Oczyszczalnia ścieków – schemat blokowy i działanie
- Szczegóły
Coraz więcej osób wdraża rozwiązania, które przyczyniają się nie tylko do zmniejszenia kwot pojawiających się na rachunkach za podstawowe media, ale również mają istotny wpływ na ochronę otaczającego nas środowiska. Poniżej przedstawiamy schematy budowy przykładowej oczyszczalni dla każdej z tych technologii.
Miejskie oczyszczalnie ścieków
Miejska oczyszczalnia ścieków w Tarnowie Grodkowskim położona jest po lewej stronie Grodkowskiej Strugi, która jest dopływem Nysy Kłodzkiej. Funkcjonuje od lat 80. XX wieku, modernizowana była w latach 1998, 2009, 2014-2015, aktualnie działa w oparciu o pozwolenie wodnoprawne z dnia 30.11.2015r. Oczyszczalnia Ścieków w Tarnowie Grodkowskim jest oczyszczalnią mechaniczno-biologiczną z podwyższonym usuwaniem biogenów i węzłem przeróbki osadowej.
Do oczyszczalni trafiają ścieki z sieci kanalizacyjnej, do której podłączone są miasto Grodków oraz wsie Tarnów Grodkowski, Gnojna, Wierzbnik, Bąków, Gola Grodkowska, Jeszkotle, Jędrzejów, Lipowa, Lubcz, Nowa Wieś Mała, Przylesie Dolne, Starowice Dolne, Wojsław, Żelazna, Młodoszowice, Polana, Strzegów, Wójtowice, Kolnica, Osiek Grodkowski, częściowo Kopice.
Proces oczyszczania ścieków
Proces oczyszczania zaczyna się od zatrzymania na kracie mechanicznej schodkowej części pływających i wleczonych o rozmiarach większych, niż prześwit kraty, która współpracuje z podajnikiem odwadniającym skratki do około 40% s.m.. Budynek Krat - Obiekt stanowi piaskownik dwukomorowy o przekroju trapezowym i szerokości komory 1,5 m.
Pojemność każdej z komór wynosi 120 m3, każda z nich może pracować niezależnie. Wyposażone są w Zgarniacze linowe piasku typu ZL-1500, producent Sabkur-Bio Sp. z o.o.. Oczyszczalnia wyposażona jest w dwa osadniki prostokątne o wymiarach L=32m, B=6m, Hcz=3m, typu OWS-6 o pojemności 420 m3 każdy, ze zgarniaczami powierzchniowo-dennymi typu ZPP-6000 producent Sabkur-Bio Sp. z o.o.
Przeczytaj także: Biologiczna oczyszczalnia ścieków - zasada działania
W pierwszej kolejności ścieki doprowadzone są do komory defosfatacji, do której doprowadzony jest również osad recyrkulowany. Po przez stworzenie strefy beztlenowej ma miejsce przygotowanie do biologicznego usuwania fosforu. Kolejno ścieki doprowadzone są do komory denitryfikacji z wydzieloną komorą przemienną. Komora przemienna jest komorą denitryfikacji, która w sytuacjach awaryjnych pełni rolę komory nitryfikacji.
Do komory denitryfikacji recyrkulowany jest osad z reaktora biologicznego, który zawiera azotany. W komorze denitryfikacji, w warunkach niedoboru tlenu następuje proces biologicznego usuwania związków azotowych, polegający na biochemicznej redukcji azotanów do azotu gazowego, z jednoczesnym utlenianiem związków organicznych, które są dostarczycielami węgla.
Komora defosfatacji ma pojemność 200 m3, ścieki doprowadzone są korytem, do którego tłoczony jest również osad recyrkulowany z osadników radialnych. Komora denitryfikacji ma pojemność 1 950 m3, z której wydzielono komorę alternatywną o pojemności 600 m3. W komorze tej zamontowano 10 mieszadeł typu AMAMIX C3236/26 UDG, z których 3 znajdują się w komorze alternatywnej.
Komora alternatywna wykorzystywana jest wyłącznie w sytuacjach awaryjnych, gdy zachodzi potrzeba wspomożenia lub wyłączenia reaktora tlenowego. Następnie zawartość komory denitryfikacji przepływa do kolejnego reaktora biologicznego - komór nitryfikacji, gdzie w warunkach tlenowych zachodzi proces rozkładu związków organicznych z równoczesną nitryfikacją amoniaku do azotanów.
W celu dostarczenia do komory nitryfikacji oraz do komory przemiennej niezbędnej ilości tlenu zainstalowany jest w niej układ napowietrzania, do którego doprowadza powietrze ze stacji dmuchaw. Po oczyszczeniu mieszanina ścieków i osadu czynnego wypływa z Komór nitryfikacji, i trafia do studzienki zbiorczej, gdzie dawkowany jest reagent celem usunięcia pozostałego w ściekach fosforu na drodze defosfatacji chemicznej.
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
Jest to dwukomorowy reaktor biologiczny, w którym znajdują się komory nitryfikacji o kubaturze łącznej 1900 m3 i wymiarach 6 m szerokości, 32 m długości i 5,2 m głębokości całkowitej (czynna 4,7 m). Nowy blok podzielony jest na dwa mogące pracować niezależnie reaktory. Do komór ścieki z reaktora beztlenowego (ob. 5.0) doprowadzone są dwoma osobnymi przewodami o średnicy dn 500 mm, odprowadzone są po przeciwnych stronach przez przelewy regulowane.
W części wylotowej komór na dnie reaktora zainstalowano po jednej pompie typu KRTK 200-316/46 VG-S do recyrkulacji wewnętrznej które tłoczą ścieki do komory denitryfikacji (ob. 5.0). W osadnikach wtórnych w wyniku sedymentacji następuje oddzielenie osadu czynnego od ścieków sklarowanych. Osad z lejów osadników wtórnych doprowadzany jest do pompowni osadu i tłoczony do komory defosfatacji.
W oczyszczalni funkcjonują dwa osadniki radialne o średnicy 20,0m, głębokości czynnej Hcz=2,5m i pojemności 720m3 każdy. W osadnikach zamontowane są zgarniacze radialne typu ZRC20 producent Sabkur-Bio Sp. z o.o. Komory fermentacyjne przeznaczone są do beztlenowej stabilizacji osadów wstępnych i nadmiernych tj. optymalnej redukcji substancji organicznych, redukcji uwodnienia i poprawy podatności na odwadnianie.
Osad przed jego przetłoczeniem do stacji mechanicznego odwadniania i higienizacji poddawany jest w komorach mieszaniu w celu jego ujednolicenia. Proces odwadniania przefermentowanych osadów ściekowych prowadzi się poprzez zagęszczanie mechaniczne, w którym wykorzystuje się wytworzone sztucznie siły odśrodkowe wytworzone przez wirówkę dekantacyjną, przy jednoczesnym kondycjonowaniu związków organicznych (polielektrolity anionowe, niejonowe, kationowe) co zapewnia optymalne warunki odwadniania.
Po zagęszczeniu osady poddawane są higienizacji poprzez wapnowanie. Plac Składowy Osadu - Ze względu na konieczność czasowego składowania osadów przed ich ostatecznym rolniczym wykorzystaniem dysponujemy czterema sektorami częściowo zadaszonymi przystosowanymi do tego celu. Obiekty mają posadowienie płytkie, na podkładzie betonowym i podsypce z pospółki, wyposażone są w odwadnianie linowe z polimerobetonu, z odprowadzaniem odcieków do kanalizacji.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Oczyszczalnia współpracuje z okolicznymi rolnikami przy rolniczym wykorzystaniu osadów ściekowych.
Rodzaje przydomowych oczyszczalni ścieków
Pierwszymi oczyszczalniami przydomowymi, jakie zaczęto montować przy budynkach jednorodzinnych, były oczyszczalnie drenażowe (tzw. "drenażówki"), składające się z osadnika gnilnego i drenażu rozsączającego. Obecnie oczyszczalnie drenażowe powoli odchodzą do przeszłości i są zastępowane przez oczyszczalnie biologiczne - znacznie efektywniejsze i bardziej przyjazne środowisku. Istnieje jeszcze trzeci rodzaj oczyszczalni, tzw. oczyszczalnie hydrobotaniczne, czyli roślinne.
Oczyszczalnie drenażowe
Ten typ oczyszczalni do Polski na szerszą skalę trafił na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Na początku znajduje osadnik gnilny, do którego trafiają ścieki bytowe z budynku. Za osadnikiem znajduje się drenaż rozsączający, który odbiera wstępnie podczyszczone ścieki. Powierzchnia drenażu zależy od dobowej ilości ścieków trafiających do oczyszczalni, co w dużej mierze wynika z liczby użytkowników oczyszczalni.
Alternatywą dla drenażu może być studnia chłonna, choć wymaga ona bardzo dobrze przepuszczalnego podłoża (zalecana frakcja kamienista). Drenaż projektuje się jako układ 5 równoległych kolektorów rozsączających, ułożonych w odstępie 1,5 m. Długość każdego z wyżej wymienionych kolektorów przyjęto 16,0 m.
Oczyszczalnie biologiczne
Właściwie do końca ubiegłego stulecia oczyszczalnie biologiczne nie były zbyt często stosowane w budynkach jednorodzinnych. W tamtym czasie ta technologia nie była jeszcze wystarczająco dopracowana, a koszty produkcji były zbyt wysokie - przez to nie każdego było na nią stać i uciekano w prostsze i tańsze oczyszczalnie drenażowe. Jednakże w ostatnich latach wymogi dotyczące jakości oczyszczonych ścieków spowodowały zdecydowany rozwój i udoskonalenie technologii biologicznych oczyszczalni przydomowych.
Powyższy schemat dotyczy przykładowej oczyszczalni biologicznej Bio Easy Flow. Na początku mamy zbiornik z układem napowietrzania, w którym zachodzą procesy tlenowego oczyszczania ścieków.
Oczyszczalnie hydrobotaniczne
Hydrofitowa (czyli roślinna) oczyszczalnia ścieków to gruntowo-korzeniowa metoda usuwania zanieczyszczeń ze ścieków bytowych, w której główną role odgrywają rośliny. Z omawianych trzech technologii oczyszczania ścieków z gospodarstw domowych, oczyszczalnie hydrobotaniczne są zdecydowanie najrzadziej spotykane. Oczyszczalnie hydrofitowe zbudowane są z osadnika gnilnego i filtra gruntowo-roślinnego.
Przy pomocy specjalnego drenażu rozsączającego ścieki są równomiernie aplikowane do gruntu, który osadzony jest roślinnością.
Elementy wspólne i różnice w budowie oczyszczalni
Jak widać, oczyszczalnia przydomowa i jej schemat budowy mogą się różnić między sobą w zależności od wybranej technologii. Pewne elementy są jednak niezmienne, np. system oczyszczania ścieków i system odbioru oczyszczonych ścieków.
Możliwości zagospodarowania ścieków po oczyszczeniu
Dzięki coraz bardziej udoskonalonej technologii oczyszczania, zwiększają się możliwości zagospodarowania ścieków po oczyszczeniu. O ile w przypadku oczyszczalni drenażowych te możliwości są silnie ograniczone (głównie ze względu na niską efektywność oczyszczania i bardziej złożony montaż), o tyle w przypadku oczyszczalni biologicznych pojawiają się nowe możliwości związane np. z nawadnianiem ogrodu.
Powyżej znajdują się schematy przydomowych oczyszczalni ścieków dla domu jednorodzinnego. Zupełnie inaczej to wygląda w przypadku komunalnych oczyszczalni ścieków czy też oczyszczania ścieków przemysłowych.
Decydując się na montaż przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków musimy zdać sobie sprawę, że procesy zachodzące w jej wnętrzu są w pełni bezpieczne dla środowiska i otoczenia domu.
Projektowany system oczyszczania ścieków wymaga okresowego sprawdzania stopnia zamulenia oraz czyszczenia filtra doczyszczającego EPURBLOCa® (co 6 miesięcy zalecane częściej) oraz usuwania i wywozu osadu do miejsca utylizacji (co 2 lata). Częstotliwość wykonywania przeglądów i konserwacji poszczególnych elementów określona jest w książce użytkownika instalacji asenizacji indywidualnej SOTRALENTZ.
Osad może być kompostowany i po wykonaniu niezbędnych badań wykorzystywany przyrodniczo lub wywożony na składowisko odpadów. Ponadto dla polepszenia właściwości pracy oczyszczalni oraz zniwelowania uciążliwości zapachowych wskazane jest dodawanie preparatów bakteryjno-enzymatycznych BIO 7.
tags: #oczyszczalnia #ścieków #schemat #blokowy #działanie
