Zezwolenie na Przetwarzanie Odpadów z Oczyszczalni: Wymagania i Formalności
- Szczegóły
Działalność polegająca na przetwarzaniu odpadów, co do zasady, podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia.
Kiedy Zezwolenie na Przetwarzanie Odpadów Jest Konieczne?
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r., zezwolenie na przetwarzanie odpadów to dokument, bez którego nie da się prowadzić działalności polegającej np. na odzysku lub unieszkodliwieniu odpadów. Jeżeli nie wiesz, czy musisz składać stosowny wniosek lub potrzebujesz wsparcia w jego wypełnieniu, możesz skonsultować się z ekspertami ds. ochrony środowiska.
Ustawa precyzuje również, jakie podmioty są zwolnione z tego obowiązku. Co ważne, jeżeli zamierzasz prowadzić działalność, która będzie polegać zarówno na zbieraniu, jak i przetwarzaniu odpadów, nie musisz składać dwóch oddzielnych wniosków, lecz jeden - wspólny.
Jak Uzyskać Zezwolenie na Przetwarzanie Odpadów?
Żeby otrzymać zezwolenie na przetwarzanie odpadów, należy przedłożyć stosowny wniosek odpowiedniemu organowi:
- Marszałek województwa.
- Regionalny dyrektor ochrony środowiska.
- Starosta.
Jeżeli zamierzasz prowadzić działalność polegającą na przetwarzaniu odpadów, brak stosownego zezwolenia może kosztować Cię słono - od 10 tys. do nawet miliona złotych. Żeby uniknąć kary administracyjnej, musisz pamiętać o dopełnieniu określonych formalności.
Przeczytaj także: Nowe przepisy dotyczące odpadów
Decyzja o Środowiskowych Uwarunkowaniach
Zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów należy dołączyć decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Zgodnie z art. 71 ust. 1 UOOŚ, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach (zwana dalej „decyzją środowiskową") określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Jest ona wymagana dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Przedsięwzięcia te wymienione zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Wydanie tej decyzji jest bowiem wymagane tylko wtedy, gdy podmiot realizujący przedsięwzięcie jest zobowiązany do uzyskania jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 UOOŚ (decyzja środowiskowa nie ma charakteru „samoistnego", a poprzedza uzyskanie innych decyzji).
Decyzją tą jest m.in. pozwolenie na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 UOOŚ) oraz zezwolenie na przetwarzanie lub zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów wydawane na podstawie ustawy o odpadach (art. 72 ust. 1 pkt 21 UOOŚ, dodany ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r.
Przeczytaj także: Płochocin Józefów: Poznaj Oczyszczalnię
Przedsięwzięcia, których realizacja wymaga uzyskania decyzji środowiskowej, szczegółowo wymienione zostały w rozporządzeniu. Wiążą się one, najogólniej ujmując, z realizacją różnego rodzaju instalacji, w tym instalacji do odzysku odpadów (§ 3 ust. 1 pk7 80 rozporządzenia). Oczywistym jest więc, że uzyskanie decyzji środowiskowej będzie konieczne dla wybudowania nowej instalacji.
Sytuacja przedstawia się inaczej w odniesieniu do przedsięwzięć już zrealizowanych, tj. istniejących (wybudowanych) instalacji. W takim przypadku nie każda czynność podejmowana wobec takiej instalacji (np. zmiana zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub występnie o kolejne zezwolenie, po wygaśnięciu poprzedniego) wymaga uzyskania ponownej (nowej) decyzji środowiskowej.
Również w tym przypadku należy kierować się przepisami zawartymi w rozporządzeniu, bowiem określa ono przypadki, w których zmiany dokonywane w obiektach (instalacjach) są kwalifikowane jako przedsięwzięcia mogące zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem sytuacje, kiedy wymagane jest wystąpienie o decyzję środowiskową. I tak, jest to konieczne w sytuacji rozbudowy, przebudowy lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia.
A zatem w sytuacji, gdy mamy do czynienia z istniejącą instalacją do odzysku odpadów, uzyskanie decyzji środowiskowej przed zmianą zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub przed wystąpieniem o nowe, kolejne zezwolenie (oraz dołączenie do wniosku decyzji środowiskowej), będzie wymagane jedynie w przypadku, gdy jednocześnie wiąże się to z dokonaniem zmian w instalacji, w której prowadzi się odzysk odpadów, polegających na jej rozbudowie, przebudowie, montażu urządzeń.
Komunalne Osady Ściekowe
Komunalne osady ściekowe to osady z komór fermentacyjnych pochodzące z oczyszczalni ścieków lub innych instalacji służących do oczyszczania ścieków komunalnych oraz ścieki o składzie zbliżonym do składu ścieków komunalnych. Zagadnienie komunalnych osadów ściekowych regulowane jest w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 6 lutego 2015 r. w sprawie komunalnych osadów ściekowych. Oba akty prawne wzajemnie się uzupełniają, dlatego też przed rozpoczęciem stosowania osadów i w jego trakcie konieczna jest analiza treści obu dokumentów.
Przeczytaj także: Składowisko odpadów Łęczna - szczegóły
Bardzo istotne informacje dla każdego podmiotu, który wykorzystuje komunalne osady ściekowe, ustawodawca zamieścił w rozdziale III ustawy o odpadach, w którym podkreślona została zasada bliskości. Zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 1 „zakazuje się stosowania komunalnych osadów ściekowych poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone”.
Należy podkreślić, że każdy stosujący komunalne osady ściekowe musi wziąć pod uwagę zapisy art. 45 ust. 1 pkt 3 u. o.o., które mówią, że z obowiązku uzyskania odpowiedniej zgody na zbieranie lub przetwarzanie odpadów, zwalnia się osoby władające powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1-3.
- uprawy płodów rolnych wprowadzonych,
- do uprawy roślin do produkcji kompostu oraz
- do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i produkcji pasz.
Ponadto art. 96 ust 2 u. o.o. zamieszczono zapis, że „komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane do stosowania władającemu powierzchnią ziemi wyłącznie przez wytwórcę tych osadów”, a w art. 96 ust 3 u. o.o. wskazano odpowiedzialnego z ich prawidłowe stosowanie - „odpowiedzialność za prawidłowe stosowanie komunalnych osadów ściekowych w celach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, spoczywa na wytwórcy tych osadów”.
Każdy wytwórca jest zobowiązany do przekazywania wraz z komunalnymi osadami, władającemu powierzchnią ziemi (na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane), informacji o dawkach osadu, które mogą być stosowane na poszczególnych gruntach oraz wyników badań zleconych przez wytwórcę do laboratorium.
W §2 ust. 5 Rozporządzenia KOŚ określono warunki stosowania komunalnych osadów ściekowych, czyli przed wykorzystaniem na cele rolnicze, ich wytwórca jest zobligowany „zlecić wykonanie badań, o których mowa w § 5 i 6, w tym pobieranie próbek, w laboratoriach, o których mowa w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
Badania Laboratoryjne Komunalnych Osadów Ściekowych
W Rozporządzeniu KOŚ, wytwórca komunalnych osadów ściekowych znajdzie informacje dotyczące częstotliwości badań laboratoryjnych, którym muszą byś poddane osady. Zgodnie z § 5 ust. 2 Rozporządzania KOŚ „badania metodami referencyjnymi komunalnych osadów ściekowych przeprowadza się z częstotliwością zależną od obciążenia oczyszczalni ścieków, wyrażonego równoważną liczbą mieszkańców w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, nie rzadziej niż:
- raz na sześć miesięcy - przy równoważnej liczbie mieszkańców do 10 000;
- raz na cztery miesiące - przy równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 10 000 do 100 000;
- raz na dwa miesiące - przy równoważnej liczbie mieszkańców ponad 100 000”.
Zgodnie z § 5 ust. 3 Rozporządzania KOŚ, „próbkę uzyskuje się przez połączenie i dokładne zmieszanie próbek pobranych w tym samym czasie z różnych miejsc przeznaczonych do badań metodami referencyjnymi komunalnych osadów ściekowych, przy czym liczba tych próbek wynosi co najmniej:
- 10 - przy objętości osadów ściekowych do 50 m3;
- 15 - przy objętości osadów ściekowych powyżej 50 m3 do 100 m3;
- 30 - przy objętości osadów ściekowych powyżej 100 m3″.
Ustawodawca dokładnie określił również zasady stosowania Komunalnych osadów ściekowych. Zgodnie z zapisami §2 Rozporządzenie KOŚ komunalne osady ściekowe mogą być stosowane w rolnictwie, jeśli między innymi spełniają wskazane wartości w załączniku 1 tegoż rozporządzenia, który informuje o dopuszczalnej zawartości metali ciężkich.
Rozporządzenie KOŚ dokładnie określa zawartość metali ciężkich w osadach ściekowych, wyznaczając wartości dla poszczególnych pierwiastków. Przebadanie próbki pod kątem zawartości wszystkich powyższych metali ciężkich, przy jednoczesnym utrzymaniu wskazanych przez Ustawodawcę parametrów, pozwala na wykorzystanie komunalnych osadów ściekowych w rolnictwie. Przekroczenia zawartości dopuszczalnych parametrów choć jednego metalu ciężkiego dyskwalifikuje materiał.
| Metal ciężki | Dopuszczalna zawartość (mg/kg s.m.) |
|---|---|
| Kadm (Cd) | 20 |
| Ołów (Pb) | 750 |
| Rtęć (Hg) | 16 |
| Nikiel (Ni) | 300 |
| Cynk (Zn) | 2500 |
| Miedź (Cu) | 1000 |
| Chrom (Cr) | - |
Istotną kwestią dotyczącą wykorzystania komunalnych osadów ściekowych na cele rolnicze jest ich stabilność biologiczna. Szczególnie dotyczy to bakterii z rodzaju Salmonella, która jest traktowana jako jeden z patogenów niebezpiecznych dla człowieka, w szczególności dla dzieci i osób starszych. Rozporządzenie KOŚ w §2 ust. 1 pkt 2 wskazuje, że możliwe jest stosowanie osadu komunalnego „w rolnictwie i do rekultywacji gruntów na cele rolne - gdy nie wyizolowano bakterii z rodzaju Salmonella w reprezentatywnej próbce osadów o masie 100 g uzyskanej zgodnie z § 5 ust. 3”.
Komunalne osady ściekowe poza bakteriami, badane są pod kątem wykrycia jaj pasożytów. Zgonie w §2 ust. 1 pkt 3 lit. a, możliwe jest ich stosowanie, jeśli „łączna liczba żywych jaj pasożytów jelitowych Ascaris sp., Trichuris sp., Toxocara sp. w 1 kg suchej masy, zwanej dalej “s.m.”, osadów przeznaczonych do badań stosowanych w rolnictwie oraz do rekultywacji gruntów na cele rolne - wynosi 0”.
Poza badaniem laboratoryjnym pod kątem zawartości metali ciężkich w suchej masie osadów ściekowych, obecności bakterii z rodzaju Salmonella oraz jaj pasożytów jelitowych zgodnie §2 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia KOŚ przed zastosowaniem osadu należy przebadać również glebę, na której będą one stosowane, pod kątem zawartości metali ciężkich. Badanie to pozwoli na ustalenie możliwej maksymalnej dopuszczalnej dawki osadów komunalnych z jednoczesną ochroną gleby przed nadmierną kumulacją metali ciężkich.
Ponadto zgodnie z zapisami §2 ust. 1 pkt 5 należy zbadać pH gleby, ponieważ „wartość pH gleby na terenach użytkowanych rolniczo, na których te osady mają być stosowane, nie może być mniejsza niż 5,6”.
Bardzo ważne informacje dotyczące dawkowania komunalnych osadów ściekowych znajdują się w §3 Rozporządzenia KOŚ. Paragraf ten ściśle określa możliwe dawki osadów. Ustawodawca w doborze dawki uwzględnił częstotliwość stosowania komunalnych osadów ściekowych i wskazał dobre praktyki.
Komunalne Osady Ściekowe a BDO
Rejestr BDO reguluje również kwestie gospodarowania odpadami w postaci komunalnych osadów ściekowych, łącząc zapisy wspomnianej wcześniej ustawy o odpadach i Rozporządzeniem o KOŚ. Podmiotem dokonującym ewidencji w Karcie Ewidencji Komunalnych Osadów Ściekowych są oczyszczalnie ścieków (zastosowanie komunalnych osadów ściekowych na cele rolnicze zgodnie z art. 96 ustawy o odpadach).
Zapisy na ten temat znalazły się w art. 51 ust. 2 pkt 2 u. o.o. i wskazują, że „wpisowi do rejestru nie podlega podmiot władający powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1-3 (cele rolnicze)”.
tags: #zezwolenie #na #przetwarzanie #odpadów #oczyszczalnia #wymagania
