Woda Mineralna Wanda: Skład i Właściwości
- Szczegóły
Szczawnica jest znanym uzdrowiskiem górskim - typu zboczowego. Uzdrowiskowa rola Szczawnicy sięga początków XIX w. (1810 r.). W 1824 r. wybudowano tutaj pierwsze domy dla kuracjuszy; w 1858 r. uznano Szczawnicę za najlepiej zorganizowane zdrojowisko w Galicji. Podstawowym profilem leczniczym uzdrowiska Szczawnica są aktualnie przewlekłe nieswoiste zmiany zapalne dróg oddechowych oraz schorzenia alergiczne narządu oddechowego.
Czynnikami warunkującymi leczenie ww. schorzeń są walory lokalnego klimatu (korzystne warunki solarne, termiczne i przewietrzania) oraz właściwości wód leczniczych stosowanych w formie inhalacji i do picia. Lecznicze wody mineralne występujące w uzdrowisku Szczawnica są to wody z tzw. warstw szczawnickich - pochodzących z eocenu dolnego wykształconych w postaci łupków i piaskowców oraz z warstw magurkich - z eocenu środkowego o charakterze piaskowcowym. Dwutlenek węgla występujący w kilku szczawnickich wodach jest pochodzenia metamorficznego.
Powstaje on w procesach dehydratacji i dekarbonizacji w ostatnim etapie działalności wulkanizmu andezytowego. Rozpuszczony w wodzie powoduje wzrost jej agresywności w stosunku do skał otaczających, wzbogacając ją w jony Ca2+, Mg2+ i inne. Ujęcia wód szczawnickich są przeważnie płytkie (kilkumetrowe studnie z wypływem samoczynnym), z wyjątkiem ujęć: „PD-4”, „Jan”, „Józef” - o głębokości kilkudziesięciu metrów (25-33 m).
Ujęcia te charakteryzują się niewielkimi zatwierdzonymi wydajnościami eksploatacyjnymi - min. 0,0008 m3/h („Magdalena”), 0,018 m3/h („Wanda”, „Józef”) max. Z danych piśmiennictwa oraz uśrednionych wyników pełnych analiz fizyko-chemicznych wód wykonanych na przestrzeni wielu lat (1974-1998) wynika, że oceniane ujęcia dostarczają wody lecznicze o mineralizacji ogólnej od 0,14% („PD-4”, „Pitoniakówka B+C+D+G”) do 2,64% („Magdalena”). Mineralizacja wód ze źródeł: „Jan”, „Pitoniakówka F”, „Józefina”, „Stefan” waha się w granicach 0,39-0,44%.
Wody szczawnickie zaliczamy do wysokozmineralizowanych średnionasyconych dwutlenkiem węgla. Są to najczęściej szczawy wodorowęglanowo-chlorkowo-sodkowe, ale skład poszczególnych wód różni się między sobą na skutek przepływania przez różne rodzaje skał, a także zależy od nasączenia wodą przesiąkajacą z warstw płytszych do ujęcia.
Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?
Charakterystyka Wody Wanda
Źródło „Wanda” zlokalizowane w Parku Dolnym zostało odkryte w latach 60 XIX wieku. Woda ta zawiera zmienne ilości dwutlenku węgla - na poziomie od jednego do dwóch gramów na decymetr sześcienny. Zaleca się stosowanie jej przy: otyłości, skazie moczanowej, nieżytach żołądka i jelit.
Woda ze wszystkich ujęć zawiera związki boru w znacznym stężeniu - od kilkunastu do kilkuset mg/dm3 HBO2 (dla przykładu 182 mg/dm3 „Józef”, 212 mg/dm3 „Wanda” i 481 mg/dm3 „Magdalena”). Zawartość kwasu metaborowego w wodzie z poszczególnych ujęć ulega wahaniom, stosownie do wahań ogólnej mineralizacji. Wahania te występują zwłaszcza w szczawach wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowych, bromkowych, jodkowych, borowych („Magdalena”, „Wanda”, „Józef”). W niektórych wodach np. „Wanda” i „Magdalena” występują także związki baru w stężeniu średnio 5,44-6,21 mg/dm3.
Zarówno bar - w stężeniu> 1 mg/dm3 (ww. wody oraz „Józef”, „Pit.F”, „Jan”), jak też bor w stężeniu> 20 mg/dm3 oceniane są obecnie jako składniki potencjalnie szkodliwe dla zdrowia przy podawaniu ich drogą doustną.
Wpływ wód mineralnych na zdrowie
Efekt terapeutyczny przy stosowaniu, w formie per os, leczniczych wód mineralnych zależy od ilości wody wypitej, jej składu chemicznego a także w dużym stopniu od relacji (proporcja + specjacja) pomiędzy aktywnymi biochemicznie pierwiastkami, które w wodach naturalnego pochodzenia są na ogół niepowtarzalne.
Wyniki badań klinicznych, wykonane przez lekarzy pracujących w uzdrowisku we współpracy z klinikami akademii medycznych - opublikowane w periodykach poświęconych zagadnieniom uzdrowiskowym dotyczyły przede wszystkim głównego profilu leczenia uzdrowiskowego w Szczawnicy tj. U chorych po uprzednio wykonanych zabiegach operacyjnych usunięcia polipów nosa, leczenie uzdrowiskowe wydłużało okres remisji średnio o ok. W opracowaniu Majchrzaka i wsp. Prowadzono także obserwacje kliniczne u ludzi z chorobą alergiczną górnych dróg oddechowych, a przede wszystkim w alergicznym nieżycie nosa, którego głównym objawem jest powstawanie obrzęków i nadmierne wydzielanie błony śluzowej doprowadzające do upośledzenia drożności nosa.
Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach
We wszystkich przedstawionych powyżej obserwacjach klinicznych, kuracja przeprowadzona w Szczawnicy opierała się na leczeniu klimatycznym i inhalacjach solankowych (zbiorowych lub aparatem Bullinga) z użyciem wody z ujęć „Stefan” i/lub „Józefina” z domieszką soli jodobromowej lub bez tej soli, płukaniem nosa i gardła tymi wodami oraz kuracji pitnej („Józefina”, „Stefan” 2 x dz. po 200 dm3). Jako uzupełnienie stosowano niekiedy preparaty wapnia i leki przeciwhistamonowe.
Z doświadczeń Borowicza i wsp. nad wpływem wody „Stefan´, „Józefina” „Magdalena” na antagonizm histaminowy wynika, że w mechanizmie przeciwhistaminowego działania tych wód może odgrywać rolę stosunek zawartości takich jonów jak Na+, K+, Ca2+, Mg2+. Wody z ujęcia „Józef” „Pitoniakówka B+C+D+G”, „Stefan” wykazywały działanie moczopędne.
Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety
tags: #woda #mineralna #wanda #skład #i #właściwości
