Andrzej Sosnowski o poezji, czasie i języku
- Szczegóły
Andrzej Sosnowski, ceniony poeta, w swoich rozważaniach nad poezją, językiem i czasem, porusza szereg fascynujących kwestii. Jego refleksje, często prowokujące i nieoczywiste, skłaniają do głębokiego namysłu nad naturą twórczości i jej relacją z rzeczywistością.
O nudzie w poezji i zużyciu się znaczeń
Sosnowski zauważa, że pewne obrazy i motywy w poezji, które kiedyś były świeże i porywające, z czasem tracą swoją siłę wyrazu. Odnosząc się do twórczości Rimbauda, wskazuje, że nawet najpiękniejszy początek, pełen hipnotyzujących obrazów, może zakończyć się "nudą".
Pozostaje siła sekwencji rytmów i obrazów, ale same obrazy już nie są aktualne. I ta nuda, przy całej awanturniczej sekwencji zdarzeń, jest ponadczasowa, albo przynajmniej o 150 lat do przodu.
Odwołując się do Freuda, Sosnowski podkreśla, że wszystko, co na dobre weszło do świadomości, ulega zużyciu i zanika. Dlatego też, nawet jeśli coś zostanie w pełni zrozumiane, trzeba iść dalej, poszukując nowych, być może zwodniczych, ścieżek.
Zawsze chodzi o silny pozór, ponieważ występują tylko silniejsze lub słabsze złudzenia: prawdopodobnie mocna świadomość jakiejś prawdy nie mogłaby się aż tak łatwo zużyć, żeby dokumentnie przepaść. Czyli takiej świadomości nigdy nie ma, ona w przyrodzie po prostu nie występuje.
Przeczytaj także: Różnice między czystą wodą a czystą wódką
Czas i jego odbicie w poezji
Sosnowski zastanawia się, jak uchwycić w słowach charakter, ton i nastrój danego czasu. Opis i opowiadanie "o" czymś takim nie wchodzą w grę. Kluczem jest znalezienie autorów, takich jak Hölderlin, Mickiewicz, Rimbaud, Apollinaire, Eliot, Beckett, Celan, Ashbery, którzy dają coś zasadniczo wiążącego, jeśli pomyśleć o czasie, w którym pisali.
Poezja, według Sosnowskiego, unosi się w czasie i może o nim mówić, tak jak różne substancje we krwi. Analizując czas, prędzej czy później trafimy na poezję jako jedną z jego substancji. Można badać stężenie poezji w czasie albo poziom czasu w poezji.
Prawdopodobnie poezja najdobitniej, najdoraźniej czasowa dość szybko się wytrąca, natomiast czasowość czegoś takiego, jak Waste Land, jest jednocześnie głębiej rozproszona i bardziej stężona.
Język jako impuls i wolność wypowiedzi
Sosnowski, podobnie jak Maurice Blanchot, uważa, że wiersz jest odpowiedzią na impuls przychodzący ze strony języka. Poezja, która odpowiada na zew języka, jest pozaczasowa.
Odnosząc się do książki "Taxi", Sosnowski podkreśla, że język nie przystaje do rzeczywistości, a znaczenie pojawia się zawsze nie w porę. Jednakże, nie da się nie mówić, nie da się nic nie powiedzieć, kiedy się mówi. Ważny jest moment wypowiadania prawdy, wymagający odwagi, luzu i doskonałej znajomości języka.
Przeczytaj także: Czysta Woda: Regulamin konkursu
Taxi wiezie nas w rejony ekstremalne, nieznane, a zatem potencjalnie śmiertelne; tempo jazdy jest momentami zawrotne. A jednak w trakcie podróży nie tracimy poczucia humoru, nie roztkliwiamy się nad sobą, nie projektujemy smutnych pomników; wręcz przeciwnie - ten rajd sprawia nam coraz większą przyjemność, chcielibyśmy, aby trwał jak najdłużej.
Tytuł jako brama do wiersza
Tytuł wiersza, według Sosnowskiego, jest czymś, co nasuwa się na początku, w środku lub na końcu poematu. Może być jak komunikat człowieka wychylającego się przez okno, jak panienka z okienka, która robi do nas oko lub macha. Związek tytułu z resztą wiersza nie jest formalny, lecz przypadkowy.
Myślę, że podobają mi się zwłaszcza te, które otwierają jakąś ścieżkę - jakieś „tajemne” przejście pomiędzy sobą a całą zatytułowaną resztą - albo pokazują niszę, w której można się zdrzemnąć i mieć interesujące sny.
Podsumowanie
Refleksje Andrzeja Sosnowskiego nad poezją, czasem i językiem są niezwykle inspirujące i prowokują do głębokiego namysłu nad naturą twórczości. Jego spostrzeżenia dotyczące zużywania się znaczeń, roli czasu w poezji oraz języka jako impulsu i wolności wypowiedzi stanowią cenne wskazówki dla wszystkich, którzy pragną lepiej zrozumieć świat poezji i jej relacje z rzeczywistością.
Przeczytaj także: Filtracja wody ze zeolitem
tags: #henryka #wiedemana #czysta #woda #opinie
