Dźwignia Finansowa i Odwrócona Dźwignia: Zasady Działania i Zastosowanie

Dźwignia finansowa, inaczej lewar, daje możliwość inwestowania bądź kontrolowania o wiele większych środków niż te, które się w danej chwili posiada. Prawdopodobnie każdy inwestor prędzej czy później spotka się z terminem dźwigni finansowej i możliwością inwestowania z dźwignią finansową. Mechanizm dźwigni finansowej jest narzędziem, które przybliża rynek do możliwości drobnych inwestorów, pozwalając im obracać o wiele większym kapitałem, niż realnie dysponują. W życiu codziennym najpopularniejszym lewarem jest kredyt, który daje możliwość finansowania o wiele większej inwestycji przy przykładowo posiadaniu 10 proc. lub 20 proc. własnych środków.

Jak Działa Dźwignia Finansowa?

Na rynku finansowym ten mechanizm działa nieco inaczej, ale jego rezultat jest bardzo podobny. Inwestowanie z dźwignią finansową może być korzystne dla inwestora, ponieważ nie wymaga od niego ogromnego kapitału na samym początku, aby mógł zawierać transakcje na duże kwoty. Reszta środków jest pożyczana.

Dla przykładu omówimy sytuację na parze walutowej EUR/USD i dźwigni wynoszącej 1:30. Oznacza to, że inwestor może kontrolować pozycję o równowartości 30 000 euro, posiadając jedynie równowartość 1 000 euro. W momencie zawarcia takiej transakcji platforma transakcyjna automatycznie sprawdzi, czy dla otwarcia pozycji 0,3 lota na CFD na EUR/USD na koncie znajduje się przynajmniej 1000 euro.

Jeśli w wyniku inwestycji kurs CFD na EUR/USD wzrośnie, dając traderowi zysk w postaci 300 euro, to oznacza stopę zwrotu na poziomie 30 proc. z zainwestowanej kwoty 1000 euro. Gdyby nie dźwignia finansowa 1:30, to inwestor musiałby posiadać na rachunku 30 000 euro i ten sam możliwy zysk w postaci 300 euro oznaczałby stopę zwrotu równą 1 proc. Dzięki dźwigni stopy zwrotu z inwestycji mogą być wyższe przy jednocześnie mniejszym wkładzie własnym. Jest to jednak miecz obosieczny. W przypadku spadku kursu i wyniku na transakcji -300 euro, inwestor traci 30 proc.

Powyższy przykład dotyczy utrzymywania jedynie tylu środków na rachunku ile wynosi depozyt zabezpieczający, co w praktyce jest rzadkością. Traderzy zazwyczaj posiadają większe środki niż tylko tyle ile jest minimalnie wymagane, czyli np. zamiast 1000 euro na rachunku może znajdować się 5000 euro. Wróćmy do depozytu zabezpieczającego, który jest nieodłącznym elementem, gdy wykorzystuje się inwestowanie z dźwignią finansową. Inna nazwa to margin. Aby kontrolować pozycję o wartości 30 000 euro z dźwignią 1:30 należy odłożyć 1000 euro.

Przeczytaj także: Sterowniki i usterki ASUS K52J

Często depozyt zabezpieczający wyrażony jest w procentach, co automatycznie pokazuje, z jakiej maksymalnej dźwigni można skorzystać. Jeśli wielkość wymaganego depozytu zabezpieczającego dla danego instrumentu wynosi 3,33 proc. oznacza to maksymalną możliwą dźwignię na poziomie 30:1. Dla 5 proc. oznaczać będzie to dźwignię 20:1, a dla 10 proc., 10:1.

Margin Call i Zarządzanie Ryzykiem

Otóż w momencie, gdy depozyt zabezpieczający dla pozycji będzie się kurczyć będziesz mógł otrzymać informację o jego uzupełnieniu, czyli tzw. margin call. W przeciwnym razie, jeśli rynek nadal będzie poruszać się w złym kierunku, to transakcja ta zostanie zamknięta automatycznie.

Posiadasz konto w dolarach i możesz handlować na głównych parach walutowych z maksymalną dźwignią 30:1, co oznacza, że za każdego wniesionego dolara możesz obracać 30 dolarami. Wnosisz 1000 dolarów jako depozyt zabezpieczający. Oznacza to, że możesz początkowo maksymalnie otworzyć pozycję na 30 000 dolarów (1 000 dolarów x 30) na CFD na główne pary walutowe.

Z analizy, która została przeprowadzona wynika, że kurs EUR/USD może zacząć spadać. W praktyce oznacza to nastawienie na sprzedaż euro i kupno dolara. Postanawiasz przeznaczyć na ten cel 20 000 euro - to jest kwota transakcji przy kursie EUR/USD na poziomie 1,3000, czyli 1 euro to 1,30 dolara. Otwierając pozycję krótką to tak, jakbyś wydał 20 000 euro na zakup 26 000 dolarów przy wniesionym depozycie na poziomie 1000 dolarów. Oznacza to ,że efektywna dźwignia wynosi 26 000 dolarów / 1 000 dolarów depozytu zabezpieczającego, czyli 26:1.

Dla omawianej pozycji każdy 1 pips będzie miał wartość 2 dolarów. Zatem cały depozyt zabezpieczający zostałby osiągnięty przy zmianie kursu EUR/USD o 500 pipsów. Po pewnym czasie kurs EUR/USD spada do 1,2700. W klasycznym przeliczeniu sprzedałeś 20 000 euro i kupiłeś 26 000 dolarów przy kursie 1,30. W momencie spadku kursu do 1,27 odkupiłeś 20 000 euro, płacąc za nie 25 400 dolarów. Różnica 26 000 - 25 400 stanowi zysk. Dzięki dźwigni finansowej z zainwestowanych 1000 dolarów wygenerowałeś stopę zwrotu równą 60 proc. (600 dolarów).

Przeczytaj także: Zastosowanie wężyków do filtra osmozy

Gdyby nie dźwignia finansowa mógłbyś jedynie sprzedać 769,23 euro i kupić 1000 dolarów. Przy kursie 1,2700 możesz odkupić 769,23 euro za 976,92 dolara, co daje zysk 23 dolarów. Należy pamiętać, że w przypadku zmiany kursu w odwrotną stronę, ponoszone straty są analogicznie powiększane poprzez zastosowanie mechanizmu dźwigni finansowej.

Zarówno inwestorzy początkujący, jak i doświadczeni traderzy mogą korzystać z dźwigni finansowej na kontraktach CFD na wszystkie klasy aktywów. Oznacza to, że handel z dźwignią finansową dostępny jest na CFD na pary walutowe, surowce, indeksy giełdowe, kryptowaluty, obligacje, ETF-y czy poszczególne akcje.

Do najpopularniejszych instrumentów z dźwignią finansową należą główne pary walutowe, jak: EUR/USD, GBP/USD czy USD/JPY, z surowców i towarów np.: złoto (XAU/USD), ropa naftowa (OIL.WTI) czy kawa (COFFEE), z indeksów giełdowych: DAX (DE30), S&P 500 (US500) czy NASDAQ 100 (US100), z kryptowalut np. Bitcoin (BITCOIN) czy Ethereum (ETHEREUM), zaś wśród CFD na akcje np. Dźwignia finansowa zwiększa kapitał dostępny do inwestowania na różnych rynkach.

Na przykład, przy dźwigni 30:1, efektywnie kontrolujesz 60 000 USD mając do dyspozycji tylko 2 000 USD. Oznacza to, że możesz przeznaczyć większe kwoty na różne pozycje w swoim portfelu. Dźwignia finansowa jest porównywalna do kredytu udzielonego przez brokera w zamian za zastawienie depozytu zabezpieczającego, który pozwala na zajęcie większej pozycji na rynku. Okresy niskiej zmienności mogą być szczególnie męczące dla traderów z powodu niewielkich zmian cen.

Jednak dzięki transakcjom lewarowanym, inwestorzy mogą potencjalnie osiągać większe zyski nawet wtedy, gdy na rynku występuje niska zmienność. Największym ryzykiem podczas handlu z dźwignią jest to, że podobnie jak zyski, straty są również potęgowane, gdy rynek idzie w przeciwnym do zakładanego kierunku. Jeśli straty przekraczają wykorzystany przez Ciebie depozyt zabezpieczający pojawia się wezwanie do uzupełnienia depozytu.

Przeczytaj także: Odwrócona osmoza: Twój przewodnik

Odwrotne ETF-y i Dźwignia

Odwrotne ETF są często nazywane ETF „krótkimi”. Starają się zwrócić odwrotny wynik w stosunku do instrumentu bazowego, który śledzą. Na przykład, jeśli wartość instrumentu bazowego maleje, wartość krótkiego ETF wzrasta i odwrotnie. Korzystają z produktów finansowych, takich jak instrumenty pochodne, aby naśladować odwrotny wynik, zamiast zajmować krótką pozycję w instrumencie bazowym. Wykorzystanie marży nie jest wymagane do zakupu odwrotnego ETF.

ETF jest zasadniczo produktem gotówkowym, a inwestorzy będą musieli zainwestować pełną kwotę gotówki. Inwestując w odwrotny ETF, potencjalne straty są ograniczone, w przeciwieństwie do posiadania krótkiej pozycji w aktywach, która ma nieograniczony potencjał strat, jeśli wartość aktywów bazowych będzie rosła.

Tradycyjny ETF zazwyczaj próbuje podążać za bazowym indeksem na zasadzie jeden do jednego. Z kolei lewarowany ETF zwraca wielokrotność zysków lub strat instrumentu bazowego. Zostały one zaprojektowane w celu zwiększenia wydajności instrumentu bazowego, który często jest indeksem. Może to na przykład mieć na celu podwojenie lub nawet potrojenie wydajności instrumentu bazowego. Aby osiągnąć ten wskaźnik, ETF z dźwignią może korzystać z finansowych instrumentów pochodnych i długu.

Ten efekt powiększenia działa w obie strony. Przy wzroście o 1% dźwignia ETF osiągnie wzrost o 2%, a nawet 3%, w zależności od określonej relacji. Z drugiej strony, wiąże się to również ze stratą 1%. W przypadku ETF z dźwignią, strata ta wyniesie 2% lub nawet 3%. Trzymanie ETF z dźwignią inwestycyjną przez więcej niż jeden dzień może spowodować zwrot inny niż dokładna wielokrotność zwrotów instrumentu bazowego.

Wynika to z opisanych tutaj efektów. Możliwe jest również połączenie tych dwóch rodzajów ETF, tworząc lewarowany odwrotny ETF. Ten typ ETF, zwany także „ultra-krótkimi” ETF, ma na celu zwiększenie działania odwrotności indeksu.

Koszty i Ryzyko Związane z ETF-ami

Oprócz wszelkich opłat pobieranych przez twojego brokera, emitent ETF może pobierać opłaty za wejście, wyjście i/lub opłaty bieżące. Koszty te są wbudowane w produkt i zostaną odnotowane w dokumencie zawierającym kluczowe informacje (KID) lub dokumencie zawierającym kluczowe informacje dla inwestorów (KIID). ETF-y odwrotne i/lub lewarowane mogą być częścią niektórych powszechnie stosowanych strategii inwestycyjnych, ale należy pamiętać, że tego rodzaju ETF-y wiążą się z wysokim ryzykiem i zwykle nie są odpowiednie dla niedoświadczonych inwestorów.

Zaleca się dokładne przeczytanie KID lub KIID, aby upewnić się, że rozumiesz produkt, w który inwestujesz. KID lub KIID przedstawi inwestorom kluczowe informacje na temat ETF, takie jak związane z tym koszty i ryzyko oraz cele inwestycyjne. Inwestowanie w ETF może być korzystne, ale nie jest pozbawione ryzyka. Zazwyczaj ETF nie są aktywnie zarządzane.

Dywestyfikacja i Uśrednianie Kosztów

Mimo że fundusze ETF składają się z wyboru produktów i dlatego są zazwyczaj zróżnicowane z natury, termin inwestycji może mieć znaczący wpływ na zwrot z inwestycji. Zamiast inwestować jednorazowo większą kwotę, narażając się w ten sposób na wysokie koszty w jednym momencie, możesz zamiast tego zdecydować się na inwestowanie stopniowo w dłuższym okresie. Inwestując w mniejsze kwoty, powiedzmy co miesiąc lub co kwartał, będziesz mniej narażony na cenę płaconą w momencie inwestycji, ponieważ inwestycja zostanie uśredniona w dłuższym okresie czasu. Ta metoda jest znana jako uśrednianie kosztów jednostkowych.

Handel Kryptowalutami z Dźwignią

Handel z wykorzystaniem dźwigni finansowej (ang. leverage) polega na pożyczaniu kapitału od brokera w celu otwierania pozycji na rynku o znacznie większej wartości niż faktycznie zdeponowane środki. Dźwignia finansowa wyrażana jest zazwyczaj jako stosunek, np. 1:10, 1:50 czy 1:100. Oznacza to, że przykładowo przy dźwigni 1:100, deponując 1000 złotych można otworzyć pozycję wartą 100 000 złotych. Tym samym, przy tak dużym mnożniku, nawet niewielki ruch ceny instrumentu finansowego, np. o 1%, może przynieść zysk wielokrotnie większy niż przy handlu bez dźwigni.

Należy jednak pamiętać, że jest to miecz obosieczny. Za potencjalnie wyższymi zyskami idzie też ryzyko o wiele szybszej i bardziej dotkliwej straty. Dźwignia finansowa stosowana jest powszechnie w handlu kontraktami na różnice kursowe (CFD) oraz na instrumentach pochodnych, takich jak kontrakty futures czy opcje. Kontrakty CFD charakteryzują się zwykle najwyższą dostępną dźwignią finansową spośród wymienionych instrumentów. Maksymalny poziom dźwigni sięga nawet 1:500, choć często jest ograniczany przez brokerów do poziomu 1:30-1:100. Wysoka dźwignia na CFD niesie ze sobą wysokie ryzyko szybkiej utraty kapitału.

Coraz popularniejsze staje się również wykorzystanie dźwigni przy handlu kryptowalutami. Wiodące giełdy krypto, takie jak Binance, Geco.one czy ByBit, oferują możliwość handlu kontraktami futures z dźwignią sięgającą 1:125 lub więcej. W swojej ofercie posiadają również opcje. Co więcej, kryptowalutami w formie CFD razem z dźwignią można handlować u wielu innych firm kojarzonych bardziej z tradycyjnymi rynkami.

Dźwignia finansowa w handlu kryptowalutami pozwala traderom - podobnie jak na innych rynkach - na otwieranie pozycji o znacznie większej wartości niż faktycznie zdeponowany kapitał. Ważnym elementem przy handlu z dźwignią jest utrzymywanie odpowiedniego poziomu depozytu zabezpieczającego, aby uniknąć automatycznej likwidacji pozycji.

W przypadku pozycji lewarowanych musisz pamiętać także o dodatkowych opłatach, które będą różniły się w zależności od giełdy. Leveraged tokens, czyli tokeny lewarowane - wiele giełd kryptowalutowych, w tym na przykład Binance oraz ByBit przygotowuje gotowe produkty - kierunkowe i jednocześnie lewarowane - bazujące na konkretnych tokenach.

Inwestor może więc kupić “kontrakt” z dźwignią 1:2 zakładający spadki bitcoina albo instrument z dźwignią 1:3, który pozwoli zarobić gdy będzie rosło ethereum. Margin trading, czyli handel z depozytem zabezpieczającym - innymi słowy, jest to po prostu handel z dźwignią, na wielu giełdach promowany jednak jako osobny instrument. Derivatives, czyli instrumenty pochodne - w skład oferty derywatów wchodzą instrumenty podstawowe takie jak omawiane już kontrakty futures lub opcje lub kontrakty odwrócone.

Jak Zacząć Handel z Dźwignią na Kryptowalutach?

Aby rozpocząć handel kryptowalutami z użyciem dźwigni finansowej, należy najpierw wybrać brokera CFD lub giełdę kryptowalut, która oferuje taką możliwość. Najpopularniejsze platformy udostępniające handel z dźwignią to m.in. Binance, Geco.one, ByBit, PrimeXBT czy Kraken. Kolejnym krokiem jest założenie konta i zdeponowanie środków. Większość giełd wymaga posiadania osobnego konta dedykowanego do handlu z dźwignią, nazywanego kontem margin lub futures. Należy na nie przelać środki w kryptowalucie, którą chcemy handlować, np. bitcoinem lub etherem.

Przed rozpoczęciem handlu, trzeba określić preferowaną wysokość dźwigni finansowej, np. 1:10 lub 1:20. Im wyższa dźwignia, tym większy potencjał zysku, ale też ryzyko. Następnie można już otworzyć pozycję kupna lub sprzedaży kryptowaluty. Na przykład, dysponując 1 BTC i dźwignią 1:10, można kupić bitcoinów za 10 BTC.

Powyższy opis jest niezwykle uproszczony, ma jednak przedstawić ogólny sposób dokonania transakcji lewarowanej na rynku cyfrowych aktywów. Jeżeli chcielibyście natomiast korzystać z wyższych dźwigni finansowych i samemu decydować o ich poziomie, musisz przejść do Konta Futures na platformie Binance, gdzie możesz wybrać kontrakty terminowe rozliczane w USDT, w kryptowalutach lub opcje.

Zalety i Wady Handlu Kryptowalutami z Dźwignią Finansową

Handel kryptowalutami z dźwignią finansową niesie ze sobą zarówno potencjalne korzyści, jak i zagrożenia. Główną zaletą handlu kryptowalutami z dźwignią jest możliwość osiągania znacznie większych zysków w stosunku do zainwestowanego kapitału. Przykładowo, przy wzroście ceny bitcoina o 10% i dźwigni 1:100, zysk będzie 100 razy większy niż przy handlu bez dźwigni.

Jednak z drugiej strony, dźwignia finansowa zwiększa ryzyko poniesienia strat, które przy dużym mnożniku mogą bardzo szybko „wyzerować” depozyt. Dodatkowo, konieczne jest utrzymywanie odpowiedniego poziomu środków, aby uniknąć wezwania do uzupełnienia konta oraz automatycznego zamknięcia pozycji. W momencie pisania tego artykułu, gdy rynek jest spokojny, w przeciągu 24 godzin zlikwidowano (z powodu braku odpowiedniej wysokości depozytu zabezpieczającego) pozycje lewarowane o wartości 109 milionów dolarów.

Dlatego kluczowe jest odpowiedzialne podejście do handlu z dźwignią i stosowanie narzędzi zarządzania ryzykiem, takich jak niska dźwignia, dywersyfikacja portfela oraz zlecenia stop loss.

Zasady Bezpiecznego Handlu z Dźwignią

Dźwignia finansowa wywodzi się z o wiele mniej zmiennych rynków, jak na przykład walutowych. Po pierwsze, na początku zaleca się stosowanie niskiej dźwigni, np. 1:5 lub 1:10. Im wyższa dźwignia, tym większe ryzyko gwałtownej utraty całego kapitału. Lepiej stopniowo zwiększać mnożnik wraz ze zdobywaniem doświadczenia. Kluczowe jest również ustawianie zleceń stop loss przy każdej transakcji, aby ograniczyć potencjalne straty.

  • Zacznij od niskiej dźwigni - Na początku lepiej zacząć od niskiego poziomu dźwigni finansowej, np. 1:5 lub 1:10.
  • Ustawiaj zlecenia stop loss przy każdej transakcji, aby ograniczać potencjalne straty - Bardzo ważne przy handlu z dźwignią jest ustawianie zleceń stop loss, które automatycznie zamykają pozycję przy osiągnięciu określonego poziomu strat.
  • Dokładnie kalkuluj wielkość pozycji, aby nie przekroczyć limitów na koncie - Z dźwignią łatwo przekroczyć maksymalną wielkość pozycji dozwoloną przez brokera.
  • Regularnie monitoruj poziom depozytu zabezpieczającego i uzupełniaj środki, jeśli zbliża się do minimum - Przy handlu z dźwignią trzeba regularnie sprawdzać poziom depozytu zabezpieczającego, aby nie dopuścić do jego spadku poniżej wymaganego progu.
  • Dywersyfikuj portfel, aby zmniejszyć ryzyko - Warto inwestować w więcej niż jedną kryptowalutę, aby zdywersyfikować ryzyko.

Dostępne Platformy do Handlu Kryptowalutami z Dźwignią

Handel z dźwignią na kryptowalutach oferuje obecnie większość popularnych firm tradingowych oraz giełd kryptowalutowych.

  • eToro - platformy spoza rynku cyfrowych aktywów takie jak eToro mogą być świetnym sposobem na rozpoczęcie swojej przygody z handlem na lewarze. Maksymalna oferowana dźwignia w przypadku kryptowalut jest w Europie niska i wynosi zaledwie 2:1.
  • Binance - jedna z najpopularniejszych giełd kryptowalutowych, oferuje handel z dźwignią do 125x dla wybranych par walutowych. Dobra opcja dla początkujących ze względu na prostą obsługę i niskie opłaty.
  • Geco.one - Jeżeli szukasz platformy do handlu kryptowalutami z dźwignią dla nieco bardziej zaawansowanych inwestorów, giełda Geco.one jest pozycją, której powinno się przyjrzeć bliżej.
  • Kraken - Kraken to jedna z najbezpieczniejszych i najlepiej uregulowanych giełd kryptowalut na świecie, która posiada rozbudowaną ofertę instrumentów pochodnych.
  • Bybit - Bybit jest giełdą instrumentów pochodnych, która oferuje swoim użytkownikom szeroki wachlarz zaawansowanych narzędzi do tradingu kryptowalut.
  • Deribit - platforma skupiona na instrumentach pochodnych z dźwignią do 100x.

Podsumowanie

W tym artykule pokazaliśmy, że handel kryptowalutami z wykorzystaniem dźwigni finansowej niesie ze sobą zarówno potencjalne korzyści, jak i zagrożenia. Aby bezpiecznie i odpowiedzialnie korzystać z handlu na dźwigni, kluczowe jest stopniowe zwiększanie jej poziomu, stosowanie narzędzi zarządzania ryzykiem oraz dywersyfikacja portfela. Handel kryptowalutami na lewarze może być opłacalny, ale wymaga ostrożności, samodyscypliny i ciągłej analizy sytuacji rynkowej.

ETF-y z Dźwignią - Dodatkowe Informacje

ETF-y z dźwignią - w przeciwieństwie do większości „zwykłych” funduszy ETF - cechuje syntetyczna replikacja, a więc budowa w oparciu o kontrakty terminowe raczej niż o fizyczne aktywa pod spodem. W przypadku ETF-ów „lewar” (nazywany też „dźwignią”) działa w horyzoncie jednodniowym, w praktyce oznaczając mnożenie dziennego wyniku indeksu bazowego zwykle dwu- lub trzykrotnie.

Jako że większość ETF-ów to fundusze indeksowe, a więc z natury tanie i proste w budowie twory podążające za pewnymi powszechnie znanymi wzorcami, to i w przypadku ETF-ów z dźwignią nie jest inaczej i większość z nich przybiera formę funduszy indeksowych. Jedną, bardzo istotną różnicą jest to, że mnożą one dzienny wynik, który uzyskałyby indeksy „pod spodem”, co rozpoznamy po „x2” „x3” oraz „daily leveraged” w ich nazwach.

Największym ryzykiem (ale i największą szansą) dla lewarowanych funduszy ETF są zatem dni o bardzo dynamicznych wzrostach lub spadkach indeksów, co bardzo mocno sugeruje korzystanie z takich rozwiązań w możliwie krótkim, maksymalnie kilkudniowym terminie.

Zabójczy Efekt Dźwigni w Okresach Spadków

Nic tak nie przekonuje odbiorcy jak pokazanie mu danego zjawiska na praktycznym przykładzie z życia. Właśnie dlatego skupimy się teraz na potencjalnej inwestycji w zawierający głównie spółki technologiczne, bardzo zmienny w ostatnich latach amerykański indeks NASDAQ 100. Jeśli oceniamy jedynie efekt końcowy inwestowania w ETF QQQ3, czyli WisdomTree NASDAQ 100 3x Daily Leveraged to wygląda on naprawdę dobrze, gdyż w ciągu 3 lat przyniósłby inwestorowi ponad 300% zysku.

Jeśli przyjrzymy się jednak przebiegowi zmian wartości tego funduszu wobec indeksu bazowego bez lewara, prędko zauważymy, że „coś jest nie tak”. Największym ryzykiem (ale i największą szansą) dla lewarowanych funduszy ETF są zatem dni o bardzo dynamicznych wzrostach lub spadkach indeksów, co bardzo mocno sugeruje korzystanie z takich rozwiązań w możliwie krótkim, maksymalnie kilkudniowym terminie.

Tabela: Porównanie Wad i Zalet ETF-ów z Dźwignią

Wady ETF-ów z dźwignią ZALETY ETF-ów z dźwignią
Są niebezpieczne. Początkujący inwestor musi zrozumieć efekt procentu składanego przy inwestycji w lewarowany ETF. Kilka gorszych dni z rzędu może "spalić" inwestorowi większość jego kapitału. ETF-y z dźwignią względnie tanio (1-2% rocznie) amplifikują dziennie stopy zwrotu z indeksów. Mogą być zatem pomocne w strategiach traderskich/daytradingu.
ETF-y z dźwignią wykorzystują derywaty, co sprawia, że odwzorowują indeksy bazowe trochę gorzej od prostych, nielewarowanych ETF-ów. ETF-y z dźwignią mogą być proxy do inwestowania w derywaty. Dzięki nim inwestor nie musi rozumieć certyfikatów faktorowych i CFD, mając podobny efekt inwestycyjny.
W długim terminie ETF-y z dźwignią nie odwzorowują indeksu bazowego. Różnica odwzorowania ETF-ów z dźwignią jest w większości równie niewielka, co tych bez dźwigni.
Niektóre ETF-y z dźwignią są bardzo mało płynne.

ETF-y z dźwignią posiadają oczywiście swoje zalety, do których zaliczam mimo wszystko niskie (jak na możliwość „grania” z dźwignią) opłaty i to, że oferują proste dzienne granie „na lewarze”. Plusem ETF-ów z dźwignią jest też animator rynku (autoryzowany uczestnik), który tworzy nowe jednostki w momencie zwiększonego popytu, co pozwoli zainwestować w taki fundusz na przykład w kryzysowych warunkach, jeśli komukolwiek uda się je przewidzieć.

tags: #odwrocona #dzwignia #zasada #działania

Popularne posty: