Nawilżacz parowy dokanałowy: Zasada działania i zastosowanie
- Szczegóły
Wilgotność powietrza jest jednym z najważniejszych parametrów mikroklimatu w pomieszczeniach. Poziom wilgotności ma ogromny wpływ zarówno na zdrowie człowieka, jak i na stan konstrukcji, mebli i całego domu. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, w pomieszczeniach, w których stale przebywają ludzie, należy utrzymywać wilgotność w granicach 40-50%.
Niewystarczający poziom wilgotności może powodować zawroty głowy i trudności w oddychaniu u mieszkańców mieszkań lub domów. Nadmierna wilgotność zwiększa uczucie duszności i przyczynia się do powstawania kondensatu na powierzchniach. Wymagany poziom wilgotności w pomieszczeniach można uzyskać stosując nawilżacze powietrza.
W klimacie umiarkowanym, w jakim znajduje się Polska, problemy ze zbyt małą wilgotnością występują jedynie zimą. Suche powietrze odbierane jest przez użytkowników jako niekomfortowe. Wilgotność względna w zależności od temperatury pomieszczenia powinna zawierać się w przedziale 40÷65%. Gdy wartość ta nie może być osiągnięta w naturalny sposób, należy zastosować nawilżanie powietrza. Wilgotność powietrza jest również bardzo istotna dla poprawnego przebiegu wielu procesów technologicznych w przemyśle.
Rodzaje nawilżaczy powietrza
Nawilżacze dzielą się na dwa główne rodzaje:
- Nawilżacze kanałowe
- Nawilżacze miejscowe
Nawilżacze typu kanałowego mogą być:
Przeczytaj także: Cronos Blue Water - czy warto?
- Elektrodowe (najłatwiejsze w montażu i konserwacji)
- Elementy grzejne (mogą pracować w wodzie po stacji uzdatniania lub osmozie)
- Adiabatyczne (oprócz nawilżania chłodzą również powietrze)
Zasada działania nawilżacza kanałowego
Urządzenia te działają na zasadzie nawilżania izotermicznego, czyli nawilżania przy stałej temperaturze powietrza nawiewanego w instalacji wentylacyjnej. Zwykła woda pitna zawiera niewielką ilość soli mineralnych i dlatego ma niską przewodność elektryczną. Gdy prąd elektryczny przepływa między dwiema zanurzonymi elektrodami, woda nagrzewa się do temperatury parowania (efekt Joule'a). Wielkość prądu elektrycznego jest mierzona przez sterownik nawilżacza i zawsze jest proporcjonalna do ilości wytwarzanej pary.
Nawilżacz reguluje ilość wody w cylindrze za pomocą zaworu zasilającego i spustowego, co pozwala kontrolować proces nawilżania za pomocą pary. Cylinder jest napełniany wodą w miarę jego zużywania. Odparowująca woda nie zawiera soli, a ich ilość stopniowo wzrasta w cylindrze. Aby zapewnić normalną pracę systemu nawilżania powietrza, woda z cylindra jest okresowo spuszczana w trybie automatycznym i jednocześnie uzupełniany jest cylinder nową porcją wody. Z biegiem czasu na wewnętrznej powierzchni cylindra tworzy się nalot z powodu osadzania się soli, dlatego należy ją czas od czasu wymieniać.
Powietrze nawiewane jest filtrowane i ogrzewane (w razie potrzeby) w urządzeniu wentylacyjnym z odzyskiem ciepła. Następnie włącza się nawilżacz kanałowy, który przez dyszę rozprowadzającą parę dostarcza taką ilość pary, która zapewni wilgotność ustawioną na sterowniku. Pod ciśnieniem strumienia powietrza wentylacyjnego para jest równomiernie rozprowadzana i zgodnie z systemem kanałów powietrznych jest doprowadzana przez kratki wentylacyjne do pomieszczenia. W kanale powietrza nawiewanego montowany jest czujnik wilgotności, który zapobiega przedostawaniu się nadmiernej ilości pary wodnej do powietrza i skraplaniu w kanałach powietrza. Proces jest stopniowy. Do całkowitego nawilżenia konieczna jest zmiana całej objętości powietrza w pomieszczeniu.
Równocześnie z dostarczaniem wilgotnego powietrza do pomieszczenia usuwane jest powietrze wywiewane. Dlatego ważne jest rozmieszczenie kratek nawiewu i wywiewu powietrza z pomieszczenia, aby wilgotne powietrze przechodziło przez całą objętość pomieszczenia i dopiero potem było usuwane. Powietrze wywiewane jest usuwane przez kratki wywiewne i dostarczane przez system kanałów powietrznych, gdzie czujnik mierzy rzeczywistą wartość wilgotności względnej w pomieszczeniu i jest odprowadzane na zewnątrz. Urządzenie pracuje do momentu, gdy wartość ustalona przez czujnik wilgotności na kanale powietrza wywiewanego nie będzie odpowiadać wartości ustawionej na panelu sterowania.
Elementy składowe nawilżacza kanałowego
Rozważmy konstrukcję nawilżacza elektrodowego. Składa się on z następujących elementów:
Przeczytaj także: Poradnik: Wybór nawilżacza
- cylinder z elektrodami (9)
- obudowa
- układ automatyki (11)
- rurka rozprowadzająca parę
- wąż parowy (10)
- rura odpływowa (3)
- rura łącząca urządzenie z instalacją wodociągową (2)
- czujniki wilgotności
Kryteria doboru nawilżacza kanałowego
Dobór nawilżacza typu kanałowego odbywa się zgodnie z następujących czynników:
- wydajność systemu wentylacji powietrza
- temperatura powietrza wewnętrznego
- wymagana wilgotność powietrza w pomieszczeniach
Jeśli konieczne jest utrzymanie jednakowej wilgotności w pomieszczeniach, wówczas wystarczy zastosować nawilżacz jednokanałowy. W przypadku konieczności utrzymania zróżnicowanej wilgotności można zainstalować indywidualne systemy nawilżania kanałowego lub ściennego.
Dodatkowe komponenty i akcesoria
- Lance kanałowe: Służą do dystrybucji pary w kanałach wentylacyjnych. Istnieje możliwość wykonania lanc o dowolnej długości tak aby pasowały idealnie do nietypowych kanałów wentylacyjnych.
- System Multisteam: Służy do dystrybucji pary wewnątrz kanałów wentylacyjnych.
- Karta sterowania proporcjonalnego: To alternatywny układ sterowania dzięki, któremu możemy sterować urządzeniem sygnałem proporcjonalnym napięciowym (np. 0-10V) lub prądowym (np.
- Czujnik wilgotności: Służy do pomiaru wilgotności w kanale wentylacyjnym i przekazaniu odczytu do nawilżacza.
- Obudowa mrozoodporna: W przypadku braku możliwości montażu nawilżacza w przestrzeni zamkniętej ogrzewanej, możemy zainstalować urządzenie w podgrzewanej mrozoodpornej obudowie na zewnątrz.
Zalecenia dotyczące umiejscowienia czujników wilgotności
Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące umiejscowienia czujników wilgotności w systemach wentylacyjnych:
- A - doskonałe. Zapewnia najlepsze możliwe równomierne mieszanie suchego i wilgotnego powietrza ze stabilną kontrolą temperatury.
- В - możliwe. Warunki klimatyczne panujące w pomieszczeniach mogą mieć wpływ na sterowanie, jeśli czujnik zostanie zainstalowany zbyt blisko kratek wentylacyjnych, przepustnic lub źródeł ciepła. Na przykład: oświetlenie wewnętrzne.
- C - niezalecane. Punkt mieszania jest ustawiany na podstawie wilgotności powietrza wywiewanego i nawiewanego.
- D, E, F - te pozycje nie mogą być miejscem dla czujników wilgotności i higrostatu.
- G - to najlepsza pozycja dla higrostatu maksymalnego lub czujnika wilgotności i przełącznika przepływu powietrza. Rzeczywiste usunięcie zależy od widocznego obszaru zwilżenia.
Zalety i wady nawilżaczy parowych
Nawilżanie parowe, polegające na podgrzewaniu wody do temperatury wrzenia i emitowaniu powstałej pary wodnej do otoczenia, jest uznawane za skuteczną metodę zwiększania wilgotności powietrza w pomieszczeniach. Proces ten nie tylko efektywnie podnosi poziom wilgotności, ale również, dzięki wysokiej temperaturze, eliminuje większość bakterii i drobnoustrojów obecnych w wodzie, co przyczynia się do higienicznego nawilżania. Jednakże ich działanie wiąże się z większym zużyciem energii elektrycznej w porównaniu z innymi typami nawilżaczy, co może wpływać na koszty eksploatacji. Dodatkowo emitowana ciepła para może nieznacznie podnosić temperaturę w pomieszczeniu, co w niektórych przypadkach może być niepożądane.
Podsumowanie
Nawilżacz kanałowy różni się zasadniczo od nawilżacza domowego. Nawilżacze domowe stale wymagają uwagi ze strony użytkownika. Włączanie i wyłączanie następuje według niezrozumiałych parametrów, konieczne jest też stałe kontrolowanie poziomu wody w zbiorniku. Woda musi być używana destylowana lub po osmozie, w przeciwnym razie wszystkie minerały i inne osady osadzą się na meblach. Instalacja nawilżacza kanałowego jest wysoce pożądana na etapie instalacji systemu wentylacyjnego.
Przeczytaj także: Ultradźwiękowy nawilżacz powietrza
tags: #nawilżacz #parowy #dokanałowy #zasada #działania
