Woda mineralna a rak: Badania i fakty o diecie w trakcie leczenia onkologicznego

Szczegóły: Opublikowano: 14. April 2026

Szpitalne korytarze huczą od wskazówek przekazywanych sobie przez pacjentów - dotyczących zakazów oraz nakazów żywieniowych obowiązujących podczas leczenia onkologicznego. Informacje wymieniane przez chorych podczas oczekiwania na wizytę, to nierzadko legendarne mity żywieniowe, które mogą być nieprawdziwe, a nawet niebezpieczne. Właściwa dieta i wsparcie żywieniowe w okresie terapii onkologicznej skutecznie wspomagają organizm w walce z chorobą.

Wpływ wody mineralnej na komórki rakowe - badania

Badacze ze słoweńskiego uniwersytetu w Mariborze odkryli, że woda wypływająca ze źródeł Pannanich Wells w Szkocji hamuje rozwój i zabija komórki rakowe. Naukowcy przeprowadzili eksperyment, w którym komórki rakowe pozostawili na 10 dni w wodzie z Pannanich Wells oraz w zwykłej wodzie pitnej. Okazało się, że komórki rakowe nowotworu jelita grubego umieszczone w szkockiej wodzie rozwijały się o 62,5 proc. wolniej niż w zwykłej wodzie. Dokładniejsze badania wykazały, że woda Deeside podczas eksperymentów spowodowała śmierć 21 proc. komórek rakowych nowotworu szyjki macicy, 35 proc. komórek raka wątroby oraz 6,5 proc. komórek raka skóry. Woda ze źródeł Pannanich Wells znana jest od 18 wieku ze swych leczniczych właściwości, dotychczas ludzie używali ich do poprawy zdrowia w schorzeniach reumatoidalnych oraz wspomagania leczenia pooparzeniowego.

Mity i fakty dotyczące diety w trakcie leczenia onkologicznego

Buraki i krew

Można by rzec, że wspólną cechą buraków i krwi jest kolor. Niestety, niewielka ilość żelaza niehemowego w składzie buraka nie pozwala na poprawę parametrów biochemicznych krwi. Sok z buraka za sprawą bogatego składu stanowi ważny element prawidłowo zbilansowanej diety. Burak spożywany w postaci przetworzonej, jak i przygotowany z niego sok - posiadają wiele korzystnych właściwości dla organizmu człowieka - oczyszczają wątrobę i drogi żółciowe oraz pomagają obniżyć poziom cholesterolu.

Zapamiętaj! Sok z buraka nie podniesie poziomu hemoglobiny we krwi, ale za to wzmacnia organizm oraz dostarcza całej masy składników odżywczych potrzebnych do regeneracji organizmu podczas choroby.

Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?

Wiśnie a ochrona organizmu

Wiśnie natomiast zostały umieszczone na liście ORAC (Oxygen Radical Absorbance Capacity). Lista ta składa się produktów, które w wysokim stopniu chronią organizm przed niszczącym wpływem reaktywnych form tlenu, jednak nie mają wpływu na poziom hemoglobiny w okresie leczenia onkologicznego.

Mleko i produkty mleczne w trakcie chemioterapii

Wśród wielu pacjentów onkologicznych istnieje przeświadczenie, iż w trakcie chemioterapii należy usunąć z diety mleko oraz produkty mleczne i przejść na dietę bezmleczną. Jeżeli jednak w okresie chemioterapii lub radioterapii dojdzie do nietolerancji mleka związanego z uszkodzeniem enzymu rozkładającego cukier mleczny i pojawią się dolegliwości bólowe, należy ten produkt wyeliminować z diety na jakiś czas. Zazwyczaj w tym czasie dobrze tolerowane są mleczne produkty fermentowane - jogurt, kefir czy twaróg - ze względu na zmniejszoną w ich składzie ilość cukru mlecznego - laktozy. Wśród produktów mlecznych bogatych w białko i wapń znajduje się również masło i ser żółty, które praktycznie nie zawierają laktozy, mogącej powodować wspomniane dolegliwości. Należy pamiętać o zastępowaniu wyeliminowanych produktów specjalnymi odpowiednikami, aby nie doprowadzić do rozwoju niedożywienia białkowego. Obecnie na rynku znajduje się cała masa różnych rodzajów mleka pochodzenia roślinnego np. mleko owsiane, ryżowe czy migdałowe. Bezwzględnym wskazaniem do wyeliminowania z diety produktów mlecznych na czas leczenia jest radioterapia jamy brzusznej.

Zapamiętaj! Nie każdy schemat chemioterapii czy radioterapii wymaga wyeliminowania z diety mleka i jego produktów, nie należy zniechęcać się do nich spożywania i nie warto usuwać ich z diety profilaktycznie, gdyż stanowią ważne źródło białka oraz wapnia.

Białko zwierzęce a terapie onkologiczne

Warto rozprawić się z mitem niekorzystnego wpływu białka zwierzęcego na organizm pacjentów poddawanych terapiom onkologicznym. Łatwostrawne, bogate w białko i bezpiecznie dla pacjentów onkologicznych są mięso kurczaka, królika, indyka oraz cielęcina. Mięso jest bogatym źródłem żelaza, które przyczynia się do produkcji czerwonych krwinek. Dodatkowo w wyniku obróbki cieplnej mięsa czerwonego dochodzi do wydzielania niebezpiecznych związków, które mogą przyczyniać się do rozwoju nowotworów. Wędliny, parówki, kiełbasy i pasztety - mimo iż wyglądają smakowicie i są potencjalnym źródłem białka - zawierają całą masę soli, tłuszczu oraz konserwantów, które wywierają niekorzystny wpływ na organizm i należy zminimalizować ich spożycie.

Zapamiętaj! Aby zwiększyć przyswajalność żelaza znajdującego się w mięsie należy równocześnie spożywać produkty obfitujące w witaminę C (zielona pietruszka, papryka, pomidory, ziemniaki, chrzan, a także owoce dzikiej róży, jagodowe, cytrusowe). Warto spożywać chude gatunki mięsa, które są łatwiej strawne przez organizm.

Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach

Pestki owoców i leczenie onkologiczne

„Zjadam tylko 3-4 pestki dziennie, czy dobrze robię, czy nie za mało”? To częste pytanie zadawane na forum onkologicznym przez pacjentów onkologicznych, a chorzy na raka licząc na potwierdzenie i akceptację swojego postępowania. W przypadku intensywnego leczenia onkologicznego, kiedy obciążony jest cały organizm, a nierzadko uszkodzona jest śluzówka żołądka i jelit - spożycie pestek owoców może wywołać niestrawność, która objawia się silnymi kurczami brzucha, bólem, wymiotami lub biegunką. Często po spożyciu pestek występuje gorycz w ustach i „gorzkie odbijanie”. Brakuje również istotnych dowodów klinicznych na temat interakcji amigdaliny z lekami cytostatycznymi wykorzystywanymi w leczeniu przeciwnowotworowym. Często słyszy się, że amigdalina jest substancją naturalną, więc nie powinna zaszkodzić podczas leczenia. Żaden międzynarodowy i wiarygodny instytut nie potwierdził skuteczności stosowania oraz bezpiecznej dawki terapeutycznej dla amigdaliny. Specyfik ten pozostaje obecnie jedynie zakazanym suplementem diety, choć nie należy definitywnie skreślać amigdaliny z listy substancji o potencjalnym charakterze przeciwnowotworowym.

Głodówki a leczenie raka

Zapamiętaj! Raka nie da się „zagłodzić”, jednak stosując głodówkę można „zagłodzić” pozostałe, zdrowe komórki organizmu. Wraz z upływem czasu pogłębiające się w organizmie niedobory składników odżywczych prowadzą do spadku odporności. Zwiększa się podatność chorego na infekcje, co jest bardzo groźne w przypadku aktywnego leczenia przeciwnowotworowego.

Dieta bezglutenowa

Zapamiętaj! Dieta bezglutenowa polega na całkowitej eliminacji ze spożywanego jedzenia pszenicy, owsa, żyta i jęczmienia. Produkty bogate w gluten, to doskonałe źródło węglowodanów, białka, witamin z grupy B, witaminy E, żelaza, magnezu, potasu, wapnia, selenu oraz cynku. W wyjątkowych sytuacja dieta bezglutenowa może być pomocna dla chorych zmagających się z ciężkim popromiennym zapaleniem jelit (głównie po radioterapii) lub ciężkim zapaleniem jelit po chemioterapii.

Dieta dr Gersona

Zapamiętaj! Program żywieniowy jaki proponuje dr Gerson dąży do zregenerowania i uzdrowienia chorego ciała w wyniku dostarczenia do organizmu substancji odżywczych pochodzących głównie z surowych soków oraz surowych i gotowanych, organicznych pokarmów wegetariańskich spożywanych w dużych ilościach. Najistotniejszym założeniem diety według Gersona jest spożywanie niskotłuszczowych i niesolonych produktów spożywczych. Natomiast podstawą diety jest wypijanie każdego dnia 13 szklanek świeżo wyciśniętego soku z owoców i warzyw, w odstępach jednej godziny. Dieta Gersona zakłada również: przyjmowanie wielu suplementów m.in.: roztwóru jodyny i potasu, hormony tarczycy, enzymy trzustki, mleczko pszczele, olej rycynowy, witaminę B12 w połączeniu ze zmiksowaną wątrobą oraz szczepionki przygotowywane z bakterii Staphylococcus aureus i wirusa grypy. Pacjenci decydujący się na wdrożenie w życie założeń opracowanych przez dr Gersona powinni zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw związanych z jej stosowaniem. Podczas terapii Gersona może dojść do bardzo poważnych zaburzeń wodnoelektrolitowych oraz uszkodzeń jelita grubego. Mogą pojawić się w sposób bardzo nasilony: nudności, wymioty, skurcze jelit oraz biegunki, które potęgują zmęczenie u chorego oraz znacznie pogarszają komfort jego życia. W wyniku wykonywania lewatyw pacjent narażony jest na infekcję błony śluzowej jelita oraz może dojść do zaburzeń równowagi metabolicznej, a nawet zatrucia wysokimi stężeniami aplikowanych hormonów oraz wyciągów.

Smażone potrawy, sól i pieprz

Zapamiętaj! Nie istnieje żaden rodzaj diety, który wyleczy chorobę nowotworową! Pacjent w okresie leczenia onkologicznego nie powinien jeść pokarmów smażonych, używać soli i pieprzu - to nie jest prawda! Faktem jest jednak, że odpowiednio dobrana technika obróbki produktów może wpłynąć korzystnie na wartość odżywczą posiłku lub odwrotnie - może doprowadzić do strat wielu witamin i składników mineralnych, pogorszenia strawności i przyswajalności pokarmów. Osoby poddane leczeniu przeciwnowotworowemu powinny spożywać posiłki przede wszystkim bogate w witaminy i składniki mineralne. Potrawy gotowane w wodzie i na parze, duszone oraz pieczone w foli lub pergaminie są łatwiej strawne i smaczniejsze. Takie posiłki nie obciążają układu pokarmowego osoby chorej i wyniszczonej. Estetycznie podane, zachowujące swój naturalny kolor i smak mogą w znacznym stopniu poprawić stan odżywienia pacjenta i wspomóc proces leczenia. Faktem jest, że potrawy smażone są ciężej strawne ponieważ część tłuszczu zostaje wchłonięta podczas smażenia, przez co obciążają one układ pokarmowy chorego, dłużej zalegają w żołądku i wykazują się większą kalorycznością. Jeżeli chory dobrze znosi leczenie, nie ma przykrych dolegliwości bólowych ze strony przewodu pokarmowego, nie należy odbierać mu radości z jedzenia. Posiłki łatwostrawne są często monotonne, mdłe i zamiast zachęcać często zniechęcają chorego do jedzenia.

Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety

Profilaktyka nowotworowa poprzez dietę

Zapamiętaj! Szacuje się, że przyczyną powstawania blisko 30% nowotworów jest niewłaściwa dieta. Choć do tej pory nie udało się opracować konkretnych zaleceń żywieniowych, które miałyby właściwości lecznicze, to dysponujemy rzetelną wiedzą na temat możliwości obniżania ryzyka zachorowania na wiele podtypów raka. Optymalna dieta przeciwnowotworowa opiera się na wzajemnym współdziałaniu i synergii różnych cennych związków i substancji odżywczych, które wpływają na zahamowanie procesu nowotworzenia. Odpowiednio skomponowana dieta odgrywa również ważną w przypadku, kiedy doszło do wykrycia już istniejącej choroby.

Rak jelita grubego - epidemiologia i diagnostyka

Rak jelita grubego to nowotwór występujący w obrębie okrężnicy (wstępnicy, poprzecznicy, zstępnicy, esicy), zgięcia esiczo-odbytniczego, odbytnicy oraz odbytu. Jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych na świecie. W Polsce stanowi 6,8% wszystkich nowotworów złośliwych u mężczyzn i 5,9% u kobiet. Chorzy z wczesnym rozpoznaniem i z mniejszym zaawansowaniem choroby mają większe szanse na wyleczenie. Dlatego ważna jest tzw. „czujność onkologiczna”, którą oznacza znajomość podstawowych objawów choroby nowotworowej i szybkie zgłaszanie się do lekarza w przypadku wystąpienia niepokojących symptomów. Objawy raka jelita grubego zależą od lokalizacji i stopnia zaawansowania choroby. Do najczęstszych symptomów nowotworu jelita grubego należą: krwawienie utajone i jawne, bóle brzucha, zmiana rytmu wypróżnień, utrata masy ciała, niedokrwistość, wzdęcia, brak apetytu, gorączka oraz niedrożność jelita.

Diagnostyka

Podstawą diagnostyki raka jelita grubego jest badanie endoskopowe (rektoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia), które umożliwia wykrycie guza, pobranie wycinków oraz kontrolę pozostałej części jelita. Polipy i rak we wczesnym stadium zazwyczaj nie dają objawów, dlatego celem profilaktycznej kolonoskopii jest odnalezienie bezobjawowych jeszcze zmian i usunięcie ich. Takie postępowanie pozwala zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego nawet o 60-90%. Zaleca się badanie profilaktyczne osobom między 55. a 64. rokiem życia. Częstość występowania polipów i ryzyko ich zezłośliwienia wzrasta z wiekiem. Znacząca większość nowych zachorowań występuje u osób po 65. roku życia.

Przygotowanie do kolonoskopii - dieta

Na 4 dni przed badaniem nie należy spożywać pieczywa z ziarnami, owoców pestkowych (np. winogron, pomidorów, kiwi, truskawek), nasion siemienia lnianego, maku, sezamu, a także buraków w żadnej formie.
Na 2 dni przed badaniem nie należy spożywać tłustego mięsa i wędlin, surowych warzyw, grochu, fasoli oraz różnego rodzaju kasz i ciemnego pieczywa. Zaleca się natomiast spożywanie pszennego pieczywa, chudej wędliny, jajek, gotowanych/pieczonych ryb lub mięsa drobiowego, ryżu, drobnych makaronów, gotowanych ziemniaków, zmiksowanych zup, ewentualnie rosołu z drobnym makaronem. Można pić kawę, herbatę, klarowane soki (bez zawiesiny), wodę mineralną niegazowaną oraz herbaty owocowe.
Na 1 dzień przed badaniem około godziny 8. należy spożyć lekkostrawne śniadanie: białe pieczywo (bułeczka lub dwie kromki chleba), jajko, chuda wędlina, kawa, herbata, klarowne soki, woda mineralna niegazowana. Około godziny 15. można spożyć kisiel lub galaretkę bez owoców. Natomiast po godzinie 15. można ssać landrynki i należy pić dużą ilość wody niegazowanej. Do czasu badania nie można już nic jeść.
W dniu badania do 2 godzin przed badaniem można pić dowolną ilość wody niegazowanej, herbaty, soków klarowanych, a także można ssać landrynki.

Ważnym aspektem przed wykonaniem kolonoskopii jest też odpowiednie przygotowanie jelita za pomocą dedykowanych środków oczyszczających jelito grube. Sposób ich użycia może być różny ze względu na rodzaj preparatu, dlatego zawsze należy postępować zgodnie z instrukcją na opakowaniu i zaleceniami lekarskimi. Zazwyczaj preparaty te są formą proszku do rozpuszczenia w wodzie, które należy wypić w odpowiedniej ilości i w określonym czasie.

Czynniki ryzyka rozwoju nowotworu jelita grubego

Do czynników zwiększających ryzyko rozwoju raka jelita grubego należą m.in. czynniki epidemiologiczne, do których zalicza się wiek (szczyt zapadalności przypada na 75 rok życia), nadwagę i otyłość, niską aktywność fizyczną, rasę białą oraz czynniki geograficzne (największa zapadalność występuje w krajach północnej Europy). Znaczenie mają również czynniki jelitowe, do których należy występowanie raka jelita grubego wśród bliskich krewnych, uwarunkowane genetycznie zespoły chorobowe, występowanie w wywiadzie polipów gruczolakowych, stany zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz choroba Leśniowskiego-Crohna) oraz czynniki mieszane, do których należą obecność ureterosigmoidostomii, przebycie cholecystektomii lub radioterapii. Oczywiście nie bez znaczenia są też czynniki żywieniowe, które zwiększają ryzyko rozwoju raka jelita grubego. Należą do nich: zbyt duża zawartość w diecie czerwonego mięsa, mięs przetworzonych, alkoholu, produktów będących źródłem żelaza hemowego, a także niskie spożycie nieskrobiowych warzyw oraz owoców. Natomiast do żywieniowych czynników, które zmniejszają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego zalicza się spożywanie produktów zbożowych pełnoziarnistych, produktów zawierających błonnik pokarmowy oraz nabiału.

Chirurgiczne leczenie raka jelita grubego

Główną metodą leczenia raka okrężnicy jest leczenie chirurgiczne, a u pacjentów z dużym ryzykiem nawrotu choroby stosuje się też uzupełniającą chemioterapię. Postępowanie chirurgiczne w raku okrężnicy polega na resekcji odpowiedniego fragmentu jelita wraz z regionalnymi węzłami chłonnymi. W zależności od lokalizacji guza może to być resekcja odcinkowa, hemikolektomia prawostronna, hemikolektomia lewostronna, hemikolektomia poszerzona lub kolektomia. W przypadku nowotworów nieoperacyjnych zabieg chirurgiczny jest ograniczony do paliatywnej resekcji jelita, zespolenia omijającego, kolostomii odbarczającej lub stosowane jest endoskopowe protezowanie zwężenia. Leczenie chorych na raka odbytnicy zazwyczaj prowadzone jest w sposób skojarzony, tj. z zastosowaniem przedoperacyjnej radioterapii lub chemioradioterapii. W chirurgii raka odbytnicy zawsze dąży się do zachowania zwieraczy. W przypadku nowotworów umiejscowionych w górnej lub środkowej części odbytnicy wykonuje się przednią resekcję odbytnicy, często z wyłonieniem ileostomii zabezpieczającej. Natomiast u chorych z nisko położonym rakiem oraz w przypadku zaawansowanych nowotworów umiejscowionych w środkowej odbytnicy wykonuje się brzuszno-kroczową amputację odbytnicy z wyłonieniem kolostomii.

Żywienie po hemikolektomii

Po hemikolektomii pacjentom zaleca się stosowanie przez ok. 2-4 tygodnie diety lekkostrawnej i następnie stopniowe rozszerzanie jej zgodnie z indywidualną tolerancją pacjenta. Każdy posiłek powinien być kompletny, ze szczególnym uwzględnieniem źródła białka, co przyczynia się do lepszego gojenia się ran. W okresie pooperacyjnym i w przypadku braku biegunki nie ma konieczności stosowania diety bezlaktozowej tak jak przy radioterapii na obszar jamy brzusznej. Rozszerzanie diety po hemikolektomii głównie dotyczy grupy produktów zbożowych, które na początku spożywa się wyłącznie w formach oczyszczonych oraz grupy warzyw i owoców, które po operacji powinny być spożywane w formie gotowanej lub pieczonej, bez skóry i z wyłączeniem warzyw wzdymających.

Dieta profilaktyczna a dieta w trakcie leczenia

Zalecenia żywieniowe w przypadku diety profilaktycznej różnią się w porównaniu z zasadami żywienia w trakcie leczenia. Dieta „antyrakowa”, czyli bogata w produkty o działaniu przeciwnowotworowym, nie będzie leczyć z nowotworu. Jest to sposób żywienia, mający na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa zachorowania, kiedy jest się zdrowym. Natomiast żywienie w trakcie leczenia ma przede wszystkim zapobiegać i/lub zmniejszać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, które są skutkiem leczenia lub samej choroby nowotworowej.

Dodatkowe zalecenia dotyczące zdrowego stylu życia i odżywiania

Aktywność fizyczna wzmacnia układ immunologiczny i trawienny oraz redukuje zbędną warstwę tkanki tłuszczowej. Ponadto obniża insulinoodporność oraz poziom niektórych hormonów, które mogą wpływać na rozwój nowotworów.
Unikanie napojów słodzonych, o wysokiej gęstości energetycznej, czyli wysoko przetworzonych produktów o dużej ilości cukrów i tłuszczu oraz ubogich w błonnik pokarmowy.
Ograniczenie spożywania czerwonego mięsa, a szczególnie w postaci wędlin.
Ograniczenie spożywania produktów bogatych w sól oraz dosalania gotowych już potraw na talerzu.
Zrezygnuj z alkoholu, zwłaszcza wysokoprocentowego oraz palenia papierosów.
Dbaj o wystarczającą ilość błonnika i przeciwutleniaczy w diecie.
Wystrzegaj się potraw grillowanych, smażonych i wędzonych.
Jedz dużo produktów roślinnych. Jedz co najmniej 5 porcji warzyw i owoców dziennie.
Spożywaj pokarmy bez substancji chemicznych na przykład polepszaczy smaku, takie jak: glutaminian sodu, benzoesan sodu.

Zaburzenia smaku i suchość w jamie ustnej

Te zaburzenia stanowią bardzo częsty niepożądany skutek leczenia onkologicznego. Występują u pacjentów poddawanych chemio- i radioterapii. Pacjenci zgłaszają, że posiłki są mdłe i bez smaku. Potrawy zawierające białko (mięso, mleko i jego przetwory, rośliny strączkowe) odbierane są przez chorych jako gorzkie i metaliczne w smaku. Zaburzenia w odczuwaniu smaku i zapachu ustępują. Po 6-8 tygodniach od zakończenia leczenia kubki smakowe się regenerują i odbudowują. Dotychczas nie udało się opracować metody, która uchroniłaby przed tymi skutkami. U każdego chorego odczuwanie smaku i zapachu jest inne. Duży wpływ na to ma choroba i stosowane leczenie. Suchość odczuwana w jamie ustnej pojawia się wtedy, gdy gruczoły ślinowe produkują za mało śliny w przypadku dużego odwodnienia i niedożywienia. Chemio- i radioterapia mogą uszkadzać ślinianki, które nie produkują wystarczającej ilości śliny. Na początek należy zwiększyć ilość spożywanych płynów do 8 szklanek dziennie. Pić należy w małych porcjach, co 10-15 minut. Do wody można dodać plasterek cytryny lub listki świeżej mięty. Lemoniada, landrynki, gumy do żucia, lizaki zwiększają wydzielanie śliny, niestety zawierają jednocześnie cukry proste, które sprzyjają namnażaniu się bakterii w jamie ustnej i powstawaniu infekcji. Posiłki powinny mieć temperaturę pokojową. Należy uważać na takie produkty, jak: pieczywo chrupkie, wafle ryżowe, sucharki. Pacjenci bardzo często po nie sięgają, ale ze względu na twardą strukturę podrażniają one wrażliwą błonę śluzową jamy ustnej. Zamiast nich można podawać herbatniki (i na przykład rozmoczyć je w jogurcie) lub delikatny biszkopt. Jeżeli przyczyną nudności są zapachy kuchenne, należy wietrzyć pomieszczenie. Jeżeli nudności pojawiają się po podaniu leków, to ostatni posiłek należy spożyć na godzinę przed planowanym podaniem leku.

Przepis na domową herbatkę imbirową

Imbir, Miód (lub cukier, jeśli miód nie jest tolerowany), Cytryna lub limonka. Pokrój kawałek świeżego imbiru, zalej wrzątkiem, chwilę odczekaj i posłodź miodem (miodu nie powinno dodawać się do wrzących napojów, gdyż traci on swoje właściwości odżywcze).

Biegunka w trakcie leczenia onkologicznego

O biegunce mówimy wtedy, gdy liczba wypróżnień na dobę jest większa niż trzy, a stan ten trwa dłużej niż 4 dni, ale nie krócej niż 2 tygodnie. Konsystencja stolca zmienia się na płynną lub półpłynną. Zawsze należy ustalić przyczynę biegunki. Podczas chemioterapii mogą ją wywoływać niektóre leki zaburzające procesy trawienia i wchłaniania w jelicie cienkim. W radioterapii dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego, co przyczynia się do zaburzeń wchłaniania substancji odżywczych i wystąpienia biegunki. Przyczyną biegunki może być także antybiotykoterapia, która niszczy zarówno złe, jak i dobre bakterie. Powstaje stan zapalny błony śluzowej i pojawia się biegunka. W czasie trwania biegunki zostaje zaburzony proces wchłaniania witamin, składników mineralnych i wody.

Produkty przeciwwskazane podczas biegunki

Przeciwwskazane są produkty tłuste, kotlety, fast foody, pikantne produkty i przyprawy, surowe warzywa i owoce, owoce ze skórkami, rośliny strączkowe, grube kasze, napoje zawierające kofeinę, czekolada, groch, soczewica, fasola, cebula, kolorowe napoje gazowane, gumy zawierające sorbitol i ksylitol (zamienniki cukru).

tags: #woda #mineralna #a #rak #badania