Mechaniczna Oczyszczalnia Ścieków: Zasada Działania i Procesy

Szczegóły: Opublikowano: 09. March 2026

Oczyszczalnia jest to zespół urządzeń i obiektów technologicznych, których wykorzystanie prowadzi do usunięcia ze ścieków zanieczyszczeń. Zasada działania oczyszczalni ścieków z założenia jest bardzo prosta. Jednak proces ten jest o wiele bardziej skomplikowany.

Rodzaje Oczyszczalni Ścieków

Technologia oczyszczania ścieków powinna być ściśle dostosowana do ich charakteru, ilości i obciążenia zanieczyszczeniami. W związku z tym występują różne rodzaje oczyszczalni ścieków i urządzeń w nich stosowanych. Oprócz ich budowy i funkcji, ważne jest wykonanie materiałowe, trwałość i odporność na trudne warunki pracy.

Bytowo-gospodarcze, tzw. komunalne - pochodzące z gospodarstw domowych, zakładów pracy, budynków użyteczności publicznej.
Przemysłowe - skutek procesów technologicznych w zakładach produkcyjnych, m.in. spożywczych, chemicznych, metalurgicznych, garbarskich, włókienniczych czy papierniczych.
Deszczowe - wody opadowe, zawierające zawiesiny - np. piasek, a także związki chemiczne obecne w atmosferze i na powierzchni dachów, gleby oraz innych nawierzchni, pochodzące m.in.

Etapy Oczyszczania Ścieków

Procesy oczyszczania ścieków dzieli się na kilka stopni w zależności od tego, jakie oczyszczanie jest potrzebne.

Oczyszczanie mechaniczne, czyli usuwanie ze ścieków większych ciał stałych, cząstek ziarnistych powyżej 0,1 mm, olejów, tłuszczy i łatwo opadających zawiesin (osadów wstępnych).
Oczyszczanie biologiczne. Polega ono na rozkładzie zanieczyszczeń w procesach biologicznego utleniania z dominujących udziałem mikroorganizmów.
Oczyszczanie chemiczne - wykorzystujące konkretne związki i reakcje chemiczne oraz procesy fizyko-chemiczne.
Odnowa wody. Przeprowadzane procesy w przemysłowej oczyszczalni ścieków są wykonywane w taki sposób, by woda nadawała się do użycia w ponownych potrzebach.

Mechaniczne Oczyszczanie Ścieków

Mechaniczne oczyszczanie ścieków są zwykle pierwszym etapem wielu rodzajów oczyszczalni ścieków. Oddzielają ze ścieków zawiesiny i grubsze frakcje zanieczyszczeń. Są to procesy wynikające z zasad mechaniki, dlatego określa się je jako mechaniczne oczyszczanie ścieków. Procesy w nich wykorzystywane to: cedzenie, rozdrabnianie, filtracja, sedymentacja i flotacja.

Do mechanicznego oczyszczania ścieków używa się krat, sit, piaskowników i osadników wstępnych. Wydzielone ze ścieków skratki poddaje się płukaniu i prasowaniu, a następnie są składowane w kontenerach i wywożone na składowisko odpadów.

Przeczytaj także: Oczyszczalnie SBR: opinie i działanie

Stacja Zlewna Ścieków Dowożonych

Ścieki z nieskanalizowanej części aglomeracji otwockiej dowożone są wozami asenizacyjnymi do punktu zlewnego wyposażonego w 4 stanowiska zrzutowe i urządzenia podczyszczające ścieki (sitopiaskowniki firmy Huber) i urządzenia zabezpieczające ich pracę: łapacze kamieni i maceratory. Stacja jest urządzeniem w pełni automatycznym, nie wymagającym ciągłego nadzoru. Na każdym ciągu obsługującym 2 stanowiska zamontowane jest sito i piaskownik napowietrzany.

Ścieki pozbawione kamieni oraz rozdrobnione przepływają do sitopiaskownika (krata bębnowa i piaskownik). Skratki odprowadzane są poprzez zamkniętą rynnę zrzutową do kontenera. Po usunięciu skratek i piasku w stacji zlewnej ścieki dowożone dopływają grawitacyjnie rurociągiem DN 600 do zbiornika uśredniającego gdzie następuje uśrednienie składu ścieków poprzez ich wymieszanie oraz odgazowanie poprzez ich napowietrzenie (usunięcie siarkowodoru).

W celu zabezpieczenia wyposażenia elektrycznego stacji zlewnej przed korozyjnym oddziaływaniem powietrza znajdującego się w pomieszczeniu, podbieraki wykorzystywane do poboru prób ścieków dowożonych zostały umieszczone w wydzielonym, wentylowanym pomieszczeniu poboru prób. Szafy układu zasilania w energię elektryczną oraz szafy zawierające urządzenia sterownicze zostały zlokalizowane w rozdzielni elektrycznej odizolowanej od pomieszczenia, w którym znajdują się urządzenia podczyszczające ścieki.

Podczas zrzutu ścieków mierzone i uśredniane są parametry fizykochemiczne (pH, temperatura, przewodność) oraz zliczana jest objętość dostarczonych ścieków.

Zbiornik Uśredniający

W zbiorniku o średnicy 17 m i głębokości 7,1 m (pojemność 900 m3) zainstalowane są urządzenia mieszająco-napowietrzające: 5 zestawów strumienicowych firmy FLYGT. Do opróżniania zbiornika zastosowane są pompy zatapialne firmy Wilo, umieszczone na dnie zbiornika.

Przeczytaj także: Akwarium: sekrety skutecznej filtracji mechanicznej

Ścieki z sitopiaskownika trafiają rurociągiem DN 600 do zbiornika uśredniającego ścieków dowożonych. Przed zbiornikiem uśredniającym znajduje się studnia z osadnikiem (w celu ochrony zbiornika uśredniającego przed gromadzeniem się w nim piasku). Wymieszane ścieki dopływają do pompowni głównej, gdzie następuje oczyszczanie mechaniczne.

Pompownia Główna

Ścieki przepływają dwoma kanałami przez dwie kraty hakowe o prześwicie 6mm. Kraty zatrzymują stałe zanieczyszczenia o rozmiarach większych niż 6mm, a następnie podają je do zintegrowanej prasy płuczącej skratki. Ścieki surowe po przejściu przez kraty dopływają do tzw. komory mokrej, skąd przepompowywane są usytuowanymi w komorze suchej pompami (3+1) do przewodu tłocznego DN 600.

Pompy współpracują z falownikiem, ich załączanie jest zależne od poziomu ścieków w zbiorniku pompowni głównej. Ścieki podawane są przewodem tłocznym do komory rozprężnej, a następnie kanałem dopływowym grawitacyjnie transportowane do piaskownika.

Piaskownik

Opadający na dno piasek jest zgarniany do komór osadowych zgarniaczem, następnie doprowadzany grawitacyjnie do budynku płuczki piasku. Płuczka służy do ostatecznego oddzielenia piasku od cząstek organicznych.

Oczyszczony piasek gromadzi się na dnie stożkowej komory, skąd transportowany jest przenośnikiem ślimakowym do kontenera, a następnie wywożony jest przez uprawnione firmy.

Przeczytaj także: Wilgotność powietrza w domu

Osadniki Wstępne

Po pobycie w piaskowniku ścieki dopływają do komory rozdzielczej, gdzie rozdzielane są do dwóch osadników wstępnych. Są to osadniki radialne z mechanicznym zgarnianiem osadu i części pływających o średnicy 30m i głębokości całkowitej 3m.

W osadnikach następuje oddzielenie zawartych w ściekach zawiesin łatwo opadających. Wykorzystywana jest tu grawitacja, która pozwala substancjom cięższym od wody opaść na dno, a lżejszym od wody na unoszenie się na powierzchni. Substancje opadające na dno stanowią około 1/3 całkowitych zanieczyszczeń, pozostałe 2/3 to zawiesiny nieopadające i substancje rozpuszczone. Substancje rozpuszczone usuwane są ze ścieków w dalszych procesach biologicznych.

Części stałe pływające jak również osady, które opadły gromadzone w lejach osadników osady wstępne odprowadzane są okresowo pod ciśnieniem hydrostatycznym słupa ścieków do dwóch zagęszczaczy grawitacyjnych wyposażonych w wolnoobrotowe mieszadła.

Kanał dopływowy do piaskownika, piaskownik, kanały dopływowe do osadników wstępnych, osadniki wstępne jak również kanał dopływowy do komór denitryfikacji zostały zhermetyzowane poprzez ich zadaszenie wykonane z laminatu.

Blok Biologiczny i Zbiornik Retencyjny

Ścieki z odsadników wstępnych są kierowane i doprowadzane grawitacyjnie do bloku biologicznego a ich nadwyżka do zbiornika retencyjnego. Zbiornik o pojemności ok. 5 000 m3, przebudowany z dawnych komór denitryfikacji.

Na kanale odprowadzającym ścieki z odsadników wstępnych zamontowana jest zastawka przelewowa, mająca możliwość regulacji wysokości krawędzi przelewowej. Aby zabezpieczyć reaktor biologiczny przed nadmiernym przepływem ścieków np. w celu zatrzymania pierwszej fali ścieków dopływających do oczyszczalni w czasie gwałtownych opadów, część ścieków kierowana jest właśnie do zbiornika retencyjnego.

Do czyszczenia dna komór zbiornika retencyjnego zastosowano system automatycznego spłukiwania zbiorników wykorzystujący energię wód spiętrzonych w wydzielonych komorach zbiornika o wysokości ściany ok. 1 do 1,7 m . Komory spiętrzające wyposażone są w uchylne wrota. Dodatkowo zbiornik retencyjny podzielony został ściankami na tory spłukiwane o szerokości do 6 m. Po opróżnieniu zbiornika sygnał z czujnika uruchamia otwarcie wrót i następuje gwałtowny zrzut wody do spłukiwanego toru.

Biologiczna Redukcja Związków

Podwójny reaktor biologiczny trójfazowy umożliwia biologiczną redukcję związków węgla, azotu i fosforu do stopnia wymaganego aktualnymi przepisami. Rozdział ścieków na poszczególne ciągi i komory bloku realizowany jest poprzez zastawki regulacyjne. Udział strefy denitryfikacji i nitryfikacji wynosi po 50%. Do komory predenitryfikacji zostaje doprowadzone 20% ścieków dopływających na oczyszczalnię oraz osad recyrkulowany. Mieszanina osadu ze ściekami dopływa do komory defosfatacji do której dopływa także pozostała część ścieków. Następnie zawartość komór defosfatacji przepływa do komór denitryfikacji gdzie doprowadzone są ścieki recyrkulowane.

Aby doprowadzić odpowiednią ilość powietrza do prowadzenia procesu nitryfikacji, wybudowany został budynek stacji dmuchaw wraz z rozdzielnią elektryczną. Maksymalne zapotrzebowanie na powietrze do prowadzenia procesów biologicznego oczyszczania ścieków wynosi około 6 740 m3/h przy zastosowaniu wysokosprawnego systemu napowietrzania płytowego. Stacja dysponuje 4 dmuchawami (w tym 1 rezerwowa) o wydajności ok. Na wylocie z poszczególnych dmuchaw zainstalowano przepustnice oraz pomiar ciśnienia i temperatury.

Dla optymalizacji pracy bloku powstał system optymalizacji pracy bloku biologicznego. Dla optymalizacji pracy oczyszczalni zastosowano program optymalizacji procesu oczyszczania ścieków RTC firmy HACH mający znaczny wpływ na efektywność energetyczną procesów oczyszczania ścieków. Systemem sterowania on-line, prowadzi dynamiczną analizę i optymalizację wybranych procesów oczyszczania ścieków w czasie rzeczywistym.

Aparatura analizuje aktualne ładunki zanieczyszczeń w ściekach napływający do części biologicznej oczyszczalni oraz aktualne warunki pracy (temperatura, stężenie osadu, wiek osadu), określając na tej podstawie wartości optymalne parametrów prowadzenia procesu takich, jak: intensywność napowietrzania, recyrkulacja wewnętrzna, zmiana wieku osadu, dozowanie środków strącających fosfor itp. Każdy mierzony parametr jest walidowany w celu odrzucenia błędnych odczytów z przetworników pomiarowych.

Osadniki Wtórne

Na oczyszczalni pracują 4 osadniki wtórne. 2 osadniki z wymuszonym odpływem ścieków oczyszczonych mieszadłami pompującymi (wyremontowane w 2015 r.) o średnicy 29,2m, wysokości 4,02m i pojemności 2 691 m3 każdy. Kolejne 2 osadniki z grawitacyjnym odpływem ścieków oczyszczonych zostały przebudowane z dawnych komór nitryfikacji (średnica 35m, poj. napełnienia 3m). Wszystkie osadniki wtórne wyposażone są w zgarniacze powierzchniowo - denne z korytem zbiorczym części pływających oraz czujniki poziomu osadu.

Na wlocie do każdego z osadników, zamontowane zostały flokulatory statyczne poprawiające proces sedymentacji osadu. Układ rozdziału ścieków napływających z reaktora biologicznego na dwie pary osadników, został wyposażony w pomiar ilości ścieków realizowany za pomocą przepływomierzy elektromagnetycznych i zasuw nożowych regulacyjnych zamontowanych w wybudowanych dla tego celu komorach mokrej i suchej.

Kanał Zrzutowy

Z osadników wtórnych ścieki oczyszczone spływają bezpośrednio do kanału zrzutowego, który kieruje je do odbiornika - rozlewiska rzeki Jagodzianki, znajdującego się przed wiślanym wałem przeciwpowodziowym. Rozlewisko rzeki Jagodzianki w okresie wysokich stanów wody w Wiśle, tworzy zbiornik wyrównawczy (w okresach czasu gdy zamknięta jest śluza w wale przeciwpowodziowym).

Kanał wyposażony jest w barierki ochronne oraz nowy układ pomiaru przepływu ścieków - zwężkę KAMA o zakresie pomiarowym w granicach 0 - 2000 m3/h wraz z pomiarem temperatury.

Przeróbka Osadów

Osad nadmierny podawany jest do pompowni osadu, a następnie dwiema pompami do mechanicznego zagęszczania osadu. Przed wirówkami zagęszczającymi dodawany jest polielektrolit w emulsji, mający zwiększyć zagęszczenie osadu. Następnie jest mieszany się z osadem wstępnym i tak przygotowany trafia do dwóch zamkniętych komór fermentacyjnych (WKF) o pojemności czynnej 3000 m3 każda.

Są to komory cylindryczne z dnem i stropem w kształcie stożka z instalacją do odprowadzania wody nadosadowej, ujęciem powstającego w procesie fermentacji gazu i ciągłym mieszaniem realizowanym przy pomocy pomp z intensywnością czterech wymian na dobę w stosunku do ich czynnej pojemności. System obiegu mieszającego komór fermentacyjnych wyposażony jest w pięć pomp, po dwie na każdą komorę plus jedna rezerwowa.

W środku zbiorników znajduje się rura centralna, do której podawany jest osad. Rura centralna u góry posiada otwory przelewowe, przez które osad dostaje się do zbiornika i następnie ulega procesowi fermentacji metanowej. Jest ona dodatkowo stymulowana poprzez nagrzewanie osadu przepływającego przez wymienniki ciepła.

Fermentacja metanowa to proces biochemiczny, który zachodzi w warunkach beztlenowych kiedy wysoko cząsteczkowe substancje organiczne zawarte w osadach, rozkładane są przez bakterie metanowe fermentujące kwasy i inne związki a także wykorzystujące tlenek węgla, dwutlenek węgla i wodór gazowy.

Powstający w procesie fermentacji metanowej gaz, zwany biogazem lub agrogazem, składa się z metanu i dwutlenku węgla oraz nieznacznych domieszek wodoru, siarkowodoru, azotu, pary wodnej i innych gazów. Skład biogazu zależy od rodzaju biomasy użytej do fermentacji oraz od sposobu przeprowadzenia fermentacji.

Wytwarzany w procesie fermentacji gaz unosi się do góry do zbiornika biogazu na szczycie WKF. Do czasowego magazynowania osadu przefermentowanego wybudowany został nowy zbiornik żelbetowy o pojemności czynnej 238 m3, pełniący rolę zbiornika nadawy osadu przed podaniem go do instalacji odwadniania w budynku odwadniania osadu. Do zbiornika jest doprowadzany osad przefermentowany z komór fermentacyjnych (WKF).

Biogaz ujmowany z komór fermentacyjnych jest magazynowany w powłokowym zbiorniku biogazu o pojemności 1000 m3, z dwoma dmuchawami powietrza. Następnie dostarczany jest do budynku kotłowni w którym w latach 2010-2015 zainstalowano 3 układy kogeneracji przetwarzające biogaz na energię elektryczną. Agregaty posiadają moc znamionową 190 kW, 250 kW oraz 360 kW. Produktem ubocznym „zielonej energii” jest ciepło, które w 100% pokrywa zapotrzebowanie na energię cieplną służąc do ogrzewania komór fermentacyjnych WKF oraz pozostałych budynków otwockiej oczyszczalni ścieków. W efekcie końcowym nic się nie marnuje.

Instalacje Dodatkowe

Pochodnia spalania nadmiaru biogazu: pochodnia ze stali nierdzewnej kwasoodpornej wymiarowana na strumień spalania do 300 m3/h, z możliwością ręcznego lub automatycznego załączania i gaszenia.
Instalacja odsiarczania biogazu: Dla pracujących dwóch komór fermentacyjnych zainstalowane są trzy odsiarczalniki ze złożem stałym i możliwością jego regeneracji podczas ruchu.

Osad przefermentowany w komorach fermentacyjnych (WKF) może przelewać się do rurociągu i przepływać do otwartego basenu fermentacji (OBF). Jest to zbiornik o średnicy 36m i pojemności czynnej ok. 7 160 m3. Służy do magazynowania lub dofermentowania osadu. Odwodniony osad o zawartości suchej masy ok.

Oczyszczalnia Ścieków w Olkuszu

Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Olkuszu oczyszcza ścieki w dwóch oczyszczalniach ścieków zlokalizowanych w Olkuszu na ul. Wspólnej 33 oraz w Bukownie na ul. Oczyszczalnia ścieków w Olkuszu oczyszcza dopływające do niej siecią kanalizacyjną ścieki bytowo-gospodarcze i przemysłowe pochodzące z Olkusza i okolic (od około 40 tyś. Czy wiesz, że do oczyszczalni w Olkuszu dopływa średnio około 5 tyś. m3 ścieków na dobę, co daje w ciągu roku około 1,8 mln m3 (dane za 2021 rok).

Oczyszczalnia ścieków w Olkuszu jest oczyszczalnią przepływową, mechaniczno-biologiczną o podwyższonym usuwaniu biogenów umożliwiającym zwiększoną redukcję azotu i fosforu.

Etapy Oczyszczania w Olkuszu

Oczyszczanie mechaniczne: Ma na celu oddzielenie od ścieków większych zanieczyszczeń (m.in. śmieci, zawiesin mineralnych i organicznych oraz tłuszczów). Ścieki przepływają przez kraty rzadkie i gęste, na których odbywa się proces cedzenia, który polega na zatrzymywaniu większych zanieczyszczeń.
Usunięcie ze ścieków zawiesin organicznych oraz tłuszczy w osadniku wstępnym radialnym. Oddzielenie zawiesin następuje w wyniku ich opadania na dno osadnika (tzw. sedymentacji), a tłuszczów w wyniku ich wynoszenia na powierzchnię (tzw. flotacji).
Oczyszczanie biologiczne: Wykorzystywany jest tzw. osad czynny czyli kłaczkowata zawiesina mikroorganizmów głównie bakterii oraz pierwotniaków. Ścieki w tzw. komorach biologicznych mieszane są z osadem czynnym. Mikroorganizmy tworzące osad czynny rozkładają zanieczyszczenia obecne w ściekach wykorzystując procesy biologiczne zachodzące podczas ich rozwoju.

Komora Predenitryfikacji i Defosfatacji

Ścieki oczyszczone mechanicznie z osadnika wstępnego kierowane są do komory predenitryfikacji i defosfatacji. W komorze predenitryfikacji następuje częściowa fermentacja osadu i wydzielenie lotnych kwasów tłuszczowych niezbędnych do biologicznego usuwania związków fosforu i azotu. W komorze defosfatacji zachodzą warunki beztlenowe, w których następuje uwolnienie fosforu z mikroorganizmów osadu do ścieków (I etap defosfatacji). Fosfor ten jest później pobierany przez bakterie tlenowe w komorze tlenowej i zakumulowany w biomasie osadu czynnego (II etap defosfatacji). Rezultatem w/w procesów jest zmniejszenie zawartości fosforu w ściekach.

Bloki Biologiczne

Z komory predenitryfikacji i defosfatacji ścieki kierowane są do 4 bloków biologicznych. Każdy blok podzielony jest na 3 strefy: nitryfikacji, zmienną i denitryfikacji. W każdej z tych stref panują odmienne warunki, które zapewniają zachodzenie właściwych procesów oczyszczania m.in. nitryfikacji, denitryfikacji, defosfatacji. Obecny w ściekach azot amonowy jest przekształcany w procesie nitryfikacji do azotanów. Te z kolei na drodze denitryfikacji są redukowane do azotu cząsteczkowego N2, który trafia do atmosfery.

Osadniki Wtórne w Olkuszu

Z bloków biologicznych mieszanina ścieków z osadem czynnym kierowana jest do 2 osadników wtórnych, w których następuje oddzielenie osadu czynnego od ścieków w wyniku opadania ( tzw. sedymentacji) osadu na dno osadników. Sklarowane ścieki oczyszczone odpływają przez przelewy pilaste umieszczone na obwodzie osadników wtórnych do kanału odprowadzającego je do odbiornika. Odbiornikiem ścieków oczyszczonych jest kanał Roznos, którym ścieki oczyszczone płyną do rzeki Białej, a następnie do rzeki Przemszy. Ścieki oczyszczone wprowadzane do odbiornika podlegają kontroli jakościowej.

Oczyszczalnia Ścieków w Bukownie

Oczyszczalnia ścieków w Bukownie oczyszcza dopływające do niej siecią kanalizacyjną ścieki bytowo-gospodarcze i przemysłowe pochodzące z miasta Bukowna i miejscowości Podlipie, Międzygórze i Krążek gminy Bolesław (od około 11 tyś. Czy wiesz, że do oczyszczalni w Bukownie dopływa średnio około 850 m3 ścieków, co daje w ciągu roku około 313 tyś m3 (dane za 2021 rok).

Oczyszczalnia ścieków w Bukownie jest oczyszczalnią typu SBR, mechaniczno-biologiczną o podwyższonym usuwaniu biogenów.

Etapy Oczyszczania w Bukownie

Krata mechaniczna gęsta: Ścieki przepływają przez kratę mechaniczną gęstą, gdzie oddzielane są większe zanieczyszczenia.
Sitopiaskownik: Z sitopiaskownika ścieki są kierowane do osadników Imhoffa.
Osadniki Imhoffa: Następuje tu oddzielenie zawiesin w wyniku ich sedymentacji na dno osadników do tzw.
Oczyszczanie biologiczne: Kolejnym etapem oczyszczania ścieków jest oczyszczanie biologiczne, które odbywa się w tzw. sekwencyjnych biologicznych reaktorach (SBR).

SBR-y są to komory osadu czynnego, gdzie cały proces oczyszczania oraz separacji ścieków oczyszczonych od kłaczków osadu zachodzi cyklicznie w jednym zbiorniku. Brak jest osadnika wtórnego. Na oczyszczalni znajdują się dwa w/w reaktory. Do usunięcia zanieczyszczeń wykorzystuje się podobnie jak na oczyszczalni w Olkuszu mikroorganizmy tzw. osad czynny.

Porównanie Oczyszczalni Biologicznych i Ekologicznych

Podstawowa różnica to napowietrzanie. W oczyszczalniach ekologicznych w ogóle ono nie występuje. Nie dają one możliwości rozwoju osadu czynnego, a więc ich skuteczność jest bardzo niska. Ta nieefektywność przekłada się na jeszcze jedną ważną rzecz, oczyszczalnie ekologiczne są ekologiczne tylko z nazwy.

Przyjęło się określać osadniki gnilne jako oczyszczalnie ekologiczne, ale procesy beztlenowe nie pozwalają na osiągnięcie wyników redukcji zanieczyszczeń, których wymaga europejska norma zaimplementowana także do polskich przepisów prawa. W praktyce, przekreśla to szanse inwestora na uzyskanie dofinansowania na taką oczyszczalnię. W przypadku urządzeń biologicznych z natlenianiem, uzyskanie dotacji jest możliwe.

Można uznać, że oczyszczalnia drenażowa, niesprawnie działająca, przez wykorzystanie warunków beztlenowych, może być równie niebezpieczna dla środowiska co nieszczelne szambo.

Cecha	Oczyszczalnie biologiczne	Oczyszczalnie ekologiczne (osadnik gnilny z drenażem rozsączającym)
Stopień oczyszczania ścieków	Do 98%	Niski, niemierzalny
Technologia	Tlenowa z udziałem mikroorganizmów	Beztlenowa
Osad czynny	Tak	Nie
Klarowność wody pościekowej	Tak	Nie
Koszt inwestycji	Wyższy	Niższy

Podsumowując, oczyszczalnie biologiczne wykazują liczne zalety w porównaniu do oczyszczalni ekologicznych. Wyższy stopień oczyszczania ścieków, zaawansowana technologia i efektywne usuwanie zanieczyszczeń to główne powody, dla których coraz więcej osób decyduje się na wybór oczyszczalni biologicznej dla swojego gospodarstwa domowego.

tags: #mechaniczna #oczyszczalnia #ścieków #zasada #działania