Przydomowa Oczyszczalnia Ścieków: Zasada Działania i Korzyści
- Szczegóły
Przydomowa oczyszczalnia ścieków to pożyteczne i ekologiczne rozwiązanie dla domów położonych na obszarach o rozproszonej zabudowie, gdzie budowa tradycyjnej sieci kanalizacyjnej jest ekonomicznie nieuzasadniona. Inwestycja w przydomową oczyszczalnię ścieków jest opłacalna z uwagi na: długoletnie i niemal bezobsługowe korzystanie z urządzenia, niskie koszty eksploatacji oraz stosunkowo krótki okres zwrotu inwestycji, szacowany na około 3 lata.
Warto jednak pamiętać, że w niektórych regionach kraju lokalne przepisy mogą ograniczać lub zabraniać budowy przydomowych oczyszczalni ścieków, na przykład na terenach okresowo zalewanych wodą.
Zgodnie z Prawem Budowlanym, budowa przydomowej oczyszczalni o wydajności mniejszej niż 7,5 m3 na dobę wymaga jedynie zgłoszenia zamiaru jej wykonania w starostwie powiatowym. Budowę można rozpocząć po upływie 30 dni od zgłoszenia (jeśli starosta nie wniesie sprzeciwu), ale nie później niż po upływie dwóch lat.
Etapy Oczyszczania Ścieków w Przydomowej Oczyszczalni
Proces oczyszczania ścieków w przydomowej oczyszczalni składa się z dwóch głównych etapów:
ETAP I: Oczyszczanie Beztlenowe w Osadniku Gnilnym
W jedno- lub wielokomorowym osadniku gnilnym zachodzą procesy biochemiczne, wywołane przez bakterie, oraz zjawiska fizyczne. W wyniku tych procesów stała część osadu ulega fermentacji i rozkłada się na proste związki rozpuszczalne w wodzie i nierozpuszczalne sole mineralne.
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
ETAP II: Oczyszczanie Tlenowe
Po przepłynięciu z osadnika gnilnego, wstępnie oczyszczone ścieki poddawane są dalszemu oczyszczaniu w warunkach tlenowych. Istnieją różne typy oczyszczalni, które wykorzystują różne metody oczyszczania tlenowego:
- Oczyszczalnie drenażowe: Są to najpopularniejsze rozwiązania ze względu na prostą konstrukcję, niską awaryjność, niskie koszty i łatwą obsługę, wykorzystujące drenaż rozsączający. Technologia ta wymaga przepuszczalnego gruntu i odpowiedniego poprowadzenia w podłożu rur drenarskich. Po wstępnym oczyszczeniu w osadniku gnilnym, ścieki trafiają do studzienki rozdzielczej, z niej do systemu perforowanych rur drenarskich i w końcu do przygotowanego poletka filtracyjnego. W celu zapewnienia organizmom tlenowym odpowiedniego napowietrzenia, w układ drenów wstawia się kominki napowietrzające. Inny wariant to jeden szeroki tunel drenujący, albo szeregowo ustawione pakiety filtrujące.
- Oczyszczalnie ze złożem (filtrem) piaskowym lub żwirowym: Rozwiązanie to stosuje się na gruncie słabo przepuszczalnym bądź gdy poziom wód gruntowych jest wysoki. W pierwszym przypadku usuwa się glebę na głębokość 1,5 m i zastępuje piaskiem i żwirem, tworzącymi naturalny filtr. W drugim przypadku buduje się przepompownię ścieków i kopiec filtracyjny, oddzielony od podłoża folią. W kopcu układa się filtr (piaskowy albo żwirowy) i dreny. Po przejściu przez kopiec, oczyszczone ścieki trafiają np. do studni chłonnej.
- Oczyszczalnie biologiczne: Urządzenia te charakteryzują się kompaktową budową, a ich lokalizację nie ogranicza rodzaj gruntu ani poziom wód gruntowych. Ich wadą są jednak stosunkowo wysokie koszty realizacji. Dzielą się na:
- Oczyszczalnie z osadem czynnym: Pierwsza komora zbiornika pełni funkcję osadnika wstępnego, w drugiej następuje napowietrzanie, trzecia to osadnik wtórny. Ścieki, wstępnie podczyszczone w pierwszym osadniku, cyklicznymi porcjami podawane są do komory napowietrzania. Pływające mikroorganizmy (tzw. osad czynny), które tlenowo rozkładają ścieki na osad i ciecz, pracują wydajnie pod warunkiem, że są dotlenione i zmieszane ze ściekami. Zadanie to spełnia urządzenie napowietrzające. Niedotleniony osad opada na dno i jest przepompowywany do osadnika wtórnego w postaci osadu nadmiernego. W oczyszczalni celowo inicjuje się proces przepływania osadu z dna osadnika wtórnego na początek systemu, czyli do osadnika wstępnego, dzięki czemu część wracającego osadu, powstającego w wyniku procesu sedymentacji, również zostaje rozłożona. Resztę okresowo usuwa się z oczyszczalni. Natomiast ciecz (wodę szarą), po odprowadzeniu do odbiornika lub studni chłonnej, można wykorzystać gospodarczo.
- Oczyszczalnie ze złożem biologicznym: Z osadnika gnilnego ścieki przepływają do pojemnika z napowietrzonym, stałym złożem biologicznym, utworzonym przez np. kamienie, kształtki PVC, siatkę z polietylenu. Na powierzchni złoża rozwija się błona biologiczna z bakterii, które odżywiając się związkami zawartymi w ściekach, w ten sposób je oczyszczają. Wadą oczyszczalni jest konieczność czyszczenia złoża. By tego uniknąć, do tradycyjnego złoża biologicznego dodaje się złoże zanurzone. Cechuje je stabilność i odporność na zmiany jakościowe, ilościowe i temperaturowe dopływających ścieków.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Przeczytaj także: Jak ustawić napowietrzanie?
tags: #harmony #oczyszczalnia #ścieków #zasada #działania
