Demineralizacja Kości w Płacie Czołowym: Przyczyny i Diagnostyka
- Szczegóły
Demineralizacja kości w płacie czołowym może być objawem różnych schorzeń, a jej diagnostyka wymaga kompleksowego podejścia. W artykule omówimy przyczyny tego zjawiska oraz metody diagnostyczne stosowane w celu identyfikacji źródła problemu.
Zmiany Demielinizacyjne i Ich Przyczyny
Znajdujące się w centralnym układzie nerwowym (w mózgu i rdzeniu kręgowym) nerwy obleczone są mieliną - białkową osłonką. Pełni ona funkcję ochronną i izolującą dla aksonu (włókna nerwowego). W sytuacji, kiedy ta osłonka jest uszkodzona albo ulega całkowitemu rozkładowi, mówimy o procesie demielinizacji. Jest to proces patologiczny, niekorzystny dla organizmu, ponieważ powoduje zaburzenia w przekazywaniu impulsów nerwowych.
Proces demielinizacji może mieć różne przyczyny. W przebiegu stwardnienia rozsianego układ odpornościowy nie działa prawidłowo, co prowadzi do ataku na osłonkę mielinową. Dlatego SM określane jest mianem schorzenia autoimmunologicznego.
Występowanie zmian demielinizacyjnych przy równoczesnym pojawieniu się objawów neurologicznych, bardzo często skutkuje postawieniem rozpoznania stwardnienia rozsianego. To właśnie w tej chorobie uszkodzenia mieliny są najczęstsze.
Jednak zmiany demielinizacyjne nie zawsze oznaczają SM. Nie tylko w przebiegu stwardnienia rozsianego pojawiają się w mózgu i rdzeniu kręgowym pacjenta zmiany demielinizacyjne. Choroby naczyniopochodne, np. mogą również prowadzić do demielinizacji. Możliwa jest również demielinizacja pierwotna (dysmielinizacja), gdy objawy choroby pojawiają się we wczesnym dzieciństwie i wiążą się z psychoruchowym upośledzeniem.
Przeczytaj także: Demineralizacja wody w regionie Mazowsza
Diagnostyka Zmian Demielinizacyjnych
Pacjent, którego skierowano na badanie rezonansem magnetycznym, zazwyczaj zgłosił się do neurologa z niepokojącymi objawami. Podczas badania lekarz stwierdził zaś, że centralny układ nerwowy nie działa prawidłowo.
Na podstawie badania neurologicznego nie można jeszcze postawić ostatecznego rozpoznania, dlatego że w przypadku wielu innych schorzeń prawidłowe funkcje nerwów w mózgu i rdzeniu kręgowym są zaburzone, a objawy wielu chorób mogą być zbliżone do symptomów obserwowanych przy SM.
We wczesnej fazie stwardnienia rozsianego pacjent może obserwować u siebie mrowienia różnych części ciała, zazwyczaj kończyn, ale również twarzy. Mogą pojawić się drętwienia, skurcze, ból mięśni. Nierzadko występują problemy z koordynacją ruchową. Pierwsze symptomy SM obejmują także zaburzenia poznawcze jak kłopoty z pamięcią, koncentracją. Bywa, że pacjenci skarżą się na przewlekłe zmęczenie, brak energii, nieproporcjonalny wysiłek, jaki muszą wkładać w wykonywanie codziennych czynności.
Rezonans Magnetyczny (MRI)
Badanie rezonansem magnetycznym (MRI) to podstawowa metoda diagnostyczna przy podejrzeniu stwardnienia rozsianego. Za jej pomocą możliwe jest bowiem zobrazowanie obszarów w mózgu i rdzeniu kręgowym, gdzie nerwy zostały pozbawione osłonek mielinowych (takie obszary to tak zwane plaki).
Badanie rezonansem magnetycznym jest bezbolesne i bezpieczne. Polega na umieszczeniu pacjenta w pozycji leżącej w specjalnej, półokrągłej tubie. Jest ona bardzo wąska, dlatego dla części osób badanie może powodować dyskomfort. Przy silnych napadach lęku związanych z przebywaniem w zamkniętej, małej przestrzeni można rozważyć podanie pacjentowi środków uspokajających.
Przeczytaj także: Opinie o olejach, wodzie demineralizowanej i piwie
Rezonans magnetyczny wydaje podczas badania donośne dźwięki, dlatego pacjentowi zakłada się na uszy specjalne słuchawki tłumiące hałas. Należy być również przygotowanym na to, że w pomieszczeniu, gdzie znajduje się MRI, jest dość chłodno. Dlatego na badanie najlepiej ubrać się w ciepłą odzież, nie krępującą ruchów oraz pozbawioną elementów metalowych.
Przy podejrzeniu stwardnienia rozsianego badanie rezonansem magnetycznym przeprowadza się z dożylnym podaniem środka kontrastowego. Dlatego w dniu procedury trzeba być na czczo oraz wykonać wcześniej badanie kreatyniny z krwi. To parametr oceniający funkcję nerek. Środek kontrastowy może mieć dla nerek działanie obciążające, dlatego zespół przeprowadzający badanie musi mieć pewność, że nie ma przeciwwskazań do podania środka kontrastowego.
Natomiast podanie kontrastu pełni bardzo użyteczną funkcję. Po zakończonym badaniu pacjent nie otrzyma od razu wyniku. Zapisane w komputerze obrazy mózgu i rdzenia kręgowego muszą być bowiem dokładnie przeanalizowane przez lekarza. MRI sekwencjonuje obszary poddane badaniu w wielu płaszczyznach, w kilkudziesięciu widokach.
Najczęściej opisywanymi nieprawidłowościami w stwardnieniu rozsianym są zmiany w istocie białej mózgu. Uwidaczniają się one w obrazach T2 w sekwencji FLAIR.
Inne Przyczyny Zmian Demielinizacyjnych
Lekarz stawia diagnozę stwardnienia rozsianego, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta i wynik badań, w tym badań obrazowych. Samo występowanie demielinizacji może mieć wiele przyczyn.
Przeczytaj także: Sklepy z wodą demineralizowaną w Stalowej Woli
Oznaki SM może na przykład imitować borelioza. Choć objawy tych dwóch chorób bywają podobne, to ich przyczyny są zupełnie inne. Borelioza jest chorobą zakaźną wywoływaną przez zakażenie bakteryjne przenoszone do organizmu człowieka przez kleszcze.
Jeżeli krętki boreliozy przełamią barierę krew-mózg i przedostaną się do centralnego układu nerwowego, choroba przekształca się w neuroboreliozę i może dawać wiele objawów neurologicznych, a także wywoływać zmiany demielinizacyjne w mózgu. Zazwyczaj mają one inną charakterystykę niż w przypadku SM - są chaotycznie rozsiane oraz nie ulegają wzmocnieniu po podaniu kontrastu.
W badaniu neurologicznym SM daje objawy ze strony centralnego układu nerwowego. W boreliozie przeważają objawy z układu obwodowego. Ponadto zakażenie organizmu bakteriami przy boreliozie można stwierdzić na podstawie kilku testów z krwi pacjenta.
Rozróżnienie od siebie SM i boreliozy jest kluczowe dla dalszego leczenia. Zakażenie bakteryjne leczy się bowiem antybiotykami. Ich błędne zastosowanie u pacjenta ze stwardnieniem rozsianym nie przyniesie poprawy.
Inną chorobą, która może objawiać się podobnie do stwardnienia rozsianego, jest zespół Devica (NMOSD). Do pewnego czasu sądzono nawet, że te dwa schorzenia to tak naprawdę różne odmiany SM. Dziś już wiemy, że są to inne choroby. Zbieżność symptomów z SM występuje na wczesnych etapach zespołu Devica.
W przebiegu NMOSD dochodzi do ostrego stanu zapalnego w mózgu i rdzeniu kręgowym. Sama choroba ma agresywny przebieg. U części pacjentów już po pierwszym rzucie następuje trwałe uszkodzenie możliwości samodzielnego poruszania się i pacjenci muszą korzystać z wózków inwalidzkich. Niestety około 1/3 chorych umiera z powodu niewydolności oddechowej.
Kolejnym schorzeniem imitującym niekiedy objawy stwardnienia rozsianego jest toczeń rumieniowy układowy. Podobnie jak SM toczeń jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym.
W przebiegu tocznia nie tylko może wystąpić proces demielinizacji, ale mogą zostać wykryte krążki oligoklonalne w płynie mózgowo-rdzeniowym. Aż 98% chorych na stwardnienie rozsiane ma również prążki w płynie mózgowo-rdzeniowym. Płyn do analizy pobierany jest w procedurze punkcji lędźwiowej. To nieprzyjemne i inwazyjne badanie wykorzystywane między innymi również w diagnostyce SM, jeżeli wynik rezonansu magnetycznego i badania neurologicznego budzą wątpliwości.
Mianowicie do częstych specyficznych objawów tocznia, poza tymi tożsamymi z objawami stwardnienia rozsianego, należy zajęcie chorobowe stawów oraz powierzchni skórnych. Występuje wówczas u pacjentów wysypka, bardzo rzadko spotykana w SM. W toczniu mogą się zdarzać napady padaczkowe, zmiany w osobowości oraz migrenowe bóle głowy.
Pomocne w diagnozie tocznia są także wyniki krwi na obecność przeciwciał przeciwjądrowych i antyfosfolipidowych.
Odpowiedź na pytanie, czy zmiany demielinizacyjne to zawsze SM brzmi: nie, ponieważ zmiany demielinizacyjne mogą występować także w innych schorzeniach. Poza neuroboreliozą, zespołem Devica czy toczniem rumieniowym układowym z zajęciem układu nerwowego jest jeszcze wiele innych chorób, gdzie mielina w mózgu i rdzeniu kręgowym ulega uszkodzeniom.
Ważna jest charakterystyka odnalezionych uszkodzeń mieliny, rozkład zmian, ich progresja w czasie. Dlatego diagnoza jest w rękach lekarza, który weźmie pod uwagę wiele czynników i kryteriów, zanim stwierdzi, że pacjent choruje na stwardnienie rozsiane.
tags: #demineralizacja #kości #w #płacie #czołowym #przyczyny
