Laguna Oczyszczalnia Ścieków: Zasada Działania i Technologie
- Szczegóły
Oczyszczalnie ścieków typu Laguna wykorzystują zaawansowane technologie do skutecznego i ekologicznego oczyszczania ścieków. Proces ten składa się z kilku etapów, począwszy od mechanicznego oczyszczania, poprzez biologiczne, aż po zaawansowane metody doczyszczania, w tym wykorzystanie lagun hydroponicznych.
Stopień Mechaniczny Oczyszczania
Stopień mechaniczny rozwiązany jest standardowo, ale firma preferuje najnowocześniejsze, zintegrowane bloki, gdzie w jednej szczelnej obudowie usuwane są z dużą skutecznością skratki, piasek i tłuszcze. Przygotowujemy własne rozwiązania konstrukcyjne, które są konkurencyjne cenowo, a jakością nie odbiegają od najnowszych rozwiązań stosowanych w świecie.
Reaktor Biologiczny
Proces technologiczny oparty jest o cyrkulacyjny, samosterowny, hybrydowy reaktor biologiczny wykorzystujący osad czynny w postaci kłaczkowatej zawiesiny i biomasy osiadłej (immobilizowanej) na zanurzonych złożach przepływowych. Reaktor biologiczny w standardzie jest to pierścieniowy zbiornik umiejscowiony na zewnętrznej stronie płaszcza osadnika wtórnego (zbiornik w zbiorniku). Możliwe są jednak inne konfiguracje, które można dowolnie modelować w zależności m.in. od istniejących obiektów.
Osadnik Wtórny
Osadnik wtórny w standardzie jest osadnikiem radialnym i stanowi centralną część pierścieniowego reaktora. Służy on do rozdzielenia mieszaniny ścieków i osadu przepływającej z reaktora. Oddzielony osad recyrkuluje się z powrotem do reaktora, a nadmiar osadu odprowadzany jest do dalszej przeróbki.
Gospodarka Osadowa
Dzięki immobilizacji, osiadła na złożach błona biologiczna ma znacznie większą koncentrację od struktur zawieszonych. Po oderwaniu się od złoża i wymieszaniu z osadem pływającym w osadniku wtórnym daje wyższą zawartość suchej masy w osadzie nadmiernym. W wielu przypadkach już z osadnika wtórnego otrzymano 96% uwodnienia. Pozwala to na duże zagęszczenia w zbiornikach osadu nadmiernego, gdzie w standardzie prowadzony jest proces stabilizacji tlenowej, który jest bardzo korzystny ze względu na eliminacje beztlenowych organizmów mogących stanowić zagrożenie dla człowieka (larwy przetrwalnikowe pasożytów) przy rolniczym wykorzystaniu odwodnionych osadów.
Przeczytaj także: Jak wymienić filtr powietrza w Lagunie 2?
Osad otrzymywany z takiego procesu bardzo łatwo poddaje się odwadnianiu. Stosując prasy komorowe przy aplikacji samego wapna i PIXu można otrzymać nawet 40% suchej masy. Ponadto aplikacja wapna do osadu na tym etapie, eliminuje niepotrzebny już stopień higienizacji, a osady, bezpośrednio nadają się do przyrodniczego, a nawet rolniczego zagospodarowania.
III Stopień Doczyszczania - Przepływowa Laguna Hydroponiczna
Trzecim stopniem oczyszczania jest labiryntowa przepływowa komora - laguna hydroponiczna, czyli sztuczna rzeka. Symuluje ona w zintensyfikowanej formie procesy samooczyszczania zachodzące w rzekach i ma na celu ostateczne doczyszczenie i naturalizowanie ścieków oczyszczonych do stanu jak najbardziej zbliżonego charakterem hydrobiologicznym do wód odbiornika, jak również pełni ważną funkcję zbiornika buforowego, który w czasie awarii przejmie niedoczyszczone ścieki. Ten element oczyszczalni ma szczególne znaczenie w przypadku oczyszczalni przemysłowych, stanowi bowiem dodatkowe zabezpieczenie wód odbiornika. Jest to bardzo ważne zwłaszcza, gdy odbiornik ścieków oczyszczonych jest specjalnie chroniony - np. programem NATURA 2000.
Przetwarzanie Osadów Pościekowych - Ewolucja Metod
Przepisy zagospodarowania osadów pościekowych preferują ich mechaniczne odwadnianie i definitywne usuwanie z terenu oczyszczalni. W starszych projektach osady pofermentacyjne, jak i osady po osadnikach wtórnych, były często w pierwszej kolejności odwadniane na terenie oczyszczalni na tzw. poletkach lub lagunach osadowych, a dopiero potem wykorzystane w innych obszarach (np. rolnictwo).
Poletka Osadowe: Tradycyjna Metoda Odwadniania
Przefermentowany osad o uwodnieniu >90% wylewany był na specjalnie przygotowane do tego celu poletka o kształcie prostokątnym, owalnym lub nawet trójkątnym, tak, aby tworzył jednorazowo warstwę o grubości 0,2-0,5m (zwykle nie więcej niż 25cm). Przy gruntach przepuszczalnych, piaszczystych, osad odwadniany był w naturalny sposób poprzez grawitacyjny odpływ odcieku do gruntu. Urządzanie takich poletek ograniczało się tylko do przewodu doprowadzającego osad oraz do wlotów rozdzielających osad na poszczególne powierzchnie.
Na gruntach słabo przepuszczalnych, pod poletkiem wykonywane były systemy drenażowe, podobne jak przy drenażu rozsączającym. Kopano rowy w których umieszczano rury drenażowe obsypane żwirem, a od wierzchu piaskiem. Szczegółowa konstrukcja takiego drenażu opisana była w normie branżowej BN-73/9392-01 „Wypełnienia materiałem filtracyjnym poletek do suszenia osadu”.
Przeczytaj także: Poradnik: Czyszczenie filtra powietrza Renault Laguna III
Poletka były zalewane zwykle 6-9 razy do roku. Odwaniany osad, po utracie wody pękał i po wyglądzie tego spękania można było ocenić stopień jego biologicznego przetworzenia. Dobrze przefermentowany osad miał szereg drobnych spękań, które dodatkowo ułatwiały jego napowietrzanie i ewaporację. Słabo - gromadził wokół siebie muchy, szczególnie z gatunku Eristalis tenax (gnojka wytrwała) oraz miał nieprzyjemny zapach.
Odwodniony osad o wilgotności około 60-70% mógł być usuwany ręcznie, łopatami (małe poletka), półmechanicznie lub mechanicznie i poletko było po raz kolejny zalewane świeżym osadem. Szybkość odwadniania na poletku była ściśle uzależniona od wielkości opadów deszczu. Jeśli opady były małe wielkość parowania przewyższała nawilżanie osadu i czas jego odwadniania spadało poniżej 4 tygodni. Jeśli duże, czas suszenia wzrastał do 1,5 miesiąca i dłużej.
Usunięty osad składowano na terenie oczyszczalni jeszcze przez okres jednego roku, stąd należało przewidzieć dodatkowy teren na pryzmy osadowe o powierzchni równej około 20% powierzchni samych poletek.
Warto zwrócić uwagę, że pierwotnie odcieki z osadów na poletkach przedostawały sie bezpośrednio go gruntu, lub poprzez drenaż, do odbiornika (np. rzeka). Obecnie rozwiązanie takie jest zakazane prawnie. Wszystkie systemy odciekowe nie mogą zanieczyszczać wody gruntowej, dlatego muszą mieć szczelne dno (betonowanie, geomembrana tworzywowa).
Laguny Osadowe: Alternatywa dla Poletek
W odróżnieniu do poletek miały od razu szczelne dno, zwykle wybetonowane i wyposażone w drenaż. W pierwszym roku laguny zalewano osadem jednorazowymi porcjami o wysokości nie większej niż 30cm, do maksymalnego poziomu 1,5-2m osadu. Odwadnianie osadu zachodziło poprzez jego grawitacyjne odsączanie oraz parowanie (ewaporację).
Przeczytaj także: Renault Laguna II - Filtr Powietrza i Turbina
W drugim roku zalegania na lagunie osad ulegał dalszemu odwodnieniu do poziomu 65%. Laguna wykonywana jest z drenażem dennym i z przelewem do usuwaniem cieczy nadosadowej. Ta ostatnia zbierana jest osobnym elementem usytuowanym blisko brzegu lub w środku laguny, tzw. „mnichem”. Mnich składa się z pionowego komina (stojaka) ze stawidłem o regulowanym poziomie dostosowanym do aktualnej wysokości osadu.
Laguny osadowe mają mniejszą zdolność odwadniania od poletek, z uwagi na znacznie wyższą warstwę osadu. Odwodniony po okresie eksploatacji osad ma ciastowatą konsystencję, co utrudnia jego wywożenie. Niejednokrotnie, wskutek utrudnionej filtracji przez złoże, jego wilgotność dochodzi do 80%.
tags: #laguna #oczyszczalnia #ścieków #zasada #działania
