Rury miedziane do wody pitnej - opinie i aspekty techniczne
- Szczegóły
Rury miedziane są powszechnie wykorzystywane w instalacjach wodnych, gazowych oraz kanalizacyjnych, zarówno w domach i mieszkaniach, jak i budowlach przemysłowych. Dzieje się tak z wielu przyczyn, a poniżej przedstawiamy te najistotniejsze.
Zalety rur miedzianych
Wytrzymałość mechaniczna
Miedź jest tworzywem niezmiernie odpornym na uszkodzenia natury mechanicznej. Tego typu rur nie da się tak łatwo uszkodzić podczas montażu instalacji czy transportu poszczególnych elementów. Pod tym względem rury miedziane górują nad tymi wykonanymi z tworzyw sztucznych.
Uniwersalność
Rury miedziane występują w różnych konfiguracjach. Na rynku znaleźć można elementy miękkie, twarde, krótkie i bardzo długie. Między innymi właśnie dlatego znajdziemy je w wielu zróżnicowanych instalacjach, także w ogrzewaniu podłogowym.
Odporność na czynniki szkodliwe
Najważniejszą zaletą miedzi jest jej odporność na wpływ wysokiej temperatury. Jest materiałem niepalnym, a w szczególnie ekstremalnych warunkach nie wydziela żadnych szkodliwych substancji, dlatego tak często wykorzystywana jest w instalacjach domowych. Odporność na wysokie temperatury sprawia także, że elementy wykonane z miedzi nie zmieniają swojej objętości wszerz - mogą jedynie nieco się wydłużyć. Dzięki temu podczas przygotowywania instalacji nie ma potrzeby montażu zbyt dużej liczby zabezpieczeń podtrzymujących. Podobną odporność rury miedziane wykazują względem promieniowania UV. Wszystko to sprawia, że ich żywotność jest bardzo długa, co oczywiście należy zapisać po stronie plusów.
Bakteriobójczość
Tym razem cecha, która sprawia, że miedź znajduje zastosowanie w instalacjach sanitarnych. Wszelkie bakterie znajdujące się w wodzie są neutralizowane, dzięki czemu jest ona niejako oczyszczana. Warto podkreślić również fakt, że na rurach nie znajdziemy żadnych osadów - ma na to wpływ również gładka struktura omawianego materiału. Omawiane tworzywo jest ponadto odporne na chlor.
Przeczytaj także: Pielęgnacja przewodów filtra powietrza
Prostota montażu
Wynika ona nie tylko ze sporej wytrzymałości miedzi, ale również z faktu, iż tego typu elementy można ze sobą łączyć na wiele różnych sposobów. Można wykorzystać metody wciskania, dokręcania lub zastosować specjalne złączki zaciskowe, które gwarantują bardzo trwałe i pewne łączenia. Co więcej, rury wykonane z miedzi wyróżniają się stosunkowo cienkimi ściankami, dzięki czemu ich średnica zewnętrzna jest mniejsza w niż w przypadku elementów wykonanych z innych materiałów. Sprawia to, że zajmują zdecydowanie mniej miejsca i można je łatwiej schować w ścianie, podłodze czy listwach montażowych.
Estetyka
Fachowcy podkreślają, że miedź okaże się dobrym wyborem, jeśli rurki instalacji (np. grzewczej) nie będą ukrywane w podłodze czy w specjalnych listwach. Dlaczego? Ponieważ prezentują się bardzo estetycznie - pod tym względem zdecydowanie przewyższają elementy z tworzywa sztucznego. Dzięki swojej wytrzymałości, rury z biegiem czasu nie będą się uginać, tracić koloru czy rdzewieć. Wszystko to sprawia, że przez wiele lat (minimum 50) zachowają swój oryginalny wygląd oraz właściwości.
Wpływ na środowisko
Wspomnieliśmy o tym, że miedź pod wpływem bardzo wysokich temperatur nie wydziela żadnych szkodliwych substancji, co ma pozytywny wpływ nie tylko na nasze zdrowie, ale również stan środowiska naturalnego. Materiał ten poddawany jest także pełnemu recyklingowi, co sprawia, że jest bardzo przyjazny dla ekologii.
Wysokie ciśnienie pracy
W porównaniu na przykład z tworzywami sztucznymi, maksymalne ciśnienie może być nawet 3-4 razy większe. Ma to znaczenie zwłaszcza w instalacjach wodnych.
Wady rur miedzianych
Miedź jako materiał wykorzystywany w produkcji rur ma naprawdę wiele zalet, ale posiada też wady. Ta najpoważniejsza dotyczy kosztów zakupu elementów instalacyjnych. W porównaniu ze stalą, może być on wyższy nawet o 40%. W przypadku tworzyw sztucznych, różnica przekracza wartość 50%. Wydatek może być więc spory.
Przeczytaj także: Aquael PAT MINI - co sądzą użytkownicy?
Kolejną wadą rur miedzianych jest ich wysoka podatność na korozję wżerową i elektrochemiczną. Niszczenie instalacji następuje w sytuacji, gdy woda w niej płynąca jest zbyt miękka. Nie zaleca się wtedy stosowania miedzi w instalacjach wodnych. Z taką sytuacją możemy spotkać się w Polsce południowej i południowo-zachodniej. W tych rejonach zaleca się wykonanie stosownych badań wody.
Bardzo ważne jest także to, że miedź nie może być łączona z innymi metalami, ponieważ przyspiesza to jej korozje. Dlatego też, ewentualne miejsce styku dwóch elementów powinno zostać odizolowane elektrycznie. W tym celu można wykorzystać taśmę teflonową lub specjalne przekładki.
Miedź w wodzie pitnej - fakty i mity
Woda, zanim trafi do Twojego kranu, pokonuje długą drogę - od źródeł wody, przez stację uzdatniania, aż po rury w Twoim domu. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi jasno określa dopuszczalne limity zawartości metali, w tym miedzi. Zgodnie z przepisami, maksymalne stężenie jonów miedzi w wodzie nie może przekraczać 2 mg/l.
Problem polega na tym, że stężenie miedzi w wodzie pitnej może znacząco wzrosnąć po kontakcie z domową instalacją - zwłaszcza jeśli składa się ona z miedzianych rur i nie jest regularnie przepłukiwana. Choć rury wykonane z miedzi są chwalone za trwałość i odporność na korozję, nie zawsze pozostają obojętne dla tego, co przez nie przepływa. Z czasem, zwłaszcza w warunkach niekorzystnego pH, temperatury lub długiego zalegania wody, może dojść do uwalniania jonów miedzi do cieczy.
W codziennym użytkowaniu nie sposób zauważyć obecności miedzi gołym okiem - zanieczyszczenie nie zmienia koloru wody, ale zmienia smak i zapach wody. Woda, która długo pozostaje w instalacji, szczególnie nocą lub podczas urlopu, może zawierać wyższe stężenie jonów niż ta świeżo pobrana.
Przeczytaj także: Optymalne nawodnienie roślin
Fakt: Miedź działa bakteriostatycznie, dlatego od lat stosuje się ją w budowie instalacji wodnych wykonanych z miedzi.
Mit: Woda z miedzianych rur zawsze jest czysta.
Mit: Miedź się nie wypłukuje.
Warto też wiedzieć, że im dłużej woda stoi w rurach, tym wyższe może być stężenie jonów miedzi w wodzie. Szczególnie niebezpieczne są poranne „pierwsze litry” oraz woda z instalacji długo nieużywanej, np.
Choć dla zdrowej osoby śladowa obecność miedzi w wodzie nie stanowi zagrożenia, to sytuacja wygląda inaczej w przypadku niemowląt, małych dzieci, osób starszych i przewlekle chorych.
Jak usuwać miedź z wody?
Skuteczne usuwanie miedzi z wody wymaga zastosowania odpowiednich metod oczyszczania wody, które poradzą sobie z obecnością metali ciężkich na poziomie jonów. Pierwszym z nich są systemy odwróconej osmozy, które dzięki membranom półprzepuszczalnym pozwalają na niemal całkowite usunięcie jonów miedzi w wodzie. Drugim skutecznym sposobem są systemy filtracji na cały dom, montowane na głównym ujęciu wody. Chronią one całą instalację przed wnikaniem miedzi i jednocześnie redukują jej ilość już na etapie wejścia do budynku.
Rury miedziane a zmiękczanie wody
Wśród różnych opinii spotkać się można ze stwierdzeniem, że zmiękczanie wody może powodować korozję instalacji wykonanej z miedzi. Zastosowanie rur miedzianych w instalacjach wodnych ma wiele zalet. Zalicza się do nich m.in. działanie antybakteryjne tego materiału.
Wynikają one z właściwości bakteriostatyczne miedzi, co oznacza, że na ściankach rur miedzianych nie dochodzi do narastania materiału mikrobiologicznego, który ma decydujący wpływ na dalszy rozwój bakterii w przewodach instalacyjnych. W wodzie transportowanej rurami miedzianymi potwierdza się m.in. obniżoną koncentrację wirusa polio, bakterii Legionalla pneumophila oraz bakterii E. coli 157.
Przede wszystkim, jeśli instalacje wodne zostały wykonane z rur miedzianych nie należy całkowicie zmiękczać wody. Zupełnie miękka woda (o twardości bliskiej zeru) pozbawiona jest tzw. twardości węglanowej, która reguluje jej kwasowość i zasadowość. Pozostawiony w niej dwutlenek węgla powoduje, że woda nabywa właściwości korozyjnych. Rury, którymi płynie mogą więc korodować, a do wody pitnej przedostawać się cząsteczki miedzi, powodujące m.in.
Jeśli w naszym domu instalacje wykonane są z rur miedzianych nie oznacza to, że musimy borykać się z twardą wodą. Może być ona zmiękczona ale do stopnia uznawanego za optymalny dla przewodów miedzianych, który wynosi do 50-60 mg CaCO3, czyli do minimum 3,36 dH (stopni niemieckich). Warto w tym miejscu dodać, że minimalna zalecana twardość dla wody pitnej wynosi ok.
Zmiękczacz wody jest urządzeniem, które pozwala ustawić precyzyjnie stopień zmiękczania wody w domowej instalacji i praktycznie dowolnie dostosowywać go do naszych potrzeb.
Alternatywy dla rur miedzianych
W dyskusji poruszono temat wyboru rur do instalacji C.W.U, koncentrując się na miedzi i tworzywie PE-X. Użytkownicy wskazali, że miedź jest trwała i łatwa w przeróbkach, ale może korodować w przypadku kwaśnej wody, co prowadzi do zanieczyszczenia. Z kolei rury plastikowe, takie jak PP, są polecane do wody pitnej ze względu na odporność na korozję, ale mogą być mniej trwałe w wysokotemperaturowych instalacjach grzewczych.
Wskazano również na konieczność odpowiedniej izolacji rur, aby zminimalizować straty ciepła, oraz na ryzyko powstawania ogniw galwanicznych przy mieszaniu różnych materiałów.
| Materiał | Zalety | Wady |
|---|---|---|
| Miedź | Wytrzymałość, uniwersalność, odporność na temperaturę, bakteriobójczość, estetyka | Wysoki koszt, podatność na korozję wżerową, ryzyko zanieczyszczenia wody |
| Tworzywa sztuczne (PE-X, PP) | Odporność na korozję, niższy koszt | Mniejsza wytrzymałość mechaniczna, mniejsza odporność na temperaturę |
| Stal | Wytrzymałość | Podatność na korozję, wyższy koszt montażu |
tags: #rurki #miedziane #do #wody #pitnej #opinie
