Woda destylowana w podłożach mikrobiologicznych: klucz do skutecznej hodowli
- Szczegóły
Pożywki dla bakterii to mikrobiologiczne podłoża składające się z różnych substancji odżywczych, które umożliwiają hodowlę drobnoustrojów in vitro. Nie tylko bakterii, ale także grzybów. Pożywki zawierają łatwo dostępne substancje biogenne, powinny też mieć określone pH, wartość ciśnienia ontycznego i wilgotność, a także oczywiście być sterylnymi na początku procesu inicjacji hodowli. Przejrzyste pożywki pozwalają na niezakłócaną obserwacją wzrastającej kolonii.
Pożyteczność pożywek dla bakterii znana jest już od końca XIX wieku, kiedy to bulion odżywczy został użyty po raz pierwszy przez Ludwika Pasteura. Robert Koch zaś użył pożywek z żelatyną i jako pierwszy dodał do nich agaru, słuchając rady pani Hesse, żony swojego współpracownika. Obecnie pożywki wykorzystywane są w wielu procesach biotechnologicznych. Dzięki nim można otrzymać biomasę oraz produkty metabolizmu mikroorganizmu.
Rodzaje pożywek dla bakterii
Wyróżnia się kilka rodzajów pożywek bakterii. Ze względu na stan skupienia dostępne są pożywki stałe, zestalone agarem lub żelatyną, pożywki półpłynne oraz płynne. Ze względu na pochodzenie wyróżnia się podłoża naturalne, sztuczne czy półsyntetyczne. Obecnie, naturalne pożywki, z jabłek, jajek, mleka, otrębów lub innych roślin, wykorzystywane są bardzo rzadko. Podłoża sztuczne tworzone są z mieszanki związków chemicznych. Jeśli chodzi o bogactwo substancji odżywczych oferowane są pożywki pełne, wzbogacone i minimalne.
Zależnie od składu i przeznaczenia podłoże mikrobiologiczne może przyjmować różne formy:
- Pożywki selekcyjne (wybiórczo-namnażające) - ich skład jest przystosowany do stymulowania wzrostu kolonii tylko niektórych bakterii, podczas gdy inne są hamowane. Przykładem jest selektywna pożywka Müllera-Kauffmana (KKTTn), zawierająca tiosiarczan sodu i jodek potasu, które w procesie reakcji chemicznej tworzą tetrationian sodu.
- Pożywki izolacyjne (wybiórczo-różnicujące) - umożliwiają hodowlę kolonii mikroorganizmów z wykorzystaniem ich charakterystycznych reakcji metabolicznych takich jak np. katalizowanie określonego enzymu. Przykładem jest pożywka bakterii (Chapmana) Staphylococcus aureus, Staphylococcus saprophyticus czy Staphylococcus epidermidis, które rozwijają się w środowisku bogatym w chlorek sodu, podczas gdy inne bakterie w nim giną.
Hodowla grzybów w laboratorium
W warunkach laboratoryjnych prowadzi się nie tylko hodowle bakterii i wirusów. Równie często jest konieczne wyhodowanie kolonii grzybów. Ich przykładem jest pleśń, która posłużyła Pasteurowi do stworzenia szczepionki z penicyliny. Grzyby mają nieco inne wymagania pokarmowe niż większość bakterii, dlatego wymagają też odpowiednio dostosowanej pożywki. Jedną z częściej stosowanych jest podłoże Sabourauda. Aby hodowla była skuteczna, przed jej założeniem podłoże Sabourauda powinno zostać wyjałowione w autoklawie.
Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?
Znaczenie optymalnych warunków w hodowli
Podobnie jak każdy żywy organizm, również bakterie i wirusy do rozwoju i namnażania się potrzebują pożywienia. W warunkach laboratoryjnych nie wystarczy jednak zaaplikowanie im odpowiednich substancji odżywczych. Trzeba też stworzyć optymalne warunki, w których kolonia będzie się rozwijać najintensywniej. Prostym porównaniem jest narastanie pleśni na starym chlebie. W codziennym świecie chleb jest rodzajem pożywki mikrobiologicznej.
Prowadzenie hodowli bakterii, wirusów czy grzybów w warunkach laboratoryjnych jest jednym z częściej wykonywanych zadań badawczych. Jednocześnie niezwykłe bogactwo i rozmaitość mikroorganizmów sprawiają, że stworzenie optymalnych warunków do hodowli nie jest łatwe.
Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach
Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety
tags: #woda #destylowana #do #podłoży #mikrobiologicznych #zastosowanie
