Nadmierna filtracja w oku: Przyczyny, objawy i leczenie
- Szczegóły
Nadmierna filtracja jest powikłaniem po zabiegach filtracyjnych w oku. Można ją rozpoznać po bardzo niskim ciśnieniu wewnątrzgałkowym (np. 6 mmHg), prawidłowej poduszce filtracyjnej, ujemnym wynikiem testu Seidela i odłączeniem naczyniówki.
Trabekulektomia i jej wpływ na filtrację
Najczęściej wykonywanym chirurgicznym zabiegiem przeciwjaskrowym jest nadal trabekulektomia. Została ona po raz pierwszy zastosowana przez Cairnsa w 1968 roku i ze względu na dostępność oraz niskie koszty wykonania nie traci na popularności, nawet w dobie coraz szerszej oferty zabiegów z zakresu chirurgii minimalnie inwazyjnej.
Oprócz mało inwazyjnych laserowych zabiegów leczenia jaskry, można wykonać typowy zabieg chirurgiczny zwany trabekulektomią. Ma on na celu obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. W tym celu tworzy się nowy kanał (tzw. przetokę), którym ciecz wodnista będzie mogła wydostawać się z komory przedniej oka.
Mimo licznych modyfikacji techniki przeprowadzenia zabiegu i w związku z powszechnym stosowaniem antymetabolitów (mitomycyny C, 5-fluorouracylu) pacjent po trabekulektomii wymaga ścisłych kontroli i opieki w okresie około- i pooperacyjnym.
Objawy i diagnoza nadmiernej filtracji
Podstawę leczenia spłycenia komory przedniej stanowi dokładne i wnikliwe badanie pacjenta w lampie szczelinowej, obejmujące pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, gonioskopię, ocenę odcinka przedniego i badanie dna oka.
Przeczytaj także: Nadmierna wilgotność powietrza: kompleksowy przewodnik
Niskie ciśnienie wewnątrzgałkowe, dobrze uformowany pęcherzyk filtracyjny oraz ujemny test Seidla przy współistniejącej spłyconej komorze przedniej wskazują na nadmierną filtrację.
Leczenie nadmiernej filtracji
W przypadku nadmiernej filtracji podaje się leki zmniejszające stany zapalne. W większości przypadków dochodzi do samoistnego spłaszczenia się odłączonej naczyniówki i komora się odtwarza.
Można stosować miękkie soczewki kontaktowe, tamponadę pierścieniem twardówkowym i leki hamujące wytwarzanie cieczy. Jednak nie zawsze takie postępowanie jest skuteczne.
Może ona być leczona zachowawczo opatrunkiem uciskowym lub soczewką kontaktową, które przez ograniczenie filtracji mogą spowodować pogłębienie komory przedniej; leczenie chirurgiczne obejmuje odtworzenie komory przedniej dzięki podaniu do niej powietrza, substancji wiskoelastycznej lub samorozprężających się gazów. Najczęściej do podania wykorzystuje się miejsce po wcześniej wytworzonej paracentezie.
Powikłania pooperacyjne związane z filtracją
W dużym badaniu przeprowadzonym w Wielkiej Brytanii wykazano, że wczesne powikłania występowały u 46,6% pacjentów po trabekulektomii, późne - u 42,3%.
Przeczytaj także: Problemy z wilgotnością w ulu
Przeciek rany pooperacyjnej objawia się niskim ciśnieniem wewnątrzgałkowym, niewielką poduszką filtracyjną lub jej brakiem oraz dodatnim wynikiem testu Seidela. W takim przypadku stosuje się opatrunek uciskowy. W przypadku nieszczelności rany pooperacyjnej stwierdza się niskie ciśnienie wewnątrzgałkowe, płaski pęcherzyk filtracyjny, dodatni test Seidla, możliwe są również pofałdowania błony Descemeta oraz odłączenie naczyniówki.
W zależności od wielkości przecieku można zastosować leczenie farmakologiczne cykloplegikami, które przez relaksację ciała rzęskowego spowodują pogłębienie komory przedniej (1% atropina lub 10% fentylefryna 3 razy dziennie), lekami zmniejszającymi produkcję cieczy wodnistej (β-adrenolityki lub inhibitory anhydrazy węglanowej), które redukując przepływ przez przetokę, mogą indukować gojenie i zamykanie się przecieku; miejscowo aplikowane aminoglikozydy (np. gentamycyna, tobramycyna) mogą stymulować gojenie rany, niemniej jednocześnie mogą ograniczać funkcjonowanie pęcherzyka filtracyjnego przez jego spłaszczenie oraz indukowanie nadmiernej reakcji zapalnej.
Inną metodą leczenia przecieku jest zastosowanie opatrunku uciskowego lub soczewki kontaktowej o dużej średnicy, tak aby w pełni pokrywała miejsce przecieku. Soczewkę należy utrzymać na oku przez tydzień, jednocześnie aby zapobiegać infekcji, należy stosować antybiotyk w kroplach. Przecieki, które nie goją się po zastosowaniu leczenia zachowawczego, wymagają ponownej ingerencji chirurgicznej.
W przypadku postępowania spłycenia, powstaje niebezpieczeństwo zetknięcia się soczewki z rogówką.
Dodatkowe metody leczenia jaskry
W przypadkach ciężkich uszkodzeń oczu stosuje się implanty.
Przeczytaj także: Wilgoć w mieszkaniu: przyczyny i rozwiązania
Zabiegi mające na celu zniszczenie tkanki ciała rzęskowego, a tym samym ograniczenie wytwarzania cieczy wodnistej, mają zastosowanie u pacjentów z jaskrą oporną na leczenie, u których nie udało się uzyskać bezpiecznej wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego za pomocą terapii farmakologicznej lub innych procedur, a rokowanie co do widzenia jest poważne.
Nowoczesne techniki rozszerzyły możliwości terapeutyczne zabiegów cyklodestrukcyjnych i w dużej mierze ograniczyły ich traumatyczność, a także poprawiły rokowanie co do widzenia u pacjentów poddanych zabiegom.
Mniej traumatyzującą cyklofotokoagulację ciała rzęskowego można wykonać za pomocą lasera Nd:YAG bądź diodowego. Ze względu na technikę wykonywania procedury zabiegi cyklofotokoagulacji można podzielić na przeztwardówkową i endoskopową.
Przygotowanie do zabiegów przebiega standardowo: leki przeciwjaskrowe stosowane przez pacjenta nie powinny być odstawiane przed procedurami, zaleca się także kontynuację farmakoterapii w okresie pooperacyjnym. Tak jak w przypadku innych zabiegów, zwraca się uwagę na ostrożne stosowanie analogów prostaglandyn ze względu na prawdopodobieństwo wystąpienia nasilonej odpowiedzi zapalnej.
tags: #nadmierna #filtracja #w #oku #przyczyny #objawy
