Ile Wilgoci Traci Drzewo Rocznie: Sezonowanie, Koszty i Bezpieczeństwo Spalania Drewna Opałowego

Szczegóły: Opublikowano: 07. March 2026

Do ogrzewania domu może być wykorzystywany opał drewniany. Nie może on jednak mieć postaci świeżo ściętego drzewa. Dlaczego? Po ścięciu drzewa nie od razu jego drewno nadaje się do opalania pieców. Konieczne jest sezonowanie drewna opałowego. Na czym to polega? Sezonowanie można właściwie określić jako suszenie. Po co suszyć drewno opałowe?

Piece na węgiel czy drewno opałowe to tradycyjne kotły grzewcze w domach prywatnych i w innego rodzaju budynkach. Paliwa stałe pozwalają na uzyskanie komfortu termicznego, ale jednocześnie wymagają częstego dokładania do pieca oraz generują wysoki poziom zanieczyszczeń do atmosfery, jeśli nie są stosowane w prawidłowy sposób.

Świeżo ścięte drewno nie nadaje się do palenia w piecu. Konieczne jest sezonowanie. Suszenie drewna w domu to nie to samo co sezonowanie drewna opałowego, choć oba pojęcia często są wykorzystywane zamiennie. Jak to wygląda w praktyce? Jak wysuszyć drewno domowym sposobem?

Sezonowanie Drewna Opałowego: Klucz do Efektywnego Ogrzewania

Drewno musi być sezonowane, żeby można je było spalać w domowych piecach. Polega na składowaniu drewna w odpowiednich warunkach, na powietrzu, przez okres co najmniej roku, kiedy to materiał nabiera cech pozwalających na jego spalanie. To nie tylko suszenie, ale wiele innych działań. W przeciwnym wypadku drewno niesezonowane lub zbyt krótko suszone będzie miało wysoki poziom wilgotności.

Sezonowane drewno łatwiej jest rozpalić. Im suchsze, tym palenie nim staje się łatwiejsze. Jak długo musi schnąć drewno? W zależności od rodzaju, czasu ścięcia drzewa i wybranego sposobu suszenia proces sezonowania może trwać od około roku do nawet 3 lat. Musisz jednak wiedzieć, że przy odpowiednim ułożeniu i zabezpieczeniu materiału może ono pozostać na swoim miejscu znacznie dłużej. Jaki jest koszt suszenia drewna? Tak naprawdę żaden, ponieważ powinno ono być po prostu składowane w drewutni lub w innym podobnym miejscu.

Przeczytaj także: Recenzja oczyszczaczy powietrza Philips

Sezonowanie drewna opałowego jest fundamentalnym etapem procesu jego przygotowywania do użytku w prywatnych domach. To znacznie więcej niż tylko oszczędność - chodzi tu o optymalną efektywność energetyczną. Dojrzałe drewno, które przebywało na słońcu i wietrze przez co najmniej sześć miesięcy, posiada redukowany poziom wilgoci. Ten niepozorny detal przekłada się na wyższą efektywność spalania - mniejszą ilość dymu i popiołów, a co za tym idzie - mniejszy wpływ na środowisko.

Jak Sezonować Drewno w Domu?

Proces pozbywania się naturalnej wilgoci z drewna trwa dość długo. Najrozsądniej jest kupić świeże w okresie wiosennym i pozostawić je nawet na półtora roku, czyli nie do najbliższego sezonu grzewczego, w miejscu, w którym może odbywać się bez przeszkód sezonowanie.

Najważniejsze jest prawidłowe układanie drewna do suszenia. Musisz porąbać je na niewielkie szczapy. Jakie drewno lepiej rąbać: suche czy mokre? Przy układaniu drewna do sezonowania pamiętaj, by szczapy umieszczać w stosach korą do góry. Zapewni to każdemu fragmentowi drewna cyrkulację powietrza. Nie ustawia się też drewna bezpośrednio na ziemi czy trawniku, ponieważ będzie chłonąć wilgoć z podłoża. Jak przechowywać drewno do kominka czy pieca grzewczego? Najlepiej w miejscu osłoniętym od deszczu, ale takim, które zapewnia dobrą cyrkulację powietrza. Jak przechowywać drewno do kominka już po przeprowadzonym sezonowaniu? Można je pozostawić w dotychczasowym miejscu, a część położyć np. Składowanie drewna najlepiej zrealizować na zewnątrz.

Częstym błędem jest trzymanie drewna w piwnicy lub przykrytego szczelnie plandeką. Istnieją wyspecjalizowane firmy, które wiedzą, jak przyspieszyć suszenie drewna. Wykorzystują do tego celu profesjonalne urządzenia grzewcze. Dzięki nim możesz otrzymać drewno o wilgotności 10-12 proc.

Jeśli wydaje się suche, a kora odchodzi od niego z łatwością, od razu nadaje się do palenia. A czy drewno w domu wyschnie? Być może - jeśli będzie ułożone np. w sąsiedztwie kominka, a wnętrze będzie odpowiednio wentylowane i często wietrzone.

Przeczytaj także: Woda gazowana: przyczyny utraty gazu

Wilgotność Drewna a Wartość Opałowa

W zależności od gatunku drzewa drewno może mieć różną zawartość wody. Świeżo ścięte może mieć od 50 do 70 proc. wilgoci. Im jest jej więcej, tym sezonowanie drewna na opał będzie trwało dłużej. Wstępne sezonowanie przed sprzedażą powoduje, że zawartość wody dochodzi w nim do 40 proc., a to wciąż za dużo, żeby można było je wykorzystać jako opał. Ile czasu należy suszyć drewno, by osiągnąć pożądany poziom? To zależy od gatunku. Jak długo schnie drewno sosnowe? Około 15 miesięcy, choć pozostawienie go na 18 miesięcy do sezonowania przyniesie najlepsze rezultaty.

Dla przypomnienia i w mocnym uproszczeniu: z jednego kilograma suchego drewna możemy wygenerować około 3 kW mocy. Powyższe przeliczenie dotyczy drewna suchego, czyli drewna o wilgotności 20%. Natomiast nie ma to zastosowania jeżeli mówimy o drewnie mokrym, czyli takim którego wilgotność dochodzi do 60-70%. Wilgotność taką posiada świeżo ścięte drzewo.

Co w takim przypadku? Świeżo ścięte drewno o wilgotności około 60%, traci ponad połowę swojej wartości opałowej w stosunku do drewna suchego. Oznacza to, że nawet przy założeniu, że kominek w jednym i drugim przypadku (palenie suchym/mokrym drewnem) uzyska sprawność na poziomie 80%, to przeliczając wyniki w oparciu o normę przedmiotową, okazuje się, że paląc mokrym drewnem urządzenie generuje trzy razy mniejszą moc.

Podczas palenia w kominku mokrym drewnem jego sprawność leci w dół co jeszcze bardziej obniża moc cieplną urządzenia. Efekt jest taki, że paląc mokrym tracimy około 70% energii.

Paląc mokrym drewnem palenisko nie będzie wstanie uzyskać odpowiedniej temperatury, a co za tym idzie nie będzie wstanie efektywnie dopalać tlenków i pyłów, przez co ich średnia emisja wzrośnie. Podczas palenia mokrym drewnem w kominku wydzielają się różne szkodliwe substancje i zanieczyszczenia, które mogą wpływać negatywnie na zdrowie i środowisko.

Przeczytaj także: Kompleksowy przewodnik: Woda destylowana a gwarancja

Niebezpieczeństwa Związane z Paleniem Mokrym Drewnem

Podczas palenia mokrym drewnem i przy ograniczonym dopływie powietrza, będzie wydzielał się kreozot. Jest to smolista substancja, która osadza się na ścianach komina. Przy długotrwałym paleniu mokrym drewnem może dojść do zatkania komina. I tutaj żarty się kończą bo jest to zjawisko niebezpieczne, które zagraża zdrowiu i życiu. Dodatkowo kreozot jest substancją palną i jeżeli dojdzie do tzw. pożaru sadzy w kominie, to rzadko kiedy nadaje się on do ponownego użytku.

Palenie mokrym drewnem jest nieefektywne energetycznie, ponieważ znacząca część energii jest tracona na odparowanie wody zawartej w tym paliwie. Ponadto, powoduje to większe zabrudzenie komina oraz zwiększa ryzyko pożaru sadzy w kominie.

Dla zdrowia i środowiska lepiej jest używać suchego, sezonowanego drewna o niskiej wilgotności, zwłaszcza że proces sezonowanie drewna nie należy do najtrudniejszych. Wystarczy tylko trochę cierpliwości, ponieważ mokre drewno już po 1,5 do 2 lat uzyska swoją optymalną wartość opałową.

Ceny Drewna Opałowego w 2025 Roku

Drewno opałowe, tak samo, jak inne surowce i rodzaje opałów, podlega wahaniom cenowym, które w 2025 roku osiągnęły wyższe poziomy niż w poprzednich latach. Według danych z ostatnich kilku miesięcy 2025 roku ceny za metr sześcienny drewna suchego kształtują się następująco:

dąb, buk, grab - 400-550 zł za metr przestrzenny ułożony (mp),
sosna, świerk - 170-250 zł za mp,
brzoza, olcha - 250-350 zł za mp.

Nadal najtańsze jest drewno świeże, niepocięte, kupowane na luz w większych ilościach, ponieważ jego cena może zaczynać się już od 170 zł. Najdroższe są natomiast gotowe szczapy, pakowane na palety i dostarczane do domu. Na początku jesieni i sezonu grzewczego ceny te zawsze dodatkowo wzrastają. Wszystko wskazuje na to, że w porównaniu do roku wcześniejszego drewno opałowe zdrożało o kilkadziesiąt procent, co jest bezpośrednio związane z rosnącym popytem i ograniczoną podażą.

Czynniki Wpływające na Cenę Drewna Opałowego

Koszt drewna będzie uzależniony od wielu czynników, z których kluczowym zazwyczaj pozostaje rodzaj. Twardsze rodzaje, takie jak dąb, buk czy grab, są droższe (nawet do 550 zł) z uwagi na wyższą wartość opałową i dłuższy czas spalania w porównaniu z tańszymi rodzajami iglastymi, jak sosna.

Jakość drewna również odgrywa rolę - drewno sezonowane, o wilgotności poniżej 20 proc., jest droższe, ale bardziej efektywne, ponieważ mokre drewno (powyżej 30 proc.) traci wartość opałową - energia jest wykorzystywana do usuwania wilgoci i tworzenia pary, a nie generowania ciepła - i prowadzi do większej emisji zanieczyszczeń.

Dodatkowo koszty różnią się w zależności od lokalizacji i sprzedawcy - zakupy bezpośrednio z Lasów Państwowych mogą być tańsze (nawet o 20-30 proc.) niż od pośredników, ale wymagają własnego transportu i przygotowania.

Koszty Ogrzewania Kominkiem: Analiza i Porównanie

W przypadku standardowego domu o metrażu 150 m² roczne zużycie drewna do palenia może sięgnąć 10-15 m³, co zależy od sprawności kominka oraz izolacyjności budynku. Przy przeciętnej cenie 300-400 zł/m³ koszt ogrzewania przy użyciu kominka wynosi około 3000-6000 zł rocznie.

By ocenić, czy inwestycja w kominek jest opłacalna, warto porównać go z innymi opcjami dostępnymi na rynku systemów ogrzewania. W 2025 roku szacowane koszty ogrzewania domu (które zawsze będą zależne od wielu czynników, takich jak standard ocieplenia domu czy nawet nawyki mieszkańców!) o powierzchni 150 m² kształtują się następująco:

pompa ciepła - w budynkach o typowej izolacji cieplnej koszty wyniosą ok. 3500-4500 zł rocznie,
gaz ziemny - ok. 5500-6500 zł rocznie,
pellet - ok. 5000 zł rocznie,
węgiel - około 3500-4500 zł rocznie.

Ograniczenia Użytkowania Kominków w Polsce

Decydującym elementem ograniczającym korzystanie z kominków są uchwały dotyczące ochrony powietrza, uchwalane przez sejmiki województw. W 2025 roku w większości obszarów Polski zakazane jest używanie starych pieców i kominków, które nie spełniają norm Ekoprojektu, wymagających niskiej emisji pyłów i zanieczyszczeń.

Na przykład w województwach małopolskim, mazowieckim czy śląskim do 2025 r. niezbędna jest wymiana urządzeń niespełniających wymogów, a kary za nieprzestrzeganie mogą wynosić do 5 tys. zł. Uchwały nie zakazują sprzedaży czy instalacji nowych kominków, ale eksploatacji starych - co często wiąże się z koniecznością inwestowania w modernizację.

Suszenie Drewna na Dom z Bali

Drewno kurczy się, gdy traci wilgoć. Suszenie drewna na dom z bali może pomóc. Ten podstawowy fakt jest przyczyną szerokiej gamy potencjalnych problemów dla osób budujących domy z bali, w tym odkształceń i pęknięć w drewnie, skrzypienia podłóg drewnianych oraz osiadania ścian. Z drugiej strony zrozumienie stosunków wilgotności drewna jest kluczem do zapobiegania prawie wszystkim niedogodnościom, więc nie są one niemożliwe do okiełznania.

Aby zrozumieć, dlaczego drewno się kurczy, musisz zrozumieć jego strukturę. W żywym drzewie te puste komórki są wypełnione płynną materią. Ściany komórek zawierają również wodę, która jest związana molekularnie z cząsteczkami celulozy, więc razem tworzą materiał ściany komórkowej. Gdy drzewo zginie lub zostanie ścięte, ciecz w pustej części komórek jest powoli tracona w wyniku odparowania. Punkt, w którym cała woda w stanie ciekłym zniknie, ale ściany z włókien są jeszcze w pełni spęczniałe i nasycone wodą, nazywany jest punktem nasycenia włókien. Jest to ważny warunek, ponieważ pomimo utraty znacznej ilości wilgoci, nie ma miejsca na kurczenie się, ponieważ ściany komórkowe są nadal całkowicie przesiąknięte wodą. Drewno nadal schnie poniżej punktu nasycenia włókien i zaczyna się kurczyć, ponieważ wilgoć jest tracona również ze ścian komórkowych.

Ciekawym zjawiskiem dotyczącym drewna jest jednak to, że skurcz zmienia się w zależności od orientacji ziarna (lub włókna). Wzdłuż ziarna drewno zwykle kurczy się bardzo niewiele, więc zmiana długości bali jest niewielka, praktycznie żadna.

Drewno używane w pomieszczeniach, np. w postaci desek do okładzin ścian wewnętrznych lub sufitów i poddaszy, a także do mebli, szafek i drewnianych podłóg, musi być wysuszone na poziome 8-12% wilgotności. Inne wartości wysuszenia przyjmuje się dla bali drewnianych, czyli w praktyce elementów konstrukcyjnych o grubości powyżej około 15 cm. Te elementy uznaje się za wysuszone jeśli ich poziom wilgotności nie przekracza 19%.

Z obserwacji wynika, że dom wybudowany z wysuszonych elementów, po kilku latach stabilizuje swą wilgotność na poziomie 20-25%. Poziom ten uzależniony jest od wielu czynników, ale głównie zależy od poziomu wilgotności powietrza tam gdzie stoi. Dom w otoczeniu dużej ilości pól lub lasów, osłonięty drzewami, będzie zdecydowanie bardziej wilgotny niż ten stojący w ścisłej zabudowie.

Dlaczego Bali Drewnianych Stosowanych do Budowy Domu Nie Suszy Się Bardziej?

Drewno ma właściwości higroskopijne, co oznacza, że ma zdolność wchłaniania wilgoci z otoczenia. Skoro otoczenie nie jest idealnie suche, to i drewno nie może być. Niedobór wilgoci drewno wchłonie i niepotrzebnie spuchnie, dlatego elementy balowe, kiedy są dostarczane na budowę już trochę tej wilgoci mogły zaabsorbować.

Warto w tym miejscu wspomnieć, jak suszy się duże elementy domu z bali. Suszenie mechaniczne (czasem zwane komorowym) polega na stopniowym odciąganiu wilgoci z drewna w sposób kontrolowany w odpowiednich suszarniach (w zamkniętych pomieszczeniach, halach). Proces ten jest najczęściej sterowany za pomocą komputerów i ma wiele zalet. Drewno jest zwykle podgrzewane do ok. Praktycznie niweluje kurczenie się bali i minimalizuje niechciane osiadanie lub pękanie drewna. Ciepło w piecu wysusza żywicę w miękkich punktach drewna, która w innym przypadku byłaby ciekła w temperaturze pokojowej. Wzrasta wytrzymałość bali, ponieważ jej ściany wewnętrzne i zewnętrzne nie zmieniają już swojej struktury w czasie eksploatacji. Nie pojawiają się wielkie pęknięcia, które mogłyby odsłonić np. Dom z bali suszonych osiada w granicy 0,5 cm-5 cm.

W przypadku budowy domu z bali mokrych, możesz liczyć się z tym, że proces osiadania będzie o wiele dłuższy i bardziej wymagający. Różnice w osiadaniu domu z bali mokrych, a suszonych są ogromne. Dla przykładu, dom z bali mokrych dla ściany o wysokości 3 m potrafi się skurczyć do 6%, co oznacza nawet 18 cm niższy dom. Ponadto wysychające elementy ścian mogą bardzo hałasować. Kiedy przychodzą pierwsze słoneczne i ciepłe dni bale poddawane zmiennym warunkom cieplnym bardzo mocno i głośno pękają. Dodatkowo tak silna praca elementów zagraża szczelności łączeń.

Zawsze upewnij się, że drewno, z którego korzystasz, zostało już wysuszone do odpowiedniego poziomu. Jeśli tego nie zrobisz, elementy domu będą się kurczyć i krzywić, znacząco pękać od szybko zmieniających się warunków zewnętrznych, a sam dom może być nieszczelny.

Dodatkowe Informacje o Drewnie Opałowym

Do spalania w kotłach nadają się przede wszystkim gatunki drewna drzew liściastych, jak: brzoza, klon, buk, grab, olcha.
Przyjemny zapach i dobre spopielenie daje drewno drzew owocowych, głównie gruszy i śliwy.
Wartość opałowa drewna w dużej mierze zależy od jego wilgotności, zawartości żywic, lignin oraz ciężaru właściwego (gęstości drewna).
Kupując drewno surowe (tańsze) trzeba liczyć się z koniecznością jego sezonowania (suszenia w naturalnych warunkach).
Proces naturalnej utraty wilgotności w zależności od warunków trwa od 1-2 lat.
Drewno suche ma właściwości higroskopijne, długo sezonowane latem w słoneczne dni może osiągnąć wilgotność nawet 15%, jednak jesienią w dni deszczowe wilgotność może ponownie wzrosnąć do 25%.
Drewno w polanach i okrąglakach ma znacznie większą wartość opałową od drewna drobnego np. z okorowania bali (tzw. zrzezy).
Drewno liściaste ma stosunkowo krótki, jasny płomień, pali się spokojnie, „nie strzela”, nie brudzi komina i kotła substancjami smolistymi.
Drewno iglaste, szczególnie sosna i modrzew zawierają duże ilości żywic, dlatego palą się wysokim i mocno dymiącym płomieniem, szczególnie w pierwszej fazie spalania. Dają dużo ciepła i szybko podnoszą temperaturę paleniska, ale zanieczyszczają go tłustą, trudną do usunięcia sadzą.

Alternatywne Źródła Biomasy

Oprócz tradycyjnego drewna opałowego, istnieje wiele alternatywnych źródeł biomasy, które mogą być wykorzystywane do ogrzewania:

Zrębki drzewne - rozdrobnione drewno w postaci długich na 5-50 mm ścinków o nieregularnych kształtach powstałe z trzebienia drzewostanów, usuwania połamanych konarów i gałęzi po wichurach, obrabiania kloców w tartakach czy z odpadów drzewnych z zakładów przetwarzających drewno.
Wióry i trociny - są produktem ubocznym skrawania i frezowania drewna w zakładach meblarskich, stolarniach itp.
Kora - to wartościowy pod względem energetycznym odpad przemysłu drzewnego, stanowiący od 10 do 15% masy pozyskiwanego drewna.
Ziarno energetyczne - głównie stosowany jest owies, jako mało wartościowe ziarno zbóż.
Pellet - granulat drzewny produkowany przez wyciskanie rozdrobnionych kawałków drewna przez głowicę pelleciarki.

Zabezpieczanie Drewna na Zewnątrz

Wiele osób chce układać, suszyć i przechowywać kłody drewna, aby przygotować się na zimną porę roku. Na zewnątrz czy w środku? Po wyschnięciu można przechowywać drewno w pomieszczeniach zamkniętych np. Samodzielne cięcie drewna opałowego pozwala zaoszczędzić pieniądze.

Zawartość wody w świeżym drewnie opałowym wynosi od 40 do 50 procent, ale nie wolno go spalać od razu, aby ograniczyć szkodliwy dym i cząstki stałe. Należy pozostawić wystarczająco dużo czasu, aby drewno opałowe dokładnie wyschło. Nawet jeśli przechowujesz kłody w optymalnych warunkach, będą one musiały spędzić kilka miesięcy na suszeniu - zalecamy minimum 250 dni. Jeśli to możliwe, dla bezpieczeństwa powinieneś zaplanować suszenie drewna opałowego przez około dwa lata.

Właściwe przechowywanie drewna opałowego znacząco przyczynia się do tego, że drewno nie gnije i nie pleśnieje. Suszenie twardego drewna wymaga więcej cierpliwości niż suszenie miękkiego drewna - ale drewno liściaste jest również mniej wrażliwe na warunki atmosferyczne. Nie należy jednak przechowywać drewna opałowego zbyt długo.

Większe ilości drewna opałowego najlepiej przechowywać na zewnątrz, wzdłuż południowej ściany budynku. Dzięki temu do drewna dociera wystarczająca ilość powietrza, stos drewna znajduje się z dala od strony nawietrznej, dzięki czemu ryzyko gnicia i pleśni jest znacznie mniejsze.

Jeśli chcesz przechowywać drewno opałowe w swoim ogrodzie musisz przestrzegać przepisów. Jeśli chcesz układać drewno opałowe w taki sposób, aby spełniało funkcję osłony prywatności, podczas składowania drewna należy zachować określoną odległość od granicy posesji.

Ponadto wielu ustawodawców w UE zabrania spalania drewna o wilgotności większej niż 25 procent. Zalecana wilgotność resztkowa wynosi około 15 procent. Następnie ułóż kłody luźno jedna na drugiej, tak aby podczas suszenia mogła przepływać między nimi wystarczająca ilość powietrza.

Jeśli przechowujesz drewno opałowe w ogrodzie, możesz ułożyć kłody w okrągły stos, jeśli masz wystarczająco dużo miejsca. Zaletą tego rozwiązania jest to, że można w nim przechowywać duże ilości drewna opałowego. Po ułożeniu drewna w stos na wysokość około jednego metra, przed kontynuowaniem układania dodaj warstwę desek, aby stos był wystarczająco stabilny.

Zdolność Pobierania Wody przez Drzewa w Warunkach Miejskich

W miastach istotnym czynnikiem, który wpływa na zmianę sposobu pobierania wody przez drzewa są niespotykane w ekosystemach naturalnych (np. w lasach) warunki środowiskowe. Poszczególne drzewa rosną często pojedynczo, bez sąsiedztwa, co wpływa na wytwarzanie się specyficznego mikroklimatu wokół drzewa. W otoczeniu izolowanych drzew zmniejsza się wilgotność względna, a tym samym wzrasta poziom transpiracji.

Zazwyczaj przyjmuje się założenie, że podstawowymi czynnikami limitującymi pobieranie i transport wody są w miastach warunki atmosferyczne i pojemność wodna gleby. W glebach miejskich zbyt mała przestrzeń dla systemu korzeniowego jest uznawana za jeden z najważniejszych czynników limitujących wzrost drzew. Stanowi to podstawowy konflikt pomiędzy, naturalnymi, biologicznymi potrzebami drzew, które choć różnią się budową, to generalnie rozwijają system korzeniowy dość płytko, jednak o dość znacznym zasięgu w poziomie.

Pobieranie wody jest, więc uzależnione w dużej mierze od wody opadowej, a w mniejszym stopniu od struktury gleby, która o ile jest odpowiednio ukształtowana, zapewnia również podsiąkanie wody z warstw głębszych.

W ten sposób drzewa wykorzystują wodę w dość bierny sposób i kiedy struktura gleby nie jest odpowiednia, nie są w stanie aktywnie jej poszukiwać w przypadku braku odpowiedniej ilości opadów rekompensujących wyparowywanie wody nie tylko przez liście, ale także z gleby jak i roślin rosnących wokół drzew (ewapotranspiracja).

Przyjmuje się, że w 99% ruch wody z gleby do korzeni i dalej przez pnie, konary i pędy do liści zależy od transpiracji. Tym samym ilość wody, jaką potrzebuje drzewo jest związana z jej dostępnością w glebie w ilości zapewniającej odzyskiwanie strat poniesionych głównie w procesie transpiracji, jak również w wyniku parowania z gleby.

Jeżeli podłoże jest odpowiednio wilgotne i jego objętość jest odpowiednio duża straty wody w wyniku transpiracji są na bieżąco rekompensowane. Tymczasem w przypadku, kiedy zarówno objętość jak i wilgotność podłoża są zbyt małe, drzewa w pierwszej kolejności zaczynają ograniczać transpirację, co objawia się zwijaniem, a z czasem także zasychaniem liści.

Większość, gdyż około 80-90% korzeni drzew rozwija się w górnej warstwie gleby, do głębokości 60 cm. Jak wynika z obserwacji, największy negatywny wpływ na wzrost i przeżycie drzew ma mała przepuszczalność górnej warstwy gleby o grubości 15 cm, co poza niedostatkiem tlenu ogranicza także przesiąkalność wody opadowej.

tags: #ile #wilgoci #traci #drzewo #rocznie