Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków: Jaki Drenaż Wybrać?

Szczegóły: Opublikowano: 10. March 2026

Coraz większym uznaniem cieszy się budowa przydomowej oczyszczalni ścieków z odprowadzeniem oczyszczonego ścieku do gruntu poprzez drenaż rozsączający. Decydując się na inwestycję w systemy gospodarki wodno-ściekowej, wielu właścicieli domów zastanawia się, jaka oczyszczalnia z drenażem będzie najlepszym rozwiązaniem.

Przydomowa Oczyszczalnia Osadnikowa: Co To Jest?

Przydomowa oczyszczalnia osadnikowa zwana też oczyszczalnią gnilną to system, który umożliwia oczyszczanie ścieków w sposób ekologiczny i wydajny. Jest to alternatywa dla tradycyjnego szamba, które jedynie magazynuje nieczystości. Oczyszczalnia gnilna skutecznie przetwarza ścieki poprzez procesy biologiczne bakterii beztlenowych, dzięki czemu oczyszczony płyn (ściek przeszły przez proces filtracji) jest w stanie zasilić grunt lub wodę gruntową.

Wśród najpopularniejszych modeli dostępnych na rynku znajdują się produkty marki Aquabin, takie jak oczyszczalnie osadnikowe o pojemności 3000l z rurami drenażowymi oraz z drenażowymi tunelami rozsączajacymi. Oferują one efektywną metodę oczyszczania oraz łatwość w montażu.

Drenaż Rozsączający: Kluczowy Element Oczyszczalni

Drenaż rozsączający to system rur, który odprowadza oczyszczone ścieki na grunt. Dzięki specjalnym otworom w rurach, woda przepływa do gleby, gdzie jest filtrowana i nawadnia teren. Drenaż sprawia, że proces oczyszczania jest bardziej efektywny, a ryzyko zanieczyszczenia wód gruntowych jest zminimalizowane.

Właściwie dobrany system drenażowy decyduje o tym, jak skutecznie i jak długo oczyszczalnia będzie działać bezawaryjnie. Odprowadzanie oczyszczonych ścieków do gruntu to jeden z najważniejszych elementów działania każdej przydomowej oczyszczalni ścieków.

Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie

Wybór odpowiedniego drenażu to jeden z tych elementów, które często traktuje się jako „dodatek” do przydomowej oczyszczalni, a tymczasem to od niego w dużej mierze zależy skuteczność całego systemu. Choć to zbiornik oczyszcza ścieki, to to właśnie drenaż odpowiada za ich bezpieczne odprowadzenie do gruntu. Źle zaprojektowany układ może prowadzić do przykrych niespodzianek - od nieprzyjemnych zapachów, przez cofkę, aż po poważne problemy ekologiczne.

Montaż Drenażu Rozsączającego

Montując drenaż rozsączający, warto przestrzegać kilku kroków:

Wybór lokalizacji: Upewnij się, że teren jest odpowiedni - powinien być wystarczająco odległy od źródeł wody pitnej oraz drzew, które mogą zabierać wodę z drenażu.
Wykopanie rowu: Wykop rów o głębokości około 60 cm. Szerokość rowu powinna wynosić około 50 cm, co zapewni odpowiednią przestrzeń dla rur i żwiru. Przestrzeń pomiędzy rurami musi być większa niż 150 cm.
Jaki kamień pod drenaż oczyszczalni? Na dnie rowu ułóż warstwę piasku (20cm) i żwiru - około 50 cm pod drenaż i 10 cm z drenażem. Żwir powinien mieć średnicę od 16 do 32 mm, co umożliwi swobodny przepływ wody.
Układanie rur: Ułóż rury drenażowe na żwirze tak, aby otwory były skierowane do dołu. Rury powinny być ułożone z minimalnym spadkiem (około 1-2%). Długość jednej nitki powinna mieć długość od 6 do 20 metrów.
Zasypanie rowu: Po ułożeniu rur nałóż geowłókninę.
Zasypanie gleby: Na końcu, zasyp rowek ziemią (grunt rodzimy), formując delikatne wzniesienie nad drenażem, co pomoże w kierowaniu wód opadowych z dala od systemu. Pamiętaj o montażu studzienki rozdzielczej i studzienki zamykającej na początku i końcu systemu drenażowego.

Drenaż Rozsączający - Najskuteczniejsza Metoda Wprowadzania Ścieków Do Gruntu Określona Normami I Wytycznymi

Drenaż rozsączający to jedna z najczęściej stosowanych metod odprowadzania oczyszczonych ścieków z przydomowej oczyszczalni ścieków do gruntu. Jej skuteczność została potwierdzona zarówno w praktyce eksploatacyjnej, jak i w dokumentach normatywnych - normie PN-EN 12566-2 oraz raporcie technicznym prCEN/TR 12566-2 będącym uzupełnieniem tej normy. System drenażowy, prawidłowo zaprojektowany i wykonany, zapewnia wysoką efektywność wtórnego oczyszczania ścieków oraz ich równomierne rozsączanie w warstwach filtracyjnych gruntu.

Typowy drenaż rozsączający składa się z systemu rur drenażowych perforowanych, ułożonych w odpowiednim spadku na przepuszczalnym gruncie, najczęściej w złożu żwirowym. Ścieki oczyszczone biologicznie lub mechaniczno-biologicznie, przepływające z osadnika gnilnego lub osadnika wstępnego, trafiają do studzienki rozdzielczej, skąd są rozprowadzane równomiernie do poszczególnych nitek drenarskich. Każda nitka zakończona jest przewiewem odpowietrzającym, co umożliwia prawidłową wymianę gazów i wspomaga procesy tlenowe w gruncie.

Drenaż działa nie tylko jako system rozprowadzający, ale również jako złoże filtracyjne, gdzie następuje dalsze oczyszczanie ścieków. W strefie napowietrzonej gruntu rozwijają się mikroorganizmy tlenowe, które rozkładają resztkowe zanieczyszczenia organiczne. W zależności od rodzaju gruntu - szczególnie jego przepuszczalności i składu mineralnego - oczyszczone ścieki mogą być efektywnie wchłaniane i filtrowane w warstwach gleby. Grunty piaszczyste o wysokiej przepuszczalności są najbardziej odpowiednie do takiego systemu, natomiast w gruntach gliniastych lub przy wysokim poziomie wód gruntowych konieczne jest zastosowanie alternatywnych rozwiązań lub podniesienia złoża filtracyjnego.

Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania

Zgodnie z wytycznymi, minimalna powierzchnia złoża drenarskiego i długość rur drenażowych powinny być obliczane indywidualnie, w zależności od dobowego przepływu ścieków oraz współczynnika przepuszczalności gruntu (k). Dobór odpowiednich parametrów technicznych systemu - w tym średnicy rur, głębokości posadowienia, grubości warstwy żwiru oraz odległości między nitkami drenażowymi - warunkuje nie tylko skuteczność rozsączania ścieków, ale także żywotność całego systemu.

Drenaż rozsączający to rozwiązanie ekologiczne, sprawdzone i zgodne z europejskimi normami technicznymi. Jego poprawne wykonanie wymaga jednak analizy warunków gruntowo-wodnych, precyzyjnego projektu i starannego montażu. Niewłaściwe ułożenie rur, brak odpowiedniej wentylacji czy zastosowanie zbyt drobnego materiału filtracyjnego może prowadzić do zamulenia złoża i spadku efektywności oczyszczania ścieków. Dlatego przy planowaniu drenażu niezbędne jest uwzględnienie wszystkich czynników środowiskowych i technicznych - tak, by system działał efektywnie przez wiele lat, bez konieczności kosztownej modernizacji.

W Jaki Sposób Zabezpieczyć Drenaż Rozsączający Przed Kolmatacją?

Kolmatacja, czyli stopniowe zatkanie struktury filtracyjnej złoża drenażowego, to jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla sprawnego działania systemu rozsączania ścieków do gruntu. Dochodzi do niej w wyniku odkładania się zawiesin, tłuszczów, biofilmu lub drobnych cząstek mineralnych na żwirze i w porach gruntu, co prowadzi do ograniczenia przepływu i pogorszenia infiltracji. Aby zminimalizować to zjawisko i wydłużyć żywotność instalacji drenażowej, należy wdrożyć szereg działań projektowych, eksploatacyjnych i filtracyjnych.

Najważniejsza Jest Poprawna Eksploatacja Systemu

Niezależnie od tego, czy drenaż rozsączający odbiera ścieki z oczyszczalni biologicznej, czy z tradycyjnego osadnika gnilnego, ważne znaczenie dla jego trwałości ma prawidłowa eksploatacja całego układu. To właśnie sposób użytkowania i regularność czynności serwisowych w największym stopniu decydują o żywotności systemu rozsączania oraz o ryzyku wystąpienia kolmatacji.

Podstawowym elementem eksploatacji jest systematyczne usuwanie nagromadzonego osadu z osadnika gnilnego lub osadu nadmiernego z bioreaktora. Zaniedbywanie tej czynności, realizowanej za pomocą wozu asenizacyjnego, prowadzi do stopniowego zwiększania ilości zawiesiny ogólnej i cząstek organicznych odpływających do drenażu. W efekcie do pola rozsączającego trafiają ścieki niedostatecznie podczyszczone, zawierające drobne frakcje stałe oraz tłuszcze.

Przeczytaj także: Jak ustawić napowietrzanie?

Tego typu zanieczyszczenia bardzo szybko odkładają się w złożu filtracyjnym oraz w porach gruntu, powodując ich zamulanie i ograniczenie przepuszczalności. Proces ten prowadzi do kolmatacji drenażu, czyli trwałej utraty zdolności gruntu do rozsączania ścieków. W skrajnych przypadkach skutkuje to cofnięciem ścieków, powstawaniem podtopień lub koniecznością kosztownej wymiany całego złoża rozsączającego.

Regularna obsługa osadnika, kontrola poziomu osadu i przestrzeganie zaleceń eksploatacyjnych pozwalają utrzymać stabilne warunki pracy drenażu i znacząco wydłużyć czas jego bezawaryjnego funkcjonowania. W praktyce oznacza to, że ochrona drenażu zaczyna się nie w gruncie, lecz w osadniku, a właściwa eksploatacja jest równie ważna jak sam projekt systemu.

Odpowiednie Zabezpieczenie Rur Drenażowych

Bardzo istotnym elementem poprawnie zaprojektowanego systemu rozsączania jest zastosowanie studzienki rozdzielczej, najlepiej wyposażonej w dostęp rewizyjny umożliwiający okresową kontrolę i czyszczenie. Studzienka ta zapewnia równomierny podział strumienia ścieków na poszczególne nitki drenażu, co ogranicza ryzyko ich nierównomiernego obciążenia hydraulicznego i lokalnego przeciążenia złoża filtracyjnego.

Równie ważne jest wykonanie dodatkowego stopnia filtracji przed studzienką rozdzielczą, którego zadaniem jest wychwycenie ewentualnej zawiesiny oraz drobnych cząstek stałych, które mogłyby przedostać się z osadnika gnilnego lub przydomowej oczyszczalni ścieków. Nawet prawidłowo eksploatowany osadnik nie eliminuje całkowicie drobnych frakcji organicznych, dlatego ich separacja przed polem rozsączającym znacząco zwiększa bezpieczeństwo pracy drenażu.

Studnia Chłonna Jako Odbiornik Ścieków Oczyszczonych Dający Możliwość Stałej Kontroli

Studnia chłonna jest w praktyce zbiornikiem bez dna, którego zadaniem jest wprowadzenie cieczy bezpośrednio do gruntu i umożliwienie jej infiltracji w warstwach przepuszczalnych. Rozwiązanie to bardzo dobrze sprawdza się przy odprowadzaniu wody deszczowej, gdzie obciążenie zanieczyszczeniami jest niewielkie, a głównym celem jest szybkie rozproszenie nadmiaru wody.

W przypadku ścieków sytuacja wygląda jednak inaczej. Nawet po procesie oczyszczania ścieki zawierają resztkowe zanieczyszczenia, zawiesinę oraz produkty przemian biologicznych. Punktowy sposób ich wprowadzania do gruntu, charakterystyczny dla studni chłonnej, powoduje koncentrację obciążenia w jednym miejscu, co znacząco ogranicza skuteczność infiltracji i zwiększa ryzyko zamulania strefy chłonnej. Z tego względu zastosowanie studni chłonnej do rozsączania ścieków wiąże się z istotnymi ograniczeniami eksploatacyjnymi i wymaga bardzo ostrożnej oceny warunków gruntowo-wodnych.

Studnia chłonna zapewnia niewielką powierzchnię kontaktu ścieków ze złożem w polu rozsączającym. Jest to istotna wada takiego rozwiązania, ponieważ projektując system rozsączania ścieków, dąży się do możliwie dużej i równomiernie obciążonej powierzchni infiltracji. Tylko rozproszone wprowadzanie ścieków do gruntu pozwala w pełni wykorzystać zdolności filtracyjne złoża oraz ograniczyć ryzyko jego przedwczesnego zamulenia.

Tunele Rozsączające - Drenaż Oczyszczalni Przydomowej

Polietylenowy tunel rozsączający to element systemu drenażowego, który pełni kluczową rolę w przydomowych oczyszczalniach ścieków. Jest to struktura, która służy do równomiernego rozprowadzania oczyszczonych ścieków na grunt, umożliwiając ich filtrację i wchłanianie. Tunel wykonany jest z materiałów odpornych na działanie wody i substancji chemicznych. Dzięki zastosowaniu tunelu, możliwe jest zminimalizowanie ryzyka zalania i zanieczyszczenia wód gruntowych oraz efektywne nawadnianie terenu.

Jak Zamontować Tunel Drenażowy Do Oczyszczalni Przydomowej?

Wykop rów o szerokości nie mniejszej niż pół metra. Zachowaj odległość metra pomiędzy równoległymi tunelami. Do łączenia użyj kolanka Aquabin.
Wyrównaj dno wykopu i nałóż warstwę kamieni lub kruszywa bez wapieni o warstwie 10 cm.
Dobierz warstwę wspomagającą dostosowaną do sytuacji gruntowo-wodnej. Ułóż tunele ze spadkiem 1%. Nie twórz tuneli większych niż 30 metrów. Zamontuj komin odpowietrzający.
Nakryj tunele geowłókniną i zasyp gruntem rodzimym.

Zalecana minimalna ilość tuneli rozsączających na jednego użytkownika gnilnych oczyszczalni ścieków to 3.

Jak Czyścić Drenaż - Wskazówki

Regularne czyszczenie drenażu rozsączającego jest kluczem do jego wydajności. Oto kilka wskazówek:

Regularne kontrole: Co najmniej raz w roku sprawdź system, aby upewnić się, że nie ma zatorów ani uszkodzeń.
Unikaj substancji chemicznych: Nie wlewaj do oczyszczalni substancji chemicznych, które mogą zabić bakterie odpowiedzialne za oczyszczanie.
Utrzymanie roślinności: Zachowanie lekkiej roślinności wokół systemu drenażowego pomoże w jego stabilizacji oraz absorpcji wody.
Czyszczenie rur: W przypadku zauważenia problemów z odpływem, użyj specjalistycznych narzędzi do czyszczenia rur lub skontaktuj się z fachowcem.

Warto stosować środki do udrażniania drenaży, które aplikuje się do otworu rewizyjnego studzienki rozdzielającej systemu drenażowego lub do wnętrza studni chłonnej.

System Drenażu W Oczyszczalni Przydomowej

Przydomowa oczyszczalnia gnilna z drenażem rozsączającym rurowym lub tunelowym to skuteczne rozwiązanie dla właścicieli domów poszukujących ekologicznych metod zarządzania ściekami. Wybierając odpowiedni model oraz przestrzegając zasad montażu i czyszczenia drenażu, zyskujesz pewność, że twój system będzie działał efektywnie przez wiele lat.

Dobór Metrażu Drenażu Rozsączającego

Niezwykle istotne znaczenie ma dobór metrażu drenażu rozsączającego. Decydując się na przydomowy system oczyszczania ścieków, bezwzględnie należy przestrzegać przepisów, które zawarte są w rozporządzeniu ministra środowiska. Istotnym elementem jest stosowanie studzienki kontrolno-rozdzielające. Niewątpliwie, aby oczyszczalnia ścieków prawidłowo działała, musi być dobrana do warunków geologicznych, ale też do ilości osób mieszkających w danym gospodarstwie domowym. Przyjmuje się, że długość drenażu dla jednego mieszkańca powinna wynosić od 8 do 12 m. Oznacza to, że długość drenażu rozsączającego zależy od ilości osób w gospodarstwie domowym. Rury drenarskie należy ułożyć w wykopie o szerokości wynoszącej średnio 50 centymetrów, natomiast jego głębokość powinna wynosić około 75 cm, przy czym należy je ułożyć na 35 cm warstwie żwiru lub otoczaka 16-32mm. Nie można jeszcze zapominać o wentylacji, która znajduje się na końcu drenażu.

Warunki Wykonania Drenażu Rozsączającego

Niewątpliwie oczyszczalnia ekologiczna drenażowa jest świetnym wyborem. Jednak trzeba przestrzegać konkretnych warunków, a mianowicie odległość pomiędzy studnią a przewodem rozsączającym ścieki musi wynosić minimum 70 metrów. Grunt powinien być przepuszczalny. Najlepiej zainstalować oczyszczalnię w gruncie piaszczystym. Zarówno zbyt przepuszczalny grunt, jak i podłoże gliniaste jest nieodpowiednie. To wynika z faktu, że ścieki przenikają przez taki grunt bardzo szybko, nim zdążą się rozłożyć. Zwierciadło wód gruntowych musi być położone minimum 1,5 metra poniżej dna rozsączania. Jeżeli poziom wód gruntowych jest wysoki, to można uformować nasyp, który zwany jest inaczej kopcem filtracyjnym. Właśnie do takiego kopca wprowadza się rury drenarskie.

Jak już wspominaliśmy, wielkość drenażu rozsączającego musi być dobrana pod ilość osób, które będą korzystać z oczyszczalni w ramach gospodarstwa domowego. W przypadku 6-7 osób drenaż rozsączający powinien wynosić 48 mb, a osadnik gnilny powinien mieć pojemność 3000 l. Analogicznie dla gospodarstw liczących od 1 do 4 osób należy wybrać drenaż wynoszący 36 mb. Jeżeli chodzi o wielkość pojemnika, to tutaj należy postawić na osadnik gnilny o pojemności 2000 l. Można zdecydować się także na jeszcze większy drenaż wynoszący 72 mb, który zalecany jest dla gospodarstw domowych, w których zamieszkuje około 8 osób. Oczywiście oczyszczalnie ekologiczne drenażowe stosuje się nie tylko w domach jednorodzinnych czy wielorodzinnych. Także posiadając domek letniskowy czy ogródek działkowy warto zdecydować się na takie rozwiązanie, które jest naprawdę dobrą alternatywą dla zwykłego szamba. Przede wszystkim oczyszczalnia ekologiczna drenażowa jest zdecydowanie bardziej funkcjonalna i właściwie bezobsługowa. W takim przypadku wystarczy wybrać drenaż mający 18 mb, gdzie osadnik gnilny posiada pojemność 1000 l.

Zalety Przydomowej Oczyszczalni Ścieków

Zalet przydomowej oczyszczalni ścieków jest naprawdę sporo. Przede wszystkim jest to naprawdę niski koszt eksploatacji w porównaniu do tradycyjnego szamba czy też kanalizacji. Osad wystarczy wywozić raz do roku. Niewątpliwie nie pojawiają się też nieprzyjemne zapachy, jak ma to miejsce w przypadku tradycyjnego szamba. Trzeba jeszcze pamiętać o jednej zasadzie, a mianowicie, im większa ilość komór w zbiorniku, tym oczyszczanie ścieków jest skuteczniejsze. Zamiast jednokomorowej, lepiej wybrać dwukomorową lub trzykomorową oczyszczalnię.

Podsumowanie Długości Drenażu Rozsączającego

Liczba Mieszkańców	Długość Drenażu Rozsączającego (mb)	Pojemność Osadnika Gnilnego (l)
1-4	36	2000
6-7	48	3000
8+	72	Zalecany większy osadnik
Domek letniskowy	18	1000

Grunt i jego wpływ na oczyszczalnie z drenażem rozsączającym

To, co masz pod trawnikiem, ma ogromne znaczenie dla pracy systemu. Drenażowa oczyszczalnia ścieków działa poprawnie tylko wtedy, gdy trafia na grunt, który pozwala ściekom wsiąkać z odpowiednią szybkością. Idealnie nadają się do tego gleby piaszczyste oraz piaszczysto-gliniaste, które cechuje wysoka przepuszczalność, a zarazem zdolność do utrzymywania równowagi biologicznej w środowisku glebowym. W przypadku gleb gliniastych lub ilastych, gdzie woda zalega i nie ma gdzie odpłynąć, konieczne może być zastosowanie specjalnych rozwiązań - jak np. wymiana gruntu na piaszczysty, montaż tuneli rozsączających lub wykonanie nasypów filtracyjnych powyżej poziomu gruntu.

Ważność określenia poziomu wód gruntowych

Określenie poziomu wód gruntowych jest również ważne - zbyt wysoki poziom może uniemożliwić montaż klasycznej instalacji. W takich przypadkach alternatywą są systemy podciśnieniowe, podniesione złoża filtracyjne lub nowoczesna oczyszczalnia biologiczna z drenażem, która wymaga mniejszej powierzchni rozsączania dzięki wyższemu poziomowi oczyszczenia.

Wydajność systemu rozsączania

Wydajność systemu rozsączania zależy bezpośrednio od ilości generowanych ścieków. Statystycznie jedna osoba zużywa dziennie od 100 do 150 litrów wody, co przekłada się na analogiczną ilość ścieków. Dla kilkuosobowej rodziny to już spory wolumen, dlatego przydomowa oczyszczalnia ścieków drenażowa musi być zaprojektowana z odpowiednim zapasem, który uwzględni nie tylko stałych domowników, ale również zmienną intensywność użytkowania.

Lokalizacja oczyszczalni i drenażu

Lokalizacja oczyszczalni i drenażu musi uwzględniać nie tylko przepuszczalność gruntu, ale również ukształtowanie terenu. Skarpy, spadki, zagłębienia, tereny zalewowe - wszystko to ma wpływ na sposób prowadzenia instalacji. Oczyszczalnia z drenażem rozsączającym nie powinna znajdować się na terenie, gdzie może dojść do zalania lub cofki. Z tego względu warto rozważyć np. zastosowanie przepompowni, która umożliwia transport oczyszczonych ścieków na wyższy poziom działki, gdzie możliwe będzie ich bezpieczne rozsączanie.

Normy odległości

Konieczne jest również przestrzeganie obowiązujących norm odległości - drenaż nie może być bliżej niż 30 metrów od studni, 3 metry od drzew i 2 metry od granicy działki. W przypadku trudnych warunków terenowych lub wysokiego poziomu wód gruntowych, rozwiązaniem mogą być alternatywne systemy rozsączania: skrzynki chłonne, tunele czy kopce filtracyjne.

Jakość ścieków

Nie każda oczyszczalnia generuje ścieki tej samej jakości. Nowoczesna oczyszczalnia biologiczna z drenażem zapewnia znacznie wyższy poziom oczyszczenia niż tradycyjny osadnik gnilny. W praktyce oznacza to, że drenaż współpracujący z biologicznym systemem oczyszczania może być krótszy, a ryzyko jego kolmatacji - znacznie niższe. Z kolei klasyczna oczyszczalnia drenażowa ścieków, która bazuje na osadniku wstępnym i rozkładzie beztlenowym, wymaga większej powierzchni rozsączania oraz częstszej kontroli. Wymaga także regularnego usuwania osadu oraz dbałości o równomierny przepływ ścieków w układzie.

Prawidłowe wykonanie drenażu

Prawidłowe wykonanie drenażu to równie istotny element, co jego projekt. Kluczową rolę odgrywa tutaj podbudowa - na dnie wykopu należy ułożyć minimum 20-30 cm warstwy żwiru płukanego o odpowiedniej granulacji (najczęściej 16-32 mm). Na niej układane są rury drenażowe, najczęściej o średnicy 110 mm, z perforacją umożliwiającą sączenie oczyszczonego ścieku do gruntu. Układ rur powinien zapewniać równomierny rozkład ścieku - często przyjmuje formę „grabie” lub kilku równoległych nitek. Konieczne jest zachowanie odpowiedniego spadku (ok. 0,5-1%) na całej długości instalacji. Bardzo istotna jest także wentylacja - każdy koniec nitki powinien być zakończony pionową rurą wentylacyjną z wyprowadzeniem ponad powierzchnię gruntu. Bez tego system może działać niestabilnie i generować nieprzyjemne zapachy.

Zabezpieczenie przed zamarzaniem

W polskich warunkach klimatycznych szczególnie zimą należy uważać na zamarzanie instalacji. Dlatego przydomowa oczyszczalnia ścieków z drenażem rozsączającym powinna być zabezpieczona przed przemarzaniem - zarówno poprzez odpowiednią głębokość posadowienia, jak i izolację termiczną. W terenach górskich i podmokłych coraz częściej stosuje się drenaż w nasypie lub skrzynkach chłonnych, co pozwala unikać kontaktu z wodami gruntowymi.

tags: #oczyszczalnia #przydomowa #jaki #drenaż #wybrać