Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków: Instrukcja Montażu
- Szczegóły
Przydomowe oczyszczalnie ścieków to doskonała opcja dla właścicieli domków i działek, szczególnie tam, gdzie nie ma możliwości podłączenia do sieci kanalizacyjnej. Jest to ekologiczna i tania alternatywa, a inwestycja zwraca się w krótkim czasie. Taka oczyszczalnia przydomowa z montażem będzie służyć swojemu właścicielowi przez wiele lat.
Jeśli zastanawiasz się, jak zamontować oczyszczalnię przydomową, poniżej znajdziesz szczegółową instrukcję.
Przygotowanie do Montażu
Przydomowe oczyszczalnie ścieków montaż to sprawa, która nie wydaje się być dość problematyczna nawet dla osób kompletnie nowych w tym temacie. Możesz wykonać samodzielny montaż lub też poprosić ekipę montażową o pomoc w tej kwestii. To, jaką opcję wybierzesz, zależy tylko i wyłącznie od Twoich preferencji.
Przed rozpoczęciem prac należy:
- Przygotować teren, usuwając wszelkie przeszkody i zabezpieczając delikatne elementy otoczenia.
- Wyraźnie oznaczyć przebieg istniejących mediów (kable, rury itp.), aby uniknąć ich uszkodzenia.
- Zamówić odpowiednią ilość podsypki (najlepiej żwiru płukanego frakcji 16-32 mm).
Teren nad oczyszczalnią należy zabezpieczyć w taki sposób, aby uniemożliwić najechanie na zbiorniki wszelkich pojazdów. Jeżeli trwają inne prace budowlane lub terenowe, zabezpieczenie powinno stanowić widoczne i trwałe ogrodzenie.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Krok 1: Wykonanie Wykopu
Przed rozpoczęciem prac mających na celu montaż przydomowych oczyszczalni ścieków, należy wykonać wykop pod zbiornik. Zbiornik oczyszczalni zainstalować można nawet na działkach z wysokim poziomem wód gruntowych.
Wymiary wykopu zależą bezpośrednio od rozmiaru oczyszczalni biologicznej. Powinna to być głębokość zbiornika plus 1 metr w celu umieszczenia zbiornika montowanego urządzenia na dnie wykopu. Głębokość zaś powinna być o około 20 cm większa od wysokości zbiornika oczyszczalni, posłuży to wysypaniu pod zbiornik podsypki z piasku stabilizowanego.
Należy pamiętać, by miejsce wykopu było łatwo dostępne do późniejszej konserwacji i opróżniania. Sam wykop zaś - być umiejscowiony tak, by do zbiornika można było się bez problemów dostać w celach konserwacji, naprawy i opróżnienia.
Po skończonym wykopie, należy zastosować na jego dnie zasypkę, czyli warstwę żwiru lub piasku o odpowiedniej granulacji, czy też z innego materiału tzn. gruntu rodzimego o grubości min 20 cm. Na dnie wykopu wykonujemy 10-15cm podsypkę z piasku. W przypadku gruntów piaskowych, należy zabezpieczyć boki wykopu przed osuwaniem się gruntu. Jeżeli w wykopie zbiera się woda, to może oznaczać, że działka położona jest na podmokłym gruncie. W tym wypadku należy zbiornik zasypać mieszaniną piasku i cementu (tzw. suchy beton).
Krok 2: Instalacja Zbiornika
Na oczyszczalnię ścieków składają się dwa zbiorniki - osadnik gnilny oraz zbiornik z osadem czynnym. Aby zapobiec wychłodzeniu się ścieków, należy osadnik gnilny montować jak najbliżej miejsca wyprowadzania ścieków z budynku, czyli od 3 do 8 metrów. Istotne w budowie oczyszczalni są również włazy rewizyjne, które umożliwiają kontrolę nad pracą osadnika.
Przeczytaj także: Eco 3000l: cena, opinie, montaż
Kolejnym krokiem jest już wstawienie do wykopu zbiornika i wstępne wypoziomowanie go po dłuższej osi. Następnie umieszczamy zbiornik tak, aby był stabilnie ustawiony w poziomie (sprawdzenia dokonujemy za pomocą poziomicy). Tuż potem trzeba wypełnić go w ⅓ wysokości wodą, powtórnie wypoziomować na osi wzdłużnej i zasypać gruntem. Napełniamy zbiornik wodą do 2/3 całkowitej pojemności sprawdzając szczelność.
Grunt powinien być jednorodny w strukturze, najchętniej pochodzący z naszego wykopu. Obsypka boczna powinna być wykonana w gruntach sypkich z gruntu rodzimego zaś w gruntach spoistych z piasku średnio lub gruboziarnistego bez kamieni oraz ostrokrawędzistych elementów. Po zasypaniu zbiorników ustabilizować i zasypać rury przyłączeniowe. Nie należy stosować zagęszczania mechanicznego ze względu na możliwość uszkodzenia zbiornika. Po zasypaniu zbiorników ustabilizować i zasypać rury przyłączeniowe.
Głębokość montażu oczyszczalni powinna też być o około 20 centymetrów większa niż wysokość zbiornika. Należy pamiętać, aby pokrywa włazu zawsze wystawała (przynajmniej 5 cm) nad powierzchnię gruntu.
Na terenach podmokłych oraz przy wysokim poziomie wód gruntowych osadnik należy zabezpieczyć przed wyporem wody podczas okresowego usuwania osadu. W tym celu zaleca się posadowić osadnik na 10-15cm podsypce piaskowej wykonanej na płycie betonowej ułożonej na dnie wykopu.
W wypadku głębszego posadowienia osadnika i studzienki rozdzielczej należy zastosować w kominach inspekcyjnych strukturalne rury przedłużające z PP o średnicy zewnętrznej 400mm.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia ścieków krok po kroku
Zbiornik przydomowej oczyszczalni powinien wreszcie zostać wyposażony we właściwą instalację napowietrzającą system (syfony) oraz wentylację pionową (rura o przekroju 110 mm) w wysokości o 30 cm większej od szczytu (kalenicy) dachu.
Krok 3: Montaż Rurociągu i Drenażu
Na tym etapie prac mamy już zasypany zbiornik i możemy przystąpić do montażu rurociągu. Po rozpakowaniu zestawu powinno się dokonać suchego montażu w celu sprawdzenia i rozplanowania wszystkich elementów zgodnie z projektem wykonawczym. Bardzo ważne jest zachowanie odległości zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Poza posadowieniem zbiornika i wypoziomowaniem go, trzeba pamiętać także o takich sprawach jak montaż drenażu rozsączającego i pionu kanalizacyjnego. Należy też nie zapomnieć o podłączeniu do oczyszczalni rury kanalizacyjnej z budynku. Rura do wlotu zbiornika wykonana jest zazwyczaj z kształtki PCV.
Rury o przekroju 110mm lub 160mm łączymy ze sobą ze spadkiem od 1,5% do 2,5%. Przy rzadszym używaniu instalacji stosujemy większy spadek. Głębokość posadowienia przykanalika na wlocie do osadnika powinna wynosić od 0,30 do 0,40m.
W celu zapobieżenia wychłodzenia się ścieków zaleca się instalację zbiornika gnilnego jak najbliżej miejsca wyprowadzenia ścieków z budynku, tj. od 3 do 8m. Osadnik należy podłączyć do pionu kanalizacyjnego zakończonego rurą wentylacyjną lub osobnego przewodu wentylacyjnego o średnicy min. Połączona jest z osadnikiem rurą kanalizacyjną o średnicy 110mm. Szczelność połączenia z przewodem zapewniają uszczelki znajdujące się w otworach studzienki.
Prawidłowy montaż drenażu polega na tym, że należy wpierw instalować studzienkę rozdzielczą i połączyć ją przykanalikiem do króćca wlotowego osadnika. Studzienka stanowi początek drenażu rozsączającego i przeznaczona jest do równomiernego rozprowadzania podczyszczonych ścieków bytowo - gospodarczych do poszczególnych nitek drenażu rozsączającego. Jej poziom posadowienia warunkuje rzędna wyjścia ścieków z osadnika. Głębokość posadowienia wynosi przeważnie około 60cm. Pod studzienkę również stosujemy 10 cm podsypkę. Przy zasypywaniu i obsypywaniu studzienki stosujemy takie same zasady jak przy osadniku gnilnym.
Gdy układa się rurę do studzienki rozdzielczej należy zachować spadek około 2.5% w kierunku przepływu ścieków.
Ułożony drenaż należy następnie zasypać gruntem lub też warstwą żwiru płukanego (dopuszczalne jest także osłonięcie zbiornika z pomocą płyty betonowej). Rury należy układać zgodnie z obowiązującymi normami i sztuką budowlaną, zachowując odpowiednie poziomy spadów, aby uniknąć zatorów w rurach.
Co więcej, drenaż o odpowiednim przekroju należy montować w terenach gdzie nie rosną rośliny o zaawansowanym systemie korzeniowym. Przewody o dł. 2,5 m koloru zielonego układamy ze spadkiem od 0,5% do 1% na zagęszczonym podłożu piaskowym i obsypujemy piaskiem, drobnym żwirem lub keramzytem. Po połączeniu rur rozdzielczych ze studzienką odległość pomiędzy przewodami rozsączającymi wynosi ok. 4,5 m. Odległość tą możemy zmniejszyć do min.
Rury o dł. 2,5 m koloru niebieskiego układamy ze spadkiem od 0,5% do 1% na 10-15 cm warstwie z płukanego żwiru o granulacji 12-24/16-32 mm lub zastępczo żwiru o granulacji 20-40 mm. Dopuszcza się zastosowanie innego materiału filtracyjnego o podobnej granulacji, jednak musi być płukany - nie może zawierać frakcji pylistych oraz musi być odporny na ścieki.
Rury drenażowe zakańcza się pionową rurą do wentylacji wystającą ponad powierzchnię terenu. Rury rozsączające kończymy pionowo wyprowadzoną rurą wentylacyjną ponad powierzchnię terenu min. 0,5m połączoną łukiem z rurami drenarskimi. U góry rur wentylacyjnych mocujemy wywiewki wentylacyjne. Rury rozsączające zasypuje się materiałem filtracyjnym ponad wierzch rury warstwą o grubości min. 5cm. Na tą warstwę układamy geowłókninę, która ma za zadanie chronić drenaż przed zanieczyszczeniem złoża filtracyjnego.
Zbiornik odpowiednio wypoziomowany wzdłuż osi wzdłużnej należy wypełnić wodą do poziomu około 50 cm od dna i połączyć z kanalizacją wewnętrzną.
Krok 4: Uruchomienie Oczyszczalni Biologicznej (Jeśli Dotyczy)
Jeśli instalujesz biologiczną oczyszczalnię ścieków, wykonaj następujące kroki:
- Upewnij się, że wszystkie komory oczyszczalni są maksymalnie napełnione wodą.
- Włącz kompresor. Sprawdź, czy działa poprawnie i czy połączenia są szczelne.
- Ustaw położenie rozety w komorze separacyjnej tak, aby zęby rozety wystawały nad poziom lustra wody około 1,5 - 2 cm.
- Zamknij wszystkie zawory na rozdzielaczu.
- Po prawidłowym ustawieniu zaworów, zapewnij regularny dopływ ścieków.
- Po 3-4 dniach od tego momentu dodaj do pierwszej komory oczyszczalni (kosz prętowy) pierwszą dawkę biopreparatu startowego BioStarter (połowa opakowania). Drugą połowę biopreparatu zaaplikuj w taki sam sposób po tygodniu od momentu pierwszego wrzutu.
Zastosowanie biopreparatów w oczyszczalniach biologicznych VH znacznie skraca okres ich rozruchu. W czasie rozruchu dochodzi do wyselekcjonowania, adaptacji i namnożenia się biomasy bakteryjnej.
Koszty Montażu
Przydomowa oczyszczalnia ścieków cena z montażem to sprawa, która waha się od kilku do kilkunastu tysięcy złotych. Jest to dość niska kwota zważając na to, że przydomowe oczyszczalnie ścieków z montażem zwracają się w bardzo krótkim czasie, a działają dobrze przez długie lata.
Przydomowa oczyszczalnia montaż jeśli jest wykonany dobrze, z pewnością wyjdzie taniej niż szambo, którego zawartość trzeba regularnie wywozić, co wiąże się z dodatkowymi kosztami działań ekipy asenizacyjnej.
Obecnie najpopularniejszymi oczyszczalniami przydomowymi są oczyszczalnie biologiczne. Cena montażu przydomowej oczyszczalni ścieków zależy od rodzaju urządzenia oczyszczającego, złożoności systemu rozsączania oraz zakresu prac dodatkowych.
| Element | Wpływ na Koszt |
|---|---|
| Rodzaj oczyszczalni | Oczyszczalnie biologiczne mogą być droższe w montażu ze względu na złożoność systemu. |
| Złożoność systemu rozsączania | Im więcej wykopów pod rozsączanie, tym większy koszt. Drenaże podziemne są najbardziej czasochłonne. |
| Prace dodatkowe | Dodatkowe prace, takie jak np. doprowadzenie zasilania do oczyszczalni biologicznej. |
Dodatkowe Informacje
Oczyszczalnia ścieków jest certyfikowanym urządzeniem spełniającym wymagania normy europejskiej (EN 12566-3). Oczyszczalnia była testowana przez okres około 38 tygodni w zmiennych warunkach pracy. Warunki te wiernie odzwierciedlają takie sytuacje jak wyjazd na urlop, brak prądu, spuszczenie większej ilości wody.
Biologiczne oczyszczalnie ścieków VH umożliwiają nowoczesną i ekonomiczną utylizację ścieków. Jakość oczyszczonej wody pościekowej w odpływie odpowiada wymogom polskiej normy PN-EN 12566-3, dzięki czemu oczyszczone ścieki można odprowadzić bezpośrednio do wód powierzchniowych lub rozsączyć w gruncie (przy pomocy studni chłonnych, skrzynek rozsączających lub drenaży).
Biologiczna oczyszczalnia ścieków to żywy organizm biologiczny. Za sprawą prawidłowego ustawienia zaworów oczyszczalni optymalizujemy procesy technologiczne (denitryfikacji, nitryfikacji, separacji), a tym samym tworzymy odpowiednie warunki dla rozwoju osadu czynnego. Zmiana warunków technologicznych (np. skład lub ilość ścieku) może spowodować obniżenie parametrów oczyszczania.
tags: #przydomowa #oczyszczalnia #ścieków #instrukcja #montażu
