Pomiar Wilgotności Skóry za Pomocą Sondy: Metody i Urządzenia
- Szczegóły
Badanie skóry przy pomocy urządzeń jest obecnie często stosowaną procedurą, głównie ze względu na obiektywność i łatwą standaryzację uzyskanych pomiarów. Instrumentalne badanie skóry jest wykorzystywane nie tylko w gabinetach kosmetycznych, gdzie ocenia się skuteczność terapii poprzez porównanie stanu sprzed i po zabiegu oraz analizuje się rodzaj cery.
Znajduje też zastosowanie w gabinetach lekarskich w celu m.in. zdiagnozowania chorób skóry. Jednak główną funkcją jest kontrola efektywności działania wszelkiego rodzaju produktów do pielęgnacji twarzy i ciała.
Metody Badania Skóry
Istnieje wiele metod badania skóry, wykorzystujących różnorodne urządzenia i technologie. Poniżej przedstawiono niektóre z nich:
- Meksametr (kolorymetr, chromametr): To urządzenie służące do pomiaru zabarwienia skóry. Aparat wyposażony jest w sondę, która emituje światło o określonej długości fali. Promieniowanie to jest absorbowane przez barwniki skóry: melaninę i hemoglobinę. Następnie odbiornik, znajdujący się w urządzeniu, mierzy ilość światła odbitego (niepochłoniętego przez chromofory). Im więcej promieniowania zostało pochłonięte, tym skóra jest ciemniejsza.
- Diaskopia: Jest dużo prostszą, ale i mniej dokładną metodą badania koloru skóry. Wykorzystuje się w niej szklaną, przezroczystą szpatułkę, którą przyciskamy do powierzchni skóry. Powoduje to odpływ krwi z tego miejsca i jego chwilowe zblednięcie. Diaskopia pozwala na ocenę stanu naczyń krwionośnych, np. w obrębie jakiejś zmiany.
- Korneometr: Jest aparatem służącym do oceny nawilżenia, mierzącym zawartość wody w warstwie rogowej naskórka. Zasada jego działania oparta jest na przewodnictwie elektrycznym. Im więcej wody zawiera warstwa, tym lepiej płynie prąd, co oznacza wyższy poziom nawilżenia skóry.
- Ewaporymetr (tewametr): To inny aparat służący do pomiaru nawilżenia skóry oraz stanu bariery naskórkowej. Urządzenie wyposażone jest w czujniki mierzące wilgotność i temperaturę, co pozwala na analizę transepidermalnej utraty wody. Duża ilość uwalnianej ze skóry pary wodnej może świadczyć o jej słabym nawilżeniu lub złym stanie bariery naskórkowej (przyczyną może być np. AZS).
- D-squame: To metoda badająca wysuszenie skóry. Polega ona na przyklejeniu, z odpowiednim naciskiem, specjalnych dysków do powierzchni skóry. Po ich odklejeniu aparat mierzy ilość oderwanych łusek rogowych, przyklejonych do krążków.
- Sebumetr (ebumetr): Ocenia stan natłuszczenie skóry i aktywność gruczołów łojowych. Pomiar polega na przyciśnięciu sondy zakończonej specjalną taśmą, która wchłania sebum, do powierzchni skóry, a następnie fotometrycznym badaniu stopnia przepuszczania promieniowania przez głowicę, co odpowiada ilości tłuszczu.
- Sebutape: To alternatywa dla sebumetru, która pozwala na analizę wydzielania łoju i rozmieszczenia gruczołów łojowych. Metoda wykorzystuje specjalny film polimerowy, który przykleja się do powierzchni skóry i odkleja po czasie od 1 do 3 godzin. Lipidy powodują, że taśma staje się przezroczysta i jest następnie poddawano określonej analizie.
- Profilometria: To metoda pozwalająca na zbadanie gładkości skóry i głębokości zmarszczek. Wyróżniamy profilometrię pośrednią, w której wykonywany jest silikonowy odlew topografii twarzy. Następnie jest on analizowany odpowiednimi metodami, np. za pomocą mikroskopu elektronowego lub na podstawie cieni powstających przy ukośnie padającym świetle. Drugą metodą jest profilometria bezpośrednia, czyli badanie mikrotopograficzne skóry, które polega na przyłożeniu głowicy urządzenia, wyposażonej w kamerę, do naskórka i obrazowaniu na monitorze. Następnie komputer dokonuje analizy gładkości na podstawie szeregu czynników.
- Dermografizm: To badanie oceniające wrażliwość skóry. Wykorzystuje się w nim plastikową szpatułkę, którą „rysuje się” po skórze. W miejscu tym powstają czerwone ślady i są naturalną reakcją organizmu. Długo utrzymujące się zaczerwienienie świadczy o nadwrażliwości skóry. Pojawienie się zbielenia w miejscu drażnienia nie jest reakcją fizjologiczną i może być spowodowane np. atopowym zapaleniem skóry.
- Lampa Wooda: To przyrząd, który emituje promieniowanie UVA o długości fali 360-400nm. Światło przechodzi przez specjalny filtr niklowo-potasowy, co wywołuje fluorescencję. W zaciemnionym pomieszczeniu skóra, na którą pada światło lampy Wooda odbija je w odpowiednim kolorze i intensywności. Dzięki temu istnieje możliwość rozpoznania rodzaju cery, jej nawodnienia, stanów chorobowych oraz głębokości przebarwień posłonecznych.
- Pehametr: Jest to aparat służący do pomiaru odczynu skóry przy pomocy elektrody znajdującej się w szklanej sondzie, która jest przykładana do powierzchni skóry.
Termografia Regulacyjna
Termografia regulacyjna wg modelu Heidelberskiego przeszła wiele modyfikacji, od momentu jej powstania, do dzisiejszej metody skanowania. Historia TRD, bo tak początkowo się nazywała od termoregulation diagnostik, rozpoczyna się już w latach 50-tych. Dzięki dr E. Schwamowi i dr Reehe powstały w tym czasie pierwsze fundamentalne zasady diagnostyki termoregulacyjnej - kolejne zmiany wartości temperatury w zakresie podczerwieni określają tzw.
Następnie na Uniwersytecie w Heidelbergu grupa naukowców skupiona wokół prof. G. Heima i prof. M. Blomhke opracowała naukowe standardy i procedury dokonywania pomiarów bezdotykowym czujnikiem podczerwieni. Dopiero w 2008 roku polska firma ENERGOMEDICA skonstuowała bezdotykowy skaner podczerwieni i rozpoczęła rozwój tzw.
Przeczytaj także: Poradnik: walka z wilgocią w mieszkaniu
Dla ułatwienia sposób badania można porównać do badania usg, gdzie sondę, w tym przypadku analizator podczerwieni, przesuwamy wg określonej procedury wzdłuż ciała człowieka zbierając dane, czyli określone wartości temperatury w zakresie podczerwieni. W STRD istotna jest nie tylko wartość samej temperatury podczerwieni, ale także trend oraz jej wahania w określonej jednostce czasu. Zmiany te nazywamy wartością regulacyjną lub inaczej plastycznością.
Z punktu widzenia fizyki kazdy bodziec (stresor) wywołuje reakcję energetyczną układu, w tym wypadku organimu człowieka. Każdy punkt na skórze poddany bodźcowi może zareagowac na trzy sposoby. Wartość, czyli temperatura, może wzrosnąć, czyli niejako punkt się rozgrzewa; temperatura może ulec spadkowi czyli punkt ulega ochłodzeniu i ostatnia mozliwość temperatura nie ulega zmianie.
W klasycznej termografii otrzymuje tylko obraz pól cieplnych tj „zimne” lub „gorące” pola. Nie oddaje to w pełni charakteru zmian mikrokrążenia skórnego. Podstawowa różnica między metoda TRD a STRD polega na tym w metodzie STRD skanujemy bezkontaktowo skórę człowieka mikrokamerą termowizyjną a w metodzie TRD mierzymy poszczególny punkty na ciele.
Dodatkowe Urządzenia i Systemy Pomiarowe
Oprócz wymienionych wyżej, istnieje wiele innych urządzeń i systemów pomiarowych, które mogą być wykorzystywane do badania skóry i jej parametrów:
- Kamery termowizyjne FLIR: Umożliwiają precyzyjną analizę rozkładu temperatury na powierzchniach badanych obiektów. Zastosowanie kamer FLIR obejmuje szeroki zakres badań - od diagnostyki cieplnej przegród budowlanych, przez lokalizację mostków termicznych i nieszczelności powietrznych, aż po ocenę pracy instalacji grzewczych, wentylacyjnych i chłodniczych (HVAC).
- System pomiarowy PIV (Particle Image Velocimetry): Stanowi zaawansowane narzędzie badawcze służące do precyzyjnego pomiaru pól prędkości przepływającego powietrza.
- Analizator dźwięku i drgań SVAN 979: To wysokiej klasy, precyzyjne urządzenie pomiarowe przeznaczone do profesjonalnych badań akustycznych i wibroakustycznych.
- System iBros: To nowoczesny, wielokanałowy system pomiarowy przeznaczony do kompleksowego monitorowania parametrów środowiskowych oraz procesów badawczych. Mierzy m.in. temperaturę, wilgotność względną, stężenie CO2.
- Przenośny miernik irradiancji z funkcją analizy migotania światła (flicker): To nowoczesne, wielofunkcyjne urządzenie służące do kompleksowej oceny jakości źródeł światła.
- Luksomierz wielopunktowy Everfine Z10: To zaawansowany system pomiarowy służący do precyzyjnego określania natężenia oświetlenia w wielu punktach jednocześnie.
- Tenmars TM-209: Jest cyfrowym luksomierzem przeznaczonym do pomiaru natężenia oświetlenia - zarówno w luksach (lx), jak i w stopokandelach (fc).
Sondy Pomiarowe
Zakres pomiarowy zależy od zastosowanej sondy i obejmuję wartości od 0,015 W/mK do 6,0 W/mK w 7 podzakresach dla różnych sond pomiarowych. Przyrząd wyposażony jest w dwa opcjonalne typy sond pomiarowych: sondy igłowe dla materiałów miękkich, sondy powierzchniowe dla materiałów twardych.
Przeczytaj także: Wakacje w Bodrum
Została zastosowana dynamiczna metoda pomiarowa, która pozwala na wydatne skrócenie czasu trwania pomiarów w porównaniu z metodami tradycyjnymi.Wbudowane menu, kolorowy wyświetlacz oraz klawiatura alfanumeryczna, pozwalają na aktywną komunikację z jednostką pomiarową.
Dane pomiarowe są zapamiętywane w wewnętrznej pamięci o dużej pojemności. Dane te można wyświetlić na wyświetlaczu lub przesłać do PC za pomocą USB lub RS232.Dane kalibracyjne przechowywane są w pamięci wewnętrznej przyrządu. Dołączone oprogramowanie pozwala na rekalibracje na materiałach wzorcowych oraz zapamiętanie jej rezultatów.
Aparatura stosowana do pomiaru parametrów skóry jest ciągle unowocześniana i powstają nowe urządzenia oraz metody, aby lepiej i dokładniej móc ocenić jej stan.
Przeczytaj także: Poradnik pomiaru wilgotności
tags: #wilgotność #skóry #mierzymy #za #pomocą #sondy
