Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków Trzykomorowa Tunelowa: Zasada Działania i Montaż
- Szczegóły
Przydomowa oczyszczalnia ścieków stanowi doskonały produkt do utylizacji ścieków bytowych. Jest to najtańsze rozwiązanie na rynku i nie potrzebuje energii elektrycznej do skutecznego działania. Rozwiązanie to jest bardzo ekonomiczne, a koszty eksploatacji sprowadzają się wyłącznie do systematycznego wybierania osadu z osadnika.
Oczyszczalnia ścieków składa się z osadnika gnilnego, studzienki rozdzielczej i zestawu rur rozsączających lub tuneli. Proponowana oczyszczalnia wyróżnia się na rynku tym, że osadnik jest 3-komorowy i konstrukcja tego osadnika jest samonośna - co oznacza, że nie potrzebujemy dodatkowych obsypek, suchego betonu etc. Jest to proste, niezawodne rozwiązanie z pełnym systemem wyposażenia dodatkowego, jak pokrywy i nadbudowy.
Jak działa oczyszczalnia tunelowa?
Ścieki surowe z domu dopływają rurą PCV do osadnika gnilnego. Ścieki trafiają do dwukomorowego osadnika gnilnego, gdzie zachodzi sedymentacja zanieczyszczeń i beztlenowy rozkład materii organicznej. Na dnie komory tworzy się osad, a na powierzchni ścieków warstwa kożucha. W drugiej komorze ścieki wstępnie sklarowane, głównie pozbawiane są drobnej zawiesiny i przelewają się do ostatniej trzeciej komory górnym przelewem. Podczyszczony ściek przepływa następnie do tuneli rozsączających. Tunele pełnią funkcję pola rozsączającego i pozwalają równomiernie rozprowadzać ścieki w gruncie, bez potrzeby układania długiego drenażu rurowego. To rozwiązanie idealne tam, gdzie powierzchnia działki jest ograniczona.
Elementy składowe kompletnej oczyszczalni
- Osadnik gnilny
- Tunele rozsączkowe
- Dekiel
- Deklaracja zgodności (CE)
- Rury pełne
- Kolanko
- Kominek napowietrzający
- Geowłóknina
- Studzienka rozdzielcza
Montaż Przydomowej Oczyszczalni Ścieków
Po rozpakowaniu zestawu powinno się dokonać suchego montażu w celu sprawdzenia i rozplanowania wszystkich elementów zgodnie z projektem wykonawczym. Bardzo ważne jest zachowanie odległości zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Kroki Montażu:
- Na dnie wykopu wykonujemy 10-15cm podsypkę z piasku.
- Następnie umieszczamy zbiornik tak, aby był stabilnie ustawiony w poziomie (sprawdzenia dokonujemy za pomocą poziomicy).
- Napełniamy zbiornik wodą do 2/3 całkowitej pojemności sprawdzając szczelność.
- Następnie równomiernie zasypujemy wykop wokół osadnika warstwami o grubości 30 cm, stopniowo zagęszczając grunt.
Obsypka boczna powinna być wykonana w gruntach sypkich z gruntu rodzimego, zaś w gruntach spoistych z piasku średnio lub gruboziarnistego bez kamieni oraz ostrokrawędzistych elementów. Na terenach podmokłych oraz przy wysokim poziomie wód gruntowych osadnik należy zabezpieczyć przed wyporem wody podczas okresowego usuwania osadu. W tym celu zaleca się posadowić osadnik na 10-15cm podsypce piaskowej wykonanej na płycie betonowej ułożonej na dnie wykopu. Osadnik mocujemy do płyty betonowej z żelaznymi uchwytami za pomocą pasów kotwiczących. Przy wszystkich pracach montażowych należy uwzględnić osiadanie gruntu.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
W wypadku głębszego posadowienia osadnika i studzienki rozdzielczej należy zastosować w kominach inspekcyjnych strukturalne rury przedłużające z PP o średnicy zewnętrznej 400mm.
Montaż przyłączy
Rury o przekroju 110mm lub 160mm łączymy ze sobą ze spadkiem od 1,5% do 2,5%. Przy rzadszym używaniu instalacji stosujemy większy spadek. Głębokość posadowienia przykanalika na wlocie do osadnika powinna wynosić od 0,30 do 0,40m. W celu zapobieżenia wychłodzenia się ścieków zaleca się instalację zbiornika gnilnego jak najbliżej miejsca wyprowadzenia ścieków z budynku, tj. od 3 do 8m. Przy dłuższej niż zalecana odległości należy rurę zaizolować termicznie i zwiększyć spadek do 3%-4%.
Osadnik należy podłączyć do pionu kanalizacyjnego zakończonego rurą wentylacyjną lub osobnego przewodu wentylacyjnego o średnicy min. 110 mm wyprowadzonego ponad dach.
Studzienka rozdzielcza
Połączona jest z osadnikiem rurą kanalizacyjną o średnicy 110mm. Szczelność połączenia z przewodem zapewniają uszczelki znajdujące się w otworach studzienki. Różnica wysokości pomiędzy osią otworu wlotu do studzienki a wylotu wynosi 10cm. Jej poziom posadowienia warunkuje rzędna wyjścia ścieków z osadnika. Głębokość posadowienia wynosi przeważnie około 60cm. Pod studzienkę również stosujemy 10 cm podsypkę. Ważnym elementem jest montaż w studzience zastawki regulującej przepływ do poszczególnych rur rozdzielczych ścieków. Ich montaż pozwoli nam później na kontrolę przepływu.
Montaż rur rozdzielczych
Przewody układamy ze spadkiem od 0,5% do 1% na zagęszczonym podłożu piaskowym i obsypujemy piaskiem, drobnym żwirem lub keramzytem. Po połączeniu rur rozdzielczych ze studzienką odległość pomiędzy przewodami rozsączającymi wynosi ok. 4,5 m.
Przeczytaj także: Eco 3000l: cena, opinie, montaż
Rury łączymy ze sobą za pomocą złączek, zaś z rurami rozdzielczymi za pomocą kolan elastycznych. Trzeba pamiętać, że rury te posiadają otwory, przez które wydostają się oczyszczone ścieki do gruntu. Układamy je otworami skierowanymi w dół.
Szerokość warstwy żwirowej powinna wynosić w gruntach bardzo dobrze przepuszczalnych 0,5 m, w gruntach o średniej przepuszczalności 0,6 m, zaś w gruntach o małej przepuszczalności 0,8 m (im mniejsza przepuszczalność, tym szersza warstwa).
Najlepsza głębokość położenia drenażu wynosi 0,5 do 0, 60 m, ponieważ procesy zachodzące w glebie są procesami tlenowymi. Stąd najlepsze warunki rozwoju błony biologicznej są do głębokości maksymalnie 1m. Rury rozsączające kończymy pionowo wyprowadzoną rurą wentylacyjną ponad powierzchnię terenu min. 0,5m połączoną łukiem z rurami drenarskimi. U góry rur wentylacyjnych mocujemy wywiewki wentylacyjne. Testujemy szczelność połączeń oczyszczalni wlewając do niej wodę i obserwujemy jak się rozchodzi w poszczególne nitki rozsączające.
Rury rozsączające zasypuje się materiałem filtracyjnym ponad wierzch rury warstwą o grubości min. 5cm. Na tą warstwę układamy geowłókninę, która ma za zadanie chronić drenaż przed zanieczyszczeniem złoża filtracyjnego.
Eksploatacja i koszty utrzymania
Oczyszczalnia tunelowa jest systemem pasywnym - nie potrzebuje pomp, dmuchaw ani sterowników, więc nie wymaga prądu i nie generuje kosztów energii. Obsługa sprowadza się do wybierania osadu mniej więcej raz w roku oraz okresowego stosowania preparatów bakteryjnych, które wspierają rozkład ścieków i ograniczają zapachy.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia ścieków krok po kroku
Zalety Oczyszczalni Trzykomorowej Tunelowej
- Niski koszt eksploatacji w porównaniu do tradycyjnego szamba bądź kanalizacji
- Brak urządzeń elektrycznych
- Trwałość i wytrzymałość
- Wywóz osadu raz na rok
- Nie wydziela nieprzyjemnych zapachów jak w przypadku tradycyjnego szamba
Przydomowa oczyszczalnia ścieków 8000L - bezobsługowe rozwiązanie dla domowej instalacji sanitarnej
Przydomowa oczyszczalnia ścieków o pojemności 8000L to zaawansowane, bezobsługowe rozwiązanie dedykowane do użytku dla maksymalnie 20 osób. Produkt marki Miciński, wyposażony w 48 tuneli Aquabin ułożonych w dwóch nitkach, idealnie sprawdza się w typowych instalacjach przydomowych. Kompletny zestaw obejmuje niezbędne elementy, takie jak trzykomorowy zbiornik, rury, geowłókninę, kominki napowietrzające oraz biopreparat, który wspiera efektywne oczyszczanie ścieków.
Najważniejsze zalety:
- Bezobsługowa eksploatacja, która zmniejsza koszt i nakład pracy użytkownika.
- Kompletny zestaw gotowy do montażu, zawierający zbiornik, tunele, rury oraz akcesoria montażowe.
- Wykorzystanie biopreparatu wspomagającego efektywne rozkładanie zanieczyszczeń organicznych.
- Trzykomorowa konstrukcja zbiornika zapewniająca wysoką skuteczność procesu oczyszczania.
- Łatwy montaż dzięki dołączonym elementom takim jak kominki napowietrzające, rury o różnych długościach oraz studzienka rozdzielająca.
- System tunelowy Aquabin umożliwia efektywne rozsączanie ścieków w gruncie.
- Możliwość dostosowania wlotów do rur fi 110 lub 160 ułatwia integrację z istniejącą instalacją.
tags: #przydomowa #oczyszczalnia #ścieków #trzykomorowa #tunelowa #zasada
