Alergia na kota: przyczyny, objawy i skuteczne metody radzenia sobie z uczuleniem
- Szczegóły
Koty to jedne z najbardziej popularnych zwierząt domowych na świecie. Ich miękkie futerko i mruczenie potrafią rozczulić nawet największego twardziela. Jednak dla osób uczulonych, obecność kota w domu może być prawdziwym utrapieniem. Alergia na koty to problem dotykający coraz więcej osób. Czym jest ta alergia, jakie są jej objawy i jak sobie z nią radzić?
Czym jest alergia na kota?
Alergia na kota to nadmierna reakcja układu odpornościowego na białka zawarte w ślinie, moczu i łupieżu kota. Głównym alergenem odpowiedzialnym za objawy uczulenia jest uteroglobulina Fel d 1 produkowana przez gruczoły ślinowe i łojowe kota. Odpowiada ona nawet za 90% wszystkich reakcji alergicznych na sierść kota.
Objawy alergii na kota
Objawy alergii na kota mogą być bardzo różnorodne i zależą od indywidualnej wrażliwości. Najczęściej pojawiają się objawy ze strony układu oddechowego, objawy ze strony oczu oraz objawy skórne.
Objawy ze strony układu oddechowego:
- Kichanie
- Katar
- Zatkany nos
- Świszczący oddech
- Drapanie w gardle
- Kaszel
Objawy ze strony oczu:
- Łzawienie
- Zaczerwienienie
- Świąd oczu
Objawy skórne:
- Wysypka
- Pokrzywka
- Świąd skóry
Wymienione objawy mogą pojawić się natychmiast po kontakcie z kotem lub nawet kilka godzin później.
Diagnoza alergii na kota
Diagnozę alergii na kota stawia lekarz alergolog na podstawie kilku kryteriów. Pierwszym z nich jest wywiad z pacjentem. Lekarz najczęściej pyta o objawy, historię chorób i kontakt z kotami.
Przeczytaj także: Jak wymienić filtry w Hondzie?
Kolejnym krokiem jest wykonanie testów skórnych, których wyniki wykluczają lub potwierdzają występowanie alergii.
Leczenie alergii na kota
Leczenie alergii na kota skupia się przede wszystkim na ograniczeniu kontaktu z alergenami i złagodzeniu objawów. Choć całkowite wyleczenie alergii jest trudne, odpowiednie działania mogą znacznie poprawić jakość życia.
Leczenie farmakologiczne
Polega na podawaniu leków przeciwhistaminowych, które blokują działanie histaminy, substancji powodującej objawy alergiczne takie jak katar, swędzenie czy łzawienie oczu. Dostępne są w różnych formach: tabletki, syropy, krople do nosa.
Na bardziej uciążliwe objawy alergii lekarz może zalecić stosowanie kortykosteroidów, które zmniejszają stan zapalny i obrzęk, łagodząc objawy takie jak duszności czy zapalenie spojówek. Stosowane są w postaci inhalacji, kropli do nosa czy maści.
Immunoterapia alergenowa
Istnieje jeszcze jedna metoda leczenia alergii, która nie skupia się na łagodzeniu objawów uczulenia, ale jego przyczyn. Immunoterapia alergenowa może zmienić przebieg choroby oraz zapobiec rozwojowi astmy oraz innych uczuleń w przyszłości.
Przeczytaj także: Montaż i opinie o oczyszczalni Water 2000
Jak radzić sobie z alergią na kota?
Alergia na kota może znacznie utrudnić życie, zwłaszcza w przypadku posiadania kota w domu i codziennym kontakcie z nim. Na szczęście istnieje kilka sposobów, które mogą pomóc złagodzić objawy uczulenia.
Regularne sprzątanie mieszkania
Jeśli nie ma możliwości unikania kontaktu a alergenami ważne jest regularne sprzątanie mieszkania: częste odkurzanie i mycie podłóg oraz innych powierzchni, zwłaszcza tych, na których kot często przebywa. Istnieją specjalne środki czyszczące, które pomagają usunąć alergeny z różnych powierzchni.
Oczyszczacz powietrza z filtrem HEPA
Warto także zainwestować w oczyszczacz powietrza z filtrem HEPA.
Częste pranie pościeli i ubrań
Ważne jest również częste pranie pościeli i ubrań, które miały kontakt z kotem.
Wybór rasy kota
Chociaż żadna rasa kota nie jest całkowicie hipoalergiczna, niektóre produkują mniej alergenów niż inne. Warto skonsultować się z hodowcą w tej sprawie.
Przeczytaj także: Wybierz odpowiednią oczyszczalnię dla Twojego domu
Ograniczenie kontaktu z alergenami
Należy jednak pamiętać, że tak naprawdę alergeny są wszędzie: Nawet jeśli nie mamy kota w domu, można mieć kontakt z alergenami, np. odwiedzając znajomych, którzy posiadają to zwierzę. Co istotne, z czasem alergia może się nasilać, dlatego ważne jest, aby regularnie kontrolować swoje objawy.
Alergia na kurz i roztocza
Osoby uczulone na kurz i roztocza niestety muszą mierzyć się ze swoją chorobą przez cały rok w odróżnieniu od sezonowego uczulenia np. na pyłki traw i drzew. Alergia na kurz objawia się nieżytem nosa z wodnistą wydzieliną, kichaniem oraz łzawieniem oczu. Alergia na kurz i alergia na roztocza to właściwie to samo, choć fachowo powinno się mówić alergia na roztocza kurzu domowego.
Czym są roztocza?
Są to mikroskopijnej wielkości pajęczaki, które upodobały sobie do życia miejsca, gdzie gromadzi się kurz, szczególnie materace, pościele, koce, dywany, zasłony i pluszaki - tam bez problemu znajdują swoje ulubione pożywienie, czyli złuszczony ludzki naskórek. Pajęczaki te szybko się namnażają, jeśli mają sprzyjające warunki - temperaturę około 23-25st.
Choć wyróżnia się ponad 40 tysięcy gatunków roztoczy, zmorą alergików są przede wszystkim dwa gatunki - Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, a właściwie ich odchody, które zawierają dwa niezwykle silne alergeny - białka Der p 1 i Der f 1.
Według statystyk alergia na roztocza jest jedną z najczęściej występujących alergii wziewnych. Uczulenie na roztocza nasila się w sytuacjach, gdy ekspozycja na kurz jest większa, zazwyczaj dzieje się tak np. w trakcie sprzątania.
Objawy alergii na kurz i roztocza
Główne objawy alergii na kurz dotyczą układu oddechowego. Jest to przede wszystkim świąd nos, napadowe kichanie i wodnisty katar. Często też alergik doświadcza pogorszenia węchu i uczucia zatkanego nosa, zwykle objawy najbardziej dają się we znaki zaraz po przebudzeniu.
Charakterystyczne dla alergii na roztocza są również zaczerwienione, łzawiące i swędzące oczy oraz opuchlizna powiek. Z takimi objawami na szczęście można skutecznie walczyć, stosując np. krople do oczu lub krople do nosa na alergię.
Alergia na kurz u dziecka często wiąże się z wystąpieniem zmian skórnych, np. wysypki i pokrzywki. Długotrwała ekspozycja na wysokie stężenie roztoczy może przyczyniać się do występowania nawracającego zapalenia zatok przynosowych, problemów z koncentracją, bólu głowy, senności i zmęczenia.
Diagnostyka alergii na kurz i roztocza
W przypadku podejrzenia alergii i utrzymywania się objawów wskazujących na uczulenie na kurz należy skonsultować się z alergologiem. Diagnostyka choroby obejmuje m.in. szczegółowy wywiad oraz badania z krwi i testy skórne.
W surowicy oznacza się poziom specyficznych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenom roztoczy kurzu domowego. Testy skórne w kierunku alergii na kurz polegają na nanoszeniu na lekko zadrapaną skórę specjalnie przygotowanego roztworu zawierającego białko produkowane przez roztocza.
Jak ograniczyć ekspozycję na alergeny?
Życie osób, u których zostało zdiagnozowane uczulenie na roztocza, jest trudne, gdyż kurz jest wszędzie! Oczywiście leki na alergie są niezwykle pomocne i skutecznie łagodzą objawy, jednak kluczem w walce z chorobą jest unikanie substancji uczulającej. Całkowite usunięcie kurzu z otoczenia jest praktycznie niemożliwe, dla własnego zdrowia i komfortu należy jednak zrobić wszystko, aby w jak największym stopniu ograniczyć ekspozycję na alergen. Jak to zrobić?
- Trzeba regularnie i bardzo dokładnie sprzątać (w czasie porządków zaleca się otworzyć okna i założyć maseczkę, by nie wdychać kurzu, na wszelki wypadek dobrze mieć też przy sobie krople do nosa na alergię).
- Warto też zainwestować w dobry odkurzacz z nowoczesnymi filtrami HEPA. Odkurzać należy nie tylko podłogi, ale i materace, kanapy i fotele.
- Kurz z mebli i innych powierzchni należy ścierać na mokro, dzięki czemu nie będzie się unosić w powietrzu.
- Pościele należy prać co tydzień, najlepiej w specjalnych preparatach dla alergików w temperaturze minimum 60st. C, natomiast kołdrę i poduszki - raz na 1-3 miesiące. Zimą przy słonecznej i mroźnej pogodzie warto też wietrzyć kołdry!
- Dodatkowo należy obniżyć temperaturę (poniżej 21st. C) i wilgotność powietrza (około 40-45%) w mieszkaniu.
- Uczulenie na kurz to dobry powód do metamorfozy mieszkania. Zaleca się usunąć ciężkie zasłony i firany, a także dywany i wykładziny. Można również wymienić tapicerowaną sofę na taką z ekoskóry. Zaleca się także zmniejszyć ilość książek i dekoracji, które „łapią” kurz.
- Jeśli zdiagnozowana została alergia na kurz u dziecka, warto ograniczyć liczbę pluszowych zabawek. Te pluszaki, które zostaną, trzeba regularnie prać i dezynfekować. Roztoczy można pozbyć się np. w bardzo niskiej temperaturze (rzeczy należy mrozić przez 48 godzin w temperaturze około -20st. C) lub wysokiej (rzeczy należy prać w temperaturze minimum 60st. C).
- Ze względu na fakt, że roztocza najchętniej gromadzą się w materacu i pościeli, najbardziej trzeba dbać o czystość w sypialni. Należy kupić antyalergiczny pokrowiec na materac z tkaniny barierowej, która nie przepuszcza alergenów, przepuszcza natomiast powietrze, a także poduszki i kołdrę z syntetycznych, hipoalergicznych materiałów.
Leczenie alergii na kurz i roztocza
Gdy podejrzewana jest alergia na kurz u dorosłych lub dziecka, należy zgłosić się do poradni alergologicznej. Leczenie polega na unikaniu alergenu oraz na doraźnym stosowaniu leków łagodzących objawy. W pierwszej kolejności zalecane są leki przeciwhistaminowe (m.in. desloratadyna, cetyryzyna, lewocetyryzyna, bilastyna, azelastyna, olopatadyna).
Leki na alergie można stosować doustnie, a także w postaci aerozolu do nosa. Bardzo pomocne przy alergicznym zapaleniu spojówek będą również krople do oczu na alergię. W aptekach bez recepty można dostać tabletki na alergię (np. Zyrtec UCB, Hitaxa Fast), a także syropy na alergię dla dzieci.
Ponadto w leczeniu alergii stosuje się glikokortykosteroidy, zwykle w postaci donosowej, a przy szczególnie ciężkich przypadkach również doustnie. Przy alergicznym nieżycie nosa dobrze sprawdzają się miejscowe leki obkurczające naczynia krwionośne, zmniejszające obrzęk śluzówki nosa, udrażniające zatkany nos i ograniczające ilość wydzieliny, które łagodzą dyskomfort i ułatwiają oddychanie (np.
Oprócz leczenia objawowego alergia na roztocza może być również leczona przyczynowo. Bardzo dobrą skuteczność daje immunoterapia swoista, czyli odczulanie, choć trzeba wiedzieć, że nie każdy może zostać podany takiej kuracji.
W kontrolowanych warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych podaje się choremu drogą podskórnych iniekcji preparaty zawierające bardzo niskie stężenie alergenów. W ten sposób układ odpornościowy przyzwyczaja się do kontaktu z uczulającą substancją i buduje tolerancję. Dla skuteczności terapii istotne jest to, aby prawidłowo zdiagnozować uczulające białko.
Alergia sezonowa
Alergia sezonowa to rodzaj alergii wziewnej, która występuje okresowo - najczęściej wiosną, latem i wczesną jesienią, kiedy rośliny intensywnie pylą. Liczba osób chorych wciąż wzrasta, co sprawia, że poszukiwane są nowe metody na łagodzenie symptomów. Typowymi alergenami są pyłki drzew, traw i chwastów, ale objawy mogą powodować również zarodniki grzybów [1].
Objawy alergii sezonowej
Objawy alergii sezonowej mogą się różnić w zależności od rodzaju pyłków, na które organizm reaguje, ale najczęściej obejmują:
- Katar i zatkany nos - katar sienny jest jednym z najbardziej charakterystycznych objawów alergii sezonowej. Objawia się wodnistym wyciekiem z nosa, zatkanym nosem i częstym kichaniem. Zatkany nos może być szczególnie dokuczliwy rano i utrudniać oddychanie.
- Świąd nosa i oczu - świąd, czyli swędzenie nosa, oczu i gardła, to kolejny częsty objaw. Swędzenie jest wynikiem reakcji organizmu na alergen, który powoduje wydzielanie histaminy - substancji odpowiedzialnej za reakcje alergiczne.
- Łzawienie i zaczerwienienie oczu - oczy często łzawią, stają się czerwone i nadwrażliwe na światło. Osoby dotknięte alergią mogą odczuwać pieczenie oraz obecność ciała obcego pod powiekami. Objaw ten bywa nazywany alergicznym zapaleniem spojówek.
- Kaszel i duszność - pyłki mogą także podrażniać drogi oddechowe, co prowadzi do kaszlu, a czasami nawet do duszności. Objawy te mogą być szczególnie uciążliwe dla osób, które cierpią na astmę, ponieważ kontakt z alergenem nasila ich objawy.
- Zmęczenie i osłabienie koncentracji - alergia sezonowa wpływa na ogólne samopoczucie - osoby cierpiące na nią często odczuwają zmęczenie, trudności z koncentracją i obniżoną wydolność fizyczną. Objawy te mogą mieć wpływ na codzienne życie i produktywność w pracy lub szkole.
- Ból głowy i zatok - u niektórych osób alergia wywołuje również bóle głowy oraz zatok, co jest związane z zatkanymi kanałami nosowymi i stanem zapalnym w zatokach [1].
Jak sobie radzić z alergią sezonową?
Leczenie alergii sezonowej jest złożonym procesem, który obejmuje zarówno środki farmakologiczne, jak i działania profilaktyczne [1]. Poniżej przedstawione są najczęstsze metody radzenia sobie z objawami alergii.
Unikanie ekspozycji na alergeny
Najbardziej skutecznym sposobem na uniknięcie objawów alergii jest ograniczenie kontaktu z alergenem. Jest na to kilka prostych sposobów:
- Śledzenie kalendarza pylenia - w okresie intensywnego pylenia warto śledzić kalendarz pylenia, który wskazuje, jakie rośliny aktualnie pylą. Wiedząc, kiedy następuje szczytowy okres pylenia, można zaplanować ograniczenie aktywności na zewnątrz.
- Unikanie wyjść na zewnątrz w godzinach szczytu pylenia - wczesne godziny poranne (na wsi) i późne popołudnie (w mieście) to czas, gdy stężenie pyłków w powietrzu jest największe. Dlatego osoby z alergią powinny unikać przebywania na zewnątrz w tych godzinach.
- Częste wietrzenie mieszkania, ale z umiarem - otwarte okna w czasie intensywnego pylenia mogą wpuszczać do wnętrza domu alergeny. Warto wietrzyć mieszkanie w godzinach, kiedy stężenie pyłków jest niższe.
- Noszenie okularów przeciwsłonecznych - okulary przeciwsłoneczne mogą pomóc zredukować kontakt pyłków z oczami, zmniejszając ich łzawienie i swędzenie [1].
Farmakoterapia
Dostępnych jest wiele leków, które pomagają kontrolować objawy alergii sezonowej. Przed ich zastosowaniem, warto skonsultować się z lekarzem, aby dobrać odpowiednie leczenie:
- Antyhistaminiki - leki przeciwhistaminowe są najczęściej stosowane w łagodzeniu objawów alergii, takich jak katar, świąd i łzawienie oczu. Dostępne są również bez recepty, ale warto zapytać lekarza o ich skuteczność i ewentualne skutki uboczne.
- Kortykosteroidy donosowe - leki w postaci aerozoli do nosa mogą być bardzo skuteczne w przypadku kataru siennego. Kortykosteroidy zmniejszają stan zapalny błon śluzowych nosa, co redukuje katar i swędzenie.
- Leki obkurczające śluzówkę nosa - aerozole zmniejszające obrzęk śluzówki pomagają w odblokowaniu nosa. Warto jednak tego typu preparaty stosować ostrożnie i tylko przez krótki czas, aby uniknąć ryzyka efektu „odstawienia” - czyli nasilenia objawów po zaprzestaniu terapii.
Immunoterapia alergenowa
Immunoterapia, znana również jako odczulanie, to forma leczenia, która ma na celu zmniejszenie reakcji organizmu na alergeny. Terapia polega na regularnym podawaniu małych dawek alergenu, co stopniowo przyzwyczaja organizm i zmniejsza jego reakcję na pyłki. Odczulanie jest długotrwałe i wymaga regularnych wizyt u alergologa, ale może przynieść trwałą poprawę i jest szczególnie skuteczne u osób, które nie reagują na standardowe leki [1].
Domowe sposoby łagodzenia objawów
- Inhalacje solą fizjologiczną - inhalacje solą fizjologiczną pomagają oczyścić drogi oddechowe i złagodzić podrażnienia. Mogą być stosowane zarówno przy katarze, jak i przy kaszlu wywołanym alergią.
- Płukanie nosa wodą z solą morską - płukanie nosa specjalnymi preparatami z solą morską pomaga usunąć pyłki z błon śluzowych i zmniejsza katar. Warto pamiętać o regularnym płukaniu, zwłaszcza po powrocie do domu.
- Stosowanie oczyszczacza powietrza - oczyszczacze powietrza, zwłaszcza z filtrem HEPA, mogą usunąć pyłki i inne alergeny z powietrza w pomieszczeniu, co zmniejsza objawy alergii.
- Herbaty ziołowe i naturalne środki łagodzące - wspierająco na alergię mogą działać napary z pokrzywy, mięty pieprzowej lub rumianku. Pokrzywa działa antyhistaminowo, a mięta i rumianek pomagają złagodzić podrażnienia gardła i nosa [5, 6].
Wodnista wydzielina z nosa
Wydzielina z nosa, czy też często nazywana przez pacjentów „woda z nosa”, może pojawiać się, jako efekt infekcji wirusowych i bakteryjnych, w wyniku alergii lub też w odpowiedzi na czynniki zewnętrzne, takie jak temperatura czy wilgotność powietrza.
Wodnista wydzielina z nosa − infekcja wirusowa
Katar spowodowany infekcją wirusową towarzyszący sezonowym przeziębieniom to żółta wodnista wydzielina z nosa, która w trakcie przebiegu choroby może gęstnieć i mieć konsystencje śluzu. Dodatkowo oprócz kataru choremu może doskwierać osłabienie, bóle głowy lub mięśni i kaszel. Żółta rzadka wydzielina z nosa to duży dyskomfort, a objaw ten może towarzyszyć Ci nawet kilkanaście dni.
Alergiczny nieżyt nosa
Alergiczny nieżyt nosa to odpowiedź organizmu na kontakt z określonymi czynnikami. To po prostu reakcja alergiczna. Katar związany z uczuleniem to właśnie alergiczny nieżyt nosa. Cząsteczka, która uczula, po dostaniu się do nosa i kontakcie z błoną śluzową, wywołuje reakcję zapalną. W efekcie tego może pojawić się uczucie zatkanego nosa lub wyciek wodnistej wydzieliny z nosa. Dodatkowymi objawami są kichanie i uczucie swędzenia, często opisywane przez chorych jako „kręcenie” w nosie. Dlatego też jeśli pojawi się wodnista wydzielina i kichanie (szczególnie wielokrotne), można zakładać, że katar ma podłoże alergiczne. Przy alergii często występuje także swędzenie oczu, na co warto zwrócić uwagę w procesie diagnostycznym.
Przy alergii najlepiej zastosować preparaty przeciwalergiczne i wyeliminować alergen. Jeśli nie jest on znany, warto zwrócić uwagę, w jakich sytuacjach objawy się nasilają i przeprowadzić testy alergiczne. Symptomy mogą występować w pewnym przedziale czasu i być związane z pyleniem konkretnych drzew lub np. nasilać się przy zabawach z kotem czy po niektórych pokarmach. Wszystkie te informacje pomogą zawęzić grupę potencjalnie uczulających czynników. Sprawdź też artykuł o alergii na sierść zwierząt.
Testy alergiczne
Standardowo w diagnostyce alergii stosuje się testy skórne. Jest to metoda bardzo czuła i wysoce swoista, szczególnie w przypadku badania na alergeny występujące w powietrzu (pyłki roślin, zarodniki grzybów mikroskopowych, roztocza kurzu domowego, czy alergeny zwierzęce). Dobra swoistość i czułość testu oznacza w praktyce, że jest on wysoce wrażliwy i potrafi wiarygodnie wykluczyć czy potwierdzić alergię. Ten rodzaj badania w mniejszym stopniu sprawdza się w przypadku alergenów pokarmowych.
Inna metoda, czyli oznaczanie miana swoistych przeciwciał IgE w surowicy krwi, może być wykonywana u osób w każdym wieku i u kobiet ciężarnych (w przeciwieństwie do testów skórnych). Jednak jest to sposób obarczony większym marginesem błędu w uzyskanych wynikach i dłuższym czasem oczekiwania na wynik badania.
Niealergiczny nieżyt nosa
Niealergiczny nieżyt nosa to tak naprawdę bardzo szeroka grupa objawów, w której zawierają się wymienione uprzednio zapalenia błony śluzowej o podłożu bakteryjnym, grzybiczym lub wirusowym oraz eozynofilowy nieżyt nosa. Ten ostatni do złudzenia przypomina katar związany z alergią, jednak w badaniach diagnostycznych się jej nie stwierdza. W wynikach badań widać natomiast wzmożoną aktywność eozynofilii, czyli jednego z rodzaj komórek układu immunologicznego.
Wodnista wydzielina z nosa a naczynioruchowy nieżyt błony śluzowej
Inną przyczyną wodnistego wycieku z nosa może być naczynioruchowy nieżyt błony śluzowej nosa. W tym przypadku katar pojawia się w efekcie np. dużej zmiany temperatury otoczenia. W praktyce następuje to zimą, po wyjściu na zewnątrz z ciepłego mieszkania, czy też po jedzeniu gorących i pikantnych posiłków lub piciu ciepłych napojów. W efekcie gwałtownej zmiany temperatury dochodzi do reakcji w obrębie naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa i pojawia się wodnisty katar.
tags: #aleric #2000 #oczyszczacz #powietrza #opinie
