Gama C-dur: Inwersje i Ćwiczenia na Gitarze Klasycznej

Publikacja zawiera fantastyczny podręcznik do nauki gry na gitarze klasycznej część 1. Autor książki Dieter Kreidler porusza podstawowe zagadnienia przydatne w przygotowaniu się do gry na gitarze a następnie przedstawia zagadnienia teoretyczne na tle praktycznych ćwiczeń. Nuty przeznaczone dla początkujących muzyków.

Do książki dołączony jest specjalny kod umożliwiający dostęp do materiałów muzycznych przez Internet. Dostęp możesz uzyskać za pomocą komputera, smartfonu i tabletu. Pliki audio zawierają m.in. wersje demo oraz podkłady do zagrania każdego utworu i są w cenie książki.

Zobacz przykładowe strony w galerii produktu. Pomogą one określić poziom trudności. Znajdziesz tam również inne dodatkowe informacje.

Spis treści podręcznika

  • Słowo wstępne
  • Gitara
  • Na co zwrócić uwagę przy zakupie gitary
  • Notacja muzyczna
  • Strojenie gitary
  • Postawa
  • Granie unisono: granie z podkładem muzycznym
  • Ćwiczenia naprzemiennego uderzania w jedną strunę
  • Ćwiczenia naprzemiennego uderzania w kilka strun
  • Powtarzanie
  • Lewa ręka
  • Wspólna gra lewej i prawej ręki
  • Granie z kapodastrem
  • Granie melodii w pięciodźwiękowej gamie / drugiej pozycji
  • Skala C-dur
  • Gama F-dur
  • D-dur
  • G-dur
  • Gama durowa
  • Skala molowa
  • Transpozycyjne gamy durowe w drugiej pozycji
  • Melodie w drugiej pozycji (literatura ćwiczeniowa)
  • Transpozycyjne gamy molowe w drugiej pozycji
  • Melodie w drugiej pozycji (literatura ćwiczeniowa)
  • Powtórzenie
  • Pierwsza pozycja
  • Skale durowe i molowe przy użyciu pustych strun
  • Przykłady wykonania
  • Technika uderzania kciukiem
  • Wyciszanie podczas odpoczynku
  • Wyciszanie podczas zmiany strun
  • Gra dwuczęściowa (z pustymi strunami basowymi): Ćwiczenia
  • Zmiana strun w górnym i dolnym głosie
  • Muting w głosie górnym
  • Muting w górnym i dolnym głosie
  • Melodie w I. i II. Pozycja z pustymi strunami basowymi (literatura ćwiczeniowa)
  • Improwizacja (freitonal)
  • Melodie (literatura ćwiczeniowa)
  • Skala chromatyczna
  • Ćwiczenia chromatyczne według Fr. Tárregi
  • Ćwiczenia interwałowe w 1.

Znajdziesz tutaj sporo włoskich określeń muzycznych, nieco slangu muzycznego, a także terminologię związaną z organami i muzyką organową. Słownik też będzie nieustannie rozwijany, a kolejne terminy będę systematycznie dodawać.

Przydatne terminy muzyczne

Poniżej znajduje się lista terminów muzycznych, które mogą być przydatne podczas nauki i ćwiczeń:

Przeczytaj także: Opinie o Oczyszczalni Tunelowej Gama TD 4

  • a piacere - (wł. piacere - podobać się) - wykonanie utworu według własnych upodobań, dowolność
  • a tempo - (łac. tempus- czas) - powrót do tempa właściwego
  • a vista, spotyka się także prima vista - (wł.) - wykonanie utworu z nut bez wcześniejszego przygotowania
  • accel. - skrót od accelerando
  • accelerando - (łac. accelerare - przyśpieszać) - stopniowe przyśpieszanie tempa w utworze
  • accentato / accentuato - (wł. accentato- akcent) - podkreślenie, zaznaczenie (mocne uderzenie np. w klawisz)
  • acciaccatura - (wł.) - przednutka krótka, dodatkowa nutka, nie posiada ściśle określonej wartości Akcent pozostaje na nucie głównej. W formie graficznej występuje jako przekreślona ósemka (rzadko szesnastka).
  • ad libitum - (łac. dosł.- fakultatywny) - swobodnie, dowolnie
  • adagio - (wł.- powoli) - określenie tempa- wolno, powoli (metronom 66-76). Często występuje jako nazwa utworu.
  • affettuoso - (wł.- czuły) - z uczuciem, czule
  • agitato - (wł. poruszony, niespokojny) - burzliwie (sposób wykonania utworu, np. Allegro agitato a- moll, określenie uzupełniające)
  • agogika - wszystko co jest związane z tempem w utworze
  • akcent - podkreślenie dźwięku
  • akolada - klamra łącząca najcześciej dwie pięciolinie
  • akord - współbrzmienie co najmniej dwóch dźwięków
  • akustyka - dział fizyki zajmujący się drganiem i odbijaniem fal np. w pomieszczeniu
  • al fine - (wł. fine- koniec) - do końca, najczęściej występuje w określeniu da capo al fine.
  • al niente- (wł.)- stopniowe ściszanie aż do całkowitego zaniku dźwięku
  • al segno - (wł. segno- znak) - do znaku
  • alikwoty - składowe dźwięku o różnej częstotliwości
  • aliteracja - podwyższenie lub obniżenie stopnia
  • alla - (wł.- tak, jak ...) - w danym stylu, w odpowiedni sposób, np. alla turca- w stylu tureckim.
  • alla turca - w stylu tureckim (np. Rondo Alla Turca Mozarta)
  • allargando - (wł. allargare- powiększać, rozszerzać) - stopniowe zwalnianie, zwiększanie odstępów między nutami, "rozszerzenie" utworu
  • allegretto - (wł.allegro- wesoły) - określenie tempa- wolniej niż allegro, szybciej niż moderato
  • allegro - (wł. wesoły) - określenie tempa- wesoło, szybko (metronom 120-168)
  • alt - niski głos żeński
  • amabile - (wł. dosł. sympatyczny, miły) - miło
  • amoroso - (wł. dosł. kochliwy, z miłością) - z uczuciem, tkliwie, z miłością
  • ancora - (wł. jeszcze) - stosowane w złożonych określeniach, np. ancora più lento- jeszcze wolniej
  • andante - (wł. andare- iść, spacerować) - określenie tempa- umiarkowanie, spokojnie, w rytmie kroków (metronom 76-108)
  • andantino - (wł. andare- iść, spacerować) - nieco żywiej niż andante
  • animando - (wł. animare- animować, ożywiać) - określenie tempa- ożywiać, przyśpieszać
  • animato - (wł. ożywiony) - określenie tempa- żywo, z ożywieniem
  • appassionato- (wł.)- z pasją, entuzjazmem
  • appoggiatura - (wł.)- długa przednutka, dodatkowa nuta- przejmuje na siebie akcent długiej nuty i skraca jej wartość.
  • arco - (wł. łuk) - powrót do gry smyczkiem
  • ardente - (wł. ognisty) - ogniście, z zapałem
  • arpeggio - (wł. arpa- harfa) - szybkie zagranie kolejnych dźwięków składowych akordu
  • artykulacja - sposób wykonania kolejnych dźwięków
  • assai- (wł.
  • belka- połączenie nut w całość, np. ósemek.
  • brillante- (wł.
  • burlesco- (wł.
  • cadenza- (wł.)- zakończenie utworu. Może występować jako partia solisty lub grupy instrumentów o charakterze wirtuozowskim.
  • calando- (wł. calare- dosł.
  • chorał gregoriański- tradycyjny śpiew jednogłosowy, najczęściej utożsamiany ze śpiewem Liturgicznym Kościoła łacińskiego.
  • come- (wł.
  • con sordino- (wł. sordino- tłumik)- z użyciem tłumika (np.
  • corda- (wł.)- struna, stosowane jako np. una corda- na jednej strunie.
  • crescendo- (wł.
  • ćwierćnuta- nuta trwająca jedną czwartą całej nuty lub połowę półnuty.
  • detache/ Détaché- (fr. oderwany, odłączony)- każdy dźwięk zagrany oddzielnym ruchem (np.
  • enharmonia- dźwięki posiadające taką samą wysokość, ale różne nazwy, np.
  • etiuda- utwór, który ma na celu przede wszystkim podniesienie umiejętności technicznych grającego. etiuda szkolna- służy typowo do ćwiczenia, z reguły skupia się na danym zagadnieniu technicznym.
  • fanfara- utwór muzyczny jako sygnał.
  • fauxbourdon- pierwotna technika wielogłosowa.
  • finalis- (łac.)- końcowy dźwięk melodii w skalach modalnych, odpowiednik toniki w dur/moll. finał- końcowa część wieloczęściowego utworu lub dzieła.
  • flażolet- odpowiednie wydobycie dodatkowego dźwięku (np.
  • fraza- odcinek, fragment, można porównać do "zdania" podczas rozmowy. Może być zaznaczona za pomocą łuku.
  • gama- skala o ściśle ustalonych odległościach pomiędzy poszczególnymi dźwiękami. Tonika danej skali określa jej nazwę, np. A-dur lub f-moll.
  • glissando- (fr.)- ślizg pomiędzy dwoma dźwiękami, płynne przejście pomiędzy nimi (np.
  • głos/ głosy- głos ludzki; w chórze podział na poszczególne głosy, np: tenory; w organach zespół piszczałek o jednej barwie.
  • grupetto- (wł.)- obiegnik, szybkie zagranie dźwięków sąsiadujących z nutą główną.
  • harmonia- współbrzmienie, jednoczesne brzmienie. harmonika- całokształt współbrzmień w twórczości danego kompozytora, danym okresie itp. hymn- uroczysta pieśń o charakterze kościelnym, państwowym, organizacyjnym itd.
  • impromptu- forma muzyczna, polegająca na dzieleniu dzieła na trzy według ścisłej symetrii. interludium- wstawka pomiędzy dwoma częściami, wersetami psalmu itp.
  • kadencja- sprawdź cadenza klawesyn- instrument strunowy szarpany, wyposażony w klawiaturę, zaliczany do rodziny cytr. klucz- określa wysokość dźwięku głównego (np.
  • linia melodyczna- szereg dźwięków, najważniejsza część utworu, np. w piosence jest to to, co wykonuje wokalista.
  • meno- (wł.)- mniej (zestawiane z innymi określeniami) menuet- francuski taniec ludowy w metrum 3/4 i umiarkowanym tempie. menzura- relacja metryczna w muzyce, np. metrum- obowiązujący w utworze schemat. trzymający w obrębie taktu wartości rytmiczne.
  • modulacja- przejście z jednej tonacji do drugiej z zachowaniem melodii i harmonii. mordent- szybka zamiana dźwięku głównego z dźwiękiem sąsiednim wyższym (mordent górny) lub dźwiękiem sąsiednim niższym (mordent dolny). Graficznie znak mordentu umieszcza się nad nutą główną. W przypadku mordentu dolnego znak ten jest dodatkowo przekreślony pionową kreseczką.
  • non tanto- (wł.)- nie tak ... non troppo- (wł.)- nie zanadto ... notacja- zapis np.
  • opus- dzieło.
  • pauza- cisza, instrument lub głos jest nieaktywny. piszczałka- drewniana lub metalowa rurka, w której dźwięk wydobywany jest za pomocą powietrza. Pojedynczo występuje jako instrument ludowy. półnuta- nuta o czasie trwania równym połowie całej nuty,
  • kwintola- nieregularny podział wartości rytmicznych, np.
  • rozwiązanie- złagodzenie napięcia brzmieniowego akordu poprzez jego "rozwiązanie" czyli np.
  • solo- na jeden głos. staccato- (wł.)- odrywać, oddzielanie dźwięków od siebie nawet kosztem długości ich trwania. Graficznie staccato przedstawione jest w formie kropki nad lub pod nutą.
  • tempo- (wł.)- tempo. triola- nieregularny podział nuty dwudzielnej na trzy równe wartości rytmiczne. tryl- ozdobnik polegający na szybkim graniu dźwięku głównego (właściwego) i jego górnej sekundy (małej lub wielkiej w zależności od tonacji i znaków chromatycznych). trzydziestodwójka- nuta trwająca trzydziestą drugą część całej nuty, tyle co pół szesnastki.
  • wartość rytmiczna- długość trwania danego dźwięku lub pauzy. wariacje- dość luźny utwór, którego główną cechą jest "zabawa" motywem przewodnim, który powraca pod różnymi postaciami. wielogłos/ wielogłosowość- określenie stosowane do utworów posiadających wiele głosów, np.

Przeczytaj także: Gama – opinie użytkowników o przydomowych oczyszczalniach

Przeczytaj także: Eksploatacja oczyszczalni tunelowej

tags: #gama #C #dur #inwersje #ćwiczenia

Popularne posty: