70 kV Filtracja Całkowita Minimum: Wytyczne
- Szczegóły
Artykuł omawia kompleksowe wytyczne dotyczące filtracji całkowitej minimum 70 kV, uwzględniając aspekty ochrony radiologicznej, systemów zarządzania jakością w medycynie nuklearnej i radioterapii, a także testy i kontroli aparatury rentgenowskiej.
Ochrona Radiologiczna
Ochrona radiologiczna to kluczowy element zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i personelu medycznego. Podstawowe cele obejmują minimalizację narażenia na promieniowanie jonizujące przy jednoczesnym maksymalizowaniu korzyści płynących z zastosowania źródeł promieniowania w diagnostyce i terapii.
Podstawowe wielkości i jednostki dozymetryczne to kerma, dawka pochłonięta i dawka równoważna. Należy rozróżniać napromienienie jednorodne i niejednorodne w skali makro.
Działanie promieniowania na poziomie molekularnym, subkomórkowym i komórkowym zależy od wielkości dawki i czynników dodatkowych, takich jak moc dawki, obecność wody, temperatura i utlenowanie. Istotna jest również względna skuteczność biologiczna i mechanizmy śmierci komórkowej.
Ekspozycja na promieniowanie powinna być ograniczana, a w medycynie nie można stosować dawek granicznych. W diagnostyce (rentgenodiagnostyka, medycyna nuklearna) stosuje się poziomy referencyjne.
Przeczytaj także: Definicja i pomiar filtracji kłębuszkowej
Systemy Zarządzania Jakością
Jednostka ochrony zdrowia jest obowiązana do wprowadzenia systemu zarządzania jakością na podstawie określonego schematu, wprowadzając do poszczególnych procedur uregulowania zawarte w rozporządzeniu, w niniejszym załączniku oraz pozostałych załącznikach rozporządzenia, w takim zakresie, w jakim dotyczą medycyny nuklearnej oraz w odrębnych przepisach.
Procedury zapewniają skuteczne planowanie, realizowanie, nadzorowanie i kontrolowanie procesów bazowych, takich jak planowanie leczenia, napromienianie, wykonywanie badań diagnostycznych, leczenie radioizotopami, kontrola aparatury terapeutycznej i pomiarowej itd., oraz wspomagających.
Zarządzanie jakością i jej kontrola obejmuje wszystkie etapy działania zmierzające do osiągnięcia jak najlepszych wyników działalności diagnostycznej i leczniczej związanej ze stosowaniem produktów radiofarmaceutycznych.
Procedury w Medycynie Nuklearnej
- Procedura zapisu na badanie lub leczenie, umożliwiająca ustalenie daty i godziny zgłoszenia się pacjenta.
- Procedura przyjęć poza kolejnością, pod warunkiem pilnych wskazań lekarskich.
- Procedura informowania pacjenta o sposobie przygotowania do badania lub leczenia i naturze procedur medycznych.
- Procedura weryfikacji skierowania przez lekarza, w której wprowadza się obowiązek weryfikacji celowości i uzasadnienia skierowania.
- Procedura prowadzenia dokumentacji pacjenta poddawanego diagnostyce lub leczeniu przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych.
Wszystkie procedury medyczne są wykonywane zgodnie z instrukcjami roboczymi przygotowanymi w placówce i dostosowanymi do posiadanego wyposażenia w oparciu o wzorce stanowiące załącznik do procedury wykonania badania diagnostycznego przy użyciu produktu radiofarmaceutycznego lub stanowiące odrębną procedurę.
Przed wydaniem zlecenia na wykonanie badania u kobiet, lekarz jest obowiązany do uzyskania informacji o tym, czy są one lub mogą być w ciąży. Pacjentki w ciąży mogą być poddawane badaniu przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych jedynie w sytuacji, gdy badanie to nie może być odłożone do okresu po rozwiązaniu.
Przeczytaj także: Webber AP8400 - wymiana filtrów
Procedury w Radioterapii
- Procedurę zapisu na leczenie, uregulowaną w taki sposób, że umożliwia ustalenie daty zgłoszenia się pacjenta celem podjęcia leczenia.
- Procedurę prowadzenia dokumentacji pacjenta poddawanego leczeniu (teleradioterapii, brachyterapii) zawierającą wzorcowe dokumenty, w tym wzór karty napromieniania, wzór ostatecznego planu leczenia.
- Procedurę postępowania z pacjentami i kobietami w ciąży.
Identyfikacja pacjenta poddawanego leczeniu musi uniemożliwić pomyłkowe napromienienie pacjenta innym układem wiązek lub innym rodzajem promieniowania lub inną energią. Wszystkie indywidualne stosowane podczas napromieniania pacjenta akcesoria, w szczególności maski, podpórki, muszą być oznaczone w sposób jednoznacznie identyfikujący z pacjentem, dla którego zostały wykonane.
Testy i Kontrola Aparatury Rentgenowskiej
Warunkiem stosowania klinicznego aparatury, w tym również aparatury dozymetrycznej, jest posiadanie aktualnego świadectwa, z którego wynika, że urządzenie zostało poddane testom i spełnia tolerancje określone w odrębnych przepisach, w instrukcji obsługi producenta oraz w załączniku nr 6 do rozporządzenia.
Wyniki kontroli podlegają dokumentowaniu w księgach kontroli każdej jednostki aparatury.
Ważne parametry do oceny:
- Zgodność pola promieniowania rentgenowskiego z polem świetlnym. Suma różnic między krawędzią pola świetlnego a krawędzią pola promieniowania rentgenowskiego w kierunku równoległym, jak i prostopadłym do osi lampy nie powinna przekraczać 3 % odległości ognisko lampy - płaszczyzna pola świetlnego.
- Prostopadłość osi wiązki promieniowania rentgenowskiego.
- Powtarzalność ekspozycji/dawki. Podstawą do oceny powtarzalności ekspozycji/dawki jest wartość średnia z testu prowadzonego przez pięć dni dla całkowicie sprawnego aparatu rentgenowskiego (bezpośrednio po jego instalacji), nazywana dalej wartością odniesienia.
- Ocena procesu wywoływania. Podstawą do oceny procesu wywoływania są wartości średnie z testu, prowadzonego przez pięć dni po przeprowadzeniu przez serwis optymalizacji obróbki, nazywane dalej wartościami odniesienia.
- Jednorodność. Ocenę jednorodności przeprowadza się na podstawie obrazu fantomu wodnego lub wykonanego z materiału ekwiwalentnego tkance miękkiej. Miarą jednorodności jest różnica między średnimi wartościami HU zmierzonymi w dwóch obszarach zainteresowania wielkości ok.
- System AEC. Podstawą do oceny systemu AEC są wartości średnie z testu prowadzonego przez pięć dni dla całkowicie sprawnego mammografu (bezpośrednio po jego instalacji), nazywane dalej wartościami odniesienia.
Dla wysokich napięć używanych klinicznie moc dawki na wejściu konwencjonalnego wzmacniacza obrazu o średnicy 25 cm dla ekspozycji bez kratki przeciwrozproszeniowej z użyciem filtra ekwiwalentnego pacjentowi nie powinna przekraczać 0,8 mGy/s przy zastosowaniu automatycznej kontroli ekspozycji i jasności; w procedurach specjalnych wykorzystujących wysoką moc dawki (np.
Przeczytaj także: Optymalne rozcieńczenie bimbru
Ekspozycja powinna być automatycznie przerywana co najwyżej po 10 minutach.
tags: #70 #kV #filtracja #całkowita #minimum #wytyczne
