Thrixopelma Lagunas: Hodowla, Wilgotność i Charakterystyka Gatunku
- Szczegóły
Thrixopelma lagunas to średniej wielkości ptasznik naziemny, endemiczny dla Peru.
Gatunek ten charakteryzuje się aksamitnym, jednolicie czarnym lub bardzo ciemnobrązowym ubarwieniem, które w odpowiednim świetle może przejawiać niebieskawe lub fioletowe refleksy.
Odnóża i opistosoma (odwłok) pokryte są krótkimi, gęstymi włoskami.
Dość ładnie ubarwione ptaszniki, karapaks, oraz odwłok są ciemno-granatowe.
Odnóża wyglądają charakterystycznie dla tego gatunku, ozdobione są licznymi kremowo-złotymi kreskami (głównie n...
Przeczytaj także: Thrixopelma pruriens: Poradnik hodowlany
Jeśli chodzi o ubarwienie u samic: karapaks, oraz odwłok są ciemno-granatowe.
Odnóża wyglądają charakterystycznie dla tego rodzaju: ozdobione są licznymi kremowymi kreskami (głównie na goleniach).
Udo przy odpowiednim świetle połyskuje na niebieski kolor.
Podstawowe ubarwienie tego ptasznika jest oliwkowa czerń.
Na tarczce grzbietowej znajduje się różowawa plamka (w okolicy narządu wzroku).
Przeczytaj także: Poradnik: walka z wilgocią w mieszkaniu
Odwłok porośnięty jest długimi, rzadkimi, jasno brązowymi włoskami.
Przed linieniem ciało pająka staje się brązowe.
Ubarwienie samca nie różni się znacząco od ubarwienia samicy lecz samiec ma dłuższe odnóża i szczuplejszą budowę ciała.
Dorosły samiec osiąga około 4cm DC.
Samice statystycznie mierzą ~7 cm DC, oraz ~17 cm z odnóżami.
Przeczytaj także: Wakacje w Bodrum
Samce są mniejsze, oraz mają bardziej krępą budowę ciała. Dorastają do ~3,5-4 cm DC.
Gatunek ten zamieszkuje suche, krzewiaste formacje roślinne oraz stepy na wybrzeżu Peru, gdzie kopie głębokie nory lub wykorzystuje naturalne szczeliny w ziemi jako schronienie. Jest aktywny głównie o zmierzchu i w nocy. Żywi się głównie owadami i innymi drobnymi stawonogami.
W sytuacji zagrożenia ptasznik ten może wyczesywać z odwłoka drażniące włoski parzące, będące jego główną formą obrony.
Stosunkowo niedawno odkryty gatunek stąd też niewiele informacji można na jego temat znaleźć.
Warunki Hodowli
Jako zbiornik dla pająka, możemy zastosować np.: szklane terrarium, lub plastikowy pojemnik o wymiarach ~30x30x25 cm.
Jako podłoże stosujemy włókno kokosowe (można wymieszać je ze żwirem) o grubości ~8 cm.
W terrarium powinny znaleźć się miseczka z wodą, oraz schronienie wykonane np.: z tuby korkowej).
Najlepszym podłożem dla tych pająków będzie substrat kokosowy.
Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego.
Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzenia.
Niezależnie jednak od rodzaju zbiornika, musimy spełnić kilka podstawowych warunków: jako podłoże najpopularniejsze, i najbardziej optymalne jest włókno kokosowe, o grubości ~7 cm.
W terrarium muszą znaleźć się: miseczka z wodą, oraz kryjówka wykonana np.: z kawałki łupiny kokosa, czy korka.
Zalecane warunki w terrarium:
- Temperatura: 28°C z nocnym spadkiem o ~5°C.
- Wilgotność: 85%.
Żywienie
Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp.
Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp.
Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium.
Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.
Młodym pająkom możemy podawać wylęg karaczana, wylęg świerszczy czy larwy mącznika młynarka w odstępie około 3-5 dni.
Dorosłym podajemy karaczany, świerszcze czy larwy drewnojada (odpowie...
Rozmnażanie
Brak dokładnych informacji na ten temat.
Przypuszcza się jednak iż przebiega podobnie jak u innych popularniejszych gatunków w tym rodzaju.
Stosunkowo łatwe. Samice wydają na świat liczne potomstwo.
Po ~4-6 miesiącach od kopulacji samica może złożyć kokon.
Samce po odbytej kopulacji bywają zjadane przez partnerki.
Aby temu zapobiec samicę należy obficie nakarmić, a samca oddzielić tuż po odbytym stosunku.
Na ogół do koplacji dochodzi dość szybko.
Niestety jednak samice zamiast zrobić kokon, zazwyczaj zrzucają wylinkę, atomatycznie zabierając w ten sposób jakiekolwiek szanse na przychówek.
Samica składa kokon około dwa miesiace od kopulacji.
Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.
Kopulacja nie sprawia problemów.
Dodatkowe Informacje
Thrixopelma lagunas przez jakiś czas były błędnie sprzedawane jako Euathlus pulcherrimaklaasi.
Można je jednak rozróżnić na podstawie spermateki, oraz ubarwienia.Gatunek wyczesuje włoski parz...
Gatunek łatwy w hodowli, nie sprawiający problemów początkującym hodowcą.
Samice są długowieczne i mogą dożywać nawet 20 lat, podczas gdy samce giną krótko po osiągnięciu dojrzałości płciowej.
Informacje ogólne:
- Występowanie: Ameryka Południowa: Chile, Peru.
- Biotop: Lasy deszczowe.
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Wielkość samicy | ~8 cm DC, oraz ~18 cm z rozpostartymi odnóżami |
| Wielkość samca | ~4 cm DC/15 cm |
| Karapaks | Oliwkowy z lekkim połyskiem przy odpowiednim świetle |
| Odwłok | Czarny pokryty nielicznymi, krótkimi rudymi włoskami |
| Odnóża | Brązowe, z charakterystycznymi jasnymi kreskami na goleni |
tags: #thrixopelma #lagunas #wilgotność #hodowla
