Kulisy Tworzenia Batmana: Od Komiksów do Ekranu
- Szczegóły
Historia Batmana, jednego z najbardziej ikonicznych bohaterów komiksowych, jest pełna zaskakujących zwrotów akcji i nieoczekiwanych decyzji twórczych. Artykuł ten zagłębia się w kulisy powstawania komiksów o Mrocznym Rycerzu, relacje między twórcami a redaktorami, a także inspiracje, które doprowadziły do powstania kultowych filmów.
Zmiany w Zespole Kreatywnym "Batman and the Outsiders"
W 2003 roku, po zakończeniu serii "Young Justice" i "Titans", DC Comics wprowadziło dwie nowe serie: "Teen Titans" i "Outsiders". Tony Bedard przejął kontrolę nad zakończeniem serii wydarzeniem Five of a Kind. Była to seria cotygodniowych one-shotów, które skupiały się na pokazaniu dwójki bohaterów, którzy byli potencjalnymi wyborami dla nowego zespołu Outsiders Batmana. Po zakończeniu pięciu one-shotów i ogłoszeniu pięciu nowych członków, pełny zespół został poznaliśmy w ostatnim numerze "Outsiders".
W wywiadzie dla CBR Bedard wyjaśnił swoje plany dotyczące serialu: [Batman] zostaje w Justice League i potajemnie kieruje Outsiders. W rzeczywistości Outsiders są utworzeni specjalnie do wykonywania misji, które są zbyt wrażliwe politycznie lub moralnie niejednoznaczne, aby JLA mogło to zrobić. Wyobraź sobie, że JLA byłaby armią amerykańską, a my namierzylibyśmy bin Ladena w zachodnim Pakistanie.
Dan Dido chciał natomiast, aby Batman był w pierwszej linii frontu, nie mogli dojść do porozumienia w sprawie podejścia, więc Didio zastąpił Bedarda.
Talia al Ghul: Od Narzędzia Fabularnego do Ikony
W "Detective Comics #405" poznaliśmy dr Darrka, szefa League of Assassins. W "Detective Comics #411" Darrk powraca i porywa tajemniczą kobietę. Ich śladem podąża Batman ale sam zostaje schwytany. Kiedy są razem zamknięci w celi, kobieta odkrywa tożsamość Batmana i ujawnia swoją tożsamość jako Talia al Ghul. Wspomina o swoim ojcu, który stał się jednym z największych wrogów Batmana.
Przeczytaj także: Sterowniki i usterki ASUS K52J
Według wywiadu z Mikiem W. Barrem, w "Amazing Heroes #50", kiedy Denny początkowo wymyślił Talię, była po prostu Talią. Była tylko narzędziem fabularnym dla tej konkretnej historii o konflikcie między Batmanem a League of Assassins. O'Neil stwierdził: Talia była kobietą, która została wymyślona, aby służyć potrzebom tej fabuły i tej historii, bez planów, że kiedykolwiek powróci, że będzie miała ojca, czy coś w tym rodzaju. Potrzebowałem kobietę, która sprawi, że fabuła zadziała. Na pomysł z imieniem Ra's al Ghul wpadł Julius Schwartz (potwierdzają to O'Neil, i Neal Adams).
Inspiracje Filmowe: Od Komiksu do "Speed"
W 1976 roku na łamach "Detective Comics #460" ukazała się historia autorstwa Boba Rozakisa i Michaela Uslana z rysunkami Erniego Chana. Alfred Pennyworth na szczęście monitorował komunikację radiową GCPD, więc powiadomił o sytuacji Batmana i obaj szybko wkraczają do akcji. Mrocznemu Rycerzowi udaje się wyjąć bombę z samochodu, i następnie wprowadzony zostaje wątek złoczyńców, który uważał, że pod postacią Batmana nie może kryć się jedna osoba, ale słynne trojaczki.
Graham Yost, scenarzysta "Speed", powtarzał, że wpływ na niego miał jego ojciec, który opowiedział mu o niezrealizowanym pomyśle na film Akiry Kurosawy, który później został zrealizowany w 1985 roku przez Andrieja Konczałowskiego pt. Jedną z rzeczy, które robił mój tata, było przemyślanie filmów w głowie, i znajdowanie sposobów na ich ulepszenie mówi Graham.
Kiedy pewnego dnia Graham zrobił to samo z filmem Konczałowskiego, odkrył, że jego pomysł się sprawdza. Pomyślałem: "Bomba byłaby lepsza, byłaby bardziej dynamiczna i bardziej przerażająca" - wyjaśnił. A potem pomyślałem, że pociąg jest tak liniowy, wiesz dokąd jedzie.
Gościnne Występy i "Bat-Mania"
W latach 60-tych wraz z premierą serialu z Adamem Westem w USA zapanowała "Bat-Mania". Jednym ze stałych elementów telewizyjnej produkcji były gościnne występy gwiazd, nie tylko w rolach złoczyńców, ale także w epizodach podczas tzw. Conrad Hilton był nie tylko odnoszącym sukcesem biznesmenem, który zbudował sieć Hotelów Hilton, ale także celebrytą.
Przeczytaj także: Zastosowanie wężyków do filtra osmozy
Bob Kane i Rysownicy Widmo: Tajemnice Twórczości Batmana
Większość rysunków do komiksów z Batmanem w latach 50. i 60. była podpisana Bob Kane, ale oczywiście nikt nie wierzył, że Bob Kane robił to wszystko sam. Jak się okazało, w połowie lat pięćdziesiątych Kane w ogóle tego nie robił, a Sheldon Moldoff wykonywał CAŁĄ pracę przypisywaną Kane'owi.
Kane przestał rysować komiksy o Batmanie, aby skoncentrować się na paskach komiksowych z Batmanem. Miał korzystną umowę na paski, więc wszystko tak się ułożyło, że robił paski zamiast komiksów (i, jak każdy artysta komiksowy z jego pokolenia, preferował bycie twórcą pasków komiksowych niż rysownikiem komiksowym). Kane nadal tworzył historie o Batmanie dla DC, mniej więcej jedną na miesiąc.
W końcu Kane wpadł na pomysł, by zatrudnić utalentowanego artystę Lew Sayre Schwartza, aby rysował DLA niego historie (przy czym Kane nadal rysował postacie Batmana i Robina, ze znanych sobie powodów). Nie podobało się to ówczesnemu redaktorowi serii z Batmanem, Mortowi Weisingerowi, więc, jak opisał to Schwartz Jonowi B. Cooke'owi w wywiadzie w TwoMorrows' Alter Ego #51, Weisinger nieustannie próbował dzwonić do Schwartza, aby spróbować nakłonić go do przyznania się, że to on był powodem, dla którego nagle liczba historii Kane'a się podwoiła.
Później Jack Schiff przejął stanowisko redaktora tytułów z Batmanem i prawdopodobnie po prostu go to nie obchodziło. Kiedy Schwartz odszedł z DC, Sheldon Moldoff przejął rolę rysownika widmo, ale teraz Moldoff robił WSZYSTKIE rysunki (więc nie było już postaci Batmana i Robina autorstwa Kane'a).
Wielu pracowników DC twierdziło, że wiedzieli na pewno, podczas gdy niektórzy twierdzili, że w ogóle nie wiedzieli. Zapytany o tą kwestię redaktor DC, George Kashdan stwierdził: Nikt nie sądził, że Kane robił to wszystko, czy nawet większość. Ale Kane miał ten kontrakt i łatwiej było stosować podejście 'Nie pytaj, nie mów'. Tak długo, jak strony przychodziły na czas, co prawie zawsze miało miejsce, nikogo to nie obchodziło.
Przeczytaj także: Odwrócona osmoza: Twój przewodnik
W odróżnieniu od Jacka Schiffa (który potrafił Moldoffowi dać strony "Kane'a" do poprawki nie zdając sobie sprawy, że daje jest osobie, która je narysowała), Julius Schwartz miał duże wątpliwości co do umiejętności rysowniczych Kane'a i postanowił pewnego razu z tego zakpić.
Bob Kane, współtwórca Batmana, przestał rysować komiksy o Batmanie i zamiast tego zdecydował się zatrudnić innych artystów do rysowania dla niego komiksów, a następnie przesyłał je do DC, tak jakby sam je rysował. Stało się tak, ponieważ Kane miał specjalną umowę z DC, która wymagała od DC kupowania tylu historii, ile Kane mógł przesłać, i płacenia mu wysokiej stawce.
Z tego powodu umiejętności Kane'a jako artysty znacznie zanikły w latach sześćdziesiątych. Z pewnością spowodowało poważny problem. Przypisywanie sobie zasług za pracę innych artystów to jedno, ale co się dzieje, gdy trzeba pokazać, że naprawdę potrafi się rysować? Zwłaszcza, że Kane lubił rozgłos i występować tak często jak tylko mógł.
Przez jakiś czas Bob prowadził program telewizyjny, w którym szkicował postacie na podkładce przed żywą publicznością. Zrobił około tuzina rysunków każdej postaci. Wiele osób nie wie, że rysował na jasnych liniach, które nałożyłem, używając swojego magicznego markera. Płacił mi z własnej kieszeni, ale moje dzieci mówiły: Tato, to niesprawiedliwe.
"Death in the Family": Alternatywne Zakończenie?
DC Comics na stałe zapisało się w historii dzięki 247. numerowi Batmana z 1988 roku (autorstwa Jima Starlina, Jima Aparo i Mikea DeCarlo). Następnie złoczyńca zamyka Jasona i jego matkę w magazynie z bombą. Nie udaje im się.
Gdyby głosowanie zakończyło się innym wynikiem, jedyną różnicę stanowiłaby jedna strona w "Batman #428" (terminy nie dawały czasu na wprowadzenie zmian) i oryginalna strona autorstwa Aparo/DeCa...
tags: #cardi #b #odwrócona #plecami #co #to
