Tawlina Jarzębolistna: Wymagania Wilgotności Gleby i Uprawa
- Szczegóły
Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) to krzew liściasty o rozłożystym, krzaczastym pokroju, pochodzący z północnej i północno-wschodniej Azji. W Polsce uprawiana jest jako roślina ozdobna. Należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Osiąga najczęściej od 1 do 3 m wysokości. Bardzo często tworzy odrosty i rozłogi korzeniowe, które szybko rozprzestrzeniają się pod ziemią. Pędy tawliny jarzębolistnej są dość grube i sztywne.
Charakterystyka Tawliny Jarzębolistnej
Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) jest rośliną z rodziny różowatych, nazywana również sorbarią lub tawulcem. Jest to bardzo szybko rozrastający się krzew, który rozmnaża się z wykorzystaniem podziemnych rozłóg. Docelowo osiąga ona około 2-2,5 metra wysokość. W ciągu roku przyrasta on nawet 100 centymetrów.
Liście są złożone z 13-23 lancetowatych, piłowanych i zaostrzonych na końcach listków. Na początku okresu wegetacji liście są różowopomarańczowe, starsze liście stają się żółte, natomiast liście położone wewnątrz krzewu jasnozielone. Dzięki takiej różnicy kolorów liści krzew jest bardzo atrakcyjny. Tworzy pierzaste liście zbudowane z licznych, drobnych, lancetowatych listków, które rozwijają się bardzo wczesną wiosną. Młode listki są intensywnie różowo-pomarańczowe, starsze żółte, a położone wewnątrz krzewu jasnozielone.
Okres kwitnienia tawliny przypada od czerwca do lipca. Kwiaty są niewielkie, pojawiają się na wierzchołkach pędów, mają biały kolor i zebrane są w bardzo gęste wiechowate kwiatostany. Kwiatostany tawliny jarzębolistnej są bardzo efektowne i sprawiają one wrażenie delikatnych, dużych puszków. Często wokół nich latają pszczoły i kolorowe motyle, tworząc niesamowity efekt. Kwitną one przez kilka tygodni, a w późniejszym czasie zasychają i zamieniają się w owoce. Nie rozsiewają się jednak efektywnie poprzez nasiona, rozmnażając się głównie z wykorzystaniem systemu korzeni.
Wymagania Glebowe i Stanowisko
Tawlina jarzębolistna najlepiej rośnie w miejscu słonecznym bądź półcienistym. Ma nieduże wymagania glebowe. Jest łatwa w uprawie, dlatego polecana jest dla osób, które nie mają dużego doświadczenia w pielęgnacji roślin. Bardzo dobrze rośnie na glebach żyznych, umiarkowanie wilgotnych i przewiewnych. Jednak poradzi sobie również w gorszej glebie. Jest tolerancyjna w stosunku do gleby, czy też jej wilgotności i pH.
Przeczytaj także: Poradnik: walka z wilgocią w mieszkaniu
Jeśli chodzi o glebę, warto, by była ona żyzna i umiarkowanie wilgotna. Krzew rośnie jednak również na nieco gorszej jakościowo zimie. Odczyn w jego przypadku jest obojętny, ponieważ poradzi on sobie zarówno na zasadowej, jak i kwasowej glebie. Roślina jest bardzo odporna na działanie wysokich temperatur i brak wody. Warto jednak pamiętać, że na bardziej słonecznych stanowiskach jej liście pięknie się wybarwiają, dzięki czemu krzew staje się znacznie bardziej dekoracyjny.
Stanowisko Miejsce posadzenia tawliny jarzębolistnej musi być odpowiednio przemyślane. Wszystko ze względu na bardzo szybkie tempo wzrostu. Z czasem krzew może przytłumić inne rośliny, dlatego sprawdza się najlepiej wszędzie tam, gdzie zależy ci na błyskawicznym zasłonięciu np. ogrodzenia z siatki. Tawlina znajduje swoje zastosowanie również w parkach.
Pielęgnacja i Uprawa
Uprawa tawliny jarzębolistnej nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Należy pamiętać o regularnym podlewaniu rośliny, zwłaszcza podczas dużych upałów. Raz na jakiś czas można ją przyciąć, ale nie jest to konieczne, jeśli nie zależy nam na konkretnym kształcie. W uprawie tawuły jarzębolistnej ważne jest regularne cięcie. Zaleca się, aby przycinać roślinę raz do roku.
Uprawa tawliny jarzębolistnej powinna zacząć się wczesną wiosną, najlepiej wtedy, gdy roślina jest jeszcze uśpiona i nie zdążyła wypuścić pąków. W innym przypadku trzeba poczekać na jesień, aż jej funkcje życiowe znów zwolnią. Tuż po posadzeniu tawliny należy ją obficie podlać. Na ogół nie trzeba okrywać tej rośliny na zimę ponieważ jest ona odporna na działanie niskich temperatur.
Tawlina jarzębolistna ma bardzo ważną zaletę. Nie wymaga ona stosowania oprysków i innych środków ochrony roślin ze względu na fakt, że bardzo rzadko atakują ją szkodniki czy choroby. Uprawa tego gatunku wiąże się jednak z koniecznością kontrolowania jego przyrostu. Najlepiej odpowiednio przygotować teren, zabezpieczając rabatę głęboko wkopanym murkiem. W ten sposób podziemne rozłogi nie będą przesuwać się na dalsze obszary w ogrodzie. Nie należy często przycinać korzeni i pędów tawliny, ponieważ wówczas rozmnaża się ona jeszcze szybciej.
Przeczytaj także: Wakacje w Bodrum
Raz w roku należy jednak pozbyć się przyrośniętych fragmentów oraz tych gałęzi, które są stare i obumarłe. Warto to robić zimą, na długo przed pojawieniem się pierwszych pąków. Warto jednak pamiętać, że tawlina jarzębolistna powraca do życia stosunkowo wcześnie.
Jeśli chcesz samodzielnie rozmnożyć tawlinę jarzębolistną, należy wykonać sadzonki zielne lub korzeniowe z fragmentów pobranych latem. To dobry sposób w sytuacji, gdy planujesz przenieść krzew z jednego ogrodu do drugiego. Przed posadzeniem tawliny trzeba jednak odpowiednio zaplanować jej lokalizację. Warto wcześniej ogrodzić rabatę głęboko wkopanym murkiem, by ułatwić sobie kontrolę jej przyrostu w późniejszym czasie.
Odmiany Tawliny Jarzębolistnej
Istnieje kilka gatunków tawliny jarzębolistnej, a najpopularniejszym jest Sem. Cechuje się on nieco mniejszą inwazyjnością, dlatego jest często wybierany w przypadku prywatnych ogrodów. Nie tłumi innych roślin tak szybko, jak klasyczny gatunek.
Klasyczna tawlina jarzębolistna jest bardzo inwazyjna, dlatego wiele osób decyduje się na wybranie odmiany Sem. Wariant ten jest karłowaty i dorasta do maksymalnie 1,5 metra. Nie rozmnaża się on tak szybko, dlatego sprawdza się dobrze w małych ogrodach, gdzie nie ma miejsca na ogromne, rozłożyste krzewy. Liście tej rośliny rozwijają się już w marcu. Na samym początku mają one różowo-pomarańczowy kolor, ale po jakimś czasie stają się żółte. Jesienią często przebarwiają się one na bordowo. Kwiaty wyglądają tak samo jak w przypadku zwykłej tawliny jarzębolistnej. Pojawiają się one w okolicach lipca i cieszą swoim pięknym wyglądem do sierpnia.
Inna dość popularna odmiana tawliny to 'Pink Hopi' - krzew średniej wielkości, młode liście przez długi czas są zabarwione na kolory: jasno-zielony, kremowy, jasno-różowy i czerwony (aż do maja).
Przeczytaj także: Poradnik pomiaru wilgotności
Zastosowanie w Ogrodzie
Tawlina jarzębolistna sprawdza się w parkach i ogrodach miejskich. To ciekawa propozycja na szpalery. Z racji swoich bujnych rozłogów idealnie sprawdzi się jako umocnienie wszelkiego rodzaju nasypów i skarp. Tawlina daje liczne rozłogi podziemne, za pomocą których szybko opanowuje otaczający ją teren, dlatego świetnie umacnia wszelkiego rodzaju nasypy, skarpy i inne mocno nachylone tereny.
Tawlina jarzębolistna sprawdza się wszędzie tam, gdzie potrzebne jest szybkie zarośnięcie danego terenu. Z tego powodu są one stosowane w celu chronienia gleby, na przykład na skarpach i w innych miejscach, w których jest ona narażona na wymywanie i osuwanie. Spisze się doskonale również jako przykrycie ogrodzenia czy nieestetycznych konstrukcji na posesji. Jest to bowiem krzew wysoki. Ze względu na wysoką odporność na mróz, zanieczyszczenia powietrza i choroby sprawdza się on doskonale w warunkach miejskich. Z tego powodu tawlina często pojawia się na osiedlach czy w parkach. Pozwala również na ukrycie nieestetycznej infrastruktury, która często pojawia się w miastach. Latem tworzy piękny efekt, a jesienią przybiera niesamowite kolory liści.
Tawlina doskonale komponuje się z ogrodami urządzonymi w stylu naturalistycznym. Można ją sadzić w pojedynkę lub w grupach, mając na uwadze, że każdy krzew rozmnaża się w bardzo szybkim tempie. Aby ograniczyć rozwój tawliny, warto umieścić ją w donicy. Wówczas sprawdzi się ona świetnie np. na balkonach i tarasach. Nie trzeba chować jej na zimę, dlatego jest to bardzo wygodne rozwiązanie.
tags: #sorbaria #sorbifolia #wymagania #wilgotności #gleby
