Ozonowanie Trudno Gojących Się Ran: Wskazania i Przeciwwskazania

Szczegóły: Opublikowano: 14. March 2026

Aby odpowiedzieć na pytanie, czym jest ozonoterapia, musimy zacząć od ozonu, gazu odkrytego pod koniec XVIII wieku przez lekarza Martinusa van Maruma. W roku 1840 niemiecki chemik Christian Friedrich Schönbein zsyntezował ozon, co znacząco zwiększyło jego zastosowanie w medycynie na całym świecie.

Ozon (gr. "wąchać") to trzyatomowa cząsteczka tlenu (O3). Jest wysokoenergetyczną odmianą tlenu, cząsteczką nietrwałą. Ozon został odkryty w 1840 r. przez niemieckiego chemika Chrystiana Friedricha Schönbeina (1799-1868). Ozon jest jednym z najważniejszych gazów występujących w stratosferze otaczającej naszą planetę.

Posiada silne właściwości utleniające i dezynfekujące, co sprawia, że jest powszechnie wykorzystywany na całym świecie w celu zwalczania bakterii, wirusów, grzybów i innych drobnoustrojów. W Polsce po raz pierwszy ozon w medycynie zastosował chirurg i anestezjolog prof.

Przez ostatnie 100 lat wielu pacjentów odniosło korzyści z terapii ozonem. Pomimo licznych badań i powołania Międzynarodowego Komitetu Naukowego Ozonoterapii, wciąż nie jest ona uznawana za terapię uzupełniającą w wielu miejscach na świecie. Należy pamiętać, że wszystkie badania były przeprowadzane pod ścisłym rygorem klinicznym, gdzie ozon stosowano jako metodę komplementarną, a nie alternatywną. Tak właśnie należy postrzegać ozonoterapię - jako metodę wspomagającą, a nie zastępującą konwencjonalne metody leczenia.

Ozon co celów terapeutycznych uzyskiwany jest z tlenu medycznego. OZON zwalcza zakażenia wywołane przez bakterie, pierwotniaki, grzyby i wirusy.

Przeczytaj także: Działanie ozonowania soli fizjologicznej

Na co pomaga ozonoterapia?

Ozonoterapia jest wykorzystywana w leczeniu wielu schorzeń, począwszy od chorób autoimmunologicznych, układu oddechowego, zakaźnych, skóry czy problemów z krążeniem. Jest również szeroko stosowana w stomatologii oraz przy leczeniu zwierząt. Oprócz poprawy krążenia i dotlenienia komórek, sam ozon działa również przeciwbólowo, a to wszystko ze względu na jego właściwości bakterio-, wiruso- i grzybobójcze.

Według naukowych doniesień, ozonoterapia poprawia parametry przepływu krwi, zwiększa uwalnianie tlenu z czerwonych krwinek i jego mitochondrialne spalanie, co przekłada się na większą produkcję energii. Ponadto moduluje układ odpornościowy poprzez wspomaganie tworzenia leukocytów, ale również uspokaja w przypadku nadaktywności. Ozon to także „idealny induktor cytokin”. Co więcej, ozonoterapia odtruwa organizm z metali ciężkich, które są źródłem poważnych chorób. Wysokie poziomy ołowiu wywołują choroby naczyniowe i zaburzają funkcje poznawcze.

Najbardziej znanym zastosowaniem ozonoterapii jest leczenie trudno gojących się ran, stopy cukrzycowej czy owrzodzeń podudzi. Bardzo często stosowany był podczas wojen dla rannych na polu bitwy.

Poniżej lista wielu chorób, które można leczyć za pomocą ozonoterapii:

Stopa cukrzycowa
Trudno gojące się rany
Owrzodzenia podudzi
Choroby układu krążenia i odpornościowego
Stany zapalne
Choroby zakaźne
Oparzenia i choroby skórne
Przepukliny dysku
Wrzody, odleżyny
Zmiany opryszczkowe, łuszczycowe
Choroby kręgosłupa
Choroby zwyrodnieniowe
I wiele innych

Ozonoterapia to najlepszy wybór w przypadku problemów zdrowotnych o podłożu infekcyjnym, ponieważ bezpośrednio zwalcza drobnoustroje. Jest to nowoczesna, skuteczna metoda leczenia zakażeń bakteryjnych (m.in. leczenie boreliozy, chlamydii), chorób wywołanych przez gronkowce, paciorkowce, wirusy, grzyby, pasożyty czy pleśnie.

Przeczytaj także: Opinie o ozonowaniu w Mysiadle

Ozon sprawdzi się zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce chorób wirusowych takich jak COVID-19. Ozonowanie krwi zapobiega niedotlenieniu tkanek, czyli jednemu z głównych patomechanizmów działania koronawirusa na organizm. Wykazuje właściwości przeciwzapalne i regulujące odpowiedź obronną organizmu na zakażenie. Co więcej, ozon po podaniu dożylnym pokonuje barierę krew-mózg, dzięki czemu przeciwdziała rozwojowi i progresji uszkodzeń tkanki nerwowej spowodowanych przez wirusa. Już pojedyncza terapia ozonowa wykazuje przedłużone działanie na organizm, przyczyniając się do zahamowania rozprzestrzeniania się koronawirusa w ustroju i tym samym ograniczając negatywne skutki infekcji.

Na czym polega zabieg ozonowania?

Ozonoterapia jest zabiegiem uzupełniającym, który polega na podaniu mieszaniny gazu O3/O2 w odpowiednim stężeniu (95%-99,95% tlenu i 0,05%-5% ozonu) oraz stosowaniu go w przypadku leczeniu wielu chorób. W zależności od rodzaju schorzenia ozonoterapeuta czyli lekarz od ozonoterapii dobiera rodzaj metody aplikacji ozonu. Zabieg taki może trwać od kilku minut do nawet kilku godzin, zazwyczaj natomiast jest to około 30 minut, a w tym czasie pacjent jest w pozycji siedzącej lub leżącej. W trakcie trwania zabiegu ozon jest wytwarzany przez specjalny generator ozonu.

Aby ozonowanie było skuteczne, trzeba po pierwsze - uzyskać odpowiednie stężenie ozonu, a po drugie - poziom tego stężenia musi zostać utrzymany przez odpowiednio długi czas. Jest to możliwe dzięki aparaturze medycznej zwanej ozonatorem, która umożliwia wytworzenie mieszaniny tlenowo-ozonowej o pożądanym stężeniu.

W przypadku większości zabiegów ozon jest wprowadzany za pomocą igły lub kaniuli do krwioobiegu. Inaczej jest w przypadku leczenia trudno gojących się ran, gdzie ozon jest wdmuchiwany do specjalnego rękawa za pomocą odpowiedniego ozonatora.

Jakie są rodzaje ozonoterapii?

Rodzaje zabiegów uzupełniających ozonoterapii możemy podzielić ze względu na ich podawanie: lokalnie lub systemowo. Systemowe - ozon dostarczany jest do krwioobiegu, czego celem jest poprawa przepływu krwi, dotlenienie tkanek, poprawy metabolizmu oraz przywrócenia homeostazy. Do systemowych metod możemy zaliczyć np.: Ozonowanie krwi, podanie ozonu z roztworem soli fizjologicznej, natomiast do Lokalnych metod np. suchą kąpiel ozonową, insuflacje doodbytnicze i z rzadziej stosowanych - wdychanie czy bezpośrednie iniekcje gazu.

Przeczytaj także: Oczyszczanie powietrza: Ozonowanie czy adsorpcja?

Poniżej opisaliśmy kilka z najczęściej występujących metod terapii uzupełniającej ozonem:

Ozonowanie krwi - czyli zabieg polegający na pobraniu krwi od pacjenta a następnie wymieszaniu jej z ozonem z medycznego ozonatora oraz ponownego podaniu jej przez wlew dożylny. Wyróżniamy dwie metody ozonowania krwi:

Główna autohemoterapia (MAH), w której jest pobierana od pacjenta krew w ilości od 50ml do 100ml. Ma na celu działanie immunomodulacyjne, antyoksydacyjne oraz aktywujące metabolizm komórkowy.
Mała autohemoterapia (MiAH) - tutaj jest pobierana mniejsza ilość krwi niż w MAH - czyli od 5 do 10 ml. Najczęstszym zastosowaniem tej metody są choroby dermatologiczne. Szczególnie polecana w przypadku leczenia zapalenia skóry, alergiach, łuszczycy, egzemie czy trądziku.

W trakcie autohemotransfuzji ozonowej od pacjenta pobiera się ok. 100-150 mililitrów krwi z żyły do jałowej butelki z antykoagulantem przeciwdziałającym krzepnięciu. Następnie jest ona odpowiednio ozonowana i natychmiast oddawana pacjentowi z powrotem tym samym wkłuciem. Zabieg trwa ok.

Kolejną z metod systemowych podawania ozonu jest ozonowany roztwór soli fizjologicznej - Uważany za jeden z najbardziej powszechnych zabiegów ozonoterapii, i najszerzej opisany. Stosowany najczęściej przez ozonoterapeutów zza naszej wschodniej granicy. Metoda ta polega najczęściej na ozonowaniu soli fizjologicznej ozonem a następnie podanie jej przez wlew dożylny. Ozonowy roztwór soli fizjologicznej jest stosowany przy terapii uzupełniającej wielu schorzeń. W zależności od rodzaju choroby, lekarz ozonoterapeuta dobiera odpowiednią dawkę ozonu - przy niektórych schorzeniach potrzebne jest małe stężenie, przy innych musi być dużo wyższe.

Metodę tą możemy zastosować m.in.: w chorobach układu krążenia, odpornościowego, skórnych, zakaźnych, oparzeniach, a w ostatnim czasie coraz więcej prac opisuje również zastosowanie leczenie ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, stopie cukrzycowej czy urazie mózgu.

Do Lokalnych miejsc podawania ozonu natomiast możemy zaliczyć m.in: suchą kąpiel ozonową przy użyciu rękawy/torby do ozonowania - Metoda ta jest jedną z miejscowych aplikacji ozonu. Polega na dostarczaniu mieszaniny O3/O2 przez ozonator do specjalnego buta/worka/rękawa ozonowego, w którym znajduje się chora część ciała pacjenta. Najczęściej rękaw ozonowy jest stosowany w przypadku terapii wspomagającej trudno gojących się ran, stopy cukrzycowej oraz owrzodzeń podudzi. Należy pamiętać, aby but ozonowy był wykonany ze specjalnego materiału odpornego na działanie utleniającego ozonu, jak np. silikon.

Czy ozonoterapia jest skuteczna?

Jest mnóstwo badań dotyczących skutecznej terapii ozonem, popartych często badaniami klinicznymi. Mało jest natomiast Polskich prac, ze względu na ograniczone fundusze na rozwój ozonoterapii. W naszym kraju póki co ozonoterapia dopiero raczkuje, są natomiast Państwa w których jest ona uznana za metodę leczenia uzupełniającego.

Efekty ozonoterapii w niektórych schorzeniach są tak widoczne, że wydaje się to nie możliwe. Niestety najczęściej wiedzą jednak o tym jedynie sami ozonoterapeuci jak i pacjenci, którzy zdecydowali się spróbować tej metody.

Terapia ozonowa w domu

Terapia ta najczęściej jest stosowana u pacjentów, którzy mają bardzo poważne schorzenia oraz często problemy z poruszaniem i nie mogą sami dotrzeć do gabinetu ozonoterapii. Niektóre z terapii musi wykonać albo lekarz albo wyspecjalizowana pielęgniarka, jak np. Wlewy dożylne z krwi czy soli fizjologicznej. Najczęściej jednak terapia ozonowa w domu odbywa się z powodu problemów z kończynami dolnymi i trudno gojącymi się ranami. Możemy do nich zaliczyć przede wszystkim stopę cukrzycową czy owrzodzenie podudzi.

W obydwu przypadkach pacjenci mogą mieć duże problemy z poruszaniem się oraz wycofanie społeczne, przez co nie chcą wychodzić z domu. W tych przypadkach lekarz aplikuje gaz do specjalnych worków czyli tzw. butów ozonowych, robiąc suchą kąpiel ozonową. Zabieg ten jest o tyle prosty, że pacjent może również wykonywać go samemu, dbając o to by gaz się nie wydostawał z rękawa.

Kolejną z metod terapii ozonowej w domu jest ozonowanie wody lub stosowanie oliwy ozonowej. Oliwa jak i woda może być stosowana do leczenia m.in trądziku oraz wielu innych chorób skórnych przez miejscowe utlenianie i usuwanie bakterii.

OZON rozpuszczony w cieczach tj. Ozonowany olej to olej roślinny, najczęściej oliwa z oliwek lub olej lniany, który został nasycony ozonem. Proces ten sprawia, że olej zyskuje dodatkowe właściwości, takie jak antyoksydacyjne i przeciwbakteryjne. Ozonowany olej może być stosowany zewnętrznie na skórę do łagodzenia drobnych podrażnień, oparzeń, a także jako produkt do pielęgnacji. Ozonowane oleje są dostępne w różnych wariantach, w zależności od rodzaju oleju roślinnego, który został użyty w procesie ozonowania.

Oliwa z oliwek jest znacznie bardziej korzystnym dla skóry niż nasycone tłuszcze. Może pomóc w zmniejszeniu stanów zapalnych skóry i łagodzeniu trądziku, atopowego zapalenia skóry i innych problemów skórnych. Chroni skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników i opóźnia proces starzenia.

Olej lniany jest tłoczony z nasion lnu zwyczajnego i jest bogatym źródłem kwasów tłuszczowych omega-3, głównie kwasu alfa-linolenowego (ALA). Omega-3 są ważne dla zdrowia serca, mózgu i oczu, a także wpływają korzystnie na zdrową skórę. Dzięki zawartości kwasów tłuszczowych, olej lniany działa jako silny nawilżacz dla skóry, pomagając utrzymać jej elastyczność i zapobiegając utracie wilgoci. Działanie przeciwzapalne oleju lnianego może pomóc w łagodzeniu podrażnień i swędzenia skóry, szczególnie u osób z łuszczycą, egzemą i atopowym zapaleniem skóry.

Ozonoterapia - przeciwwskazania

Mimo to istnieją przeciwwskazania do jego stosowania.Przeciwwskazania w zastosowaniu ozonoterapii również możemy podzielić ze względu na ich drogę podawania. Więcej przeciwwskazań jest w systemowym niż w miejscowym podawaniu ozonu. Do tego pierwszego możemy zaliczyć:

Hemochromatoza.
Ostre zatrucie alkoholowe.
Trombocytopenia poniżej 50 000
Podczas stanów konwulsyjnych
Ciężka niestabilność układu krążenia
Masywny i ostry krwotok
Toksyczna nadczynność tarczycy
Ostry zawał mięśnia sercowego.
Poważne zaburzenia krzepnięcia
Niedobór glukozo-6-fosforanu. Dehydrogenazy
Pacjenci którzy są leczeni za pomocą miedzi lub żelaza

Przeciwwskazania w miejscowym podawaniu ozonu dotyczą problemów z :

Nadczynnością tarczycy
Z niewyrównanym ciśnieniem tętniczym
Krzepliwością krwi

Odpowiednie zastosowanie ozonu jest całkowicie bezpieczne dla pacjenta. Cząsteczka ozonu O3 silnie reaguje z cząsteczkami organicznymi, np. wirusem, bakterią czy pasożytem, utleniając je, po czym sam zamienia się w tlen O2.

Nie każdy może zostać poddany ozonoterapii, tj. terapii ozonem. Choć ma ona szerokie zastosowanie i jest ona uznawana za bezpieczną metodę, to nie jest rekomendowana osobom borykającym się z nadczynnością tarczycy, po przebytym wylewie lub po zawale mięśnia sercowego. Nie powinno się jej stosować również w przypadku ludzi z nadciśnieniem tętniczym oraz podatnych na alergie i uczulenia. Ozon to toksyczny gaz, a więc przy zbyt dużym stężeniu może skutkować zatruciem. Jeśli podczas ozonoterapii występuje uczucie suchości w gardle, kaszel i bóle głowy, należy przerwać cały proces.

Jest bardzo mało informacji na temat skutków ubocznych po zastosowaniu ozonoterapii. Osoby praktykujące tą metodę najczęściej twierdzą, że terapia jest całkowicie bezpieczna, natomiast w literaturze można znaleźć odosobnione przypadki zatrucia ozonem. Do najczęstszych zatruć ozonem dochodzi przez jego wdychanie. Pierwszymi objawami są duszności oraz kaszel, przyspieszony puls czy zmęczenie.

Ozonoterapia może być wykorzystana w leczeniu wielu schorzeń zapalnych, zakaźnych i nowotworowych. Należy jednak pamiętać, że sam ozon jest gazem silnie toksycznym, który podany w zbyt dużej dawce może nawet zabić. To jeden z powodów, dla których leczenie ozonem wciąż ma status metody niekonwencjonalnej. Sprawdź, kiedy warto stosować ozonoterapię.

Za twórcę ozonoterapii uważany jest irlandzki lekarz George Stoker, który w ten właśnie sposób na początku XX wieku zaczął leczyć swoich pacjentów w jednym z londyńskich szpitali, a wyniki towarzyszących temu badań opublikował w 1916 r. Sam ozon znany jest dłużej - odkryty został w 1785 r., a zsyntezowany w roku 1840. Występuje w naturze jako składnik atmosfery ziemskiej, powstaje na wysokości około 30 tys. metrów pod wpływem działania promieni ultrafioletowych.

Mimo to od dziesięcioleci w niewielkich stężeniach jest stosowany w celach leczniczych, a także jako środek do dezynfekcji. Specjaliści z USA twierdzą, że nie ma dowodów naukowych na bezpieczeństwo ozonoterapii, ani na jej skuteczność. Dla kogo ozonoterapia? Opinie lekarzy na temat stosowania terapii ozonem zmian nowotworowych są podzielone. Na jakie jeszcze choroby działa ozonoterapia? Uznaje się, że sprawdza się w leczeniu miażdżycy.

Ozon od wielu lat stosuje się także w kosmetologii. Wykorzystuje się go do nawodnienia skóry, wygładzeniem zmarszczek czy poprawy elastyczności skóry. korekta estetyczna, np. Dostępne są również kosmetyki do twarzy z ozonem, np. Ozonoterapia poprawia także kondycję włosów.

Ozonoterapię w obrębie jamy ustnej przeprowadza się na niskim stężeniu. Ponadto prowadzi do unieszkodliwienia lub wyhamowania rozwoju bakterii, wirusów i grzybów. Przeciwnicy zaznaczają, że ewentualne przekroczenie dozwolonych dawek może mieć tragiczne skutki ze względu na dużą toksyczność ozonu. Głównym przeciwwskazaniem do ozonoterapii jest nietolerancja ozonu.

Ozonoterapię można wykonywać samemu w domu wyłącznie na jedzeniu, wodzie lub powietrzu. Są do tego przeznaczone specjalne aparaty do ozonowania. Gdzie jeszcze dostępna jest terapia ozonem?

Ozonoterapię stosuje się w stomatologii, medycynie, a także w kosmetyce. Dzięki lekturze naszego artykułu poznasz właściwości ozonu, a także jego zastosowanie w leczeniu dolegliwości jamy ustnej.

Ozon to silnie utleniający gaz o działaniu bakteriobójczym, grzybobójczym i wirusobójczym. Drobnoustroje mogą zostać utlenione przez niego w mniej niż minutę. Swoją rolę pełni też w oczyszczaniu pomieszczeń, np. sal operacyjnych, a także wody w basenach. Dzięki swoim właściwościom pleśniobójczym wykorzystywany jest również przy czyszczeniu samochodów, mebli, obuwia, rękawic sportowych oraz wszystkich innych przedmiotów, które nie nadają się do prania. Czasami ozonowaniu poddawana jest też żywność.

Ozonoterapię w stomatologii wykorzystuje się do leczenia próchnicy oraz do oczyszczania i dezynfekcji tkanek w jamie ustnej w przypadku zapalenia miazgi zęba. Ozon pomaga także w leczeniu zapalenia przyzębia i następujących dolegliwości błony śluzowej - aft, pleśniawek, kandydozy czy grzybicy.

Ozonowanie zębów mlecznych to zabieg całkowicie bezinwazyjny. Trwa tylko 20 sekund i nie wymaga zastosowania wierteł czy innych tego typu przyrządów. Ozonowanie przeprowadzane jest punktowo. Na ząb zaatakowany próchnicą nakładany jest silikonowy kapturek połączony z ozonatorem, z którego wydobywa się gaz leczniczy. Ozonowanie zębów będzie skuteczne wówczas, gdy zmiana znajduje się we wczesnym stadium rozwoju i obejmuje jedynie szkliwo.

Ozonoterapia wykorzystywana jest w wielu dziedzinach stomatologii, m.in. w protetyce, chirurgii stomatologicznej, leczeniu kanałowym, a także właśnie w implantologii.

Ozonoterapia w medycynie, czyli o leczeniu ozonem. Ozon działa przeciwbólowo. Stosowany jest również w leczeniu migreny, boreliozy, zapalenia kości, żółtaczki, zapalenia jelit itd. Dotlenia krew i komórki organizmu, dzięki czemu dba o właściwe dotlenienie mózgu. Gdy ozon zostanie połączony z tlenem, taka mieszanka może być podawana jako opatrunki, krople do oczu, zastrzyki podskórne, dożylne i dotętnicze.

Ozonoterapia stosowana jest też w kosmetyce i dermatologii do leczenia trądziku i opryszczki. Rany na twarzy regularnie przemywanej wodą ozonowaną szybciej się goją, a wypryski i wykwity się na niej nie pojawiają. Skóra dotleniona starzeje się wolniej i charakteryzuje się gładkością. Cera staje się wtedy odświeżona, odmłodzona i sprężysta.

Ozonowanie krwi polega na całkowicie bezbolesnym pobraniu krwi od pacjenta, następnie na wzbogaceniu jej azotem i tlenem oraz podaniu jej dożylnie. Dotleniony organizm cieszy się dobrym wyglądem, zdrowiem oraz samopoczuciem.

Jeden zabieg trwa zazwyczaj około 20 minut.

Bardzo ważna jest znajomość różnicy między terapią uzupełniającą a terapią alternatywną. Terapia komplementarna czyli uzupełniająca jest wykonywana wraz z powszechnie stosowaną medycyną konwencjonalną, czyli farmakologią czy innymi zabiegami chirurgicznymi a nie w sposób ją zastępujący. Leczenie alternatywne natomiast polega na zastąpieniu powszechnej medycyny alopatycznej na rzecz innej metody leczenia. Np. Zastosowaniu specjalnej diety, która ma zwalczyć raka z jednoczesnym odstawieniem leków.

tags: #ozonowanie #trudno #gojacych #ran #wskazania #przeciwwskazania