Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków: Zasada Działania i Wymogi
- Szczegóły
Budowa przydomowej oczyszczalni to wygodne rozwiązanie w domach zlokalizowanych w miejscach, gdzie nie ma możliwości podłączenia się do sieci kanalizacyjnej. Wielu osób decyduje się na przydomowe oczyszczalnie. Zobacz, jakie należy spełnić warunki, aby zbudować przydomową oczyszczalnię. Na jakie rozwiązanie warto się zdecydować i sprawdź, jak działa taka instalacja.
Odprowadzanie ścieków i nieczystości odbywa się najczęściej przez podłączenie budynku do systemu kanalizacji. Nie wszędzie jednak jest do niego dostęp. W przypadku inwestycji realizowanych z dala od zabudowań, w terenach nieposiadających takiej infrastruktury trzeba szukać innych rozwiązań. Popularne są przydomowe szamba, czyli wkopane w ziemię zbiorniki, wymagające regularnego opróżniania.
Przydomowa oczyszczalnia a przepisy prawa
Nie ma możliwości zbudowania przydomowej oczyszczalni na terenie, gdzie funkcjonuje system kanalizacji. Co więcej, zgoda na taką inwestycję uzależniona jest od miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i lokalnych regulacji w zakresie ochrony i bezpieczeństwa środowiska.
Budowa oczyszczalni o przepustowości do 7,5m3 wymaga jedynie zgłoszenia inwestycji w Wydziale Ochrony Środowiska, Wydziale Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego.
Nie jest wymagane pozwolenie wodno-prawne, jeśli ilość cieczy pościekowej opuszczającej oczyszczalnię nie przekracza 5m3 na dobę.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Jej umiejscowienie musi pozostawać zgodne z warunkami zachowania odpowiednich odległości:
- 30 metrów - odległość przewodu rozsączającego od studni
- 15 metrów od studni
- 5 metrów - odległość wylotów wentylacyjnych od okien i drzwi budynku mieszkalnego
- 3 metry od drzew
- 2 metry od granicy drogi lub działki
- 1,5 metra od linii gazowych i wodociągu
- 1 metr od kabli telekomunikacyjnych
- 0,8 metra od przewodów elektrycznych.
Jak działa przydomowa oczyszczalnia ścieków?
Ścieki kierowane są z domu przyłączem kanalizacyjnym do osadnika gnilnego. Tam następuje pierwszy etap oczyszczania, odseparowania tłuszczów oraz grawitacyjne osadzanie ciał stałych, które zostają częściowo upłynnione w procesie fermentacji za sprawą bakterii beztlenowych. Pozbawione zawiesin ścieki wędrują do kolejnej komory, gdzie odbywa się oczyszczanie biologiczne.
Zawartość zbiornika zostaje napowietrzona, mikroorganizmy osadu czynnego (bakterie zawieszone w toni ścieków w formie drobnych kłaczków) i złoża biologicznego (czyli różnorodne szczepy bakterii tlenowych) zaopatrzone w tlen rozkładają zanieczyszczenia odżywiając się rozpuszczonymi w ściekach związkami organicznymi.
Oczyszczone w ten sposób ścieki wędrują do kolejnego zbiornika, gdzie zostają sklarowane i skierowane do odbiornika. Są na tym etapie na tyle czyste, że mogą być oprowadzone do gruntu lub rowu melioracyjnego. Drenaż rozsączający wód pościekowych możliwy jest na dużych działkach, o niskim poziomie wód gruntowych, dobrze przepuszczalnym gruncie, najlepiej piaszczystym lub piaszczysto-gliniastym. Polega na rozprowadzeniu w ziemi systemu drenów, czyli perforowanych rur. W trakcie przepływu wody pościekowej przez warstwy gruntu następuje biologiczne oczyszczanie poprzez zachodzące w warunkach tlenowych procesy biologiczne.
Na gruntach o nieodpowiedniej przepuszczalności i tam, gdzie występują wysokie wody gruntowe należy przygotować odizolowane nieprzepuszczalną folią złoże piaskowe lub żwirowe.
Przeczytaj także: Eco 3000l: cena, opinie, montaż
Innym rozwiązaniem jest filtr gruntowo-korzeniowy, składający się z gleby porośniętej roślinami charakterystycznymi dla terenów podmokłych. Korzenie roślin zapewniają stały przepływ ścieków i tlenu do głębszych warstw złoża, gdzie mikroorganizmy rozkładają substancje organiczne.
Istotą tego typu rozwiązania jest układ podziemnego rozsączania wstępnie podczyszczonych ścieków wprowadzający je do gruntu. Zaletą jest ich wytrzymałość, łatwość transportu i montażu. Tunel został tak zaprojektowany, by ścieki rozlewały się w trzech kierunkach. Wymagana ilość tuneli zależy od współczynnika filtracji gruntu. W gruntach dobrze oraz średnio przepuszczalnych należy stosować od 1 szt. do 1,5 szt. tunelu na osobę, zaś dla gruntów słabo przepuszczalnych nawet do 3 szt. tuneli na osobę.
Tunele montuje się w ciągi łącząc ze sobą po kilka szt. Ciągi układa się równolegle od jednego do trzech ciągów. Odstęp między ciągami, licząc od osi do osi, powinien wynosić min. 150 cm. Na końcu każdego ciągu należy zainstalować kominek wentylacyjny, który ma za zadanie napowietrzanie złoża rozsączającego. Tunele należy ułożyć na warstwie około 20 cm żwiru lub tłucznia o frakcji 16-32 mm. Zasypka boczna ze żwiru lub tłucznia powinna mieć szerokość min. 20 cm. Cały układ należy odseparować od gruntu rodzimego przykrywając od góry geowłókniną.
Rozmiar przydomowej oczyszczalni
Parametrem określającym wielkość przydomowej instalacji neutralizującej ścieki jest jej przepustowość, czyli ilość ścieków oczyszczanych w ciągu doby. O wyborze jej rozmiaru może także przesądzać liczba osób, które ma obsługiwać. Przyjmuje się, że ilość ścieków odpowiada ilości zużywanej w gospodarstwie domowym wody. Biorąc pod uwagę, że dobowe zużycie wody na mieszkańca to ok. 150 l, łatwo obliczyć, jak duża oczyszczalnia zaspokoi potrzeby wszystkich użytkowników.
Zalety przydomowej oczyszczalni
Użytkownicy przydomowych oczyszczalni wskazują przed wszystkim na takie zalety tego rozwiązania:
Przeczytaj także: Oczyszczalnia ścieków krok po kroku
- niskie koszty eksploatacji
- niemal bezobsługowe funkcjonowanie
- gwarancja bezpieczeństwa dla środowiska naturalnego
Obowiązki użytkownika
Aby instalacja sprawnie i skutecznie funkcjonowała, należy Konieczne jest oczywiście opróżnianie osadnika. Wymaga ono wezwania wozu asenizacyjnego. Dobrze dobrany osadnik pozwala na przeprowadzanie takich czynności nie częściej niż co dwa lata.
Regularne uzupełnianie w osadniku biopreparatów zmniejsza częstotliwość jego opróżniania, bowiem ich obecność wspomaga procesy oczyszczania, redukuje powstawanie kożucha i osadu, minimalizuje ryzyko zatkania przepływu w rurach.
Co kilka miesięcy należy czyścić filtry. Wszystkie wskazówki poprawiające wydajność przydomowej oczyszczalni znajdują się w instrukcji producenta. Zależą od rodzaju zastosowanej instalacji i jej indywidualnych wymagać obsługowych.
Ile kosztuje przydomowa oczyszczalnia ścieków?
Zależnie od wybranego modelu, rozmiaru, za przydomową oczyszczalnię ze złożem biologicznym i osadnikiem wstępnym należy zapłacić od blisko 7 do ok. 12 tys. zł. To z pewnością więcej niż kosztowałoby szambo. Koszt budowy szamba jest co prawda niższy od kosztu oczyszczalni, ale eksploatacja szamba jest znacznie droższa z powodu kosztów regularnego, częstego wywożenia ścieków.
Tego typu rozwiązanie działa dwuetapowo. Pierwsza faza odbywa się w zbiorniku z udziałem bakterii beztlenowych, druga natomiast - tzw. Złoże rozsączające można zbudować z tuneli rozsączających 300, co upraszcza budowę i pozwala na samodzielny montaż.
Inwestycja na lata - jest znacznie trwalszym rozwiązaniem niż tradycyjne szambo. Prawidłowe dobranie oraz wykonanie oczyszczalni ścieków to warunki konieczne dla jej prawidłowego funkcjonowania przez wiele lat. Obsługa tego typu rozwiązania ogranicza się jedynie do wywożenia osadów raz na rok. Budowa trzykomorowa osadnika sprawia, że droga oczyszczania ścieków jest wydłużona, przez co nie ma potrzeby doposażenia ich w filtry, które wymagałyby okresowego czyszczenia oraz wymiany. Zbiorniki są wykonane z laminatu poliestrowo-szklanego, co zapewnia ich trwałość i odporność na czynniki chemiczne. Są lekkie, co ułatwia ich transport i montaż. Oczyszczalnie są inwestycją przewidzianą na długie lata eksploatacji, dlatego są znacznie korzystniejszym rozwiązaniem w porównaniu do szamba.
tags: #przydomowa #oczyszczalnia #ścieków #stein #zasada #działania
