Woda destylowana ze srebrem w leczeniu owrzodzeń cukrzycowych
- Szczegóły
Srebro od dawna zajmuje szczególne miejsce w medycynie. Wykorzystywano je już w starożytności do odkażania ran i konserwacji wody. Historyczne zapiski sugerują, że pierwszym związkiem srebra zastosowanym w leczeniu był azotan srebra. Prawdopodobnie odkrył go żyjący w XV wieku szwajcarski mnich Basylius Valentinus i nazwał: lapis infernalis - kamień piekielny.
Historia i zastosowanie srebra w medycynie
W 1775 roku Girard zaproponował użycie azotanu srebra do leczenia trądu. W XIX wieku po raz pierwszy zastosowano 0,2% roztwór azotanu srebra do leczenia oparzeń. W 1884 niemiecki położnik, dr. Crede, zauważył, że łagodny roztwór srebra zapuszczony do oczu noworodka zapobiega zapaleniu oczu. Praktyka ta jest obecnie stosowana w szpitalach na całym świecie. W latach 40-tych XX wieku pojawiła się sól srebrowa sulfadiazyny, wykorzystywana wówczas do leczenia ran w czasie wojny. Stosuje się ją z powodzeniem do dziś. Przez kolejne lata srebro zdobywało coraz większą liczbę zwolenników, jako skuteczny środek przeciwbakteryjny do stosowania miejscowego i ogólnego, jednak wprowadzenie antybiotyków znacznie ograniczyło jego stosowanie.
Z powodu występowania możliwych działań ubocznych FDA (Food and Drug Administation) usunęła z listy suplementów diety srebro koloidowe, które w USA może być przepisywane tylko przez lekarzy. Jest to srebro w postaci jonów zanurzonych w wodzie. Antybiotyk eliminuje kilkanaście szkodliwych bakterii, często spotyka się z ich opornością, natomiast srebro niszczy nie tylko bakterie, również te oporne na antybiotykoterapię, ale także wirusy, grzyby i pleśnie. Nadmierne stosownie antybiotyków bezpośrednio i pośrednio przez spożywanie mięsa zwierząt karmionych antybiotykami prowadzi do rozwoju grzybów i pleśni. Grzybice i pleśnie stanowią coraz większy problem.
Zespół Stopy Cukrzycowej (ZSC)
Zespół Stopy Cukrzycowej (ZSC) jest jednym z najgroźniejszych powikłań cukrzycy. Częstość tego powikłania wśród osób z cukrzycą ocenia się na około 15%. Stopa cukrzycowa to poważne powikłanie cukrzycy, które obejmuje różnorakiego stopnia uszkodzenia w obrębie stóp - od powierzchownych ran aż do deformacji stawów, a w najcięższych przypadkach nawet martwicy tkanek i konieczności amputacji. Zespół Stopy Cukrzycowej dzielimy na trzy typy: neuropatyczny, naczyniowy i mieszany.
Do rozwoju stopy cukrzycowej przyczyniają się typowe dla cukrzycy zaburzenia mikrokrążenia (skutek uszkodzeń drobnych naczyń krwionośnych), zaburzenia przewodnictwa nerwowego (skutek uszkodzenia nerwów przez przewlekle podniesiony poziom glukozy), związane z w/w zaburzenia czucia i ułatwienie rozwoju infekcji nawet w obrębie drobnych zranień. Opisane wyżej zaburzenia, skutki źle kontrolowanej cukrzycy istotnie utrudniają leczenie ran, w tym owrzodzeń stóp. W zależności od przyczyny i postępu choroby, lekarze wybierają optymalną formę leczenia.
Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?
Mechanizm działania srebra
Skuteczność srebra wynika z jego wielopoziomowego oddziaływania na drobnoustroje oraz środowisko rany. Po kontakcie z wydzieliną rany uwalniane są aktywne jony Ag⁺, które wnikają w błonę komórkową bakterii, powodując jej destabilizację i utratę integralności. Srebro oddziałuje również z białkami enzymatycznymi i kwasami nukleinowymi mikroorganizmów, zaburzając procesy metaboliczne i replikację DNA. Nanocząsteczki srebra, dzięki swoim mikroskopijnym rozmiarom, wnikają w biofilm - złożoną strukturę bakterii chroniącą je przed działaniem antybiotyków i środków antyseptycznych.
Mechanizm działania jonów srebra (Ag⁺) jest wielokierunkowy i obejmuje zarówno oddziaływanie na struktury komórki bakteryjnej, jak i zaburzenia procesów wewnątrzkomórkowych. Jony srebra wykazują wysokie powinowactwo do grup sulfhydrylowych (-SH) obecnych w białkach enzymatycznych i strukturalnych mikroorganizmów, co prowadzi do denaturacji enzymów i w konsekwencji do zahamowania kluczowych procesów metabolicznych. Jony srebra oddziałują również na materiał genetyczny drobnoustrojów - poprzez wiązanie się z zasadami purynowymi i pirymidynowymi kwasów nukleinowych, powodują denaturację DNA i RNA, prowadząc do zahamowania procesów replikacji i transkrypcji oraz uniemożliwiając namnażanie się mikroorganizmów.
Należy podkreślić, że rozwój oporności na srebro jest mniej prawdopodobny niż w przypadku antybiotyków. Oporność na antybiotyki zwykle rozwija się w wyniku mutacji obejmujących jedną lub kilka specyficznych funkcji komórkowych, takich jak aktywność enzymów, struktura receptorów czy przepuszczalność błon komórkowych. W przypadku srebra, które uszkadza wiele elementów komórki równocześnie, ryzyko rozwoju wielokierunkowej adaptacji jest trudniejsze. Wykorzystanie srebra stwarza zatem możliwość ograniczenia stosowania antybiotyków.
Badania kliniczne
W wielu ośrodkach przeprowadzono badania mające porównać TIAB z innymi dotychczas stosowanymi produktami leczniczymi zawierającymi srebro, a także z innymi związkami powszechnie używanymi np. z chlorheksydyną [5]. Wyniki tych badań jednoznacznie pokazują wysoki wpływ srebra na hamowanie rozwoju mikroorganizmów. Ważnym zagadnieniem klinicznym jest działanie antagonistyczne i addytywne stosowania różnych kombinacji leków i substancji medycznych. Co do zasady srebro wykazuje inny mechanizm działania wobec bakterii i grzybów niż antybiotyki i chemioterapeutyki dlatego w większości przypadków stosowanie srebra może uzupełniać standardową terapię lub ograniczyć stosowanie większych dawek.
W badaniu wzięło udział 50 pacjentów z cukrzycowym owrzodzeniem stóp. Interwencje prowadzono przez sześć miesięcy. Grupa kontrolna stosowała opatrunki z solą fizjologiczną. Analiza wskazała, że w grupie, w której stosowano srebro koloidalne, znacznie szybciej uzyskiwano punkt końcowy (średnio 23 wobec 48 w grupie placebo). Już po 2 tygodniach stosowania srebra koloidalnego obserwowano znacznie większą redukcję powierzchni owrzodzeń niż w grupie kontrolnej (o ok. Wnioski autorów są takie, że opatrunki hydrożelowe z na bazie koloidalnego srebra jonowego są skuteczniejsze niż „zwykłe” opatrunki.
Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach
Niniejsza praca stanowi próbę oceny skuteczności stosowania u chorych z ZSC opatrunku piankowego w technologii Hydrofiber®, wydzielającego jony srebra. Pięćdziesięciu pacjentów z zespołem stopy cukrzycowej I i II stopnia (według klasyfikacji Wagnera) zostało losowo podzielonych na dwie grupy. U chorych w grupie badanej, liczącej 25 osób (powierzchnia owrzodzenia 5,2-7,8 cm2), zastosowano opatrunek piankowy wydzielający srebro - Aquacel® Ag Foam. U takiej samej liczby pacjentów w grupie kontrolnej (powierzchnia owrzodzenia 4,8-7,6 cm2) stosowano opatrunek piankowy niewydzielający srebra - Aquacel® Foam. Wszystkie opatrunki były zmieniane co 7 dni, aż do całkowitego zagojenia się rany. W tym czasie obliczano powierzchnię rany. Dodatkowo każdego dnia mierzono szybkość procesu gojenia - wskaźnik gojenia na dzień (cm2/dzień). Wyniki badań wykazały, że po pięciu tygodniach leczenia owrzodzenia uległy zagojeniu u wszystkich chorych z grupy badanej. Natomiast u pacjentów z grupy kontrolnej rany zagoiły się po ośmiu tygodniach.
Preparaty zawierające srebro
Argotiab - suchy spray jest proszkiem tworzącym skuteczną barierę ochronną, zapobiegając maceracji ran, w szczególności ran sączących oraz pomagającym w przywróceniu prawidłowych warunków fizjologicznych potrzebnych do regeneracji skóry. Dzięki składnikom produktu na skórze nie powstają infekcje, które często pojawiają się w ranach z wysiękiem, w przebiegu stopy cukrzycowej czy odleżyn. Argotiab spray uzyskał bardzo dobrą ocenę kliniczną u pacjentów z owrzodzeniami i odleżynami w ranach zakażonych. Bez użycia antybiotykoterapii ogólnej lub miejscowej uzyskano 100% skuteczność w eliminacji czynników zakażenia, a w ocenie autorów badania klinicznego znacząco przyspieszono efekty epitelizacji rany.
Argotiab® spray ma specjalnie opracowany skład, który wspomaga leczenie stopy cukrzycowej. Argotiab® przyspiesza proces gojenia i stanowi barierę dla bakterii utrudniających gojenie się rany. TO JEST WYRÓB MEDYCZNY.
Azotan srebra (łac. Argenti nitras, syn. lapis) stanowi nieorganiczne połączenie srebra z kwasem azotowym, zaliczany jest do wykazu A. Przyjmuje postać przezroczystych kryształów lub białego, krystalicznego proszku, który bardzo łatwo rozpuszcza się w wodzie [3]. Pod wpływem światła ulega redukcji do metalicznego srebra, przyjmując barwę szarą lub czarną. W kontakcie ze skórą działa żrąco, powodując trudne do usunięcia, czarne przebarwienia, dlatego potocznie nazywany jest „kamieniem piekielnym”. W postaci 1% roztworu związek stosowany jest jako środek antyseptyczny, m. in. w zabiegu Credégo (łac. ophthalmia neonatorum) wykonywanego w profilaktyce rzeżączkowego zapalenia spojówek u noworodków oraz zapobieganiu zakażeniu przez Chlamydia spp. i Staphylococcus spp.
Do kompleksu TIAB wykorzystuje się srebro w formie nanocząsteczek o wielkości od 7 do 45 nm, co ułatwia dostęp do komórki drobnoustrojów. Jednym z głównych składników ściany komórki bakteryjnej jest peptydoglikan, w którego skład wchodzi między innymi cysteina, aminokwas, który zawiera bardzo aktywną grupę tiolową(-SH). Jony srebra (Ag+) reagują z grupami tiolowymi usuwając z nich atomy wodoru (tworząc np. wodę). Bakterie tracą możliwość wymiany gazowej, w wyniku zamknięcia się kanałów przenoszących elektrony w tzw.
Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety
Przykłady preparatów recepturowych zawierających w swoim składzie azotan srebra
Poniżej przedstawiono przykłady preparatów recepturowych zawierających w swoim składzie azotan srebra [4-6,8].
- Rp. Argenti nitratis 0,01 Acidi borici 2,0 Aq. dest. ad 100,0 M.f. gtt. D.S. Do użytku zewnętrznego
- Rp. Argenti nitratis 0,1 Aq. dest. 10,0 M.f. Sol. D.S. Do pędzlowania
- Rp. Hydrocortisoni 0,05 Chloramphenicoli 0,2 Argenti nitratis sol. 1/1000 10,0 Eucerini ad 10,0 M.f. Ung. D.S. Do użytku zewnętrznego
- Rp. Balsami peruviani Olei ricini aa 5,0 Vaselini ad 100,0 Argenti nitratis sol. 1% gtt X M.f. Ung. D.S. Do użytku zewnętrznego
tags: #woda #destylowana #ze #srebrem #zastosowanie #w
