Woda Destylowana w Kontakcie z Żywnością: Właściwości, Zastosowania i Przepisy

Szczegóły: Opublikowano: 13. March 2026

Woda destylowana to produkt o wysokiej czystości, idealny do zastosowań, gdzie wymagana jest najwyższa jakość. Decydując się na ten produkt, zyskujesz pewność co do jego czystości i jakości, potwierdzonej gwarancją producenta. Woda destylowana Biomus to produkt o wysokiej czystości, idealny do zastosowań, gdzie wymagana jest najwyższa jakość. Warunki przechowania: Przechowywać w suchym zaciemnionym i chłodnym miejscu.

Czym jest woda destylowana?

Woda destylowana powstaje w procesie destylacji, w którym ciecz jest najpierw zamieniana w parę, a następnie ponownie skraplana. Taki sposób oczyszczania usuwa z wody większość rozpuszczonych soli mineralnych, metali ciężkich i wielu innych zanieczyszczeń. W instalacjach laboratoryjnych proces często powtarza się kilkukrotnie, aby ograniczyć zawartość zanieczyszczeń lotnych. W trakcie ogrzewania z cieczy tworzy się para wodna oddzielona od większości rozpuszczonych soli i części zanieczyszczeń. Para jest następnie kierowana do chłodnicy, gdzie ulega skropleniu w niższej temperaturze. Skroplona para spływa w postaci oczyszczonej wody do osobnego zbiornika, co oddziela ją od osadu pozostającego w komorze grzewczej.

W wyniku destylacji powstaje woda o bardzo niskiej przewodności elektrycznej, co wynika z minimalnej zawartości jonów. Dzięki ograniczonej ilości związków jonowych nie sprzyja tworzeniu osadów kamienia, co ma znaczenie w urządzeniach grzewczych i laboratoryjnych. Taka woda ma neutralny smak w porównaniu z wodą bogatą w minerały, ponieważ pozbawiona jest typowych jonów nadających wodzie charakterystyczny posmak. Woda destylowana jest chemicznie zbliżona do czystej wody H₂O, chociaż w praktyce może wchłaniać niewielkie ilości dwutlenku węgla z powietrza.

Woda destylowana a woda demineralizowana

Woda destylowana powstaje w procesie odparowania i skroplenia pary, co usuwa z niej większość jonów, cząstek stałych i wielu zanieczyszczeń organicznych. Woda demineralizowana otrzymywana jest głównie przez wymianę jonową lub odwróconą osmozę, co usuwa z niej przede wszystkim jony, lecz w mniejszym stopniu związki organiczne lotne.

Oba rodzaje wody charakteryzują się bardzo niską przewodnością elektryczną, która rośnie po kontakcie z powietrzem wskutek rozpuszczania dwutlenku węgla i innych gazów. pH świeżo wytworzonej wody destylowanej i demineralizowanej jest zbliżone do obojętnego, jednak w krótkim czasie obniża się do wartości lekko kwaśnych z powodu powstawania kwasu węglowego. Gęstość obu rodzajów wody w temperaturze około 4°C jest zbliżona do 1 g/cm³ i zmniejsza się wraz ze wzrostem temperatury, zgodnie z właściwościami czystej wody. Temperatura wrzenia wody destylowanej i demineralizowanej pod ciśnieniem atmosferycznym wynosi w przybliżeniu 100°C, lecz obecność niewielkich ilości rozpuszczonych gazów może wywoływać różnice rzędu ułamków stopnia. Ciepło właściwe obu typów wody pozostaje praktycznie takie samo jak dla wody czystej, co ma znaczenie w zastosowaniach laboratoryjnych i technicznych.

Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?

Zawartość jonów wapnia, magnezu, sodu i innych kationów w wodzie destylowanej jest minimalna, natomiast w wodzie demineralizowanej zależy bezpośrednio od wydajności zastosowanego systemu uzdatniania. Woda destylowana lepiej nadaje się do zastosowań wymagających bardzo niskiej ilości substancji lotnych, ponieważ proces destylacji może usuwać część związków organicznych o wyższej temperaturze wrzenia. Woda demineralizowana jest częściej wykorzystywana w instalacjach technicznych, układach chłodzenia i w akumulatorach, gdyż procesy jonowymienne są tańsze i łatwiej skalowalne. Właściwości korozyjne obu rodzajów wody wobec metali są zbliżone i wynikają z niskiej zawartości jonów buforujących oraz tendencji do rozpuszczania składników stopów w celu wyrównania równowagi jonowej. Obie wody cechują się niską zawartością substancji stałych rozpuszczonych, co minimalizuje osadzanie kamienia kotłowego w urządzeniach grzewczych i parowych.

Woda destylowana a woda przegotowana

Przegotowanie wody polega na doprowadzeniu jej do wrzenia, co prowadzi głównie do zniszczenia części mikroorganizmów obecnych w cieczy. W trakcie gotowania z wody odparowuje jedynie jej część, a rozpuszczone sole mineralne i inne substancje pozostają w naczyniu. Destylacja polega na odparowaniu wody, a następnie skropleniu pary w oddzielnym naczyniu, co pozwala oddzielić ją od większości zanieczyszczeń i domieszek. Woda destylowana ma znacznie niższą zawartość jonów i związków chemicznych niż woda przegotowana. Gotowanie nie usuwa wielu związków chemicznych, które mogą być obecne w wodzie, na przykład części metali czy azotanów.

Czy wodę destylowaną można pić?

Wodę destylowaną można pić, ponieważ po destylacji pozostaje chemicznie czysta H₂O, pozbawiona zanieczyszczeń biologicznych i większości substancji chemicznych. Tak oczyszczona woda nie dostarcza jednak minerałów, które występują w wodzie źródlanej lub mineralnej i które mogą wspierać bilans elektrolitów przy długotrwałym spożyciu. U zdrowej osoby, odżywiającej się pełnowartościowo, sporadyczne picie wody destylowanej nie powinno prowadzić do zaburzeń gospodarki mineralnej, ponieważ większość składników mineralnych pochodzi z jedzenia. Stałe zastępowanie zwykłej wody wodą destylowaną może sprzyjać większemu wypłukiwaniu sodu, potasu czy magnezu wraz z moczem, co przy niedoborowej diecie zwiększa ryzyko zaburzeń elektrolitowych. Woda destylowana ma nieco wyższy potencjał do rozpuszczania substancji z otoczenia, dlatego podczas przechowywania w niewłaściwych pojemnikach może łatwiej przejmować związki z plastiku lub metalu. W warunkach szpitalnych i laboratoryjnych wodę destylowaną stosuje się głównie do celów technicznych, a nie jako podstawowe źródło płynów, co odzwierciedla jej rolę pomocniczą, a nie zastępczą wobec typowej wody pitnej.

Jak zrobić wodę destylowaną w domu?

Do domowej destylacji potrzebujesz dużego garnka z pokrywką, żaroodpornej miski, źródła ciepła oraz zimnej wody z lodem. Do garnka wlej wodę kranową mniej więcej do połowy objętości i ustaw w nim na podstawkę odwróconą do góry dnem miskę tak, aby unosiła się nad powierzchnią wody. Na wierzchu garnka ułóż pokrywkę odwróconą wypukłą stroną do dołu, aby skraplająca się para spływała do środka. Do wklęsłej części pokrywki wsyp kostki lodu, które obniżą temperaturę jej powierzchni i przyspieszą skraplanie pary. Podgrzewaj wodę tak, aby delikatnie wrzała, co będzie powodować odparowanie wody i pozostawienie większości zanieczyszczeń w garnku. Skroplona para będzie zbierać się w misce w postaci wody destylowanej nadającej się do żelazek parowych, akumulatorów lub nawilżaczy powietrza.

Jak przechowywać wodę destylowaną?

Wodę destylowaną przechowuj w szczelnie zamkniętych pojemnikach, aby ograniczyć kontakt z powietrzem i zanieczyszczeniami. Najlepiej używaj opakowań z tworzywa przeznaczonego do kontaktu z żywnością lub butli szklanych, które nie reagują z wodą. Trzymaj pojemniki w zacienionym miejscu, z dala od źródeł ciepła, aby ograniczyć rozwój mikroorganizmów. Unikaj przelewania wody do przypadkowych butelek po innych produktach, ponieważ resztki substancji mogą zmienić jej skład. Oznacz pojemnik datą otwarcia, żeby móc kontrolować czas przechowywania. W przypadku wody używanej do celów laboratoryjnych lub technicznych przechowuj ją w oryginalnym opakowaniu producenta i stosuj się do podanych na etykiecie terminów.

Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach

Zastosowanie wody destylowanej

Woda destylowana sprawdza się w żelazkach parowych, ponieważ ogranicza powstawanie kamienia i wydłuża ich działanie. Można jej używać w nawilżaczach powietrza, co zmniejsza osadzanie się białego pyłu na meblach i filtrach. Nadaje się do akumulatorów w samochodach i pojazdach ogrodowych, dzięki czemu elektrody są mniej narażone na osady mineralne. Bywa stosowana w myjkach parowych i parownicach, co pomaga utrzymać stałe ciśnienie pary i ogranicza czyszczenie dysz. Przydaje się do przygotowywania roztworów do spryskiwaczy samochodowych, bo nie pozostawia zacieków z minerałów na szybie. W fotografii analogowej służy do przygotowania wywoływaczy i utrwalaczy, które wymagają wody o przewidywalnym składzie. Można jej użyć do płukania szyb i luster po myciu, aby zminimalizować powstawanie plam po wyschnięciu. Jest przydatna do rozcieńczania koncentratów do akwariów, gdy potrzebna jest kontrola twardości wody.Woda destylowana jest powszechnie stosowana jako medium chłodzące w układach przemysłowych, w których osady mineralne mogłyby uszkodzić instalacje. W przemyśle chemicznym służy jako rozpuszczalnik w procesach wymagających ograniczenia zanieczyszczeń jonowych. W produkcji farmaceutycznej wykorzystuje się ją do przygotowywania roztworów, mycia aparatury oraz narzędzi mających kontakt z substancjami leczniczymi. W branży elektronicznej woda destylowana jest używana do płukania podzespołów, aby uniknąć przewodzenia prądu przez pozostałości soli i związków metali. W energetyce zasila obiegi parowe w kotłach, co ogranicza korozję oraz zarastanie kamieniem instalacji wysokociśnieniowych. W laboratoriach technicznych i badawczych służy do przygotowywania odczynników, wzorców oraz do kalibracji aparatury pomiarowej. W przemyśle motoryzacyjnym stosuje się ją w akumulatorach i układach chłodzenia silników, aby wydłużyć ich żywotność.

Przyszłość technologii uzdatniania wody destylowanej

Rozwój technologii uzdatniania wody destylowanej i demineralizowanej będzie koncentrował się na redukcji zużycia energii w procesach odsalania i dejonizacji. Producenci instalacji zaczną szerzej wykorzystywać czujniki online do ciągłego monitoringu przewodności, TOC oraz obecności gazów rozpuszczonych. Systemy sterowania będą częściej oparte na algorytmach predykcyjnych, które pozwolą przewidywać zużycie złoża, membran oraz wymagania serwisowe. Wzrośnie znaczenie technologii membranowych o podwyższonej odporności chemicznej, co wydłuży czas pracy bez przestojów. W procesach przygotowania wody do zastosowań laboratoryjnych i farmaceutycznych pojawią się moduły łączące kilka etapów oczyszczania w jednej kompaktowej jednostce. Przemysł zacznie wdrażać rozwiązania umożliwiające odzysk wody płuczącej i koncentratów, aby ograniczyć straty medium. Coraz większą rolę będą odgrywać systemy modułowe, które można łatwo skalować w zależności od zapotrzebowania na wodę wysokiej czystości. Integracja z systemami zarządzania budynkami i produkcją ułatwi bilansowanie zużycia wody oczyszczonej pomiędzy różnymi liniami technologicznymi. Standardy jakości wody destylowanej i demineralizowanej zostaną zacieśnione przez regulacje dotyczące mikrobiologii i zawartości zanieczyszczeń śladowych. Coraz popularniejsze będą rozwiązania umożliwiające zdalny nadzór techniczny i aktualizację oprogramowania sterowników przez internet. Producenci urządzeń zaczną stosować materiały konstrukcyjne ograniczające powstawanie biofilmu w instalacjach. Rozszerzy się wykorzystanie energii odnawialnej do zasilania systemów uzdatniania, co obniży koszt eksploatacji w dłuższym okresie. Innowacje obejmą także technologie usuwania związków śladowych, takich jak farmaceutyki czy metale, które mogą pojawić się nawet w wodzie wstępnie oczyszczonej. W sektorze medycznym i elektroniki precyzyjnej wzrośnie zapotrzebowanie na wodę o bardzo niskiej zawartości krzemionki i zanieczyszczeń organicznych, co wymusi rozwój wyspecjalizowanych linii technologicznych.

Alternatywy dla wody destylowanej w domowych zastosowaniach

W wielu domowych zastosowaniach wodę destylowaną można zastąpić wodą demineralizowaną, która sprawdza się w żelazkach czy myjkach parowych. Do akumulatorów i instalacji chłodniczych stosuje się najczęściej wodę demineralizowaną lub dejonizowaną, ponieważ ma zbliżone właściwości przewodzenia prądu i nie powoduje osadów. Przy przygotowywaniu kosmetyków DIY bezpieczniej użyć wody przegotowanej i ostudzonej, jeśli produkt będzie zużyty w krótkim czasie. Do nawilżaczy powietrza lepiej wykorzystać wodę filtrowaną lub demineralizowaną, co ogranicza osadzanie się kamienia i biały pył na meblach. W akwarystyce zamiast wody destylowanej stosuje się wodę z filtra odwróconej osmozy, którą następnie odpowiednio mineralizuje się pod wymagania ryb i roślin. W laboratoriach i przy delikatnej elektronice używa się przeważnie wody dejonizowanej, która zapewnia niską zawartość jonów przy zachowaniu wymaganych norm czystości.

Węże do transportu wody pitnej i regulacje prawne

Jednym ze szczególnych rodzajów mediów transportowanych za pomocą węży spożywczych, jest woda pitna, czyli ściślej rzecz ujmując, woda przeznaczona do spożycia przez ludzi. Sposób w jaki jest ona transportowana, może mieć wpływ na jej właściwości smakowe, oraz stwarzać ewentualne zagrożenie dla zdrowia ludzi. Dlatego jest to szczególna kategoria medium, która podlega szczególnym regulacjom, bardziej restrykcyjnym, niż regulacje dotyczące substancji spożywczych. Woda taka jednocześnie nie może być zanieczyszczona, nie tylko substancjami chemicznymi, czy mineralnymi, ale również drobnoustrojami, pasożytami czy algami, które obniżą jej jakość. Co więcej, na jakość wody pitnej wpływ mają również odpowiednie wartości minerałów w niej zawartych, które są niezbędne dla zdrowia spożywających ją ludzi.

Z tych powodów, woda przeznaczona do spożycia przez ludzi podlega szczególnym regulacjom prawnym, które określają również w jaki sposób może być ona dystrybuowana. W Polsce kwestie te reguluje Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, która określa zasady działalności przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, prawa i obowiązki odbiorców usług, a także zasady monitoringu i kontroli jakości wody.

Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety

Istotne przepisy dotyczące jakości wody pitnej zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia, które wprowadza wymagania jakościowe wody, jakie musi spełniać woda pitna, które są określone w załącznikach. Woda musi być wolna od mikroorganizmów chorobotwórczych i pasożytów, oraz od substancji chemicznych w stężeniach stanowiących zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Rozporządzenie MZ odnosi się bezpośrednio do Dyrektywy 98/83/EC, która obowiązuje na terenie całej Unii Europejskiej aby, ujednolicić przepisy w poszczególnych Państwach do jednego standardu warto się z nią zapoznać, ale została ona zastąpiona nową Dyrektywą 2020/2184/UE, przyjętą 16 grudnia 2020 roku. Celem tej dyrektywy jest wprowadzenie zmienionych przepisów dotyczących ochrony zdrowia ludzkiego przed zanieczyszczeniami wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi poprzez zapewnienie, aby była ona „zdrowa i czysta”. Nowa dyrektywa wprowadza szereg zmian mających na celu dalsze zabezpieczenie jakości wody pitnej oraz ochronę zdrowia ludzkiego. Nowe parametry jakościowe uwzględniające najnowsze dowody naukowe, w tym bardziej rygorystyczne normy dotyczące niektórych zanieczyszczeń, takich jak substancje zaburzające gospodarkę hormonalną (np.

Dyrektywa 2020/2184/UE jest odpowiedzią na inicjatywę obywatelską "Right2Water" i ma na celu dalsze poprawienie jakości wody pitnej oraz jej dostępności dla wszystkich mieszkańców Unii Europejskiej. W myśl tej Dyrektywy państwa członkowskie zapewniają, by woda przeznaczona do spożycia przez ludzi była „zdrowa i czysta”. Musi być wolna od wszelkich mikroorganizmów i pasożytów oraz wszelkich substancji w ilościach lub stężeniach, które stanowią potencjalne niebezpieczeństwo dla zdrowia ludzkiego. Parametry istotne dla oceny ryzyka w wewnętrznych systemach wodociągowych (np. przewody wodociągowe, cysterny). Parametry wskaźnikowe. Odnoszą się do obecności czynników agresywnych lub korozyjnych.

Po pobieżnej analizie prawa w Polsce, musimy przyjąć, iż urządzenia przeznaczone do transportu wody przeznaczonej do spożycia, muszą podlegać odpowiednim dopuszczeniom i certyfikacji. W Polsce taką certyfikacją zajmuje się Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH - Państwowy Instytut Badawczy (NIZP PZH - PIB). Co jest ważne instytucja ta respektuje badania wykonane w celu atestacji produktów przez niezależne laboratoria, w związku z czym respektuje atesty i certyfikaty np. DVGW, KIWA, WRC, NSF, ACS, WRAS.

Normy DIN EN dotyczące węży do wody pitnej:

DIN EN 12873-1:2014-09 określa metody badań migracji substancji organicznych z materiałów, które mają kontakt z wodą pitną.
DIN EN 12873-2:2020-07 określa metody badania migracji substancji nieorganicznych z materiałów mających kontakt z wodą pitną.
DIN EN 1420:2016-05 określa wymagania i metody badania wpływu organicznych materiałów uszczelniających, takich jak elastomery, na jakość wody pitnej.
DIN EN 16421:2015-05 określa metody oceny zdolności materiałów niemetalowych, mających kontakt z wodą pitną, do wspierania wzrostu mikroorganizmów.

W Polsce zgodnie z najnowszą dyrektywą 2020/2184/UE stopniowo wprowadzane będą dodatkowe metody i procedury testowania dotyczące zatwierdzania substancji wyjściowych i materiałów końcowych (do 12 stycznia 2024 r.), jak również wykaz zatwierdzonych substancji wyjściowych (do 12 stycznia 2025 r.).

Odpowiednikiem polskich norm jest Dopuszczenie KTW (Kontakt mit Trinkwasser), które dotyczy niemieckich wytycznych higienicznych regulujących wymagania dla materiałów plastycznych i innych materiałów organicznych mających kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia. Podstawą oceny dla materiałów mających kontakt z wodą pitną jest KTW-BWGL (Bewertungsgrundlage für Kunststoffe und andere organische Materialien im Kontakt mit Trinkwasser), która zastępuje poprzednie wytyczne KTW. Dodatkowo, wymagane jest uzyskanie deklaracji zgodności (certyfikatu) od akredytowanego ciała certyfikującego, takiego jak DVGW Cert GmbH. Dokument „Evaluation criteria for plastics and other organic materials in contact with drinking water (KTW-BWGL) - General part” stanowi część zmiany niemieckich wytycznych dotyczących oceny materiałów organicznych mających kontakt z wodą pitną. Standard obejmuje specyficzne materiały i produkty, które mają kontakt z wodą pitną, chemikaliami do jej uzdatniania lub obiema.

Płyny modelowe stosowane w testach:

Płyn modelowy A - Etanol 10 % (v/v) - Imituje żywność, która doskonale rozpuszcza się w wodzie.
Płyn modelowy B - Kwas octowy 3 % (w/v) - Imituje żywność, która doskonale rozpuszcza się w wodzie, o pH mniejszym niż 4,5 (kwaśną).
Płyn modelowy C - Etanol 20 % (v/v) - Imituje żywność, która doskonale rozpuszcza się w wodzie, która zawiera do 20% alkoholu (np. piwo, wino) oraz żywność, która zawiera substancje organiczne powodujące rozpuszczanie się ich w tłuszczach i olejach (przykładowo witaminy A, D, E i K, często obecne w żywności)
Płyn modelowy D1 - Etanol 50 % (v/v) - Imituje żywność o wysokiej zawartości alkoholu etylowego (np. wódka, koniak), oraz żywność zawierającą olej w wodzie (np. większość dań gotowych)
Płyn modelowy D2 - Olej roślinny - Imituje żywność posiadających warstwę wolnych, nie wymieszanych z płynem tłuszczy na powierzchni.
Substancja modelowa E - Poli(tlenek 2,6-difenylo-p-fenylenu), wielkość cząstki 60-80 mesh, wielkość porów 200 nm.

Rozporządzenie to określa limit uwolnienia cząstek określonego materiału z jakiego zrobiony jest wąż do płynu/substancji modelowej w określonych warunkach. Limit ten wynosi 10 mgr na dm2 powierzchni materiału.

Inne normy i regulacje:

EU 1935/2004, są Rozporządzeniem Parlamentu i Rady Europejskiej z dnia 27 października 2004 r.
LFGB to ustawa obowiązująca w Niemczech, która dotyczy regulacji przepisów dotyczących higieny żywności.
FDA to skrót od Food and Drug Administration, czyli amerykańska instytucja rządowa, która zajmuje się kontrolą jakości oraz wpływem na zdrowie żywności i paszy dla zwierząt, suplementów diety, leków, kosmetyków, urządzeń medycznych, urządzeń radioaktywnych i emitujących promieniowanie radioaktywne (również niemedycznych), materiałów biologicznych etc.
Atest FDA: CFR 21 § 177.2600, który określa jakie substancje chemiczne i w jakich stężeniach, mogą zostać użyte do budowy węży.
Norma ANSI/NSF Standard 51: “Food Equipment”. Materials”, to norma oparta o certyfikat FDA, która ustala minimalne wymagania sanitarne dla materiałów, mogących mieć wpływ na zdrowie publiczne, które są używane w konstrukcji maszyn i urządzeń w przemyśle spożywczym.

Zasadniczą różnicą jest to, iż normy te nie dotyczą takich aspektów jak zapach, smak, kolor, wpływ na rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych, pasożytów, alg, wody przeznaczonej do spożycia, która miała kontakt z wężem, przewodem lub ich elementami, tylko określają ilości jakie mogą migrować do niej z tych wyrobów, nie stwarzając zagrożenia dla zdrowia. Wniosek z tego taki, iż nie ma gwarancji, czy woda która będzie np. zalegać w wężu spożywczym na słońcu, nie zmieni smaku, koloru i właściwości ze względu na rozwój mikroorganizmów w niej zawartych. Dlatego w instalacjach, które mają transportować wodę przeznaczoną do spożycia, prawo wymaga użycia komponentów posiadających odpowiednie dopuszczenia, najlepiej zgodne z najnowszą dyrektywą 2020/2184/UE i posiadające odpowiednie certyfikaty np.

Przykłady zastosowań węży do transportu wody pitnej

Zaopatrzenie w wodę pitną wojska.
Awarie, remonty, naprawy i konserwacja instalacji wodociągowych.
Uzupełnianie zbiorników wody pitnej na jachtach, okrętach i innych jednostkach pływających.

Przykłady węży do transportu wody pitnej:

HILCOFLAT AQUA: Wąż płaski posiadający atest KTW, zbudowany z odpornego na hydrolizę poliuretanu, wzmocniony poliestrowymi włóknami. Można nim transportować wodę pod ciśnieniem, zależenie od średnicy, od 7 bar do 16 bar.
RAUAQUA: Węże zaprojektowane do szybkiego przyłączania się do sieci wody pitnej, dla potrzeb mobilnej gastronomi, foodtrucków i stoisk z żywnością.

Gdy nasza aplikacja wymaga węży ssąco tłocznych, możemy zastosować również wąż, który co prawda dedykowany jest do innych celów, ale spełnia wymagania stawiane przed wężami do transportu wody pitnej.Dodatkowo ma on wyższe parametry odporności na temperaturę (od -30ºC do 90ºC przy pracy ciągłej, a krótkotrwale do +120ºC), co będzie miało znaczenie zwłaszcza w zastosowaniu w przemyśle spożywczym, gdzie wymagane jest czyszczenie i utrzymanie wysokiej higieny linii produkcyjnych. Wąż ten wykonany jest z kilku warstw TPV, termoplastycznego kauczuku wykazującego bardzo dobrą odporność chemiczną, zwłaszcza na środki myjące i dezynfekujące, wzmocnionego oplotem z poliestrowej siatki i metalową spiralą. Występuje w średnicach od 20 mm do 102 mm, pracując z ciśnieniem w zależności od średnicy od 10 bar do 16 bar i podciśnieniem 0,9 bara. Jest bardzo elastyczny, dzięki czemu świetnie sprawdza się jako wąż zwinięty w rolkę na wózkach przemysłowych. Ścianka zewnętrzna odporna na wiele substancji spożywczych, zwłaszcza tłuszczów zwierzęcych, jest łatwa w czyszczen...

tags: #woda #destylowana #kontakt #z #żywnością