Woda Pitna: Opracowanie Literatury
- Szczegóły
Woda do receptury aptecznej, zgodnie z definicją FP XI, to woda, którą wykorzystuje się jako rozpuszczalnik do przygotowywania leków recepturowych. Znajduje ona również zastosowanie do przygotowywania leków aptecznych. Wymienione powyżej 2 rodzaje wody do receptury stanowią podstawę dla wielu leków, sporządzanych w aptece.
Zgodnie z treścią FP XI jest to woda, którą otrzymuje się w aptece z wody przeznaczonej do picia przez ludzi. Poddawana jest ona procesowi destylacji bądź wymiany jonowej. Destylacja to proces oczyszczania substancji, w której wykorzystuje się fakt, iż rozpuszczalnik (woda) jest bardziej lotny od obecnych w nim zanieczyszczeń. Tak otrzymany rozpuszczalnik powinien spełniać wszystkie wymogi, jakie stawiane są dla wody oczyszczonej (Aqua purificata), a dokładniej dla wody oczyszczonej produkcyjnej.
Specjalnym rodzajem wody do bezpośredniego użycia jest woda stosowana chociażby do sporządzania leków do oczu. Zgodnie z nomenklaturą określa się ją jako wodę wysokooczyszczoną (Aqua valde purificata). Ten rodzaj wody do receptury aptecznej powinien odpowiadać wymaganiom, jakie Farmakopea Polska XI stawia wodzie oczyszczonej w pojemnikach. Dodatkowo woda w pojemnikach spełnia wymagania dotyczące jałowości, określone w FP XI. Poza tym ważne jest, aby przechowywać ją w pojemnikach nie większych niż 1L, które zapewnią utrzymanie właściwego stopnia jałowości. Niemniej jednak dozwolone jest wykorzystywanie otwartego już pojemnika z wodą jedynie przez okres 16 godzin.
Wracając jeszcze do wody do bezpośredniego użycia - wytwarzana bezpośrednio w aptece woda powinna być okresowo kontrolowana pod względem jakości. Tak jak wcześniej wspomniano woda do bezpośredniego użycia powinna odpowiadać wymaganiom wody oczyszczonej produkcyjnej. Przechowuje się ją i użytkuje przy jednoczesnym zachowaniu zasad bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Ma to na celu ochronę przed wzrostem drobnoustrojów, a także przed dodatkowym zanieczyszczeniem.
Kontrola czystości mikrobiologicznej zakłada, iż w normalnych warunkach ilość drobnoustrojów w 1 ml wody wynosi 100 CFU. Stopień zanieczyszczenia sprawdza się przy użyciu sączków membranowych i odpowiedniego podłoża agarowego, prowadząc inkubację przez minimum 5 dni.
Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?
Woda do receptury w pojemnikach to zgodnie z nomenklaturą FP XI woda oczyszczona w pojemnikach. Definicja precyzuje ją jako wodę oczyszczoną produkcyjną, która została rozdozowana do właściwych pojemników i jest przechowywana w sposób zabezpieczający ją przed niepotrzebnym zanieczyszczeniem mikrobiologicznym. Woda oczyszczona w pojemnikach nie zawiera żadnych dodatkowych substancji.
Warto również wspomnieć kilka słów nt. wody wysokooczyszczonej. Otrzymuje się ją z wody przeznaczonej dla ludzi, na drodze podwójnej odwróconej osmozy, w połączeniu z np. ultrafiltracją i dejonizacją. Wykorzystywana jest do sporządzania leków, dla których wymagane jest zastosowanie wody o wysokiej jakości. Woda oczyszczona w pojemnikach występuje zwykle w gramaturach 100 g i 250 g.
Procesy Uzdatniania Wody
Uzdatnianie wody ma na celu dostosowanie jej do wymagań wynikających z jej przeznaczenia. W procesie tym stosuje się połączonych procesów jednostkowych i ich doboru. Procesy te obejmują:
- Usuwanie gazów rozpuszczonych w wodzie. Ma to na celu usunięcie gazów rozpuszczonych w wodzie, np. dwutlenku węgla.
- Usuwanie żelaza i manganu. Odbywa się to na kilka sposobów np. Fe2+ a następnie utlenia się tlenem z powietrza do Fe(OH)3. Dalszy proces przebiega jak wyżej. Można to osiągnąć przez napowietrzanie lub wapnowanie albo przez zastosowanie odpowiednio uformowanego złoża manganowego.
- Dezynfekcja. Ma na celu zniszczenie bakterii i mikroorganizmów zawartych w wodzie.
- Fluorowanie.
Usuwanie Gazów Rozpuszczonych
Dwutlenek węgla jest agresywnym dwutlenkiem węgla. Ponadto rozpuszcza CaCO3 , np. metali. Gazy, ze wzrostem temperatury, można je usunąć przez ogrzewanie wody. Ogrzanie wody usuwa twardość przemijającą.
Zmiękczanie Wody
Twarda woda powoduje powstawanie kamienia kotłowego, który jest złym przewodnikiem ciepła. Przewodności wynosi 0,3 - 21 kJ/m h0C, co zależy od jego porowatości. Kamień kotłowy powstaje w wodzie wrzącej, np. w kondensatorach turbin parowych, kotłach zasilanych twardą wodą. W skład kamienia mogą wchodzić inne substancje, np. mułu kotłowego. Kamień powstaje w warstwie wody kotłowej, co zakłóca normalną pracę powierzchni przewodzącej ciepło. Oprócz tego tworzy się tzw. wtórnego lotnych i pienienia wody.
Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach
Zmiękczanie wody można przeprowadzić metodą chemiczną, roztwarzając go w roztworach kwasów np. HCl, H3PO4 itp. z HCl. Prowadzi się ją w podwyższonej temperaturze ok. 60 - 800C.
Woda surowa z rozdzielacza kierowana jest do sytnika wapna, w którym jest nasycana wodorotlenkiem wapniowym (stężenie Ca(OH)2 w nasyconym roztworze wodnym wynosi ok. i ogrzewacza kaskadowego. grzejnej (system ogrzewania bezprzeponowego tzw. "parą ostrą"). chemiczne. prędkość przepływu wskutek zwiększenia przekroju poprzecznego. wodorotlenki. osadów. Wartości stałe 0.5 i 1 określają nadmiar reagentów stosowany dla przeprowadzenia reakcji strącania całkowitego. * 12H2O.
Proces końcowy po wstępnym zmiękczeniu metodą wapno-soda. Twardość szczątkowa uzyskana tą metodą wynosi ok. mval/dm3. dziala w podobny sposób, jak opisany powyżej. Inne źródła podają tzw. gdzie oznaczenia jak powyżej, ale dawka wyrażana w [g/m3] zmiękczanej wody.
Usuwanie kamienia kotłowego jest istotne ze względu na jego właściwości izolacyjne, które utrudniają wymianę ciepła - osadu najbardziej niebezpiecznego.
Alternatywną metodą zmiękczania jest destylacja. Są to jednak procesy energochłonne i przez to kosztowne. stopnia kondensując ogrzewa drugi stopień wyparny itd. Można również stosować metody membranowe, takimi jak elektrodializa i elektroosmoza.
Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety
Uzależnienie od Leków Przeciwkaszlowych
Uzależnienie od leków przeciwkaszlowych, zwłaszcza zawierających kodeinę, stanowi realne zagrożenie, z którym farmaceuci mogą spotkać się w codziennej pracy.Przyjmowanie dużych dawek tego samego leku, także w ciągu dnia sugeruje farmaceutce wysokie prawdopodobieństwo rozwoju tolerancji na kodeinę. Informuje pacjenta, że substancja ta działa przeciwkaszlowo, ale jednocześnie oddziałuje na receptory opioidowe w mózgu. Tłumaczy, czym jest tolerancja - przy dłuższym stosowaniu organizm może się przyzwyczaić i potrzebować coraz większych dawek, by uzyskać ten sam efekt terapeutyczny.
Zamiast stawiać diagnozę, farmaceutka proponuje alternatywę terapeutyczną: dekstrometorfan. Podkreśla, że dekstrometorfan nie działa na receptory opioidowe, a mimo to wykazuje silne działanie przeciwkaszlowe. Farmaceutka podejmuje etyczną decyzję o niewydaniu leku z kodeiną. Wyjaśnia to bez oceniania, proponując realną i dostępną alternatywę. Podkreśla, że najważniejszym celem jest ustąpienie kaszlu i poczucie bezpieczeństwa pacjenta.
Rozpoznanie uzależnienia od leków nie zawsze jest proste, lecz odpowiednie pytania i empatyczna postawa pomagają wychwycić niepokojące sygnały.
tags: #woda #pitna #opracowania #literatura
