Wilgotność Powietrza w Wymiennikowni: Normy i Wentylacja
- Szczegóły
Wentylacja jest zorganizowanym sposobem wymiany powietrza w pomieszczeniach.
Zorganizowanym, to znaczy zapewniającym doprowadzenie odpowiedniej ilości świeżego powietrza zewnętrznego do budynku, właściwy przepływ powietrza przez pomieszczenia i skuteczne usunięcie zanieczyszczeń gromadzących się w powietrzu wewnętrznym na zewnątrz.
Choć główne zasady działania wentylacji są proste, często zdarza się, że nie są przestrzegane.
Warunkiem działania każdego typu wentylacji jest doprowadzenie niezbędnej ilości powietrza do budynku.
Gdy ten warunek nie zostanie spełniony, wentylacja nie będzie działać skutecznie, nawet jeżeli pozostałe jej elementy zostaną wykonane prawidłowo.
Przeczytaj także: Poradnik: walka z wilgocią w mieszkaniu
W wypadku wentylacji naturalnej (stosowanej w Polsce najczęściej), zwanej potocznie grawitacyjną, zakłada się swobodny napływ powietrza.
Jest on możliwy dzięki nieszczelnościom w obudowie budynku.
Naturalną drogą przedostawania się powietrza mogą więc być nieszczelności okien i drzwi zewnętrznych, nieszczelności w ścianach.
Taki sposób doprowadzenia powietrza sprawdzał się w praktyce zanim w budownictwie zaczęto stosować nowoczesne okna wyposażone w uszczelki, a technologie budowy ścian i docieplania budynków umożliwiały infiltrację, czyli niekontrolowany przepływ powietrza przez przegrody.
Skutki braku przepływu powietrza zauważyli użytkownicy mieszkań, a producenci okien zaczęli stosować różne rozwiązania mające poprawić napływ powietrza do budynków.
Przeczytaj także: Wakacje w Bodrum
Zaczęto od usuwania fragmentów uszczelek oraz zmiany ich kształtu, jednak bez większych rezultatów.
Z pomocą przyszli producenci okuć oferując możliwość rozszczelnienia, czyli tak zwanej mikrowentylacji.
To rozwiązanie jest korzystniejsze aczkolwiek ma zasadniczą wadę.
Powietrze będzie się dostawać do budynku tylko pod warunkiem świadomej ingerencji mieszkańców, którzy muszą samodzielnie rozszczelnić okna.
Rozwiązaniem zapewniającym doprowadzenie odpowiedniej ilości powietrza, niezbędnej do sprawnego wentylowania budynku jest stosowanie specjalnych nawiewników.
Przeczytaj także: Poradnik pomiaru wilgotności
Nawiewniki o stałym przekroju (o stałej wielkości otworu doprowadzającego powietrze - bez możliwości regulacji) doprowadzają do pomieszczenia taką ilość powietrza, jaka wynika z różnicy ciśnienia na zewnątrz i wewnątrz pomieszczenia, czyli zależną od warunków atmosferycznych.
Nawiewniki regulowane ręcznie - są obsługiwane przez użytkownika, który za pomocą specjalnej przesłony zmienia wielkość otworu doprowadzającego powietrze.
Nawiewniki ciśnieniowe - działają samoczynnie, pod wpływem zmian różnicy ciśnienia wewnątrz i na zewnątrz pomieszczenia.
Doprowadzają do pomieszczenia taką ilość powietrza, jaka wynika z różnicy ciśnienia.
Do pewnej granicznej wartości różnicy ciśnienia otwór doprowadzający powietrze jest maksymalnie otwarty.
Gdy różnica ciśnienia nadal rośnie, na przykład na skutek podmuchów wiatru, przepustnica w nawiewniku przymyka się, zapobiegając nadmiernemu napływowi powietrza.
Nawiewniki termostatyczne - działają samoczynnie, pod wpływem zmiany temperatury zewnętrznej.
Gdy temperatura spada poniżej określonej wartości (zwykle poniżej zera), przepustnica zmniejsza wielkość otworu nawiewnego i ogranicza dopływ powietrza zewnętrznego.
Ilość nawiewanego powietrza zależy od różnicy ciśnienia wewnątrz i na zewnątrz oraz od wielkości otworu, ustalonej przez termostat.
Nawiewniki higrosterowane - działają automatycznie, w sposób uzależniony od wilgotności powietrza wewnątrz pomieszczenia.
Są wyposażone w czujnik z taśmy poliamidowej, który otwiera przesłonę nawiewnika i zwiększa strumień powietrza dopływającego do pomieszczenia, gdy wilgotność wzrasta, oraz przymyka ją, gdy wilgotność spada poniżej określonego poziomu.
Wielkość szczeliny zmienia się proporcjonalnie do zmiany wilgotności względnej w przedziale od 35 do 70%.
Poniżej 35% wilgotności względnej szczelina w nawiewniku jest minimalna, powyżej 70% nawiewnik jest maksymalnie otwarty.
Nawiewniki montuje się najczęściej w oknach - w ich górnej części.
Można je zainstalować także w roletach zewnętrznych lub w górnej części ścian zewnętrznych.
Umieszczenie nawiewnika na zalecanej wysokości, powyżej 2 m od posadzki, jest uzasadnione potrzebą zapewnienia komfortu użytkownikom.
W oknie nawiewnik może być zamontowany pomiędzy górną krawędzią szyby zespolonej a ramiakiem skrzydła.
Trudno więc zainstalować go w oknie już wbudowanym, gdyż konieczna jest wymiana szyby na odpowiednio mniejszą.
Wygodniej jest zamontować nawiewnik w profilu skrzydła lub ościeżnicy.
Urządzenia te można zainstalować zarówno w oknach drewnianych, tworzywowych, jak i aluminiowych o ile dopuszcza to aprobata techniczna urządzenia.
Montaż jest możliwy nie tylko podczas produkcji okna ale także w gotowych, wbudowanych oknach.
Do montażu w ścianie przeznaczone są inne typy nawiewników.
Producenci systemów profili okiennych oferują także specjalne nawiewniki montowane wewnątrz profilu.
Działają one na zasadzie różnicy ciśnienia wewnątrz i na zewnątrz.
Przepisy określają dopuszczalną wielkość przepływu powietrza przez nawiewniki.
Przy całkowitym otwarciu otworu nawiewnego powinny zapewniać przepływ od 20 do 50m3 powietrza gdy w budynku jest zastosowana wentylacja grawitacyjna oraz od 15 do 30m3 gdy jest wentylacja mechaniczna wywiewna.
Nawiewniki należy stosować gdy w domu są zamontowane szczelne okna, a więc o współczynniku infiltracji mniejszym niż 0,3 m3/(mhdaPa2/3).
Nakazują to przepisy, tj.
Przepisy określają, jaka powinna być intensywność wentylacji w budynkach mieszkalnych.
Jednocześnie przepisy określają, że ilość powietrza doprowadzanego do mieszkania lub domu musi być równa ilości powietrza usuwanego, przy czym nie może być mniejsza niż 20 m3 na osobę w ciągu godziny.
Planując doprowadzenie powietrza należy poza ilością zaplanować także sposób jego dostarczania.
Pierwszym krokiem do określenia liczby nawiewników jest obliczenie wielkości strumienia powietrza wentylacyjnego dla całego domu.
Następnie należy wstępnie określić liczbę nawiewników.
Wartość całkowitego strumienia powietrza dzieli się przez wielkość strumienia powietrza, jaki może doprowadzić jeden nawiewnik, a wynik zaokrąglić w górę.
W ten sposób zostanie określona liczba nawiewników, które doprowadzą oczekiwana ilość powietrza zewnętrznego.
Gdy zostanie wstępnie określona liczba nawiewników, należy rozplanować ich rozmieszczenie.
tags: #wilgotność #powietrza #w #wymiennikowni #normy
