanie niektórych substancji w wodzie i czy można przewidzieć, czy dana substancja będzie dobrze lub słabo rozpuszczać się w wodzie.
Przeczytaj także: Reakcje wody destylowanej
Woda destylowana: Czystość i zastosowania
Obecność wody destylowanej w probówkach oznacza, że mamy do czynienia z wodą o wysokim stopniu czystości. Woda destylowana to woda oczyszczona w procesie destylacji, w którym woda jest gotowana, a następnie para wodna jest skraplana, oddzielając ją od zanieczyszczeń i minerałów.
Woda destylowana jest powszechnie stosowana w laboratoriach chemicznych i biologicznych, gdzie wymagana jest wysoka czystość wody, aby uniknąć interferencji z wynikami eksperymentów. Jest również używana w przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym, a także w gospodarstwach domowych, np.
Przykładowe zadania i ćwiczenia
Poniżej przedstawiono kilka zadań i ćwiczeń związanych z różnymi rodzajami wody, w tym wodą destylowaną:
- Zadanie 1: Przyjrzyj się rysunkowi różnych rodzajów wody i uzupełnij luki w tekście właściwymi słowami.
- Zadanie 2: Przeanalizuj schemat doświadczenia dotyczącego różnych rodzajów wody i oceń prawdziwość podanych informacji (prawda/fałsz).
- Zadanie 3: Połącz rodzaj wody z jedną charakterystyczną jej właściwością (np. woda chlorowana, woda mineralna, woda królewska, woda destylowana).
Ćwiczenia
- Ćwiczenie 1: Skład objętościowy powietrza to: 78% azotu, 21% tlenu oraz 1% innych gazów. Po rozpuszczeniu powietrza w wodzie, w stanie równowagi termodynamicznej między powietrzem i wodą następuje zmiana tych wartości - azotu jest około 60%, natomiast tlenu około 40%. Podaj przyczyny zmiany zawartości procentowej tych dwóch składników w powietrzu rozpuszczonym w wodzie.
- Ćwiczenie 2: Dyrektywa azotanowa to dokument Unii Europejskiej w sprawie ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany głównie pochodzące ze źródeł związanych z rolnictwem. Normy Unii Europejskiej dopuszczają obecność 0,0044% azotanów(V) w wodzie przeznaczonej do picia. Do badania pobrano próbkę wody wodociągowej o objętości 75 cm3. Gęstość wody 1 g/cm3. W badanej próbce stwierdzono obecność 3,2 mg azotanów(V). Czy woda jest zdatna do picia? Odpowiedź uzasadnij, wykonując obliczenia.
- Ćwiczenie 3: Analiza laboratoryjna wody wodociągowej wykazała, że w szklance wody (250 cm3 = 250 g) znajdowało się 0,045 mg pewnego detergentu. Oblicz zawartość detergentu w badanej próbce w ‰, a następnie odpowiedz na pytanie czy wypicie całej szklanki tej wody mogło być trujące, skoro dopuszczalne stężenie detergentu w wodzie pitnej wynosi 0,0002‰? Gazy, które wchodzą w skład powietrza (głównie azot oraz tlen) rozpuszczają się w wodzie. Rozpuszczalność tych gazów zależy od temperatury, ciśnienia oraz wzajemnego oddziaływania cząsteczek tych gazów. Odp. Wypicie całej szklanki tej wody nie mogło być trujące, ponieważ nie przekracza dopuszczalnego stężenia detergentu w wodzie pitnej, które wynosi 0,0002‰.
Praca domowa
- Zadanie 1. Woda to nie jedyny rozpuszczalnik dla substancji stałych, ciekłych czy gazowych. Poszukaj informacji w Internecie na temat innych rozpuszczalników niż woda. Podaj przykłady trzech substancji dobrze oraz przykłady trzech substancji słabo rozpuszczalnych w danym rozpuszczalniku. Skorzystaj z różnych źródeł informacji, aby nie powielać przykładów substancji prezentowanych w podręczniku szkolnym czy na lekcji przez nauczyciela.
- Zadanie 2. UWAGA! Doświadczenie wykonaj w domu z zachowaniem zasad BHP pod nadzorem osób dorosłych lub zwróć się z prośbą o pomoc do nauczyciela w celu przeprowadzenia w szkolnej pracowni chemicznej. Do czterech cieczy, z którymi możesz mieć kontakt na co dzień - woda, etanol, aceton, benzyna wrzuć niewielką ilość soli kuchennej, cukru oraz styropianu. Roztwory dobrze wymieszaj. Wypełnij kartę doświadczenia.
1Przykłady innych rozpuszczalników: alkohol, benzyna, aceton, kwas octowy
Woda rozpuszcza sole sodowe, sole potasowe, cukier.
Przeczytaj także: Nawilżacz ultradźwiękowy HB UH1025 - sprawdź opinie
Woda nie rozpuszcza oleju jadalnego, benzyny, tłuszczy.
Przykładowe rozwiązanie
- Sprzęt potrzebny do przeprowadzenia doświadczenia: 4 zlewki, 4 bagietki do mieszania, waga
- Substancje potrzebne do przeprowadzenia doświadczenia: cukier, woda, etanol (wódka), aceton, benzyna
- Przyjęta hipoteza: Cukier dobrze rozpuszcza się w każdym rozpuszczalniku.
Opis wykonania
Przygotuj cztery naczynia, do których wlej po 100 ml danego rozpuszczalnika - wody, etanolu (wódki), acetonu, benzyny. Nie ogrzewaj żadnego rozpuszczalnika. Przyjmij temperaturę rozpuszczania jako temperaturę pokojową - około 20°C.
Obserwacje
Cukier dobrze tylko rozpuszcza się w wodzie. W alkoholu rozpuszcza się bardzo słabo, w acetonie i benzynie nie rozpuszcza się wcale.
Wnioski
Cząsteczka cukru ma budowę polarną, dlatego bardzo dobrze rozpuszcza się w polarnej wodzie oraz słabo w polarnym alkoholu.
Eksperymenty, które możesz wykonać w domu
Dzieci uwielbiają doświadczać i poznawać otaczający je świat. Mój synek nie jest tu wyjątkiem. To mały, ciekawy wszystkiego odkrywca. Jego ulubionym miejscem do swoich poczynań eksperymentalnych jest oczywiście kuchnia ale i łazienka. Nierzadko stoję z boku i obserwuję jego badawcze zajęcia - nigdy nic nie wiadomo, co w danej chwili wymyśli, dlatego trzymam rękę na pulsie. Pilnuję, jednak pozwalam na kreatywną, odkrywczą zabawę. Lubię patrzeć na reakcje i emocje, jakie pojawiają się na jego twarzy podczas takich zabaw. Wtedy staram się mu podsuwać różne materiały i obserwuję, co z nimi zrobi. Czasami wymyślam różne doświadczenia, niekiedy szukam gotowych pomysłów u wujka Google. Innym razem swoimi pomysłami dzielą się ze mną koleżanki, które dany eksperyment wypróbowały ze swoimi pociechami. Wykonywanie wspólnych doświadczeń okazało się dla nas wspaniałą zabawą i odskocznią, chociażby od bajek w telewizji lub innych zajęć, które powoli zaczęły nam się nudzić. Trzeba wymyślać wciąż coś nowego - u nas były to eksperymenty, które okazały się strzałem w dziesiątkę! Anti okazał wielkie zainteresowanie.
Przeczytaj także: Co to znaczy stawiać na ilość?
Dziś chciałabym Wam zaprezentować 6 pomysłów na eksperymenty jakie możemy wykonać z dziećmi w domowych warunkach. Zaczerpnęłam je z książki pt. "Zrób to sam. Eksperymenty". Jest to praca zbiorowa Ewy Kłos, Joanny Tołłoczko i Piotra Syndomana. O samej książce opowiem Wam pod koniec wpisu, a teraz czas na EKSPERYMENTY!!!
- Kubek lub szklankę wypełniamy wodą po brzegi. Przykrywamy kartonikiem i dociskamy dłonią aby szczelnie przylegał do jego krawędzi. Lekko dociskając jedną dłonią kartonik, a drugą trzymając kubeczek/ szklankę, przenosimy go nad miskę. Przytrzymując kartonik na kubeczku, odwracamy kubek do góry dnem. Powoli zsuwamy rękę przytrzymującą kartonik, a drugą trzymamy kubeczek. Woda nie wylewa się z kubeczka! Dlaczego? Powietrze naciska na kartonik także od dołu. Spróbujcie wykonać podobnego doświadczenia, ale tym razem wypełnijcie kubek wodą do 3/4 jego wysokości. Koniecznie zróbcie to nad miską! Co się wtedy stanie?
- Na talerzyk wlewamy zabarwioną wodę. My zabarwiliśmy ją niebieskim barwnikiem spożywczym. Na środku talerzyka stawiamy zapaloną świeczkę i przykrywamy szklanką (słoiczkiem). Świeczka bardzo szybko gaśnie, ponieważ zużyty został tlen obecny w powietrzu, które wypełnia szklankę. Miejsce to zajęła woda (została zassana pod szklankę).
- - ok. Do butelki wlewamy wodę z octem. Balonik napełniamy sodą pomagając sobie lejkiem. Ostrożnie nakładamy balon na szyjkę butelki. Przechylamy balonik i wsypujemy jego zawartość do butelki. Balon sam się napompował! Wszystko przez gaz, który zaczął się wydzielać poprzez połączenie sody z octem. Ten gaz to dwutlenek węgla.
- Niektóre, bardzo lekkie zwierzątka, jak np. nartniki, mogą poruszać się po powierzchni wody. Utrzymują się one na niewidocznej błonie powierzchniowej. Gdy zostanie ona uszkodzona - nartniki toną. Szklankę z wodą stawiamy na tacy. Na powierzchni wody ostrożnie kładziemy spinacze biurowe. Obserwujemy, co się z nimi będzie działo. Patyczek moczymy w płynie do mycia naczyń i dotykamy nim powierzchni wody przy spinaczach. Spinacze opadają na dno! Patyczek zamoczony w płynie zniszczył delikatną powłokę na powierzchni wody. Podobnie dzieje się, gdy do wody w stawie dostanie się brudna woda zanieczyszczona płynem do płukania lub do mycia naczyń. Małe zwierzątka, takie jak nartniki toną!
- Płyn do mycia naczyń i mydło sprawiają, że ziarenka proszku, którym posypiemy wodę, uciekają od nich jak najdalej. Pomysł ten wykorzystałam na zajęciach z dziećmi w przedszkolu, kiedy rozmawialiśmy o higienie osobistej. Do miski z wodą sypiemy pieprz. Patyczek maczamy w mydle i dotykamy powierzchni wody na środku miski. Ziarenka pieprzu "uciekają" od mydła, przemieszczając się w stronę brzegów naczynia. Mydło w płynie niszczy niewidzialną dla oka powłoczkę, która znajduje się na powierzchni wody.
- Czy wiecie, ze za pomocą balonu, możemy podnieść ze stołu małe zwierzątka wycięte z papieru? na kolorowym papierze rysujemy zwierzątka i je wycinamy. Układamy na blacie. Nadmuchany balon pocieramy o wełnianą czapkę. Zbliżamy balon na odległość ok. 10 cm do sylwetek zwierzaków. Potarty wełnianą czapką balon przyciąga nasze papierowe zwierzaki. Balonik został naelektryzowany, dlatego przyciągnął nasze papierowe zwierzątka.
Tak prezentują się nasze eksperymenty. Bawiliśmy się świetnie, a pomysły na ich wykonanie zaczerpnęliśmy z książki Zrób to sam. Eksperymenty". Książka jest dużego formatu, pięknie wydana i zilustrowana. Wszystkie z opisanych w niej eksperymentów, są dokładnie i szczegółowo opisane i wyjaśnione. uzupełniają je zdjęcia, które ukazują, jak krok po kroku wykonać dane doświadczenie. Osobiście podoba mi się to, iż w książce posłużono się naturalnymi, realistycznymi zdjęciami. Książka zawiera 21 eksperymentów, które z powodzeniem zrobimy w domu. Materiały do nich potrzebne, znajdą się w każdej szafce kuchennej :) Nie potrzeba do nich nie wiadomo jak drogich czy skomplikowanych sprzętów. Serdecznie polecam książkę dzieciom, które są ciekawe różnych zjawisk, uwielbiają eksperymentować, a przy okazji zdobyć wiedzę, która może im się przydać w szkole! Na ostatnich stronach na młodego czytelnika czeka test, po rozwiązaniu którego może otrzymać Dyplom Mistrza Eksperymentów. Zachęcam do wspólnej zabawy i eksperymentowania. Zabawa w naukowców może być bardzo ekscytująca!
Bańki mydlane jako narzędzie edukacyjne
Każdy z nas zna bańki mydlane dla dzieci. Woda, odrobina dobrego płynu i narzędzie do wydmuchiwania kolorowych, delikatnych kul, wystarczą - aby zorganizować maluchowi fantastyczną zabawę. Czy wiesz , że niepozorne bańki mydlane mogą posłużyć także jako narzędzie edukacyjne na temat zjawisk przyrodniczych? Pobaw się z dzieckiem w naukowca i stwórzcie małe laboratorium bańkowe.
Weź płyn do baniek mydlanych oraz słomkę do napojów. Jeśli takiej nie masz, może być też zwykły długopis, który da się rozkręcić. Wyjmij z niego wkład - powinna powstać z tego rurka. Następnie zmoczcie z dzieckiem końcówkę wkładu w płynie do baniek mydlanych i powoli wydmuchujcie bańki, ale nie dopuszczając do oderwania się ich od rurki. Potem ostrożnie zatkajcie palcem końcówkę, w którą dmuchaliście powietrze. Przyjrzyjcie się wielkości bańki. Teraz oderwijcie palec od rurki.
Wiemy już, jak zmniejszyć bańkę - a czy da się ją powiększyć? To będzie eksperyment, połączony z zabawą i nauką uważności. Zróbcie kilka baniek mydlanych tak, jak zwykle, a następnie urządźcie polowanie. Niech maluch złapie jedną z baniek bardzo ostrożnie z powrotem na narzędzie, z którego ją wydmuchiwał. Udało się? Teraz czas na bardzo powolne i spokojne… „dodmuchanie” bańki.
Czy wiesz, jak zrobić bańki mydlane dla dzieci, które będą bardzo, bardzo duże? Jest na to prosty sposób. Będą do tego potrzebne papierowe słomki do napojów. Należy porozcinać je na jednym końcu wzdłuż na około 2 cm. Wystarczy około 4-5 rozcięć - tak, aby porozcinane paseczki stworzyły coś na kształt „sukienki” na końcu słomki. To wszystko! Możecie przeprowadzić z dzieckiem eksperyment: Ty będziesz robić bańki przez zwykłą słomkę, a dziecko przez tą rozciętą.
Dzięki temu eksperymentowi dziecko zrozumie, że bańki mydlane to nie tylko unoszące się w powietrzu kruche baloniki, ale szereg reakcji chemicznych. Przy okazji pozna także figury geometryczne. Do eksperymentu potrzebne będą zapałki, plastelina i oczywiście płyn do baniek mydlanych. Zacznijcie od zbudowania za pomocą zapałek i plasteliny różnych brył przestrzennych: sześcianów czy ostrosłupów. Następnie zmoczcie Wasze figury w płynie do baniek mydlanych i obserwujcie, co się dzieje.
Skoro jesteśmy już przy budowaniu, koniecznie musisz wykonać eksperyment z piramidami. Potrzebny Wam będzie stół lub inna płaska, gładka powierzchnia oraz bańki mydlane dla dzieci. Zacznijcie od podstawy piramidy: na stole wydmuchnijcie kilka dużych baniek. Następnie twórzcie kolejne piętra. Ten eksperyment zaskoczy każdego małego naukowca.
Zabawę rozpocznijcie z taki sam sposób jak w poprzedniej zabawie. Wydmuchnijcie na stół sporą bańkę, tak żeby zatrzymała się na jego powierzchni. Następnie za pomocą słomki do napojów (uprzednio zamoczonej w płynie do baniek mydlanych) przebijcie bardzo ostrożnie Waszą bańkę. Spokojnie - nie powinna pęknąć, jeśli będziecie uważni. Ale to jeszcze nie koniec! Następnie poproś dziecko, aby dmuchnęło w słomkę ponownie. Zobaczcie, co się stanie: w środku powstanie kolejna bańka! Pobawcie się tak przez chwilę, możecie zrobić nawet zawody w tym, kto stworzy więcej baniek w bańkach.
Skoro da się stworzyć bańkę w bańce, to czy jest możliwe, aby w bańce schować… dziecko? Jak najbardziej! W tym eksperymencie potrzebne Wam będą już bardziej profesjonalne narzędzia, ale obiecujemy, że efekty przerosną Wasze oczekiwania. Wystarczy Wam płyn do dużych baniek, oraz zestaw do zamykania w bańce. Twoim zadaniem jest zrobienie naprawdę dużej bańki mydlanej wokół dziecka.
Okazuje się, że z odpowiednim sprzętem jesteś w stanie bez problemu zrobić we własnym domu bańkę tak ogromną, że pomieści w środku dziecko, a nawet dorosłego. Poproś dziecko o to, by złapało bańkę mydlaną w ręce. Może być problem, prawda? A teraz poproś, aby założyło na dłonie swoje zimowe rękawiczki (koniecznie te bawełniane!) i powtórzyło próbę złapania szalonej bańki. Tym razem powinno być znacznie prościej.
Płyn do baniek mydlanych pozwala nam wyczarować nie tylko bańki mydlane! Ten eksperyment sprawi, że otoczy Was gęsta, kremowa, pachnąca pianka - i to w zaledwie kilka sekund! Do zabawy będą potrzebne dwie plastikowe butelki oraz dwie stare skarpetki bawełniane. Rozetnij ostrożnie dno każdej z butelek, a następnie załóż na nie skarpetki. Następnie zmoczcie końcówkę ze skarpetką w płynie do baniek mydlanych, a potem… dmuchnijcie w ustnik butelki.
Jak widać, bańki mydlane dla dzieci to nie tylko świetna zabawa i spora porcja ruchu dla malucha, ale także nauka! Eksperymenty z bańkami mogą być doskonałym wstępem do dalszej edukacji na temat przyrody, chemii, a nawet geometrii.
Zabawy badawcze i eksperymenty
Najlepszym sposobem zaspokojenia naturalnej ciekawości dziecka są zabawy badawcze i eksperymenty. Zabawy te stanowią podstawę wielokierunkowego rozwoju, a ich głównych celem jest rozbudzenie ciekawości otaczającego świata, uczenie dzieci prowadzenia obserwacji i samodzielnego wyciągania wniosków. Działalność badawcza wywiera korzystny wpływ na różne sfery rozwoju dziecka, m.in. sferę aktywności twórczej. Dziecko, podejmując zabawę badawczą, staje przed określonym problemem, którego rozwiązanie jest bezpośrednim celem samej zabawy.
W ubiegłym tygodniu, realizując temat: „Mydlane eksperymenty”, uczniowie mieli okazję przeprowadzenia doświadczeń z mydłem i wodą. Poznali historię mydła, a podczas zajęć na świeżym powietrzu puszczali mydlane bańki. W domu mieli okazję przeprowadzić eksperyment bańka w bańce. Doping rodziców, dobra zabawa wraz z rodzeństwem pozwoliły wyzwolić w umyśle dziecka nowe operacje umysłowe, takie jak: analiza, synteza, porównywanie i uogólnianie. Przy okazji dzieci rozwijały wytrwałość, koncentrację uwagi i spostrzegawczość. Dają one im okazję do odkrywania i zgłębiania fascynującego świata przyrody i techniki, niosą ze sobą ładunek pozytywnych emocji, co wspiera proces uczenia się.
tags: #eksperyment #z #platkami #mydlanymi #woda #destylowana

