Zmiana Decyzji na Przetwarzanie Odpadów w Oczyszczalniach: Przepisy i Wytyczne

Szczegóły: Opublikowano: 16. December 2025

W dniu 5 września 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1592 ze zm.). Nowelizacja ustawy o odpadach wprowadziła m. in. obowiązek zmiany decyzji obejmujących zbieranie i przetwarzanie odpadów.

Obowiązek Zmiany Decyzji

W świetle zapisów ustawy zmieniającej (art. I. II. pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji.

Wymagane Dokumenty

Zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów należy dołączyć:

operat przeciwpożarowy, o którym mowa w art. 42 ust.
zaświadczenia o niekaralności, o których mowa w art. 42 ust.
oświadczenie o niekaralności, o którym mowa w art. 42 ust. lub nie wymierzono administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art.
postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust.
decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku gdy dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wymagane.
proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ustawy o odpadach.

Do wniosku należy również dołączyć klauzulę: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Decyzja o Środowiskowych Uwarunkowaniach

Istota niniejszej publikacji sprowadza się do rozważenia, czy w każdy wypadku przed uzyskaniem zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów i zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów wydawanych na podstawie ustawy o odpadach, konieczne jest legitymowanie się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach? Na to pytanie należy udzielić odpowiedzi negatywnej.

Przeczytaj także: Wymiana filtra w oczyszczaczu Philips AC3259

Zgodnie z art. 71 ust. 1 UOOŚ, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach (zwana dalej „decyzją środowiskową") określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Jest ona wymagana dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Przedsięwzięcia te wymienione zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. Zakwalifikowanie danego przedsięwzięcia do jednej z w/w kategorii nie jest jednak wystarczające dla uznania, że w konkretnym przypadku konieczne jest uzyskanie decyzji środowiskowej.

Wydanie tej decyzji jest bowiem wymagane tylko wtedy, gdy podmiot realizujący przedsięwzięcie jest zobowiązany do uzyskania jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 UOOŚ (decyzja środowiskowa nie ma charakteru „samoistnego", a poprzedza uzyskanie innych decyzji).

Decyzją tą jest m.in. pozwolenie na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 UOOŚ) oraz zezwolenie na przetwarzanie lub zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów wydawane na podstawie ustawy o odpadach (art. 72 ust. 1 pkt 21 UOOŚ, dodany ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r.

Kiedy Decyzja Środowiskowa Nie Jest Wymagana?

Zasady odstąpienia od przedmiotowego obowiązku określa natomiast art. 72 ust. Zgodnie z przywołanym przepisem, wymogu uzyskania decyzji środowiskowej przed uzyskaniem ww. Warunkiem skorzystania z odstępstwa wynikającego z art. 72 ust. 2a pkt 2 ustawy środowiskowej jest ubieganie się o drugie lub kolejne zezwolenie.

Przeczytaj także: Zmiana filtra powietrza i Dynojet: analiza osiagów

Na tle przedmiotowego zagadnienia w orzecznictwie wyrażane są poglądy, że zaistniała przerwa w eksploatacji instalacji, nie powinna stanowić podstawy do odmowy skorzystania z omawianego zwolnienia. Kwestię tę wyjaśnił WSA w Kielcach w wyroku z dnia 31 stycznia 2019 roku (sygn. II SA/Ke 1/19).

W rozpatrywanej przez ten Sąd sprawie, jeden z organów wyraził pogląd jakoby argumentem przesądzającym o wymogu uzyskania decyzji środowiskowej (a contrario brak możliwości skorzystania z art. 72 ust. 2a pkt 2 omawianej ustawy) „był fakt, iż zaistniała przerwa w eksploatacji istniejącej instalacji” co „nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, że funkcjonowanie poszczególnych urządzeń nie uległo zmianie”.

Nie podzielając powyższego stanowiska, WSA w Kielcach wyjaśnił że przy ocenie, czy w danej sprawie można mówić o wyjątku od obowiązku uzyskania decyzji środowiskowej (przed wydaniem zezwolenia), uwzględniać należy tylko wyraźne wskazane w przepisie przesłanki. W przekonaniu Sądu, tak samo bez znaczenia jest to „czy dla danego przedsięwzięcia kiedykolwiek została już wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach”.

Nierzadko bowiem, mają miejsce sytuacje, że instalacje, w których dochodzi do gospodarowania odpadami, funkcjonują od kilkudziesięciu lat i powstawały w okresie gdy na ich uruchomienie nie było wymagane uzyskanie decyzji środowiskowej. Takowe nie wyklucza - w ocenie Sądu- skorzystania przez te instalacje z art. 72 ust.

Kolejne Zezwolenie dla Innego Podmiotu?

Dotychczas nie wykształciła się jednolita linia orzecznicza, która w sposób niepozostawiający wątpliwości przesądziłaby czy art. 72 ust. 2a pkt 2 ustawy środowiskowej może być stosowany jedynie w przypadku, gdy o kolejne zezwolenie ubiega się ten sam podmiot, który uzyskał poprzednie zezwolenie, czy skorzystać z tej regulacji mogą również inne podmioty.

Przeczytaj także: Instrukcja wymiany filtra powietrza w Jawa 350

W przywołanym już wyroku WSA w Kielcach, przyjął, że „art. 72 ust. 2a pkt 2 u.i.ś. zawiera odniesienie przedmiotowe (kolejne zezwolenie dla przedsięwzięcia nieulegającego zmianie), a nie podmiotowe. Przepis ten nie zawiera wymogu, aby drugie lub kolejne zezwolenie wydawane było dla tego samego podmiotu, co poprzednie zezwolenie lub zezwolenia”.

Wydaje się, że poglądu tego nie podziela Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (wyrok z dnia 15 listopada 2018 roku, sygn. II SA/Bk 393/18), który jako jedną z podstaw do odmowy zastosowania art. 72 ust.

Art. 72 ust. 2a pkt 2 ustawy środowiskowej jednoznacznie statuuje, że przepis ten może być stosowany wyłącznie w przypadkach gdy podmiot ubiega się o drugie lub kolejne zezwolenie dla zrealizowanego przedsięwzięcia nieulegającego zmianie. Ze sformułowania tego wyprowadzić należy dwa warunki.

Zmiany w Przedsięwzięciu

W orzecznictwie zwraca się uwagę, że nawet niewielkie zmiany dotyczącej samej eksploatacji instalacji (niewiązane z koniecznością jej rozbudowy czy przebudowy), traktować należy jako zmiany w przedsięwzięciu, uniemożliwiające powołanie się na art. 72 ust. 2a pkt 2 ustawy środowiskowej.

Przykładowo już tylko zmiana rodzaju odpadów, które mają być objęte zezwoleniem potraktowana została przez WSA w Białymstoku (por. wyrok z dnia 15 listopada 2018 roku, sygn. II SA/Bk 394/18), jako zmiana przedsięwzięcia. Konsekwentnie pogląd taki ww. Sąd zaprezentował również w wyroku z dnia 15 listopada 2018 roku (sygn. II SA/Bk 393/18), wskazując, że zmiany w zakresie ilości i rodzaju odpadów (pierwsze zezwolenie obejmowało 4 rodzaje odpadów, a kolejne miało dotyczyć 13 rodzajów odpadów), uniemożliwiają zastosowanie omawianego wyjątku.

W przekonaniu Autorki, dla przypisania przedsięwzięciu statusu zrealizowanego, nie wystarczy zaś fakt, że dla instalacji zostało wydane zezwolenie, choć w orzecznictwie odnotować można takie poglądy np.

Istotna Zmiana Zezwolenia

Znowelizowana ustawa o odpadach wymusiła na podmiotach zajmujących się gospodarką odpadami aktualizację posiadanych zezwoleń. Niestety brak jest jednolitej wykładni co do tego, czy zmiana treści zezwolenia wymuszona nową ustawą stanowi istotną zmianę pierwotnego zezwolenia czy nie.

Kwestia jest o tyle istotna, że od kwalifikacji zmiany zezwolenia jako „istotnej” lub „nieistotnej” zależy to, jakie wymagania powinni spełnić ubiegający się o zmianę zezwoleń przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 41a ust. 6 ustawy o odpadach w przypadku „istotnej” zmiany zezwolenia na przetwarzanie odpadów stosuje się przepisy ust. 1-5a tego przepisu tj. zmiana zezwolenia jest wydawana po przeprowadzeniu kontroli przez komendanta Państwowej Straży Pożarnej oraz przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

O ile w przypadku występowania o nowe zezwolenie procedura ta (kontrole) stosowana jest w każdym przypadku, to w razie wystąpienia o zmianę posiadanego już zezwolenia procedura jest stosowana tylko i wyłącznie w razie jego istotnej zmiany.

Jednak należy się opowiedzieć przeciwko takiemu automatyzmowi. Kwestia uznania określonej zmiany zezwolenia za „istotną” powinna być bowiem rozpatrywana indywidualnie w każdym przypadku, w odniesieniu do określonego stanu faktycznego. W sytuacji więc, gdy doszło do zmiany ilości lub rodzaju odpadów, zmiany stanu faktycznego, w tym zmiany instalacji do przetwarzania odpadów wynikającego (np.

Natomiast brak takich zmian i złożenie wniosku o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów wyłącznie w celu dostosowania treści zezwolenia do obowiązujących przepisów, powinno skutkować uznaniem, że występuje „zwykła” zmiana decyzji w oparciu o art.

Spory Kompetencyjne

Spory kompetencyjne między urzędami zdarzają się nader często. Z reguły są to przypadki sporów negatywnych - gdy oba spierające się organy nie uważają się za właściwe do wydania decyzji w danej sprawie. Nie inaczej jest w sprawach związanych z wydawaniem i zmianą zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

Najczęściej chodzi o spory między starostą a marszałkiem województwa. W artykule, na przykładach z praktyki opisujemy, jak uważnym trzeba być przy ocenie swojej właściwości, a także co sprawdzi sąd w trakcie prowadzenia postępowania.

Spory o właściwość między organami zobowiązanymi do załatwienia sprawy dotyczącej odpadów rozstrzyga NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zajmuje się m.in.:

sporami o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporami kompetencyjnymi między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Podstawą prawną jest tu art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 to NSA jest sądem właściwym w tych sporach. Rozstrzyga je w drodze postanowienia.

WAŻNE: Przepisy zawsze wskazują urząd właściwy do załatwienia sprawy administracyjnej. Spór o właściwość wynika z trudności w odczytaniu norm prawnych w nich zawartych. Takim przepisem jest np. art. 41 ust. 3 ustawy z 14 grudnia 2012 r.

Przedłużenie Obowiązywania Decyzji

"Prowadzenie działalności w branży gospodarki odpadami wymaga nieustannego reagowania na zmieniającą się rzeczywistość prawną. W projekcie ustawy o zmianie Prawa ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (nr UDER39), opracowanym przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska, zaproponowano przedłużenie obowiązywania decyzji wydanych na podstawie art. 226a ustawy o odpadach i art.

Propozycja zakładała, że obecny termin - 31 grudnia 2025 r. Resort uzasadniał to koniecznością zapewnienia ciągłości funkcjonowania instalacji odpadowych oraz odciążenia organów administracji, które wciąż rozpatrują zaległe wnioski po tzw. Według danych resortu, na koniec 2024 roku w urzędach pozostawało ok.

W efekcie, w nowej wersji projektu z 11 września 2025 r. pismo Izby Branży Komunalnej z 26 września 2025 r. “Nie znam przyczyn skrócenia projektowanego terminu obowiązywania decyzji. Zarząd Związku Województw RP prezentował Ministerstwu stanowisko w sprawie konieczności zmiany art. 226a ustawy o odpadach dwukrotnie.

Pół roku z pewnością pozwoli uniknąć systemowej zapaści, jednak część podmiotów swoje decyzje straci. Skala może być niewielka, lecz zauważalna. W blisko połowie ze stu spraw oczekujemy na przeprowadzenie obligatoryjnych kontroli WIOS, bez których Marszałek nie może wydać decyzji.

Mamy świadomość zagrożeń związanych z brakiem reakcji ustawodawcy na zaistniałą sytuację i dlatego traktujemy te postępowania priorytetowo, tak żeby ograniczyć do minimum liczbę podmiotów, które nie uzyskają nowej decyzji do końca tego roku. Natomiast około ¼ na wniosek stron jest zawieszona.

Wiemy, że te postępowania nie mają szans na rozstrzygnięcie do końca tego roku.

tags: #zmiana #decyzji #na #przetwarzanie #odpadow #oczyszczalnia