Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków: Przyczyny Awarii i Rozwiązania
- Szczegóły
Przydomowe oczyszczalnie ścieków stają się coraz popularniejszym rozwiązaniem dla gospodarstw domowych, które nie mają możliwości podłączenia do sieci kanalizacyjnej. Działanie przydomowej oczyszczalni ścieków opiera się na naturalnych procesach biologicznych, w trakcie których złożone związki organiczne ulegają rozkładowi do prostych związków mineralnych, optymalnych dla środowiska przyrodniczego.
W zależności od zastosowanej technologii stopień oczyszczania w danym typie oczyszczalni może się różnić. Etap pierwszy następuje w osadniku wstępnym, gdzie następuje mechaniczne oczyszczanie ścieków. Następnie przechodzi w etap drugi, czyli oczyszczanie właściwe, które podlega procesom zależnym od zastosowanej technologii. Po przeprowadzeniu wszystkich procesów oczyszczone ścieki trafiają do kanału melioracyjnego, rzeki lub gruntu.
Jeżeli oczyszczalnia nie generuje brzydkiego zapachu oznacza to, że działa prawidłowo. Oczyszczone ścieki nie nadają się do spożycia przez ludzi. Po oczyszczeniu przedostają się do gruntu lub są odprowadzane do zbiorników wodnych, takich jak rów melioracyjny czy rzeka.
Typy Oczyszczalni Ścieków
Na rynku istnieje wiele różnych rodzajów oczyszczalni ścieków, które różnią się między sobą budową, ceną czy też technologią.
Osadnik Wstępny
Osadnik wstępny nazywany także osadnikiem gnilnym, jest istotnym elementem przydomowej oczyszczalni ścieków. To w tym miejscu w pierwszej kolejności dostają się ścieki. Jest to duży zbiornik, w środku którego następują procesy rozkładu przez bakterie beztlenowe. Osad, który gromadzi się na dnie zbiornika pochodzi z ciał stałych znajdujących się w ściekach. Substancje lżejsze niż woda, takie jak tłuszcze i gazy, tworzą gęsty kożuch na powierzchni zbiornika.
Przeczytaj także: Drenaż rozsączający w oczyszczalni
W następnej kolejności dochodzi do beztlenowego rozkłady ścieków z osadu i kożucha, gdzie związki nierozpuszczalne w wodzie zostają przekształcone w formy rozpuszczalne i przenikają do kolejnego etapu oczyszczania. Pozostała część, która nie została rozłożona pozostaje na dnie w formie osadu.
Drenaż Rozsączający
W drenażu rozsączającym następuje proces rozsączania ścieków z osadnika wstępnego do gruntu. Konstrukcja takiego drenażu składa się z perforowanych rur będących systemem podziemnych drenów, który filtruje substancje obecne w ściekach do gruntu. System działania opiera się na przesiąkaniu przez dreny do porowatego gruntu przy wykorzystaniu właściwych procesów chemicznych, fizycznych lub biologicznych.
Zawiesina jest dobrze natleniona dzięki rozprzestrzenianiu ścieków w przestrzeni. W ten sposób ścieki komunalne mogą być rozkładane nawet do 5 procent wartości wprowadzonej.
System Wykorzystujący Osad Czynny
System wykorzystujący osad czynny znajduje się w specjalnym bioreaktorze. Skład osadu czynnego tworzą kłaczkowate drobiny zawieszone w roztworze. Początkowa zasada działania odbywa się tak samo jak przy pozostałych oczyszczalniach, czyli ścieki trafiają do osadnika gnilnego, gdzie są wstępnie oczyszczane. Natomiast kolejny etap odbywa się w komorze bioreaktora, w której ścieki oczyszczane są przez bakterie tlenowe i inne mikroorganizmy.
W bioreaktorze znajduję się specjalny system napowietrzający mający na celu zapewnienie dobrego kontaktu między mikroorganizmami tworzącymi osad czynny a substancjami organicznymi i dodatkowo zapewniający dużą ilość tlenu. System napowietrzający miesza wszystkie zawarte w nim substancje.
Przeczytaj także: Oczyszczalnie drenażowe: wszystko, co musisz wiedzieć
W trakcie rozkładu zanieczyszczeń, mikroorganizmy się rozrastają i tworzą większe kłaczki, które z po pewnym czasie opadają na dno zbiornika, gdzie tworzą osad odprowadzany do osadnika wstępnego. Oczyszczone ścieki wyprowadzane są z bioreaktora, aby następnie trafić do wód powierzchniowych lub gruntu. Decydując się na taki typ oczyszczalni należy mieć około 6m2 wolnej powierzchni na działce.
Zdarza się, że przydomowa oczyszczalnia ścieków z bioreaktorem może posiadać dwie komory.
Oczyszczalnia ze Złożem Biologicznym
Innym typem oczyszczalni ścieków jest przydomowa oczyszczalnia z złożem biologicznym. Zawiera specjalne błony biologiczne wytworzone przez organizmy, które rozwijają się na drobnym materiale filtracyjnym. Przejrzysta ciesz pochodząca z osadnika gnilnego posiada system zraszający rozprowadzany na całości złoża, podczas którego dochodzi do usunięcia 95 procent zanieczyszczeń. Podczas przepływu przez złoże dochodzi do spotkania z błoną biologiczną. Wówczas mikroorganizmy rozpoczynają swoją pracę i pochłaniają substancje zawarte w ściekach. Wszystkie zachodzące procesy stanowią oddzielny plan i są odizolowane od otoczenia. Stąd ten rodzaj oczyszczalni wymaga niezależnych warunków na danej działce.
Oczyszczalnie Wykorzystujące Rośliny
Przydomowe oczyszczalnie ścieków, które w swoim zastosowaniu wykorzystują rośliny o wiele bardziej zapewniają stopień oczyszczenia wód. W ten sposób oczyszczoną wodę można spokojnie wykorzystać w ogrodzie. Jednak w dalszym ciągnie nie nadaje się do spożycia. System zawierający filtr gruntowo-korzeniowy polega na wprowadzeniu klarownej cieczy z osadnika gnilnego na uzdatniona glebę, wydzieloną na działce, na której posadzono rośliny typowo wodne lub z terenów podmokłych. Najczęściej stosuje się filtry gruntowo-roślinne z wykorzystaniem trzciny.
Pierwszym krokiem, jaki należy wykonać jest wykopanie gleby i oddzielenie jej od reszty działki poprzez wyłożenie wykopu nieprzepuszczalną folią. Następnie zakrycie dołu wykopana ziemia i można rozpocząć nasadzanie roślin. Zasadzone korzenie roślin zapewniają odpowiednie natlenienie gleby, dzięki temu mikroorganizmy znajdujące się w glebie mogą przeprowadzać procesy pochłaniania substancji na całej objętości złoża. Ważny jest proces rozkładu substancji ze ścieków przez bakterie tlenowe. Zastosowanie tego typu technologii wymaga bardzo dużo miejsca. Szacuje się, że potrzeba od 5 do 15 m2 złoża na jednego domownika. Również należy pamiętać, że przez pierwsze lata potrzeba dużo nakładów pracy przy sadzeniu i dbaniu o rośliny.
Przeczytaj także: Świebodzin - oczyszczanie ścieków
Fitoreaktory
Fitoreaktory zajmują 9 m2 bez osadnika wstępnego, czyli mniej miejsca w porównaniu do filtra gruntowo-korzeniowego. Ścieki z osadnika gnilnego wnikają do kanału cyrkulacyjnego znajdującego się pod złożem roślinnym. Do przepływu wody w kanale oraz do napowietrzania ścieków potrzebne jest zastosowanie pompy. Ulatniające się gazy z kanału powodują ruch drobinek zawiesin ku górze, w którym jest wielofunkcyjne złoże roślinne.
Mikroorganizmy żywią się tymi cząsteczkami wraz z pęcherzykami gazów. Dodatkowo w wodzie żyją bezkręgowce wodne, które pozbywają się nadmiaru mikroorganizmów z powierzchni poprzez ich zjedzenie, co jest plusem z uwagi na tworzący się nadmiar osadu. Z kolei ciągły przepływ wody powoduje, że ścieki nie zamarzają zimą. Jakość oczyszczania w niewielkim stopniu będzie się różniła w zależności od dostarczanych ścieków.
Problemy i Awarie Oczyszczalni
Mimo tak wielu zalet przydomowych oczyszczalni, wciąż krążą mity o rzekomej uciążliwości zapachowej w przypadku jej posiadania. Poniżej zostały przedstawione potencjalne przyczyny powstawania brzydkich zapachów w przydomowej oczyszczalni i sposoby na ich uniknięcie.
Przyczyny ulatniania się nieprzyjemnych zapachów z przydomowej oczyszczalni mogą mieć różne podłoże. Większość przydomowych oczyszczalni ścieków do oczyszczania ścieków wykorzystuje procesy beztlenowe i tlenowe. Procesom którym towarzyszy powstawanie brzydkich zapachów są te zachodzące w warunkach beztlenowych. Dlatego oczyszczalnie posiadające osadnik gnilny najczęściej wymagają stosowania preparatów bakteryjno-enzymatycznych, których zadanie polega między innymi na neutralizacji odoru.
Należy pamiętać, że wszystkie przydomowe oczyszczalnie ścieków swe właściwości rozkładu zanieczyszczeń zawdzięczają mikroorganizmom, głownie bakteriom. Stosowanie detergentów, głównie służących do dezynfekcji może osłabić kondycję oczyszczalni i przyczynić się do powstawania nieprzyjemnych zapachów w przydomowej oczyszczalni. Obecnie znajduje się wiele środków biodegradowalnych, którymi można zastąpić standardowe środki czystości. Kolejnym czynnikiem, który może wpłynąć na osłabienie mikroflory obecnej w oczyszczalni są antybiotyki. Jeżeli chociaż jeden z domowników zażywa antybiotyki, może to wpłynąć negatywnie na pracę oczyszczalni. Tu rozwiązaniem może znowu okazać się zastosowanie preparatu do oczyszczalni.
Brzydkie zapachy w oczyszczalni mogą być również następstwem awarii elementów oczyszczalni np. systemu sterowania, elektrozaworu, zepsucia dmuchawy napowietrzającej czy pompy. Podstawą prawidłowej pracy każdego urządzenia jest właściwa eksploatacja, zgodna z wytycznymi producenta. Dlatego dokonując wyboru przydomowej oczyszczalni ścieków należy dokładnie zapoznać się z budową, zasadą działania i eksploatacją oczyszczalni.
Kożuch w Przydomowej Oczyszczalni Ścieków
Posiadacze przydomowych oczyszczalni ścieków często zwracają uwagę na problem z powstającym kożuchem w oczyszczalni. Poniżej podpowiadamy jak powstaje oraz jak usunąć kożuch w oczyszczalni.
Dlaczego w przydomowej oczyszczalni powstaje kożuch?
Przydomowa oczyszczalnia ścieków do usuwania zanieczyszczeń wykorzystuje procesy mechaniczne i biologiczne. Za biologiczny rozkład zanieczyszczeń organicznych w ściekach odpowiedzialne są mikroorganizmy, głównie bakterie tlenowe i beztlenowe. Procesy mechaniczne to sedymentacja i flotacja. W wyniku sedymentacji substancje cięższe od wody opadają na dno zbiornika tworząc osad. Natomiast flotacja jest procesem w którym substancje lżejsze od wody unoszą się w górnej części zbiornika tworząc kożuch.
W skład kożucha wchodzi głównie tłuszcz i piana. Kożuch powstaje w różnych komorach przydomowej oczyszczalni. Przede wszystkim w osadniku wstępnym (gnilnym) i osadniku wtórnym. Kożuch może być przyczyną nieprzyjemnych zapachów, ale bardziej niebezpieczne jest jego przedostawania się do odbiornika ścieków oczyszczonych, co może powodować jego zamulanie.
Jak usunąć kożuch w oczyszczalni?
Przede wszystkim należy zapobiegać jego powstawaniu. Najskuteczniejsze jest ograniczanie tłuszczów, które mogłyby trafić do oczyszczalni. Tłuszcz z frytkownicy czy patelni nie powinien trafiać do przydomowej oczyszczalni. Jest on trudno rozkładany biologicznie, dlatego gromadzi się w postaci kożucha w górnej warstwie ścieków. Jeżeli przydomowa oczyszczalnia ścieków będzie montowania przy obiekcie gastronomicznym, konieczne jest zamontowanie przed oczyszczalnią separatora tłuszczu.
Jeżeli zauważymy dużą ilość kożucha w komorach oczyszczalni najlepiej jest go usunąć. Likwidacja kożucha może odbywać się poprzez zastosowanie specjalnych biopreparatów, które go rozkładają. Ewentualnie usunąć kożuch poprzez jego wybranie.
Każda przydomowa oczyszczalnia ścieków wymaga raz na jakiś czas, najczęściej 1-2 razy na rok opróżnienia. Czynność tą należy wykonać zgodnie z instrukcją producenta. Przeważnie opróżniane są całkowicie wszystkie komory oczyszczalni. Należy zwrócić uwagę, czy podczas wyboru zawartości oczyszczalni kożuch nie osadził się na jej ściankach.
Powstawanie kożucha w przydomowej oczyszczalni jest zjawiskiem naturalnym. Jednak jego zbyt duża ilość niesie wysokie ryzyko zatykania odbiornika ścieków oczyszczalni. Dlatego dobrze jak oczyszczalni posiada zabezpieczenie przed wypływaniem kożucha.
Piana i kożuch - proces powstawania
Jak wiadomo, tworzenie piany obejmuje proces flotacji i wymaga trzech składników: pęcherzyków powietrza, środków powierzchniowo czynnych oraz cząstek hydrofobowych. W reaktorze napowietrzanym pęcherzyki gazu są dostarczane przez aeratory. Surfaktanty są obecne w ściekach surowych i zrzutach przemysłowych, jak również są wytwarzane przez organizmy obecne w osadzie czynnym. Cząstki hydrofobowe, to mikroorganizmy powodujące pienienie np. promieniowce.
Stabilizacja piany jest możliwa, jeśli zmniejszy się odprowadzanie cieczy z płytek pęcherzykowych, a osiąga się to poprzez obecność w pianie cząstek stałych. W takim wypadku z piany tworzy się gęsty kożuch, trudny do usunięcia. Istnieje wiele sugestii, że pienienie występuje, gdy osady czynne zawierają substancje tłuszczowe, co na wielu oczyszczalniach jest powiązane z występowaniem równocześnie wysokiej liczebności bakterii nitkowatych.
Hydrofobowy charakter ściany komórkowej promieniowców pozwala im przyczepiać się do hydrofobowych substratów. To daje im przewagę w konkurowaniu o pokarm z innymi bakteriami występującymi w osadzie czynnym. Biorąc pod uwagę fakt, że spadek stężenia substratu tłuszczowego bezpośrednio wpływa na tempo wzrostu oraz liczebność promieniowców, zastosowanie odpowiednich preparatów okazuje się skutecznym rozwiązaniem przyczyny powstawania wielu problemów na oczyszczalni ścieków.
Bakterie Nitkowate w Przydomowej Oczyszczalni Ścieków
Bardzo często spotykamy się ze spadkiem wydajności oczyszczania ścieków, wynikającym z nadmiernego rozwoju bakterii nitkowatych. Niefortunnie, ich obecność w umiarkowanej liczbie przyczynia się nawet do lepszej jakości oczyszczonych ścieków, ze względu na intensywny metabolizm rzutujący na przemianę materii organicznej. Dopiero masowy rozwój bakterii nitkowatych jest przyczyną pęcznienia osadu i tworzenia się gęstej piany, co powoduje nie tylko problemy natury estetycznej, ale także uniemożliwia prawidłową pracę całego systemu oczyszczania ścieków.
Skutkiem nieprawidłowości w "pracy mikrobiologicznej" osadu może być spadek efektywności usuwania zanieczyszczeń ze ścieków, ale także zmniejszenie się sprawności oczyszczalni, przy równoczesnym wzroście nakładów energetycznych potrzebnych do przeprowadzenia procesów oczyszczania.
Identyfikacja bakterii nitkowatych
Identyfikacja bakterii nitkowatych pozwoli na rozpoczęcie skutecznej walki i zapobiegnie rozprzestrzenianiu się ich w naszej oczyszczalni - profesjonalne badanie ścieków (osadu czynnego) w laboratorium mikrobiologii środowiskowej.
W poprawnie działającym osadzie bakterie, razem z innymi organizmami, bakterie nitkowate łączą się w skupiska, tworząc tzw. kłaczki osadu czynnego. Komórki bakterii nitkowatych po podziale nie ulegają rozdzieleniu i obserwuje się wzrost w postaci nitek (stąd ich nazwa). Tego typu bakterie tworzą "szkielet kłaczków", co czyni je mocniejszymi i mniej podatnymi na rozrywanie.
Nadmierny rozwój bakterii nitkowatych powoduje zmianę struktury kłaczków osadu czynnego. Wzrasta powierzchnia biofilmu bakteryjnego (w uproszczeniu - skupisko bakterii powiązane funkcyjnie), a pęcherzyki gazu przyczepiają się do powierzchni nitek, co skutkuje pogorszeniem się właściwości sedymentacyjnych osadów.
To z kolei nie pozwala odseparować kłaczków osadu od oczyszczonych ścieków. Takie zjawisko nazywane jest puchnięciem osadu czynnego. Tworzy się trójfazowy układ powietrze - woda - mikroorganizmy, który dodatkowo wiąże inne produkty hydrofobowe, takie jak tłuszcze, przedostające się np. do reaktora biologicznego.
Taki układ tworzy pianę, która często przekształca się w gęsty kożuch powierzchniowy, który prowadzi do poważnych zaburzeń technologicznych, a to w konsekwencji przyczynia się do zmniejszenia efektywności usuwania nieczystości ze ścieku. Kożuch może pojawiać się na powierzchni różnych komór systemu oczyszczania i jest niezwykle trudny do usunięcia, nawet metodami mechanicznymi. Dodatkowo oderwane elementy kożucha mogą przedostać się do instalacji rozprowadzających ściek podczyszczony i spowodować jego zablokowanie.
Przydomowa Oczyszczalnia z Drenażem Rozsączającym - Konserwacja i Interwencja
W przypadku przydomowych oczyszczalni ścieków z osadnikiem gnilnym i systemem drenarskim mogą wystąpić problemy z zapchanym drenażem. Przyczyna „stojącej wody” może leżeć zarówno w wadliwym wykonaniu drenażu, jak i stosowaniu złych praktyk użytkowania dobrze skonstruowanych instalacji.
Zgłaszane kłopoty z systemem drenarskim:
- w studzience (wentylacyjnej/rozdzielczej) stoi woda
- drenaż, po okresie X lat nie działa jak należy
- oczyszczalnia (zbiorniki) oraz drenaż jest pełen wody
- czy wymagane jest odkopanie drenażu i zniszczenie trawnika?
- czy warstwa odbierająca jest nasiąknięta i nie odbiera oczyszczonego ścieku
- ściek „cofnął” się do studzienek rozdzielczych (poziom wody w oczyszczalni jest podniesiony)
- przeoczenie wyłączenia dmuchawy membranowej w oczyszczalni napowietrzanej („zamulenie instalacji”)
Drenaż oczyszczalni przydomowej - co zawiniło?
Gdy proces bioredukcji jest nieefektywny, złogi ścieków oraz tłuszcze odkładają się w drenażu tworząc warstwę błony biologicznej, która obrasta osadem (w tym zmineralizowanym) tworząc niedrożność. Niedoczyszczone ścieki mogą być widoczne już w studzience rozdzielczej.
Czyszczenie zapchanego drenażu - interwencja
W przypadku, gdy drenaż jest niedrożny, a stojąca w nim woda i/lub podczyszczony ściek nie chce wsiąkać, niezbędne jest zastosowanie dedykowanego udrażniacza biologicznego. Specjalistyczne preparaty do regeneracji drenażu nadają się zarówno do udrażniania drenażu (nitek drenarskich, pakietów, paneli rozsączających), studni chłonnych, jak i samych rur kanalizacyjnych.
Jak często stosować bioudrażniacze?
Regularne stosowanie (co najmniej raz w roku) pozwoli uniknąć wystąpienia problemu z wadliwym działaniem oczyszczalni i samego systemu rozsączania.
Jak zadbać o drenaż i zabezpieczyć przed zatorami?
Aby uniknąć problemów z drenażem, należy pamiętać o regularnym dawkowaniu dobrej jakości biopreparatów eksploatacyjnych i startowych. Niewskazane jest nadmierne „przelewanie oczyszczalni” np. zbyt dużą ilością prania czy częstotliwością kąpieli, co może prowadzić do wypłukania substancji tłuszczowych do kolejnych elementów oczyszczalni. Regularne opróżnianie osadnika zapobiega sytuacji, gdzie kożuch zebrany w osadniku może się oderwać i tworzyć blokady w systemie rozsączającym.
Proces czyszczenia drenażu po jego zablokowaniu:
- Płukanie (kilkukrotne) drenażu wężem z głowicą do czyszczenia kanalizacji (wirowanie strumienia cieczy) podłączonym do myjki ciśnieniowej
- Odpompowanie zawartości przez studzienkę zbiorczą z kominkiem odpowietrzającym (najniżej położony element)
- Bezpośrednio do studzienki rozdzielczej (przez właz inspekcyjny) wlać roztwór zatężonego biopreparatu
- Dodatkowo mniejsza część roztworu (10-20%) dozować przez kominki wentylacyjne
- Poczekać na wchłonięcie roztworu
- Dawkowanie ponowić średnio po 30 dniach
Rola Pierwotniaków w Oczyszczalni Ścieków
Oglądając pod mikroskopem kroplę osadu czynnego, pochodzącą z dobrze funkcjonującej oczyszczalni ścieków, można zauważyć dużą liczbę różnorodnych jednokomórkowych organizmów. Są to pierwotniaki (Protozoa), do których zalicza się m. in. ameby (Rhizopoda), wiciowce (Flagellata) i orzęski (Ciliata, Ciliophora). Spośród wymienionych, orzęski stanowią najbardziej różnorodną i odgrywającą najbardziej istotną grupę pierwotniaków w osadzie czynnym.
Pierwotniaki odgrywają w osadzie czynnym istotną rolę, przede wszystkim jako konsumenci ogromnych ilości bakterii i drobnych cząstek organicznych przyczyniając się tym samym do szybkiej degradacji zanieczyszczeń organicznych. Orzęski zjadają różne rodzaje bakterii wolnożyjących, między innymi pospolite bakterie kałowe (Esherichia coli), ale także bakterie chorobotwórcze wywołujące tężec czy infekcje gronkowcowe.
Aktywny ruch pierwotniaków i mikroturbulencje wywoływane przez pozostające w nieustannym ruchu rzęski i membranelle aparatów gębowych, powodują flokulację (skupianie) cząstek materii organicznej i bakterii. Niektóre orzęski, szczególnie te należące do orzęsków osiadłych, wydzielają związki o charakterze polisacharydów i mukoprotein, które ulegają adsorpcji na cząstkach i komórkach bakteryjnych. Zwiększa to znacznie zdolność osadu do tworzenia mocnych i zwartych kłaczków, a w konsekwencji ułatwia ich sedymentację i poprawia klarowność oczyszczanego ścieku.
Liczebność i różnorodność orzęsków występujących w osadzie czynnym, jest istotna do oceny jakości osadu czynnego. W dobrze pracującej oczyszczalni mikrofauna charakteryzuje się (1) dużą liczebnością orzęsków (>106/litr), (2) składa się głównie z form pełzających i osiadłych, (3) brak jest wiciowców lub są nieliczne, (4) występuje duża różnorodność gatunkowa, a żaden gatunek nie jest dominujący.
Eksploatacja i Konserwacja Oczyszczalni
Jedną z podstawowych czynności eksploatacyjnych przydomowej oczyszczalni jest wywóz osadu nadmiernego. W miarę upływu czasu mikroorganizmy namnażają się. Wynikiem tego jest coraz większy ich udział procentowy w ogólnej objętości ścieków w przydomowej oczyszczalni. Ponadto nie wszystkie frakcje ulegają biologicznemu rozkładowi. Dlatego raz na jakiś czas należy wybrać osad nadmierny z oczyszczalni.
Najprostszym i najczęściej spotykanym sposobem usunięcia osadu ściekowego jest opróżnienie przydomowej oczyszczalni ścieków przez tabor asenizacyjny. Firma świadcząca usługi asenizacyjne transportuje wybrane osady ściekowe na duże komunalne oczyszczalnie ścieków w celu dalszej i utylizacji. W przypadku przydomowych biologicznych oczyszczalni ścieków osady ściekowe wybiera się zazwyczaj 1-2 razy na rok. W dużej mierze zależy to od ładunku zanieczyszczeń ścieków dopływających do oczyszczalni oraz urządzenia. Dlatego dokonując wyboru należy szczególną uwagę zwrócić na sugerowaną przez producenta urządzenia liczbę wyborów osadu nadmiernego.
Przed wyborem osadu nadmiernego z przydomowych oczyszczalni ścieków należy dokładnie zapoznać się z instrukcją producenta. Znajdują się tam informacje skąd wybrać osad (z jednego czy dwóch zbiorników/komór), czy wcześniej należy wyłączy urządzenia elektryczne. Po opróżnieniu zbiornika niejednokrotnie można sprawdzić stan dyfuzorów lub innych elementów oczyszczalni zanurzonych w ściekach. Jeżeli wybór osadu jest skomplikowany warto w tym celu wynająć firmę serwisową.
Wybór Oczyszczalni - Na Co Zwrócić Uwagę?
Dokonując wyboru przydomowej oczyszczalni ścieków należy dokładnie zapoznać się z budową, zasadą działania i eksploatacją oczyszczalni. Produktem dostępnym na rynku od ponad dwudziestu lat jest przydomowa oczyszczalnia ścieków NV. Urządzenie charakteryzuje się prostą budową, jedynym elementem elektrycznym jest dmuchawa, co przekłada się na bezawaryjną pracę. Jedną z ważniejszych zalet oczyszczalni NV jest 20-letnia gwarancja.
tags: #oczyszczalnia #nv #przyczyny #awarii
