Brachypelma hamorii: Hodowla, Wilgotność i Wszystko, Co Musisz Wiedzieć
- Szczegóły
Brachypelma hamorii, znany również jako ptasznik czerwonokolanowy, to jeden z najpopularniejszych gatunków ptaszników w hodowli. Jest ceniony za efektowne ubarwienie, spokojny temperament i długowieczność.
Charakterystyka Gatunku
Brachypelma hamorii to ptasznik naziemny, jeden z najładniej ubarwionych gatunków z Ameryki Południowej. Ptasznik czerwonokolanowy został opisany w 1856 roku przez Tesmoingta, Cletona oraz Verdeza. Do niedawna osobniki te były błędnie nazywane Brachypelma smithi. Jest to gatunek naziemny, bardzo łagodny, idealnie nadający się na rozpoczęcie przygody z hodowlą ptaszników.
W ubarwieniu przeważa kolor czarny z wyrazistymi ognisto-czerwonymi wstawkami na odnóżach, karapaks ciemny z jasną obwódką. Pająki te dorastają do ok 6-8 cm długości ciała i ok 15-17 cm rozstawu odnóży. Samice są masywniejsze i żyją nawet do ok. 20 lat, natomiast samce do 1,5-2 lat po przejściu ostatniej wylinki.
Ptaszniki z tego gatunku posiadają bardzo atrakcyjne ubarwienie. Ich jad jest słaby a usposobienie bardzo spokojne. B. hamorii to ptasznik naziemny. Cechą obronną gatunku jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka.
Wygląd
- Tarczka grzbietowa czarna z pomarańczową obwódką.
- Odwłok również czarny porośnięty włoskami.
- Odnóża czarne z pomarańczowymi poprzecznymi prążkami na rzepce.
Występowanie
Brachypelma hamorii jest endemitem Meksyku. W naturze występuje w Meksyku, w stanach: Colima, południowej części Jalisco i południowo zachodniego wybrzeża Michoacán. Głównie teren pagórkowaty, na którym znajdują się tropikalne lasy liściaste, ale także bardziej suche rejony. Naturalne siedlisko Brachypelma hamorii to suche, gorące wybrzeże Meksyku. Ptasznik pomarańczowokolanowy często znajdowany jest pomiędzy szczelinami w skałach oraz norach które sam wykopuje.
Przeczytaj także: Utrzymanie wilgotności w terrarium Brachypelma
Warunki Hodowlane
Hodowla tego gatunku jest prosta i przyjemna, nawet dla osób, które nigdy wcześniej nie miały kontaktu z ptasznikami. B. hamorii to bardzo polecany pająk na początek przygody z hodowlą ptaszników. Jest kolorowy, odporny na błędy początkującego hodowcy.
Terrarium
Dla dorosłego osobnika wymagane jest terrarium o wymiarach co najmniej 30x20x20cm. Młode trzymamy w odpowiednio mniejszych pojemnikach dostosowanych do wielkości pająka. By zapewnić odpowiednie warunki w hodowli dorosłemu osobnikowi tego gatunku, należy go hodować w terrarium o wymiarach 30 cm szer. x30 cm dł. x30 cm wys. Minimalne wymiary dla dorosłego osobnika to zbiornik o podstawie 25x25cm i wysokości 20cm. Najlepiej nie umieszczać pająka w zbyt wysokim terrarium.
Sugerowane docelowe terrarium to 30x30x20, warto wybrać model w wysoką wargą aby zapewnić 8-12cm podłoża. Jako podłoże możemy użyć torfu, włókna kokosowego, lub ich mieszanki. Podstawowe podłoże do hodowli ptaszników to torf kokosowy. W terrarium warto jest umieścić płytką miseczkę z wodą i kryjówkę. W wystroju powinna znaleźć się kryjówka z kory korkowej, oraz miseczka z wodą. Niektóre ptaszniki same przebudują sobie terrarium, kopiąc norkę lub wykopując rośliny.
Wilgotność i Temperatura
Gatunek ten preferuje lekko wilgotne podłoże i wilgotność około 60-70%. Pożądaną wilgotność utrzymujemy gdy jeden róg terrarium/pojemnika zawsze będzie lekko wilgotny. Wilgotność należy utrzymywać na raczej niskim poziomie. U mniejszych osobników wystarczy raz w tygodniu spryskać jedna ze ścianek.
Pająk poradzi sobie w temperaturze pokojowej jednak szybciej będzie on rósł w wyższej temperaturze ok 25-27 stopni. Optymalnie 25-27ºC, z kilkustopniowymi spadkami w nocy. Gatunek ten bardzo dobrze sobie radzi również w temperaturze pokojowej. Temperatura optymalna to około 25 stopni Celsjusza. Ale równie dobrze pająk ten radzi sobie w temperaturze pokojowej bez dodatkowego dogrzewania. Najlepiej żeby temperatura nie spadała poniżej 20 stopni. Do ogrzewania odpowiednia będzie mata grzewcza lub kabel grzewczy.
Przeczytaj także: Poradnik: walka z wilgocią w mieszkaniu
Żywienie
Owady takie jak świerszcze, szarańcza, karaczany, larwy mącznika młynarka czy larwy drewnojada. Wielkość owada musi być dostosowana do wielkości pająka. Przyjmuje się, że owad nie powinien być większy niż długość ciała karmionego pająka. Młodym można podać martwego owada w postaci np. połówki larwy mącznika. Duże pająki karmimy co 1-2 tygodnie, mniejszym można podawać pokarm co 3-5dni. Często młode osobniki Brachypelma hamorii niechętnie przyjmują pokarm.
Dla pająka w początkowych stadiach (L1-L5) jako karmówkę rekomenduję wylęg karaczana tureckiego. Dla młodych ptaszników, w stadiach od L1 do L5, najlepszym pokarmem będą małe karaczany tureckie (Shelfordella lateralis), ponieważ są one wystarczająco małe i bezpieczne dla maluchów. Gdy ptasznik trochę urośnie, do około 2-4 cm, można zacząć karmić go większymi karaczanami tureckimi, a także dodać do jego diety larwy muchy plujki (Calliphora vomitoria), które stanowią smakowite i pożywne jedzenie.
Rozmnażanie
Rozmnożenie tego gatunku należy raczej do trudnych zadań. Składa się na to wiele czynników. Bardzo długo musimy czekać aż nasze pająki będą zdolne do rozrodu. Samiec oczywiście musi być dorosły i napełniony, czyli musi posiadać bulbusy na nogogłaszczkach i haki na goleniach przednich odnóży krocznych. Niestety samce potrzebują równie dużo czasu na osiągnięcie dorosłości co samice. Stąd też ich wysoka cena. Samica musi mieć minimum 5-6 lat. Chociaż optymalny będzie wiek nawet 8 lat. Młodsze samice mimo kopulacji nie składają kokonów. Kolejnym problemem jest to, że samiec czasami kończy jako obiad samicy.
Tabela Podsumowująca Warunki Hodowlane
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Temperatura | 25-27°C (z nocnymi spadkami) |
| Wilgotność | 60-65% |
| Wielkość Terrarium (dorosły osobnik) | 30x20x20 cm (minimum) |
| Podłoże | Torf, włókno kokosowe lub ich mieszanka |
| Pokarm | Świerszcze, karaczany, szarańcza, larwy mącznika |
Dodatkowe Informacje
Jad ptasznika czerwonokolanowego jest uznawany za słaby i niegroźny dla zdrowia i życia nieuczulonej osoby. Brachypelma hamorii tak jak wiele innych pająków potrafi wyczesywać włosku parzące z odwłoka. Młode pająki zaczną się wybarwiać około 5-6 wylinki. Określenie płci u młodych pająków (poniżej 2 cm długości ciała) jest niemożliwe. Ptasznik ten podobnie jak cały rodzaj Brachypelma jest wpisany na listę CITES.
Brachypelma hamorii, to generalnie łagodny gatunek który bardzo rzadko wykazuje agresję w stosunku do człowieka, posiada natomiast włoski parzące których regularnie używa w sytuacjach stresowych. Włoski parzące Brachypelma hamorii nie należą do tych najbardziej drażniących natomiast podczas sprzątania bądź reorganizacji terrarium zalecam korzystanie z rękawiczek. Pająki te słyną z częstych głodówek. Nie rzadko małe osobniki odmawiają jedzenia żywego pokarmu i uciekają przed nim.
Przeczytaj także: Wakacje w Bodrum
Maluszki mają około 6-7 mm. Przez pierwsze miesiące życia powiększają swoją wielkość bardzo powoli, dopiero po około 7-8 wylince z każdym kolejnym linieniem zaczynają znacząco powiększać swoje gabaryty. Samice potrafią dożyć nawet 20 lat. B. hamorii zakopuje się w podłożu, co w późniejszym wieku jednak całkowicie zanika. Może zdarzać się też, że pająk zamknie się w swej norce lub wykopanym tunelu - jest to oznaka zbliżającego się procesu linienia.
tags: #brachypelma #hamorii #hodowla #wilgotność
