Uzdatnianie Wody w Basenie: Przyczyny i Rozwiązania Problemu Zapachu Siarki
- Szczegóły
Zaraz po wzroku, zmysł zapachu jest podstawowym sposobem na ocenę jakości wody. Zapach wody powinien być bezwonny, co w innym przypadku świadczy o jej zanieczyszczeniu. Bardzo często klienci zgłaszają problem z brzydkim zapachem wody, porównywalnym do gnilnego lub jajecznego. Odór zgniłych jaj z pewnością nie zachęca do korzystania z wody.
Przyczyny Zapachu Siarki w Wodzie
Najczęściej odpowiedzialny za to jest siarkowodór. Siarkowodór, czyli związek H2S, jest też zamiennie nazywany sulfanem. Skąd pojawia się w naszym ujęciu i jak można się go pozbyć? Siarkowodór to związek chemiczny H2S, czyli połączenie siarki i wodoru, nazywanego również sulfanem. Jest to związek wynikający z połączenia siarki oraz wodoru. Może on występować w wodzie naturalnie i ma pochodzenie mineralne lub organiczne.
Siarkowodór jest wynikiem rozkładu białek w warunkach beztlenowych. Wydziela się podczas rozpadu białek w beztlenowych warunkach. Jest to bezbarwny gaz, który z łatwością rozpuszcza się w wodzie, jak też w alkoholu. Siarkowodór występuje również w wulkanach i źródłach termalnych, a także w żywych organizmach. To właśnie sulfan jest przyczyną brzydkiego zapachu zgniłych jaj, może również niekorzystnie wpłynąć na smak wody. Ponadto przejawia bardzo silne właściwości korozyjne.
Współwystępowanie z Innymi Zanieczyszczeniami
Siarkowodór najczęściej jest kłopotem, który nie występuje samodzielnie. To zjawisko towarzyszące innym zanieczyszczeniom występującym w wodzie. Występowaniu siarkowodoru towarzyszy zwykle obecność jonu amonowego, który przyczynia się do występowania w wodzie bakterii beztlenowych (poprzez pobieranie z wody tlenu). Najczęściej siarkowodór pojawia się w wodzie, jeśli występuje w niej także jon amonowy. Oprócz tego siarkowodór pojawia się bardzo często, jeśli w wodzie występuje przekroczone stężenie żelaza i manganu.
Szkodliwość Siarkowodoru
Nie tylko uciążliwy zapach jest negatywnym skutkiem pojawiania się w wodzie siarkowodoru. Niewiele osób wie, że jego obecność może przyspieszyć procesy korozyjne, dlatego należy go usunąć z wody. Sulfan po utlenieniu się przekształca się w kwas siarkowy. Siarkowodór w wodzie jest trudnym zanieczyszczeniem, jednak nie tylko ze względu na bardzo uciążliwy zapach. Wszystko ze względu na to, że jest w stanie utleniać się do kwasu siarkowego, a ten klasyfikuje się jako substancję żrącą. Przez to woda wchodzi w reakcję z materiałami, z których zostały wykonane instalacje oraz zbiorniki stworzone w celu jej przechowywania. Na korozję są bardzo narażone nie tylko żelazo czy miedź, ale nawet beton!
Przeczytaj także: Technologie oczyszczania wody: Przegląd
Szkodliwość siarkowodoru jest zależna od jego stężenia. Siarkowodór jest substancją, która została dość dokładnie przebadana, jeśli chodzi o oddziaływanie na organizm człowieka i szkodliwość w tym zakresie. Kontakt z tą substancją może wpływać drażniąco na układ oddechowy lub zmysł wzroku, poprzez podrażnianie błon śluzowych. O niewielkim zatruciu siarkowodorem może świadczyć drapanie w gardle, podrażnienie spojówek, kaszel, a przy większych problemach także mdłości i wymioty. Jeśli natomiast siarkowodór jest dostarczany do organizmu przez dłuższy czas w niewielkich ilościach, może on powodować występowanie zmian zapalnych układu oddechowego, zawroty głowy.
Jako stężenie niebezpieczne dla zdrowia przyjmuje się 6 mg/m³. Siarkowodór obecny w wodzie nadaje jej bardzo niekorzystny zapach, który jest powszechnie kojarzony z zapachem zgniłych jaj. Może się objawiać nawet przy niewielkich stężeniach. Do tego niekiedy może mieć też negatywny wpływ na smak wody.
Występowanie Siarkowodoru
Związek chemiczny H2S jest często spotykany w studniach głębinowych, rzadziej kopanych. Brzydki zapach jest znacznie bardziej nasilony w wodzie ciepłej. Przeważnie powstaje po kilku/kilkunastu miesiącach od wykonania studni. Nasila się w przypadku dłuższego nieużywania wody i często słabnie przy dłuższym używaniu. Przyczyna nie jest dokładnie zbadana. Najprawdopodobniej mamy do czynienia ze współistnieniem czynników biologicznych (specyficzne bakterie), fizykochemicznych (odpowiedni skład chemiczny wody) oraz technicznych (warunki w instalacji).
Rozwiązania Problemów z Siarkowodorem
Gdy problem nieprzyjemnego zapachu pojawia się w wodzie zimnej, po wykonaniu badania wody należy dobrać odpowiednie filtry. Siarkowoór może występować w wodzie ciepłej lub wodzie zimnej. W tym przypadku najlepiej zacząć od przeprowadzenia dokładnej analizy wody.
Usuwanie Siarkowodoru z Wody Zimnej
Jeśli wyniki przeprowadzonego badania wody będą wskazywały na przekroczenia norm żelaza, manganu i siarkowodoru, należy dopasować odpowiednie urządzenie odżelaziające wraz z napowietrzaniem. Jeśli badania wykazują, że woda ma przekroczenia żelaza, manganu i siarkowodoru, najlepszą opcją będzie zastosowanie odżelaziacza i odmanganiacza wody ze wstępnym napowietrzaniem. Takie działanie zneutralizuje siarkowodór. Przede wszystkim usuwane są niechciane przekroczenia. Siarkowodór jest przekształcany w neutralne siarczany. Jest to rozwiązanie ekologiczne. Wzbogacanie wody w tlen sprawia także, że nie powstaje środowisko beztlenowe, w którym chętnie rozwijają się bakterie. Oprócz tego odżelazianie i odmanganianie wody ze wstępnym napowietrzaniem jest metodą w pełni przyjazną środowisku i ekonomiczną. W działaniu nie stosuje się żadnych regeneratów w postaci środków chemicznych.
Przeczytaj także: Grupa Azoty Puławy - oczyszczanie wody
Do wyboru są dwa rodzaje odżelaziaczy i odmanganiaczy wykorzystujących metodę wstępnego napowietrzania wody. Przede wszystkim są to klasyczne urządzenia radzące sobie nawet z bardzo dużymi przekroczeniami, przy wysokim zapotrzebowaniu na wodę. Woda jest wstępnie napowietrzana dzięki zewnętrznemu aeratorowi. W zestawie musi znajdować się ocynkowany zbiornik hydroforowy. Alternatywą, jeśli tylko pozwalają na to parametry wody, może być odżelaziacz i odmanganiacz wody z wbudowaną komorą sprężonego powietrza.
Usuwanie Siarkowodoru z Wody Ciepłej
W sytuacji gdy zapach siarkowodoru wyczuwalny jest w ciepłej wodzie, źródłem problemu najpewniej jest w podgrzewacz wody. Siarkowodór może pojawiać się tylko podczas korzystania z ciepłej wody. Przy tym woda zimna może pozostawać bez żadnego zapachu. Jeśli w Twoim domu występuje właśnie taka sytuacja, przyczyny problemu najlepiej poszukać w instalacji służącej podgrzewaniu wody. Siarkowodór może znajdować się nie w wodzie, a w podgrzewaczu wody. Kłopot może dotyczyć także rzadko używanych odcinków instalacji.
W takim przypadku należy zastosować anodę tytanową na zbiorniku wody ciepłej (wymienić istniejącą magnezową, na powierzchni której mogą rozwijać się bakterie beztlenowe) oraz wykonać płukanie hydropneumatyczne instalacji wraz z hiperchloracją. Najczęściej za zapach zgniłych jaj w wodzie winę ponosi sam podgrzewacz. Jeśli to właśnie on jest winowajcą, najlepiej powrócić do instrukcji obsługi oraz zaleceń producenta w tym zakresie. Bakterie beztlenowe mają tendencję do szczególnego rozwoju na anodach magnezowych i to właśnie takich przypadków najczęściej dotyczy problem siarkowodoru w ciepłej wodzie. Czasem dodatkowo warto także wyczyścić zbiornik wody ciepłej.
Jest to najtańszy i najskuteczniejszy sposób redukcji zapachu, ale niestety nigdy nie możemy dać gwarancji osiągnięcia i utrzymania się rezultatu. Siarkowodór w wodzie ciepłej nie występuje w stężeniach zagrażających zdrowiu, jednak nieprzyjemny zapach może utrzymać się na skórze np. po kąpieli.
Podsumowanie
Według obowiązujących w Polsce norm woda powinna charakteryzować się zapachem akceptowalnym przez odbiorców. To często pozostaje kwestią bardzo indywidualną i woda, która dla jednych będzie neutralna, dla innych niekoniecznie. Co jednak zrobić, jeśli zapach wody bardzo daje się we znaki? Winę ponosi siarkowodór! Zapach wody jest jej cechą fizyczną, którą jesteśmy w stanie sami oceniać na bieżąco. Często robimy to bardzo odruchowo w celu upewnienia się, że woda jest świeża i można ją bezpiecznie spożyć. Zapach może mieć różną intensywność i różne pochodzenie. Może dotyczyć wody zimnej, jednak są przypadki kiedy ujawnia się dopiero po zmianie temperatury wody na wyższą.
Przeczytaj także: Przewodnik po uzdatnianiu wody szkłem
Eksperci wyróżniają trzy główne grupy zapachowe: roślinne, gnilne, specyficzne. Woda dobrej jakości powinna mieć neutralny zapach lub ewentualnie bardzo delikatny zapach roślinny. Woda najczęściej zmienia swój zapach z powodu występowania w niej substancji lotnych. W wodzie mogą wystąpić gazy, które są produktem rozkładu ciał organicznych, mikroorganizmów, organizmów wodnych. Zapach może też wynikać z rozkładu substancji organicznych i nieorganicznych - te mogą się przedostawać do wody wraz ze ściekami. Najczęstszymi problemami dotyczącymi zapachu wody są wysokie stężenia żelaza i manganu, które dają zapach metaliczny. W niektórych przypadkach w wodzie może być wyczuwalny chlor, natomiast zapach zgniłych jaj należy od razu kojarzyć z siarkowodorem.
tags: #uzdatnianie #wody #w #basenie #zapach #siarki
