Oczyszczalnia ścieków Topas: Zasada działania i technologie
- Szczegóły
Przydomowe oczyszczalnie ścieków to popularne rozwiązanie, szczególnie tam, gdzie brak możliwości podłączenia do sieci kanalizacyjnej. Pozwalają na skuteczne oczyszczanie ścieków bytowych na terenie posesji. Wśród dostępnych technologii wyróżniają się oczyszczalnie typu Topas, które wykorzystują różne procesy biologiczne i mechaniczne do usuwania zanieczyszczeń.
Technologie przydomowych oczyszczalni ścieków
Technologie przydomowych oczyszczalni ścieków są intensywnie rozwijane, chociaż dotyczy to głównie oczyszczalni pracujących w oparciu o proces osadu czynnego. Istnieją różne typy przydomowych oczyszczalni ścieków, które charakteryzuje różna stabilność pracy.
W przypadku dużej powierzchni można zastosować układ osadnik gnilny - filtr piaskowy o przepływie pionowym lub poziomym. Najprostszy pod względem konstrukcyjnym układ osadnik gnilny oraz drenaż rozsączający ma tę zasadniczą wadę, że nie można pobierać próbek ścieków oczyszczonych. Jeśli działka, na której ma być wybudowana przydomowa oczyszczalnia, jest mała, można zastosować jedno z wielu rozwiązań w oparciu o proces osadu czynnego.
Zasada działania oczyszczalni ścieków Topas
Ścieki bytowo-gospodarcze odprowadzane są z obiektów mieszkalnych do zbiornika oczyszczalni, pracującego w technologii SBR (sekwencyjny reaktor biologiczny). W komorze akumulacji (zbiorniku napływowym) następuje wstępne oczyszczenie, polegające na rozdrobnieniu i rozwarstwieniu grubych zanieczyszczeń, zawartych w dopływających ściekach. Zadaniem zbiornika jest również wyrównywanie nierównomiernego dopływu, w cyklu dobowym.
Wstępnie oczyszczony ściek transportowany jest pompą mamutową do komory aktywacji, w której następuje właściwy proces oczyszczania. Mikroorganizmy struktury osadu czynnego, występującego w komorze aktywacji w postaci kłaczków, rozkładają zawarte w ścieku związki biogenne, do substancji prostych. Proces ten wspomagany jest dozowaniem środka koagulującego PAX, będącego związkiem nieorganicznym, opartym na trójwartościowym glinie Al3+.
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
Osad czynny miesza się ze ściekami poprzez napowietrzanie drobnopęcherzykowe, dostarczając mikroorganizmom tlen w postaci łatwo rozpuszczalnej. Po zakończeniu etapu napowietrzania, a tym samym mieszania, osad czynny tworzy na dnie warstwę, oddzieloną od warstwy oczyszczonej wody w górnej części zbiornika. Wówczas następuje etap sedymentacji, w którym warstwa wody oczyszczonej oddziela się od warstwy osadu w komorze.
Dalej sklarowany ściek trafia do komory filtra piaskowego, w którym zachodzi uzupełniający proces oczyszczania mechanicznego. Filtracja przez warstwę drobnego pisaku pozwala na przechwycenie drobnego osadu, który nie został całkowicie oddzielony od wody oczyszczonej w komorze aktywacji. Taka forma dodatkowego oczyszczania znacząco wpływa na poprawę jakości wody na odpływie.
Elementy instalacji oczyszczalni z reaktorem biologicznym
Reaktory biologiczne wyposażane są w system napowietrzania, pompę tłoczącą ścieki, pompę do osadu i automatykę. Mikroorganizmy, czyli osad czynny, pływają w zbiorniku w ściekach. Niekiedy mogą być zaczepione na jakimś nośniku. Zawartość zbiornika jest silnie napowietrzana.
Kolejnym elementem instalacji oczyszczalni z reaktorem biologicznym jest osadnik wtórny. Często mieści się w tej samej obudowie co złoże biologiczne lub osad czynny, w wyodrębnionej komorze. Ścieki oczyszczone w reaktorze biologicznym są tutaj klarowane przez oddzielenie zawiesiny mikroorganizmów i powstałych w poprzednim procesie substancji mineralnych.
Złoże biologiczne
Złoże biologiczne tworzy materiał wypełniający zbiornik, taki jak żwir ceramiczny, drobno pocięte rurki z tworzyw sztucznych, siatka polietylenowa itp., na którego powierzchni tworzy się tzw. błona biologiczna utworzona przez bakterie tlenowe. Mikroorganizmy odżywiają się związkami zawartymi w przepływających przez złoże ściekach. Złoże jest intensywnie napowietrzane, porcje ścieków wielokrotnie są przepuszczane przez wypełnienie złoża, aż osiągną wymagany stopień oczyszczenia.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Wymagania prawne
Obowiązujące rozporządzenie z 24.07.2006 r. określa dopuszczalne wartości zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych w zależności od RLM (równoważnej liczby mieszkańców). Przydomowe oczyszczalnie ścieków klasyfikuje się w I grupie do 2000 RLM. Dopuszczalne wartości odnoszą się do trzech podstawowych wskaźników zanieczyszczenia ścieków: BZT5 - 40 mgO2.dm-3, ChZTCr - 150 mgO2.dm-3 oraz zawiesina ogólna 50 mg.dm-3.
Eksploatacja oczyszczalni
Oczyszczalnie na bazie osadu czynnego odznaczają się jednak bardzo dużą uciążliwością obsługi. Zadaniem takiej firmy byłoby utrzymanie poprawnej eksploatacji: okresowe usuwanie zanieczyszczeń, utrzymanie indeksu osadu na odpowiednim poziomie, regulacja układu napowietrzającego itp. Właściciel potencjalnej oczyszczalni musi więc co jakiś czas sprawdzać ten parametr i zapewnić jego optymalną wartość.
Kontroli wymaga również indeks osadu czynnego wyrażający objętość, którą zajmuje 1g osadu po półgodzinnym czasie sedymentacji w leju Imhoffa. Powinien kształtować się od ok. 0,6 w okresie zimowym do ok. W celu ustalenia jego wartości właściciel pobiera próbkę ścieków wraz z osadem czynnym z oczyszczalni, przelewa ją do leja o pojemności 1 dm³ i po 30 min. osiadania odczytuje na podziałce, ile zajmuje osad. Prawidłowo w zimie powinno to być ok. 0,6 wysokości leja, a w lecie ok.
Podsumowanie
Przydomowe oczyszczalnie ścieków stanowią efektywne rozwiązanie dla gospodarstw domowych, które nie mają dostępu do centralnej kanalizacji. Wybór odpowiedniej technologii, takiej jak Topas, zależy od wielu czynników, w tym od wielkości działki, ilości produkowanych ścieków oraz wymagań dotyczących jakości oczyszczonych ścieków. Regularna kontrola i konserwacja są kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania oczyszczalni i minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko.
Przeczytaj także: Jak ustawić napowietrzanie?
tags: #oczyszczalnia #ścieków #topas #zasada #działania
