Największe oczyszczalnie ścieków na świecie i w Polsce
- Szczegóły
Idea kanalizacji sięga pierwszych starożytnych cywilizacji. Już miasta najstarszej indyjskiej kultury - „Indus-Saraswati” (2800 - 2400 p.n.e.), a wśród nich Harappa i Mohendżo Daro, wyposażone zostały w wysoce zaawansowany system kanalizacyjny. Rury, umieszczone pod kamiennymi płytami ulic, odprowadzały ścieki z domów prywatnych wprost do rzeki. W tym samym czasie na terenie dzisiejszej Szkocji budowano kanały odprowadzające ścieki z domów, wprost do morza.
Jednym z pierwszych miast, które otrzymało w nowożytnej Europie częściowo murowaną kanalizację, był Bolesławiec na Śląsku (1559 r.) - Śląsk był wtedy jedną z najbogatszych prowincji w Europie, o wysokim stopniu urbanizacji i zaawansowania technologicznego. Pierwszym skanalizowanym miastem w nowożytnej Europie był Hamburg. Po wielkim pożarze miasta, w maju 1842 r., podjęto decyzję o zbudowaniu podziemnej sieci kanalizacyjnej.
W Polsce w XIX w. wiele miast posiadało już układy wodociągowe o strukturze zbliżonej do dzisiejszych systemów dystrybucji wody. Przykładem są chociażby Poznań w 1866 r., Gdańsk w 1869 r., Elbląg w 1870 r., Wrocław w 1871 r., Warszawa w 1886 r., Gniezno w 1887 r. Zaś w latach 1890-1900 powstały wodociągi w 16 kolejnych miastach, a w pierwszym dziesięcioleciu XX w. w kolejnych 44 miejscowościach. W 1924 r.
W latach 2007-2014 sieć kanalizacyjna wydłużyła się o prawie 53,4 tys. km, w tym na obszarach wiejskich powstało prawie 32 tys. km. Przełożyło się to na ponad 946 tys. nowych przyłączy kanalizacyjnych (ponad 562 tys.
Z sieci kanalizacyjnej korzystało w 2014 r. 68,7% ludności. W miastach - 88% ludności, z kolei na wsiach - 37,4%.
Przeczytaj także: Wszystko o twardości wody
W 2014 r. długość sieci kanalizacyjnej wyniosła prawie 143 tys. km, przy liczbie przyłączy do budynków wynoszącej ok. 2,9 mln szt. Na obszarach wiejskich usytuowane było prawie 57% długości sieci kanalizacyjnej i ok. 44% wszystkich przyłączy. W stosunku do 2013 r. długość wybudowanej lub przebudowanej sieci kanalizacyjnej zwiększyła się o ponad 9,9 tys. km przy równoczesnym wzroście liczby przyłączy o ok. 149 tys. sztuk. W porównaniu z 2013 r. długość sieci na terenach wiejskich wzrosła o ponad 6 tys. km i prawie 97 tys. szt. przyłączy. W analogicznym okresie w miastach położono prawie 3,9 tys. km sieci i prawie 52 tys. szt.
Na obszarach kraju o niewystarczająco rozwiniętej infrastrukturze kanalizacyjnej część mieszkańców korzysta z przydomowych systemów do odprowadzania ścieków. Są to głównie zbiorniki bezodpływowe (szamba) i przydomowe oczyszczalnie ścieków. W 2014 r. funkcjonowało 2 373 tys. takich urządzeń, z czego ok. 92% stanowiły zbiorniki bezodpływowe. Większość, bo prawie 84% przydomowych urządzeń do odprowadzania nieczystości, zlokalizowanych było na wsiach. Znajdowało się tam ok. 83% szamb i ok. 91% przydomowych oczyszczalni.
Liczba szamb zmniejszyła się o prawie 3 proc. - z około 2257 tys. w 2013 r. do 2192 tys. w 2014 r., podczas gdy liczba przydomowych oczyszczalni ścieków wzrosła o 17 proc. - z około 155 tys. w 2013 r. do około 181 tys.
Nowoczesne oczyszczalnie ścieków na świecie
Świat idzie do przodu, technologie rozwijają się w zawrotnym tempie, również w branży wodociągowo-kanalizacyjnej. Między innymi dlatego nowoczesne oczyszczalnie powinny stać się swoistymi biofabrykami wytwarzającymi nie tylko wodę, ale także bioenergię czy bioprodukty. Nawet ok. 80% ścieków na całym świecie nadal pozostaje nieoczyszczonych. Jak podaje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) już obecnie 785 mln ludzi (jeden na dziewięć) nie ma dostępu do wody pitnej. Kolejne 2 mld ludzi (jedna osoba na trzy) nie ma dostępu do kanalizacji.
Podróż szlakiem nowoczesności w oczyszczalniach rozpoczynamy od Beckton, podmiejskiej dzielnicy we wschodniej części Londynu. Oczyszczalnia Beckton jest co prawda dość wiekowa, bo zbudowano ją w 1864 r., ale obecnie obejmuje ponad 100 ha i jest 7. pod względem wielkości oczyszczalnią w Europie. Na czym polega jej nowoczesność? Na modernizacji systemu kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej w stolicy Anglii, który w ciągu ponad 150 lat istnienia stał się niewystarczający dla rosnącej ilości ścieków w mieście. Ponadto ich ilość przekracza dopuszczalne granice ustanowione przez dyrektywy dotyczące oczyszczania ścieków w miastach. Oczyszczalnia Beckton będzie przygotowana do odbioru ścieków z nowe...
Przeczytaj także: Efekt wyborczy a tunele
Stickney Water Reclamation Plant jest uważana za największą lub jedną z największych oczyszczalni na świecie. Stickney znajduje się na przedmieściach Chicago na powierzchni 165 ha, co czyni ją jedną z największych oczyszczalni ścieków na świecie. Przetwarza ona wszystkie ścieki pochodzące od około 2,3 mln okolicznych mieszkańców. Gdy pada deszcz, oczyszczalnia jest w stanie przetworzyć aż 5,3 mld litrów ścieków w ciągu jednego dnia.
Każdego dnia ten zakład usuwa ponad 272 tony osadów ściekowych. Oddzielamy materiał stały, który osiada na dnie, czyli osad, od cieczy, która trafia z powrotem do systemu rzecznego. Materiały stałe zostają poddane dalszej obróbce w celu wytworzenia "biosolidowego ciasta".
Proces rozpoczyna się od przepuszczenia ścieków przez kraty zgrzebłowe. Zgrabiarki zgarniają wszystkie odpadki i przenoszą je na przenośnik taśmowy. Stamtąd trafiają do kontenera, który zostanie przetransportowany na wysypisko śmieci. Gdy ścieki przejdą przez kraty zgrzebłowe, są pompowane na powierzchnię do napowietrzanych piaskowników. Na tym etapie oczyszczania przepływ wody zwalnia. Osad ten trafia do naszych komór fermentacyjnych i centryfug.
Powietrze jest pompowane do zbiornika pełnego starannie utrzymywanych mikroorganizmów, które spożywają zanieczyszczenia i inne szkodliwe substancje znajdujące się w wodzie. Tlen neutralizuje związki takie jak amoniak, przekształcając je w mniej toksyczne formy azotu. Amoniak jest toksyczny dla małych i większych ryb żyjących w naszych drogach wodnych. Te okrągłe zbiorniki, znane jako osadniki końcowe, są ostatnim przystankiem w procesie oczyszczania ścieków w Stickney. Tutaj następuje kolejne oddzielenie ciał stałych i cieczy.
Oczyszczone ścieki muszą spełniać określone standardy jakości ustalone przez Agencję Ochrony Środowiska w Illinois, aby mieć pewność, że nie szkodzą środowisku ani nie stanowią zagrożenia dla społeczeństwa. Po oczyszczeniu tak wygląda woda - jest bardzo ładna i czysta. Ważne jest to, że nie produkujemy wody pitnej, ale wodę, która wraca do dróg wodnych, będąc znacznie czystszą niż na początku. Nawilżane chusteczki trafiające do systemu, nigdy się nie rozkładają. Toalety to nie pojemniki na śmieci. To, że coś można spłukać w toalecie, nie oznacza, że należy to zrobić. Powinny tam trafiać ekskrementy i papier toaletowy.
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
Wewnątrz tych wirówek osad jest mieszany z polimerem i wirowany z dużą prędkością. Komory fermentacyjne rozkładają materię organiczną w osadzie w procesie zwanym fermentacją metanową. Następnie ponownie trafiają do wirówek, w wyniku czego powstaje ciasto biosolidów. W zwykły dzień zakład produkuje ponad 1000 ton mokrego ciasta biosolidów. Te wszystkie biosolidy wyprodukowane w wirówkach, które widzieliście na górze, trafiają na przenośniki taśmowe, a następnie na wagony kolejowe. Podczas jednego przejazdu napełniamy jeden wagon około 70 tonami biosolidów. Wagony kolejowe przewożą ten materiał kilka kilometrów dalej prywatną linią kolejową, a biosolidy są zrzucane do laguny w celu dodatkowej obróbki i suszenia.
Biosolidy stosowanie jako nawozy mogą dać kilka pozytywnych skutków. Stickney jest uważana za największą lub jedną z największych oczyszczalni na świecie.
Awarie i ich skutki
Efekty awarii oczyszczalni Czajka w Warszawie, czyli miliony litrów ścieków wypływających codziennie do Wisły - widoczne są już na zdjęciach satelitarnych. Wtedy do rzeki w tym mieście wpłynęło 143 mln galonów nieczystości, w Warszawie przez tydzień (licząc w galonach) - 265 mln galonów. Wskutek awarii rurociągu oczyszczalni, zarząd MPWiK podjął decyzję o "kontrolowanym" zrzucie nieczystości do Wisły. Do wody wpada 3 tys. Tsunami ściekowe w Tijuana w Meksyku - do oceanu spłynęło 143 mln galonów. Jak czytamy na portalu worldatlas.com, około 143 milionów galonów ścieków rozlało się w Tijuana w Meksyku i spłynęło do Oceanu Spokojnego po amerykańskiej stronie granicy. Wyciek rozpoczął się 4 lutego i trwał do 23 lutego 2017 r. Powodem były naprawy głównych rur kanalizacyjnych.
Około 100 milionów galonów częściowo rozcieńczonych i nieoczyszczonych ścieków pompowano do zatoki Morza Północnego Firth of Forth z prędkością 1000 litrów na sekundę. 24 marca 2006 r. pękła 42-calowa linia ciśnieniowa kanalizacyjna w Waikiki, wysyłając do oceanu ponad 48 milionów galonów nieoczyszczonych ścieków. Inżynierowie uważają, że ulewne deszcze, które spadły od połowy lutego, spowodowały przekroczenie możliwości linii kanalizacyjnych, które zostały zbudowane w 1965 roku. We wrześniu 2016 r. około 29 milionów galonów częściowo oczyszczonych i surowych ścieków zostało uwolnionych do wód Zatoki Tampa i Boca Ciega oraz zlewni w okręgach Hillsborough, Hernando, Pinellas i Pasco na Południowej Florydzie.
Jak widać, częstym powodem tego typu katastrof jest brak wyobraźni ludzi, nie umiejących przewidzieć zmian w pogodzie, czy wytrzymałości materiałów. Z relacji inżyniera wynika, że wyliczył, o ile należało by powiększyć przepustowość oczyszczalni, żeby deszcz - jak mówi - się pomieścił. Przyczyny i skutki awarii systemu ścieków, zgłaszane wobec oczyszczalni ścieków w Warszawie już 10 lat temu, obrazuje także raport amerykańskiego portalu, w którym czytamy m.in.: „Rozlanie kanalizacji może nastąpić w wyniku zablokowania lub uszkodzenia sieci kanalizacyjnej lub uszkodzeń mechanicznych, takich jak utrata energii elektrycznej w stacjach pomp lub oczyszczalniach ścieków. Gdy zachodzi którakolwiek z powyższych sytuacji, ścieki mogą przedostać się do wody bezpośrednio z miejsca przelewu, pęknięcia lub przez systemy kanalizacji deszczowej.
Oczyszczalnie w Polsce
Największa w Polsce przemysłowa oczyszczalnia ścieków wykorzystująca technologię membranową działa przy Elektrowni Turów, należącej do PGE GiEK S.A. Spółka SEEN Technologie zakończyła realizację inwestycji obejmującej budowę największej w Polsce przemysłowej oczyszczalni ścieków wykorzystującej technologię membranową. - To projekt, który dowodzi, że odpowiedzialne zarządzanie gospodarką wodno-ściekową w przemyśle jest możliwe - nie tylko w teorii, ale przede wszystkim w praktyce. Jako Generalny Wykonawca dostarczyliśmy kompleksowe rozwiązanie oparte na najnowocześniejszych dostępnych technologiach, gwarantujące wysoką skuteczność oczyszczania, oszczędność zasobów i realny wpływ na poprawę stanu środowiska - powiedział Dariusz Jasak, Prezes Zarządu SEEN Technologie Sp.
W Węźle E zastosowano zaawansowane procesy oczyszczania, w tym koagulację, ultrafiltrację podciśnieniową oraz odwróconą osmozę, umożliwiające skuteczne usuwanie związków jonowych - takich jak metale ciężkie, chlorki i siarczany. Koncentrat powstający w procesie odsalania kierowany jest do Węzła D, gdzie poddawany jest chemicznemu strącaniu w reaktorach w celu dalszej redukcji zanieczyszczeń, w tym siarczanów. Powstały osad trafia do osadników popiołowych, natomiast woda nadosadowa wykorzystywana jest w instalacji zraszania popiołów - poprzez zbiornik retencyjny lub, w trybie awaryjnym, bezpośrednio do osadników.
Zakres kontraktu obejmował nie tylko budowę kluczowej instalacji technologicznej, lecz także kompleksowy pakiet robót towarzyszących. W ramach projektu powstały budynki i obiekty kubaturowe z pełnym wyposażeniem instalacyjnym, zrealizowano zbiorniki technologiczne, kanały, sieci kanalizacyjne, fundamenty pod urządzenia, a także drogi wewnętrzne, place manewrowe, parkingi i chodniki.
Oczyszczalnia ścieków „Czajka” to największy zakład oczyszczania ścieków w Polsce i jeden z najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie. Zakład został zaprojektowany w latach 70. ub.w., prace budowlane trwały przez kolejną dekadę, jednak do użytku obiekt został oddany dopiero w 1991 r. W latach 2009-2012 „Czajka” przeszła gruntowną rozbudowę i modernizację, która pozwoliła zakładowi osiągnąć unijne normy dla ścieków oczyszczonych. Do tego czasu oczyszczalnia zbierała ścieki wyłącznie z prawobrzeżnej Warszawy oraz Legionowa, Zielonki, Jabłonnej, Marek i Ząbek. Zarządca: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st.
Położona na prawym brzegu rzeki Ner (zachodnia część Łodzi, na granicy gmin Łódź, Pabianice i Konstantynów) oczyszczalnia, wraz ze strefą ochronną, zajmuje powierzchnię 366 ha. Jej budowa rozpoczęła się w 1974 r., jednak dopiero w 1994 r. - kiedy do użytku oddano Kolektor VII - zakład przejął funkcje oczyszczalni na Lublinku. Ostateczne prace zakończono już w kolejnym wieku, w 2002 r. Na terenie GOŚ znajduje się zasilana biogazem elektrociepłownia o mocy elektrycznej 2,7 MW i 3,5 MW mocy cieplnej. Zakład obsługuje 820 tys. Zarządca: Grupowa Oczyszczalnia Ścieków w Łodzi sp.
Krakowska oczyszczalnia ścieków powstała w 1974 r. i już dwa lata później osiągnęła założoną w projekcie przepustowość (132 tys. m³ na dobę). W ramach unijnego projektu zakład został znacznie rozbudowany i zmodernizowany. Dzięki temu wydajność oczyszczania ścieków wzrosła dwuipółkrotnie, umożliwiając średni przepływ ścieków na poziomie 150 tys. m³ na dobę. Odbiornikiem oczyszczonych ścieków jest rzeka Drwina, która jest dopływem Wisły. Zakład zajmuje powierzchnię 50 ha, a na jego terenie znajduje się również Stacja Termicznej Utylizacji Odpadów. Zarządca: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A.
Zlokalizowana w północno-wschodniej części powiatu poznańskiego oczyszczalnia mechaniczno-biologiczna zajmuje około 60 ha powierzchni. Ścieki dopływają do oczyszczalni systemami kanalizacyjnymi z Poznania, Swarzędza, Lubonia, Tarnowa Podgórnego, Suchego Lasu oraz południowej części gminy Czerwonak, na terenie której znajduje się zakład. Ich odbiornikiem jest rzeka Warta. W COŚ następuje też pełna przeróbka wytwarzanych osadów ściekowych. W latach 1995-2001 znacząco rozbudowano i zmodernizowano oczyszczalnię: m.in. nastąpiła hermetyzacja obiektów części mechanicznej, osadowej i biologicznej, zagospodarowano biogaz i stację termicznego suszenia osadu, zmodernizowano też instalacje oczyszczania powietrza. Zakład obsługuje ponad 370,6 tys.
Mechaniczno-biologiczny zakład we Wrocławiu oczyszcza średnio 140 tys. m³ ścieków w ciągu doby. Są one tam doprowadzane poprzez system grawitacyjnych kanałów, które tworzą kolektory magistralne, np. Bystrzyca, Kolektor Południowy, Kolektor Północny, Odra czy Ślęza, wraz z układem sieci osiedlowych i przyłączy kanalizacyjnych. Oczyszczalnia wyposażona jest w system chemicznego wspomagania usuwania związków fosforu. W 2012 r. zakończono rozbudowę i modernizację zakładu, która kosztowała około 340 mln zł. Powierzchnia zabudowy kompleksu oczyszczalni Janówek to 49 tys. Zarządca: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A.
W Szczecinie ścieki odprowadzane są do dwóch zakładów oczyszczania, znajdujących się na lewobrzeżu i prawobrzeżu miasta. Pod względem przepustowości większa jest ta pierwsza, znajdująca się przy ul. Tama Pomorzańska. Zakład zajmuje powierzchnię 8,5 ha, a odbiornikiem oczyszczonych w nim ścieków jest Odra Zachodnia. Działająca od 2009 r. Zarządca: Zakład Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o.
Ścieki bytowe i przemysłowe z aglomeracji Lublin (Lublin, Świdnik, Wólka, Konopnica, Głusk, Niemce) przyjmuje zakład oczyszczania ścieków Hajdów, położony nad Bystrzycą (która jest też odbiornikiem ścieków), w rejonie ulic Łagiewnickiej i Jakubowickiej. Wraz z polami zalądowywania, zlokalizowanych na łąkach około 2 km od obiektów zakładu, zajmuje w sumie 62,6 ha. Projekt zakładu powstał w latach 70. ub.w., a budowa trwała do 1992 r. Mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia z podwyższonym usuwaniem ze ścieków związków biogennych (azotu i fosforu) jest od kilku lat modernizowana. Zarządca: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Lublinie sp.
GOŚ Dębogórze przyjmuje i oczyszcza ścieki komunalne z Gdyni, Rumi, Redy, Wejherowa i okolicznych miejscowości. Wybudowana i uruchomiona w latach 60. ub.w. trzykrotnie przeszła gruntowną modernizację. Największa miała miejsce w pierwszej dekadzie obecnego wieku - w jej efekcie zakład spełnia najostrzejsze wymagania dotyczące jakości ścieków oczyszczonych. Zarządca: PEWIK Gdynia sp.
Oczyszczalnia ścieków w Bielsko-Białej znajduje się w najbardziej wysuniętej na północ części miasta, Komorowicach, w dolinie rzeki Białej. Jej budowa trwała od 1969 do 1974 r. Początkowo niewielka przepustowość zakładu (56 000 m³/d) nie pozwalała na pełne oczyszczanie ścieków. Funkcjonalność podniosła dopiero modernizacja z początku lat 90., gdy wymieniono urządzenia technologiczne, wprowadzono drobnopęcherzykowe napowietrzanie ścieków i oczyszczono mechaniczno-chemiczny nadmiar ścieków w osadnikach wód deszczowych. Ale dopiero rozbudowa zakładu, realizowana etapami od 1996 r. do końca pierwszej dekady obecnego wieku, pozwoliła Komorowicom uzyskać aktualne parametry. Zakład inwestuje w odnawialne źródła energii (OZE) - ścieki oraz biogaz, pozyskiwany w trakcie przeróbki osadów ściekowych stanowią zasoby energii, wykorzystywane są m.in.
Gdański zakład oczyszczania ścieków powstał dokładnie 42 lata temu. Początkowo umożliwiała redukcję zanieczyszczeń w zaledwie 30%. Efektywność obiektu poprawiono dopiero na początku lat 90., gdy uruchomiono wspomaganie chemiczne. Szybko zdecydowano się także na rozbudowę oczyszczalni o część biologiczną, a dzięki kolejnym projektom modernizacyjnym udało się uzyskać parametry zgodne z unijnymi normami. Miejsko-Przemysłowa Oczyszczalnia Ścieków sp. z o.o.
Wśród największych oczyszczalni ścieków w Polsce znajdują się także dwa zakłady prywatne - Zakład-Police, należący do Grupy Azoty Zakłady Chemiczne Police S.A. (maksymalna przepustowość: 216 000 m³/d) oraz IP-Kwidzyn sp. Oczyszczalnia ścieków to zespół urządzeń i obiektów technologicznych i towarzyszących służących do usuwania zanieczyszczeń zawartych w ściekach. Oczyszczalnie o przeznaczeniu specjalnym - wśród nich wyróżnić możemy m.in. zespoły urządzeń służących do oczyszczania ścieków pochodzących ze szpitali czy zespoły urządzeń urządzenia służących do oczyszczania ścieków deszczowych odprowadzanych kanalizacją deszczową (w systemie kanalizacji rozdzielczej).
Wiceszef resortu środowiska Stanisław Gawłowski mówi, że ta gigantyczna inwestycja pochłonęła już 500 milionów euro. Cały projekt związany z oczyszczalnią i siecią przesyłową dla stolicy ma kosztować nawet miliard euro. -"Nigdy nikt nie realizował wcześniej tak dużego przedsięwzięcia jeśli chodzi o ochronę środowiska. W skali Europy od co najmniej dziesięciu lat nie realizowano nawet podobnego przedsięwzięcia. Dzięki tylko jednej, ale ogromnej oczyszczalni Czajka ilość zanieczyszczeń dostających się do wód w całej Polsce zmniejsza się o jedną czwartą. -"Woda, która stąd wypływa jest czysta.
Do czasu przebudowy zakład oczyszczał wszystkie ścieki z prawobrzeżnej części miasta, zaś od czerwca 2012 roku na „Czajkę” zaczęły dopływać również ścieki z północnych i centralnych części Warszawy. Pozwoliło to na zatrzymanie trwającego od lat zrzutu ścieków surowych do Wisły. Średni przepływ zmodernizowanej i rozbudowanej oczyszczalni wzrósł niemal dwukrotnie z 240 tys. m³ do ponad 435 tys. m³ na dobę. Obecnie „Czajka” przyjmuje największą ilość ścieków wśród polskich oczyszczalni i jest zaliczana do grona największych i najnowocześniejszych tego typu obiektów w Europie.
- Na rozbudowę i modernizację „Czajki” oraz budowę spalarni i układu przesyłowego ścieków przeznaczono ponad 3 mld złotych, z czego blisko połowę tej kwoty pozyskano z unijnych funduszy. - Jeśli chodzi o pieniądze z Unii Europejskiej, nie przepadła nam ani jedna złotówka - podkreśliła Prezydent m.st. Warszawy, Hanna Gronkiewicz-Waltz. - Od czerwca 2012 „Czajka” oczyszcza docelową ilość ścieków zarówno z lewego jak i prawego brzegu Wisły, zatem efekt ekologiczny, z którego rozlicza nas Komisja Europejska został już osiągnięty - powiedziała Hanna Gronkiewicz-Waltz. Zgodnie z zapisami „Krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych” osiągnięcie efektu ekologicznego z zakresu oczyszczania ścieków wskazano dopiero na koniec 2013 roku, zatem stolica może z powodzeniem pretendować do miana prymusa ekologicznych działań. W tym roku MPWiK przejmie do eksploatacji wartą ponad 500 mln zł Stację Termicznej Utylizacji Osadów Ściekowych. Dzięki zastosowanej technologii termicznego unieszkodliwiania, wszystkie odpady powstałe w procesie oczyszczania ścieków i przeróbki osadów ściekowych będą utylizowane w miejscu ich wytwarzania w sposób całkowicie bezpieczny dla mieszkańców i środowiska.
Problemy z kanalizacją na przykładzie Dubaju
Chociaż najwyższy budynek świata - stojący w Dubaju Burdż Chalifa - od oficjalnego otwarcia jest podłączony do miejskiej kanalizacji, w mediach regularnie pojawią się doniesienia o codziennie odjeżdżających stamtąd szambiarkach. Są one związane z problemami z systemem kanalizacji, z którymi zmaga się Dubaj.
Od 2009 r. w światowych mediach co pewien czas pojawiają się fałszywe, ale popularne doniesienia o tym, że stojący w Dubaju Burdż Chalifa - najwyższy budynek świata, nie jest podłączony do kanalizacji. W rzeczywistości mierzący ok. 830 metrów drapacz chmur od 2010 roku, czyli od oficjalnego otwarcia, jest podłączony do miejskiej kanalizacji, a wozy asenizacyjne nie odbierają z niego nieczystości.
Powielające nieprawdziwy obraz materiały zapoczątkował prawdopodobnie krążący od 13 lat po internecie film przedstawiający kilkukilometrową kolejkę szambowozów na obrzeżach Dubaju, czekających na przyjęcie w oczyszczalni ścieków.
Rozwój Dubaju nie pociągnął jednak proporcjonalnych inwestycji w infrastrukturę kanalizacyjną. Jeszcze na początku XXI wieku z wielu reprezentacyjnych dzielnic miasta ścieki odprowadzane były do pobliskich przepompowni i dalej faktycznie odwożono je szambowozami do oczyszczalni. W ciągu kilku następnych lat sytuacja zmieniła się na tyle, że w 2011 r. zarząd miejski informował na łamach dziennika "Gulf Today", że "obsługa kanalizacyjna została zapewniona na całym terenie miasta wraz z zakończeniem kilku nowych projektów, w tym utworzeniem gigantycznej oczyszczalni ścieków w Dżebel Ali za ok. 1,55 mld dirhamów (1,25 mld złotych)".
Nowa oczyszczalnia - przetwarzająca dziennie 300 tys. metrów sześciennych ścieków - nie była często w stanie przerobić na bieżąco kierowanych do niej nieczystości, zwłaszcza kiedy powstał Burdż Chalifa, który przyczynił się znacząco do przeciążenia systemu.
Z racji tego, że wieżowiec zawsze był podłączony do sieci, to wraz z nieczystościami pochodzącymi z innych miejsc byłyby one odbierane w przepompowniach. Równie możliwe jest też, że instalacji kanalizacyjnych budynku nie odłączono nigdy od dojścia do oczyszczalni kosztem innych, mniej prestiżowych nieruchomości. Zarząd miasta nie udziela komentarzy na ten temat.
Obecnie zdarza się, że niektóre mniejsze dzielnice zamieszkanego przez ok. 3 miliony osób Dubaju oddawane są do użytku zanim zostaną przyłączone do systemu kanalizacyjnego, a są i takie - odległe lub mało prestiżowe - które od dłuższego czasu obsługiwane są wyłącznie przez szambowozy.
W 2019 r. rozpoczęto w mieście długo wyczekiwaną budowę nowej kanalizacji tunelowej, która w 2025 r. ma zastąpić ponad 120 przepompowni ścieków.
tags: #największa #oczyszczalnia #świata
