Panzerkampfwagen IV Ausf. H: Szczegółowa Budowa i Filtry Powietrza
- Szczegóły
HENG LONG Czołg German Panzer IV / PzKpfw IV Ausf. H to model zdalnie sterowanego czołgu RC w skali 1/16, gotowego do zabawy po wyjęciu z pudełka. Czołg wiernie odwzorowuje pracę swojego prawdziwego odpowiednika.
Model oferowany jest w wersji RTR, czyli fabrycznie zmontowany i gotowy do jazdy po wyjęciu z pudełka. Jedyne, co należy wykonać to naładować akumulator i umieścić w pilocie 8 szt. baterii AA „zwykłych paluszków” (nie zawartych w zestawie).
Dodatkowo dla urozmaicenia zabawy użytkownik może uzupełnić magazynek kulkami, napełnić dymiarkę olejkiem, zamontować dodatkowe wyposażenie oraz okleić czołg dołączonym arkuszem naklejek.
Model posiada działko ASG na kulki 6mm, moduł dźwięku imitujący pracę silnika, strzałów z karabinu i lufy, napęd gąsienicowy z niezależnym zawieszeniem, akcelerator dymu z rur wydechowych oraz metalowe gąsienice, metalowe koła napędowe, metalowe koła napinające oraz metalową przekładnie napędową.
Aparatura pozwala na płynną jazdę czołgiem w każdym kierunku. Skręt w lewo, w prawo, do tyłu, do przodu, a nawet szybki obrót w miejscu nie stanowią problemu. Mocne silniki, niezależne zawieszenie kół, realistyczne gąsienice z wymiennymi elementami i złożony układ przeniesienia napędu ułatwią pokonanie każdej przeszkody.
Przeczytaj także: Zastosowanie Filtrów Powietrza
Model czołgu wyposażony jest w metalowe, opcjonalne części zamienne wykonane z bardzo wytrzymałych materiałów, mniej podatnych na uszkodzenia podczas intensywnej zabawy, niż czołgi oferowane w tańszych wersjach. Metalowe gąsienice, metalowe koła napędowe, metalowe koła napinające, metalowa przekładnia napędowa i metalowa lufa - to wszystko znajdziesz w tej wersji czołgu.
Posiadamy pełną ofertę części zamiennych, dzięki którym w przypadku uszkodzenia modelu można go z łatwością naprawić i po krótkim czasie wrócić do użytkowania. Do zestawu dołączany jest spis części wraz z ich ilustracją oraz symbolami, co znacznie ułatwia identyfikacje oraz zamawianie niezbędnych elementów.
Parametry techniczne modelu Heng Long Panzer IV Ausf. H:
- Prędkość: ok.
- Zasięg nadajnika ok.
- Zasilanie pilota: 8 szt.
- Czas jazdy modelu: ok.
- Czas ładowania akumulatora: ok.
Modele Czołgów do Sklejania
Profesjonalny sklep modelarski oferuje różnego rodzaju modele czołgów do sklejania, które stanowią miniatury prawdziwych maszyn bojowych. W bogatym asortymencie znajdziesz między innymi takie klasyki jak: Pantera, Tiger, "Rudy 102" z popularnej serii "Czterej pancerni i pies", Leopard, M4 Sherman oraz wiele innych, które będą stanowiły wyjątkową ozdobę na półce każdego kolekcjonera.
Wszystkie elementy poszczególnych zestawów zostały wykonane z wysokiej jakości plastiku o odpowiedniej twardości, odpornego na odkształcenia czy pęknięcia. Producenci wyjątkowych figurek zadbali o to, aby każdy detal czołgu do sklejania wykonany był z najwyższą precyzją, dobrze oddając specyfikę poszczególnych maszyn.
Przeczytaj także: Porady dotyczące wyboru filtra do oczyszczacza
Opakowania z modelami dostępne w internetowej witrynie przedstawiają czołgi z różnych zakątków świata, których produkcję rozpoczęto także po II wojnie światowej. Czołg Merkava Mk.4M w/Trophy wykorzystywany w Izraelu świetnie nada się dla fanów światowych militariów, z kolei kolekcja pojazdów wykorzystywanych przez Niemcy w kampanii wrześniowej od First to Fight zadowoli każdego znawcę historii Europy z tamtego okresu.
Fani modelarstwa interesujący bronią pancerną z czasów II wojny z łatwością wynajdą jedna z najpowszechniej używanych wówczas czołgów PzKpfw II o różnych wielkościach oraz następujący po nim model PzKpfw VI Tiger uzbrojony w potężną armatę.
Zestawy do sklejania z radzieckimi czołgami z czasów Zimnej Wojny takich jak kultowe T-64 czy T-72 jest świetną okazją do przyjrzenia się z bliska maszynom wykorzystywanym wówczas przez ZSRR, których załoga często nie przekraczała trzech osób.
Czołgi zachodnie w stylu M1 Abrams albo Challenger, z pancerzem, w odpowiedniej skali ukazują maszyny ze zoptymalizowanym napędem, których żywotność w znacznym stopniu wzrosła. Plastikowe modele czołgów do sklejania występują w asortymencie w najróżniejszych skalach, z liczbą elementów, która odpowiada konkretnemu poziomowi trudności. Najpopularniejsza wśród większości kolekcjonerów skala 1:35 będzie zawierała najwięcej pojazdów do wyboru. Na stronie sklepu możesz też swobodnie szukać mniejszych figurek do sklejania w skali 1:72 lub 1:100, oraz zdecydowanie większych jak np. czołg StuG III Ausf.G w skali 1:16.
Wyjątkowy prezent w postaci odpowiednio dobranego modelu może przyczynić się do rozwinięcia nowej fascynującej pasji, w której będziemy mogli rozwijać własne umiejętności, dążąc do konkretnego celu, jakim jest dopasowanie do siebie wszystkich elementów, które stworzą unikatowy pojazd pancerny. Sklejanie poszczególnych modeli stanowi dla kolekcjonerów źródło wyjątkowej satysfakcji, stając się rozwijającym hobby, wymagającym sporej ilości skupienia oraz precyzji.
Przeczytaj także: Jak działają filtry górnoprzepustowe?
Modelarstwem mogą zajmować się zarówno kobiety, jak i mężczyźni, bez względu na wiek. Pogrupowane na poszczególne kategorie modele czołgów, opatrzone unikatowymi nazwami, pozwalają w szybki sposób wyszukać interesujące nas produkty, uzupełniające każdą kolekcję. Własnoręcznie składane czołgi pozwalają rozwijać zdolności manualne. Będą również świetną lekcją pokory, cierpliwości oraz stawiania czoła rozmaitym trudnościom, które napotkamy po drodze.
Historia Niemieckich Czołgów Ciężkich
Historia rozwoju niemieckich czołgów ciężkich rozpoczyna się już w 1925 roku. Niemcy pomimo znacznych ograniczeń, nałożonych przez Traktat Wersalski, Niemcy nie zaniechali wszelkich prac nad rozwojem nowych typów pojazdów pancernych, kołowych i gąsienicowych. W 1925 roku Heereswaffenamt (Urząd Uzbrojenia Armii Lądowej), który przedstawił pierwsze założenia konstrukcyjnego czołgu ciężkiego o masie całkowitej do 20 000 kg.
Czołg miał osiągać prędkość maksymalną około 40 km/h i miał posiadać możliwość pokonywania przeszkód wodnych o głębokości do 0,8 metra, z maksymalną prędkością 6 km/h, pokonywania wzniesień o nachyleniu do 30 stopni. Planowano też, że czołg będzie posiadał długość maksymalną konstrukcji do 6000 mm, a szerokość maksymalną 2600 mm.
Czołg, który został opracowany w zakładach Rheinmetall, Krupp i Daimler-Benz. Czołg opracowany w Rheinmetall był napędzany silnikiem gaźnikowym rzędowym, chłodzonym cieczą zakładów BMW o mocy 184 kW (250 KM), który pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej do 40 km/h. Opancerzenie czołgu sięgało do 13 mm. Załoga sześcioosobowa.
Uzbrojenie stanowiła armata czołgowa 7,5 cm KwK L/20, umieszczona w obrotowej wieży (kąt ostrzału: w płaszczyźnie pionowej od -12 stopni do +60 stopni, zaś w poziomie 360 stopni), oraz trzy karabiny maszynowe Dreyse Maschinengewehr 13 kalibru 7,92 mm w wieży i dodatkowo w małej wieżyczce, umieszczonej z tyłu kadłuba.
Podobną konstrukcję miał czołg powstały z zakładach Kruppa. Czołg Kruppa był testowany na poligonie czołgowym „Kama” koło Kazania w Związku Radzieckim.
Czołg został skonstruowany w zakładach Daimler-Benz 0przez zespół kierowany przez dr. h.c Ferdynanda Porsche, która konstrukcyjnie bardzo dużo nawiązywała do brytyjskich czołgów z okresu I Wojny Światowej. Jego napęd stanowił silnik lotniczy (sześciocylindrowy, rzędowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą) Daimler-Mercedes DlVb (182206) o pojemności skokowej 31 200 cm3 i mocy 191-220 kW (260-300 KM). Rozruch silnika odbywał się za pomocą dwucylindrowego, dwusuwowego silnika gaźnikowego DKW F2 o mocy 7,3 kW (10 KM).
Czołg posiadał masę całkowitą 15 400 kg, opancerzenie sięgało od 6 do 14,5 mm grubości. Uzbrojenie identyczne jak w czołgu Rheinmetall (w próbach stosowane były obok karabinów maszynowych Maschinengewehr 13, także starsze chłodzone wodą ręczne karabiny maszynowe Maschinengewehr 08/15 kalibru 7,92 mm). Na drodze czołg osiągał prędkość maksymalną 40 km/h, zaś w wodzie 4 km/h.
Na podstawie zamówienia z dnia 28 marca 1927 roku zostały zbudowane dwa prototypy. Po zakończeniu tekstów jeden z czołgów został umieszczony przed koszarami 5. Pułku Pancernego w Wunsdorf. W programie finalizowanym, przeznaczonym na lata 1929-1930 (nr 1105/29), przewidywano wydanie aż 3 400 000 RM, na produkcję 17 czołgów ciężkich typu Grosstraktpor (ciężki traktor).
Od 1930 roku prowadzono próby czołgu, także ówcześnie kwalifikowanego jako czołg ciężki, który miał być przeznaczony dla dowódcy batalionów pancernych; tzw. Batallion-Fyhrer-Wagen, który później stał się sławnym Panzerkampfwagen IV. Pierwszy prototyp skonstruowany przez zakłady Rheinmetall posiadał masę całkowitą 18 000 kg. Napęd wozu stanowił silnik gaźnikowy typu Maybach o mocy 220 kW (300 KM). Czołg posiadał opancerzenie sięgające od 16 do 20 mm. Załoga wozu składała się z pięciu żołnierzy. Uzbrojenie główne wozy stanowiła armata czołgowa KWK 37 L/24 kalibru 75 mm i dwa karabiny maszynowe Maschinengewehr 13.
W 1933 roku generał porucznik Lutz - Szef Wydziału Motorowego Reischwehry polecił opracowanie nowego typu czołgu ciężkiego tzw. Neubaufahrzeug (w skrócie NbFz). W budowie prototypów uczestniczyły zakłady Krupp oraz Rheinmetall. Czołgi posiadały podobną konstrukcję kadłuba, różniły się jedynie typem zastosowanej wieży, dwa prototypy posiadały wieżę konstrukcji zakładów Krupp, a trzy Rheinmetall.
Masa czołgu wynosiła 23 000 kg. Napęd wozu stanowił silnik rzędowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą Maybach HL 108RT o mocy 206 kW (280 KM). Zasadnicze uzbrojenie wozu stanowiły dwa armaty czołgowe umieszczone w obrotowej wieży: jedna kalibru 75 mm (7,5 cm KwK 37 L/24) lub o kalibrze 105 mm (10,5 cm KwK 31 L/28) i sprzężona z nią armata czołgowa kalibru 37 mm (3,7 cm KwK 36 L/45).
Dodatkowe uzbrojenie wozu stanowiły trzy karabiny maszynowe Maschinengewehr 13 kalibru 7,92 mm. Jeden znajdował się w wieży głównej, dwa pozostałe w mniejszych wieżyczkach, gdzie jedna była umieszczona z przodu kadłuba przed główną wieżą, natomiast druga z tyłu kadłuba. Opancerzenie wieży wynosiło od 16 do 20 mm, załoga wozu sześcioosobowa.
W lutym 1939 roku jeden czołg NbFz był prezentowany na wystawie samochodowej w Berlinie. Trzy czołgi Neubaufahrzeug używane były przez 40. Batalion Specjalnego Przeznaczenia ($0. Abt. z. 28 października 1935 roku Heereswaffenamt polecił opracować silnik czołgowy o mocy 600 KM, przeznaczonego dla czołgu typu Grosstraktor. Zakłady Daimler-Benz AG (Berlin-Marienfelde) zaoferował zmodyfikowany silnik lotniczy M-71 (potem nazwa została zmieniona na DB 600), przystosowany do zabudowania w pojazdach pancernych. Silnik posiadał moc maksymalną 441 kW (600 KM).
Pod koniec stycznia 1937 roku oddział WaPruf 6 (WaffenPrufung 6) złożył w zakładach Henschel zlecenie na budowę czołgu, oznaczonego jako Durchbruchwagen DW 1 (czołg przełamania). Skonstruowano prototypowe podwozie chronione pancerzem o grubości do 50 mm. Kierowca zajmował swoje miejsce po prawej stronie kadłuba, tuż obok skrzyni przekładniowej. Napęd wozu stanowił silnik rzędowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą, typu Maybach HL 120 o mocy 206 kW (280 KM), który pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej 35 km/h.
Czołg posiadał koło napędowe z przodu kadłuba, a z tylu kadłuba znajdowało się koło napinające. Koło napędowe, bardzo podobnie jak koła napędowe w radzieckich czołgach szybkich typu BT nie było wyposażone w koła zębate, lecz w rolki. Od góry gąsienica była prowadzona przez trzy małe kółeczka podtrzymującego. Czołg był wyposażony w skrzynię biegów Maybach Variorex. Zmiana biegów następowała za pomocą systemu preselekcji Cletrac. Czołg był wyposażony w amortyzatory Boge und Sohn. Masa czołgu wynosiła 30 000 kg.
Niemal dokładnie na rok przed wybuchem II Wojny Światowej 9 września 1938 roku Heereswaffenamt podpisał z niemieckimi zakładami Henschel kontrakt na rozpoczęcie budowy „czołgu seprciężkiego” (Sturmwagen lub Schwerewagen). Jednak po pierwszych obliczeniach, okazało się, że tego typu czołg jest za ciężki na przeprowadzenie go transportem drogowym, i nadaje się tylko do transportu kolejowego, i to wtedy jak całą konstrukcję rozbierze się na trzy części!?! Montaż ostateczny całej konstrukcji odbywał się już na miejscu.
Oczywiście do złożenia całej konstrukcji był potrzebny ciężki sprzęt montażowy. Przewidywano, że opancerzenie czołowe kadłuba wozu będzie sięgać 100 mm grubości. Do jego napędu został wybrany silnik gaźnikowy, dwunastocylindrowy, rzędowy, górnozaworowy, chłodzony cieczą typu Maybach HL 224 o mocy 441 kW (600 KM). Czołg miał być wyposażony w standardową wieżę, która pochodziła z czołgu „ciężkiego” Panzerkampfwagen IV, uzbrojoną w armatę czołgową 7,5 cm KwK 37 L/24 i jeden sprzężony z nim karabin maszynowy Rheinmetall-Borsig Maschinengewehr 34. Dwa kolejne karabiny maszynowe Maschinengewehr 34 miały być zamontowane w dwóch oddzielnych wieżyczkach (małych) z przodu kadłuba, przed wieżyczką główną czołgu. Załoga wozu pięcioosobowa. Przewidywana prędkość maksymalna rzędu 25-26 km/h.
W 1940 roku została zaprojektowana wersja ulepszonego czołgu przełamania na bazie wcześniejszego DW 1. Czołg ciężki DW 2 miał posiadać zmodyfikowany układ przeniesienia mocy, skrzynia biegów typu ZW 38. Przewidywana masa bojowa czołgu DW 2 miała wynosić około 33 000 kg, załoga wozu miała się składać z pięciu żołnierzy.
W 1941 roku niemieckie zakłady Henschel otrzymały zamówienie z WaPruf 6 na budowę kolejnego czołgu „ciężkiego” o masie do 30 000 kg. W konstrukcji czołgu VK 3001 (H), niemiecki producent wykorzystał wszystkie posiadane już doświadczenia podczas projektowania i budowy czołgów przełamania DW 1 oraz DW 2. Założęnia konstrukcyjne przewidywały zaprojektowanie czołgu o masie 30 000 kg, mogącego rozwijać prędkość maksymalną rzędu 35 km/h. Czołg ten miał być chroniony pancerzem o grubości od 35 do 50 mm.
Podwozia czołgów ciężkich VK 3001 posiadały montowaną skrzynię biegów typu Maybach Variorex i system kierowania Typ L320C. Podwozie zostało skonstruowane w ten sposób, że siedem dużych kół nośnych (zaopatrzonych w bandaże gumowe), umieszczono na osiach o różnej długości, tak, że koła nośne niejako nachodziły na siebie. Ten tym zastosowanego zawieszenia pozwalał na bardzo dobrą amortyzację i dobre pokonywanie przeszkód terenowych.
Prototypy czołgów VK 3001 (H) znalazły także zastosowanie do użycia pługów okopowych i trałów przeciwminowych. Prace doświadczalne odbywały się na poligonie Haustenbeck, koło Paderborn (poligon fabryczny Henschela), oraz na poligonie doświadczalnym w Kummersdorfie koło Berlina. We wrześniu 1942 roku czołgi VK 3001 (H) zostały przeznaczone do szkolenia jednostek pancernych.
W trakcie toczących się działań wojennych, 25 maja 1941 roku Hitler polecił rozpoczęcie prac nad działami samobieżnymi, które miały być uzbrojone w armaty dużego kalibru. Jako pierwszy powstał prototyp czołgu Panzerkampfwagen IV uzbrojony był w armatę czołgową kalibru 105 mm. Drugim prototypem był czołg VK 3001 (H), który został uzbrojony w armatę 12,8 cm KwK 40 L/61 kalibru 128 mm. Działo było umieszczone w w półodkrytym stanowisku bojowym, osłoniętym płytami pancernymi o grubości do 30 mm.
Samo działo mogło się przemieszczać w pionie od -15 stopni do +10 stopni, zaś w płaszczyźnie poziomej mogło się przechylać na boki w zakresie o 14 stopni w każdą stronę. Masa działa wynosiła 7150 kg. Samo podwozie zostało zostało nieco wydłużone, po przed dodanie jeszcze jednej pary kół nocnych, o wymiarach 700 x 550 mm i odpowiednie powiększenie kadłuba wozu. Załoga wozu pięcioosobowa.
W latach 1942-1943 działa te były używane bojowo na froncie wschodnim.
W nowo otwartych zakładach zbrojeniowych Nibelungenwerke AG w St. Valentin w Austrii, gdzie powstał prototyp czołgu VK 3001 (P). Zakłady Nibelungenwerke używały także oznaczenia dla tego czołgu: „100” lub nazwy „Leopard”. Dwa silniki gaźnikowe typu Simmering-Graz-Pauker Typ 100 V-10 o mocy 154 kW (200 KM) każdy, napędzały dwa generatory, które dostarczały prądu elektrycznego do przekładni elektromechanicznych typu Voith (Heidenheim), poruszających gąsienice.
Samo podwozie składało się z sześciu kół nośnych, które były umieszczone na trzech wózkach jezdnych oraz dwa małe koła podtrzymujące górny bieg gąsienicy. Każda z par kół nośnych posiadała oddzielną amortyzację. Koła napędowe były umieszczone z przodu. Czołg ciężki VK 3001 (P) miał być wyposażony w zmodyfikowaną wieżę, pochodzącą czołgu średniego Panzerkampfwagen IV, z zainstalowaną armatą czołgową 7,5 cm KwK 37 L/24 kalibru 75mm.
tags: #pzkpfw #iv #ausf #h #filtry #powietrza
