Rozliczenie roztworu woda destylowana w księgowości
- Szczegóły
Rozliczenie roztworu wody destylowanej w kontekście księgowości może być związane z różnymi aspektami działalności gospodarczej, w tym z produkcją wyrobów winiarskich i fermentowanych napojów winiarskich. Analiza jakości handlowej tych wyrobów wymaga precyzyjnych metod oznaczania różnych parametrów, w których woda destylowana może być wykorzystywana.
Metody analizy jakości handlowej wyrobów winiarskich
Analizę aromatyzowanych napojów winiarskich i wyrobów winiarskich gronowych pod względem jakości handlowej przeprowadza się, stosując nie mniej niż jedną z następujących metod do:
- Oznaczania gęstości i ciężaru właściwego w temperaturze 20 °C.
- Refraktometrycznego oznaczania zawartości cukrów w moszczach gronowych i zagęszczonych moszczach gronowych.
- Oznaczania zawartości alkoholu w procentach objętościowych.
- Oznaczania zawartości ekstraktu całkowitego (suchej masy ogółem).
- Oznaczania zawartości cukrów redukujących.
- Oznaczania zawartości sacharozy.
- Oznaczania zawartości glukozy i fruktozy.
- Wykrywania wzbogacania moszczy gronowych, zagęszczonych moszczy gronowych i win metodą magnetycznego rezonansu jądrowego deuteru (SNIF-NMR/RMN-FINS).
- Oznaczania zawartości popiołu.
- Oznaczania alkaliczności popiołu.
- Oznaczania zawartości chlorków.
- Oznaczania zawartości siarczanów.
- Oznaczania kwasowości ogólnej.
- Oznaczania kwasowości lotnej.
- Oznaczania kwasowości związanej.
- Oznaczania zawartości kwasu winowego.
- Oznaczania zawartości kwasu cytrynowego.
- Oznaczania zawartości kwasu mlekowego.
- Oznaczania zawartości kwasu L-jabłkowego.
- Oznaczania zawartości kwasu D-jabłkowego.
- Oznaczania zawartości kwasu jabłkowego ogółem.
- Oznaczania zawartości kwasu sorbowego.
- Oznaczania zawartości kwasu L-askorbinowego.
- Oznaczania wartości pH.
- Oznaczania zawartości dwutlenku siarki.
- Oznaczania zawartości sodu.
- Oznaczania zawartości potasu.
- Oznaczania zawartości magnezu.
- Oznaczania zawartości wapnia.
- Oznaczania zawartości żelaza.
- Oznaczania zawartości miedzi.
- Oznaczania zawartości kadmu.
- Oznaczania zawartości srebra.
- Oznaczania zawartości cynku.
- Oznaczania zawartości ołowiu.
- Oznaczania zawartości fluorków.
- Oznaczania zawartości dwutlenku węgla.
- Oznaczania zawartości pochodnych cyjankowych.
- Wykrywania obecności izotiocyjanianu allilowego.
- Oznaczania wskaźnika Folin-Ciocalteu.
- Oznaczania stosunku izotopów tlenu o masie atomowej 18 i 16 (18O/16O) w wodzie zawartej w winie.
Metody analizy fermentowanych napojów winiarskich
Analizę fermentowanych napojów winiarskich pod względem jakości handlowej przeprowadza się, stosując co najmniej jedną z następujących metod:
- Oznaczania gęstości i ciężaru właściwego w temperaturze 20 °C.
- Oznaczania zawartości alkoholu w procentach objętościowych.
- Oznaczania zawartości ekstraktu całkowitego (suchej masy ogółem).
- Oznaczania zawartości cukrów redukujących.
- Oznaczania zawartości popiołu.
- Oznaczania alkaliczności popiołu.
- Oznaczania zawartości chlorków.
- Oznaczania zawartości siarczanów.
- Oznaczania kwasowości ogólnej.
- Oznaczania kwasowości lotnej.
Oznaczanie gęstości i ciężaru właściwego w temperaturze 20 °C
Gęstość jest stosunkiem masy określonej objętości wina lub moszczu w temperaturze 20 °C do tej objętości, wyrażanym w g/ml, oznaczanym symbolem ρ20. Ciężar właściwy w temperaturze 20 °C (lub gęstość względna) jest stosunkiem, wyrażonym liczbą dziesiętną, gęstości wina lub moszczu w temperaturze 20 °C do gęstości wody w tej samej temperaturze, oznaczanym symbolem d2020. Gęstość i ciężar właściwy w temperaturze 20 °C w badanej próbce oznaczane są metodą piknometryczną.
Przygotowanie próbki do analizy
Jeśli próbka zawiera znaczne ilości dwutlenku węgla, usuwa się nadmiar tego dwutlenku węgla przez mieszanie 250 ml wina w litrowej kolbie lub przez wykonanie filtracji pod zmniejszonym ciśnieniem.
Przeczytaj także: Odwrotne Obciążenie – Faktura z Zagranicy
Aparatura i sprzęt
Do oznaczenia gęstości i ciężaru właściwego w temperaturze 20 °C stosuje się typowy sprzęt laboratoryjny, w szczególności:
- Piknometr wykonany ze szkła typu Pyrex, o pojemności około 100 ml, z wyjmowanym skalibrowanym termometrem, z doszlifowanym korkiem, o skali o działce elementarnej 1/10 stopnia w zakresie od 10 do 30 °C.
- Butelkę tarową o objętości takiej jak piknometr, z dopuszczalną tolerancją do 1 ml, o masie równej masie piknometru napełnionego cieczą o gęstości właściwej 1,01, np. 2,0% m/v roztworem chlorku sodowego.
- Termicznie izolowaną osłonę (pojemnik) o kształcie dokładnie dopasowanym do kształtu piknometru.
- Wagę dwuszalkową o nośności nie mniejszej niż 300 g oraz czułości 0,1 mg albo wagę jednoszalkową o nośności nie mniejszej niż 200 g oraz czułości 0,1 mg.
Kalibracja piknometru
Kalibracja piknometru polega na oznaczeniu:
- Tary pustego piknometru.
- Objętości piknometru w temperaturze 20 °C.
- Masy piknometru po napełnieniu go wodą o temperaturze 20 °C.
Metoda oznaczania gęstości i ciężaru właściwego w temperaturze 20 °C z zastosowaniem wagi dwuszalkowej
Butelkę tarową stawia się na lewej szalce wagi, natomiast czysty i suchy piknometr, zamknięty „korkiem zbiornikowym”, stawia się na prawej szalce wagi. Na szalce z piknometrem umieszcza się odważniki w liczbie potrzebnej do uzyskania równowagi. Następnie zapisuje się łączną masę odważników w gramach, oznaczaną dalej literą „ρ”. Piknometr napełnia się wodą destylowaną o temperaturze pokojowej, wkłada się do niego termometr. Ostrożnie wyciera się piknometr, a następnie umieszcza go w termicznie izolowanym pojemniku. Pojemnik z piknometrem odwraca się parokrotnie w celu wyrównania temperatury. Po osiągnięciu wyrównanej stałej temperatury uzupełnia się poziom wody w piknometrze do poziomu górnej krawędzi bocznej rurki. Wyciera się do sucha ścianki rurki, wkłada „korek zbiornikowy” i dokładnie odczytuje wskazanie temperatury t °C. Napełniony wodą piknometr umieszcza się na prawej szalce wagi, a butelkę tarową na lewej. Na szalkę z piknometrem napełnionym wodą dokłada się odważniki w liczbie potrzebnej do uzyskania równowagi, następnie zapisuje się ich łączną masę ρ' w gramach.
Obliczanie wyniku oznaczania
- Tara pustego piknometru = ρ + m, gdzie m oznacza masę powietrza wypełniającego piknometr, m = 0,0012 (ρ - ρ').
- Objętość piknometru (V20) w temperaturze 20 °C ustala się z dokładnością + 0,001 ml według wzoru: V20 = (ρ + m - ρ') x F, gdzie F jest współczynnikiem odczytanym z tabeli nr l załącznika, dla temperatury t °C.
- Masa wody (M20) w temperaturze 20 °C: M20 = 0,998203 V20, gdzie liczba 0,998203 jest gęstością wody w temperaturze 20 °C.
Metoda oznaczania gęstości i ciężaru właściwego w temperaturze 20 °C z zastosowaniem wagi jednoszalkowej
W metodzie z zastosowaniem wagi jednoszalkowej oznacza się:
- Tarę pustego piknometru, oznaczaną symbolem P.
- Masę piknometru napełnionego wodą o temperaturze t °C, oznaczaną symbolem P1.
- Masę butelki tarowej, oznaczaną symbolem t0.
Obliczanie wyniku oznaczania
- Tara pustego piknometru = P - m, gdzie m oznacza masę powietrza wypełniającego piknometr, m = 0,0012 (P1 - P).
- Objętość piknometru (V20) w temperaturze 20 °C oblicza się według wzoru: V20=[P - (P - m)] x F, gdzie F = współczynnik odczytany z tabeli nr l załącznika dla temperatury t °C. Objętość piknometru podaje się z dokładnością do +0,001 ml.
- Masę wody (M20) w temperaturze 20 °C oblicza się według wzoru: M20 = 0,998203 \/20, gdzie 0,998203 jest gęstością wody w temperaturze 20 °C.
Oznaczanie gęstości w temperaturze 20°C przy użyciu gęstościomierza oscylacyjnego
Oznaczenie gęstości w temperaturze 20°C przy użyciu gęstościomierza oscylacyjnego polega na pomiarze okresu drgań kapilary napełnionej badaną próbką fermentowanego napoju winiarskiego. Okres drgań kapilary jest zależny od gęstości badanej próbki.
Przeczytaj także: Definicje pokrewne roztworu macierzystego i filtracji
Sprzęt
Do oznaczania gęstości stosuje się gęstościomierz oscylacyjny, umożliwiający odczyt gęstości w gramach na mililitr, o rozdzielczości nie mniejszej niż 0,0001 grama na mililitr.
Wykonanie oznaczenia gęstości
Oznaczenie gęstości wykonuje się przy użyciu skalibrowanego w temperaturze 20°C gęstościomierza oscylacyjnego, zgodnie z instrukcją obsługi. Następnie odczytuje się gęstość fermentowanego napoju winiarskiego. Wynik podaje się z dokładnością do 0,0001 grama na mililitr.
Oznaczanie zawartości alkoholu w procentach objętościowych
Oznaczenia zawartości alkoholu w procentach objętościowych, polegającego na wykonaniu destylacji fermentowanego napoju winiarskiego, uprzednio zalkalizowanego przy użyciu zawiesiny wodorotlenku wapnia, i oznaczeniu gęstości destylatu dokonuje się przy użyciu gęstościomierza oscylacyjnego. Zawartość alkoholu odczytuje się z tabel alkoholometrycznych.
Aparatura i sprzęt
Do oznaczenia zawartości alkoholu stosuje się sprzęt laboratoryjny, w szczególności:
- Zestaw do destylacji składający się z litrowej kolby okrągłodennej ze szlifem, nasadki destylacyjnej o wysokości około 20 centymetrów lub innego urządzenia zapobiegającego rozpryskiwaniu cieczy, źródła ciepła, chłodnicy zakończonej przedłużaczem doprowadzającym destylat na dno kolby miarowej.
- Zestaw do destylacji z parą wodną, składający się z wytwornicy pary, przewodu pary, nasadki destylacyjnej i chłodnicy.
- Gęstościomierz oscylacyjny o rozdzielczości nie mniejszej niż 0,0001 grama na mililitr.
- Ultratermostat lub inne urządzenie utrzymujące stałą temperaturę próbek na poziomie 20°C (+/-0,2°C).
Można zastosować dowolny rodzaj aparatu do destylacji bez pary wodnej lub z parą wodną, jeżeli spełnia wymagania testu polegającego na przeprowadzeniu pięciu kolejnych destylacji mieszaniny alkoholowo-wodnej o zawartości alkoholu 10% objętościowych, przy czym zawartość alkoholu w destylacie po pięciu destylacjach powinna wynosić co najmniej 9,9% objętościowych.
Przeczytaj także: Piwo bezalkoholowe a odwrócona osmoza
Odczynniki
Zawiesina wodorotlenku wapnia, którą otrzymuje się przez stopniowe dodawanie do 120 gramów wapna niegaszonego (CaO) 1 litra wody o temperaturze od 60°C do 70°C. Można również zastosować gotowe odczynniki.
Przygotowanie próbki
Z fermentowanego napoju winiarskiego usuwa się większość dwutlenku węgla przez mieszanie próbki fermentowanego napoju winiarskiego o objętości od 250 mililitrów do 300 mililitrów w kolbie o pojemności 500 mililitrów lub umieszczenie na łaźni ultradźwiękowej.
Minimalna zawartość ekstraktu ogólnego w moszczu owocowym
Do sporządzania nastawów na fermentowane napoje winiarskie z udziałem soków owocowych stosuje się:
- Moszcze owocowe otrzymane w wyniku tłoczenia z jednego gatunku owoców, całych lub rozdrobnionych, o rzeczywistej zawartości alkoholu nie wyższej niż 1% objętościowy lub
- Soki owocowe o rzeczywistej zawartości alkoholu nie wyższej niż 1% objętościowy, lub
- Zagęszczone soki owocowe.
Soki owocowe lub zagęszczone soki owocowe używane do sporządzenia nastawów mogą być rozcieńczane wodą w takiej ilości, która nie spowoduje przekroczenia minimalnej zawartości ekstraktu ogólnego dla danych moszczów owocowych, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
Minimalna zawartość ekstraktu ogólnego w moszczu owocowym:
| Nazwa owocu lub rośliny | Minimalna zawartość ekstraktu ogólnego w moszczu owocowym (w % masowych) | Minimalna kwasowość ogólna w przeliczeniu na kwas jabłkowy (w gramach na 100 mililitrów) |
|---|---|---|
| Agrest | 7 | 1,5 |
| Aronia | 14 | 0,65 |
| Borówka brusznica | 7 | 1,8 |
| Czereśnia | 10 | 0,6 |
| Winogrona | 10 | 0,8 |
tags: #rozliczenie #roztworu #woda #destylowana #księgowość
