Skuteczność Czyszczenia Części Mechanicznych Oczyszczalni Ścieków: Badania i Technologie

Szczegóły: Opublikowano: 12. April 2026

Technologia oczyszczania ścieków powinna być ściśle dostosowana do ich charakteru, ilości i obciążenia zanieczyszczeniami. Innego podejścia wymagają ścieki komunalne, nieco innego przemysłowe czy rolnicze. W związku z tym występują różne rodzaje oczyszczalni ścieków i urządzeń w nich stosowanych. Oprócz ich budowy i funkcji, ważne jest wykonanie materiałowe, trwałość i odporność na trudne warunki pracy.

Rodzaje Ścieków

Wyróżniamy następujące rodzaje ścieków:

Bytowo-gospodarcze, tzw. komunalne - pochodzące z gospodarstw domowych, zakładów pracy, budynków użyteczności publicznej.
Przemysłowe - skutek procesów technologicznych w zakładach produkcyjnych, m.in. spożywczych, chemicznych, metalurgicznych, garbarskich, włókienniczych czy papierniczych.
Deszczowe - wody opadowe, zawierające zawiesiny - np. piasek, a także związki chemiczne obecne w atmosferze i na powierzchni dachów, gleby oraz innych nawierzchni.

Etapy Oczyszczania Ścieków

Oczyszczanie ścieków można podzielić na kilka etapów:

Mechaniczne
Biologiczne
Chemiczne

Mechaniczne Oczyszczanie Ścieków

Mechaniczne oczyszczanie jest zwykle pierwszym etapem wielu rodzajów oczyszczalni ścieków. Oddzielają ze ścieków zawiesiny i grubsze frakcje zanieczyszczeń. Procesy w nich wykorzystywane to: cedzenie, rozdrabnianie, filtracja, sedymentacja i flotacja. W fazie wstępnej, podczas oczyszczania mechanicznego ścieki trafiają na kraty, a następnie do piaskownika i osadnika wstępnego w celu odseparowania części zgrubnych i zawiesin. Niektóre rodzaje zanieczyszczeń mogą gromadzić się na powierzchni ścieków w postaci kożucha, do którego usuwania służą m.in.

Oczyszczanie mechaniczne ścieków jest wstępnym, pierwszym krokiem w całym procesie ich oczyszczania. Na etapie mechanicznego oczyszczania najważniejszym celem tego procesu jest usunięcie ciał stałych i zawiesin. Ciała stałe dzięki technologii mechanicznego oczyszczania ulegają odseparowaniu z cieczy (odcedzaniu). Wstępna metoda oczyszczania mechanicznego cieczy polega na przepuszczeniu jej przez system krat i sit.

Przeczytaj także: Alergia a oczyszczanie powietrza

Kraty i Sita

Kraty pomagają usuwać ze ścieków zawiesiny i ciała stałe o dużych rozmiarach. Bardzo często stosowane są w ciągach urządzeń technologicznych (również tych do oczyszczania ścieków), kiedy istnieje ryzyko zaczopowania przepływu. W szczelinach krat zatrzymywane są zanieczyszczenia stałe, takie jak kamienie, kawałki drewna i wiele innych. Kraty i sita odseparowują części pływające i zawieszone dzięki prześwitom - różnej wielkości oczka i szczeliny pozwalają na swobodny przepływ wolnej od zanieczyszczeń stałych cieczy, a zatrzymane na kratach i sitach zostają cząstki zanieczyszczeń, które mogą być odprowadzone do dalszej obróbki. Zanieczyszczenia zebrane na kratach nazywane są skratkami.

Piaskowniki

Piaskowniki służą do oddzielania ze ścieków żwiru, kamyków i piasku. Różne rodzaje piaskowników mogą działać w nieco odmienny sposób. Niektóre piaskowniki wykorzystują zjawisko sedymentacji, czyli opadania ciała stałego w cieczy dzięki działaniu grawitacji lub siły bezwładności. Wówczas piasek i żwir opadają na dół piaskownika, skąd mogą być usunięte. Inne piaskowniki o lejkowatym kształcie wykorzystują do oczyszczania ruchy wirowe i siłę odśrodkową do zbierania osadu. Jeszcze inne zaś posiadać mogą koryta żelbetowe, w których nadmuchiwane jest sprężone powietrze, powodujące opadanie zanieczyszczeń na dno. Niektóre piaskowniki dodatkowo wyposażone są w odtłuszczacze. To specjalne urządzenia skonstruowane specjalnie w celu usuwania takich zanieczyszczeń jak tłuszcze i oleje.

Osadniki

Osadniki wykorzystywane są w kolejnym etapie oczyszczania mechanicznego, kiedy w ściekach pozbawionych piasku czy żwiru nadal pozostawać mogą zanieczyszczenia zawiesinowe, koloidalne czy tłuszcze lub organiczne zanieczyszczenia rozpuszczone w wodzie. Mechaniczne sposoby na oczyszczanie ścieków polegają więc głównie na cedzeniu, rozdrabnianiu, sedymentacji czy flotacji. Dzięki odcedzaniu przy użyciu barier, takich jak kraty czy sita, wyłuskuje się większe zanieczyszczenia typu kamienie, piasek, szkło, drewno, gałęzie. Zanieczyszczenia te rozdrabnia się i przekazuje do odpowiedniej obróbki. Z kolei w wyniku sedymentacji w piaskownikach następuje rozdzielanie zawiesin od reszty ścieków - zawiesiny tworzą osad, który nie przedostaje się do dalszego etapu oczyszczania ścieków, z których pochodzi. W osadnikach i odtłuszczaczach wykorzystuje się też proces flotacji.

Biologiczne Oczyszczanie Ścieków

Biologiczne - tzw. oczyszczanie drugiego stopnia, które przebiega w warunkach tlenowych, niedotlenionych i beztlenowych. Biologiczna oczyszczalnia ścieków działa zwykle w oparciu o osad czynny (mikroorganizmy zawieszone w formie kłaczków w całej objętości ścieków, rozkładające związki organiczne) lub/i złoża biologiczne, w których mikroorganizmy rozwijają się na warstwie kruszywa, żużla, koksu, kształtek ze spienionych tworzyw sztucznych itp. Oczyszczanie ścieków metodą osadu czynnego wymaga ściśle kontrolowanych warunków (odpowiedniej temperatury, pH, stężenia tlenu, równomiernego mieszania). Kolejnym etapem jest oddzielenie osadu czynnego od oczyszczonych ścieków w osadnikach wtórnych, a następnie odwadnianie i suszenie nadmiarowego osadu (czasem bywa on też poddany fermentacji razem z osadem pierwotnym).

W złożach biologicznych ścieki przepływają przez kolejne warstwy złoża, na którym rozwijają się odpowiednie mikroorganizmy biorące udział w kolejnych przemianach biochemicznych ścieków. Urządzenia wykorzystywane w biologicznym oczyszczaniu ścieków metodą osadu czynnego to najczęściej mieszadła zatapialne, aeratory, dysze napowietrzające, natleniacze strumienicowe, mieszadła z funkcją napowietrzania (na zasadzie strumienicy) i pompy. Nowoczesne konstrukcje mieszadeł i aeratorów poprzez odpowiednie dobranie kształtów łopat i dysz zapewniają napowietrzanie tzw.

Przeczytaj także: Filtr piaskowy w oczyszczalniach ścieków

W następnej kolejności wykorzystywane są biologiczne metody oczyszczania ścieków, najczęściej w reaktorach osadu czynnego. Najpierw w komorze beztlenowej zachodzi proces defosfatacji. W następnej komorze przy pełnym wymieszaniu ścieków i napowietrzaniu ich zachodzi proces nitryfikacji. Kolejnym etapem w warunkach niedotlenionych jest denitryfikacja. W każdym z tych etapów istotną rolę odgrywa równomierne mieszanie ścieków, w którym świetnie sprawdzą się mieszadła HYDRA i TURBO firmy BIOX. Specjalny kształt śmigieł umożliwia samooczyszczanie i wydłuża bezawaryjną eksploatację urządzeń. W głębszych zbiornikach mieszadła można zamontować pod kątem, co usprawni mieszanie warstw przydennych oraz zapobiegnie powstawaniu zastoin i zagniwaniu ścieków. Mieszadła z funkcją napowietrzania mogą też wspomagać proces natleniania ścieków lub zastępować urządzenia napowietrzające. W tej roli świetnie sprawdzają się też natleniacze strumienicowe BIOX, które nie tylko napowietrzają, ale również intensywnie mieszają ścieki. Specjalna konstrukcja dyszy doprowadzającej powietrze zapobiega ewentualnemu zatkaniu nawet przez większe cząstki zanieczyszczeń. Dużą zaletą tych urządzeń jest również to, że strumienica zasilana jest przez pompę śmigłową położoną ponad powierzchnią ścieków. W komorach osadu czynnego małych i średnich oczyszczalni ścieków zastosowanie znajdują dekantery pływakowe BIOX, które umożliwiają odprowadzanie sklarowanej cieczy z górnej warstwy ścieków bez zasysania osadu.

Chemiczne Oczyszczanie Ścieków

Chemiczne - wykorzystujące konkretne związki i reakcje chemiczne oraz procesy fizyko-chemiczne. Dla przykładu w procesie koagulacji zanieczyszczenia łączą się w większe aglomeraty, a następnie są wytrącane w postaci osadu.

Usuwanie Związków Biogennych i Odnowa Wody

Usuwania związków biogennych i tzw. odnowy wody. Usuwanie ich odbywa się metodami innymi niż biologiczne, np. na węglu aktywowanym. metoda. bakteryjnych działających selektywnie na konkretny związek chemiczny. immobilizowanymi na nośniku, np. piance poliuretanowej. Pochłanianie zanieczyszczeń na powierzchni sorbenta, jakim jest węgiel aktywowany nazywamy adsorpcją. Jest to typowy proces pomiędzy fazą ciekłą i stałą doprowadzony do stanu równowagi. Matematycznym i graficznym wyrazem tego jest równanie i wykres tzw. gdzie: A - ilość pochłoniętej substancji na jednostkę adsorbenta, c - równowagowe stężenie adsorbowanej substancji w roztworze, K i n - są to współczynniki określone na drodze doświadczalnej. Stężenie równowagowe należy pojmować jako takie, w którym szybkość adsorpcji jest równa szybkości desorpcji z powierzchni sorbenta. Ten prosty opis może służyć do charakteryzowania zjawisk tzw. adsorpcji monomolekularnej, tj. a także w materiałach pomocniczych, które można znaleźć klikając tutaj [materiały zamieszczone na stronach www Iowa State University, USA]. bez stosowania reagentów chemicznych). procesom biologicznej defosfatacji, nitryfikacji i denirtyfikacji. pomp zatapialnych z głębokich lejów osadowych. czynnej 6,5 m. sztuczne, a elementy złączne z nie korodującej stali jakościowej). przeróbkę odwodnionego osadu na biohumus z wykorzystaniem dżdżownic.

Technologia Oczyszczalni Ścieków typu "Bioset"

Rys. 3. technologiczny oczyszczalni ścieków typu "Bioset" Oznaczenia: 1. 2.krata gęsta, 3. piaskownik , 4. 5. biostruktury, 6. zwężka pomiarowa, 7. komputerowym z prowadzeniem wielu pomiarów i optymalizacją procesu.

Oczyszczanie Ścieków Działający na Zasadzie Złoża Biologicznego typu BIOSTYRR®

Oczyszczania ścieków działający na zasadzie złoża biologicznego. na granulowanym wypełnieniu z poliestyrenu. i strefą tlenową na górze złoża. tzn. zanieczyszczeń organicznych i związków biogennych, np. azot. cząsteczki zawiesiny są zatrzymywane na filtrze. w jednym niewielkim zbiorniku - nazywanym komorą. bez niej. dno komory. Następnie ścieki przepływają do góry przez złoże. i filtracja, tzn. usuwana wraz z osadem już podczas ich mechanicznego oczyszczania. metanolu. w strefie niedotlenionej zachodzi proces denitryfikacji. niedotlenionej. zatrzymywana jest zawiesina powodując stopniowe zatykanie złoża. przy pomocy ścieków i powietrza. zespolonym z reaktorem osadu czynnego. być przerabiana np. zależy m. in.

Przeczytaj także: Badania filtrów węglowych

Przykładowy Skład Ścieków z Mycia Rurociągów do Transportu Mleka

Tabela 2a Przykładowy skład ścieków z mycia rurociągów do transportu mleka.

Oczyszczalnia w Aglomeracji Otwockiej

Ścieki z nieskanalizowanej części aglomeracji otwockiej dowożone są wozami asenizacyjnymi do punktu zlewnego wyposażonego w 4 stanowiska zrzutowe i urządzenia podczyszczające ścieki (sitopiaskowniki firmy Huber) i urządzenia zabezpieczające ich pracę: łapacze kamieni i maceratory. Stacja jest urządzeniem w pełni automatycznym, nie wymagającym ciągłego nadzoru. Na każdym ciągu obsługującym 2 stanowiska zamontowane jest sito i piaskownik napowietrzany. Ścieki z sitopiaskownika trafiają rurociągiem DN 600 do zbiornika uśredniającego ścieków dowożonych.

Przed zbiornikiem uśredniającym znajduje się studnia z osadnikiem (w celu ochrony zbiornika uśredniającego przed gromadzeniem się w nim piasku). W celu zabezpieczenia wyposażenia elektrycznego stacji zlewnej przed korozyjnym oddziaływaniem powietrza znajdującego się w pomieszczeniu, podbieraki wykorzystywane do poboru prób ścieków dowożonych zostały umieszczone w wydzielonym, wentylowanym pomieszczeniu poboru prób. Szafy układu zasilania w energię elektryczną oraz szafy zawierające urządzenia sterownicze zostały zlokalizowane w rozdzielni elektrycznej odizolowanej od pomieszczenia, w którym znajdują się urządzenia podczyszczające ścieki. Podczas zrzutu ścieków mierzone i uśredniane są parametry fizykochemiczne (pH, temperatura, przewodność) oraz zliczana jest objętość dostarczonych ścieków. Ścieki pozbawione kamieni oraz rozdrobnione przepływają do sitopiaskownika (krata bębnowa i piaskownik).

Skratki odprowadzane są poprzez zamkniętą rynnę zrzutową do kontenera. Po usunięciu skratek i piasku w stacji zlewnej ścieki dowożone dopływają grawitacyjnie rurociągiem DN 600 do zbiornika uśredniającego gdzie następuje uśrednienie składu ścieków poprzez ich wymieszanie oraz odgazowanie poprzez ich napowietrzenie (usunięcie siarkowodoru). W zbiorniku o średnicy 17 m i głębokości 7,1 m (pojemność 900 m3) zainstalowane są urządzenia mieszająco-napowietrzające: 5 zestawów strumienicowych firmy FLYGT. Do opróżniania zbiornika zastosowane są pompy zatapialne firmy Wilo, umieszczone na dnie zbiornika.

Wymieszane ścieki dopływają do pompowni głównej, gdzie następuje oczyszczanie mechaniczne. Ścieki przepływają dwoma kanałami przez dwie kraty hakowe o prześwicie 6mm. Kraty zatrzymują stałe zanieczyszczenia o rozmiarach większych niż 6mm, a następnie podają je do zintegrowanej prasy płuczącej skratki. Ścieki surowe po przejściu przez kraty dopływają do tzw. komory mokrej, skąd przepompowywane są usytuowanymi w komorze suchej pompami (3+1) do przewodu tłocznego DN 600. Ścieki podawane są przewodem tłocznym do komory rozprężnej, a następnie kanałem dopływowym grawitacyjnie transportowane do piaskownika. Pompy współpracują z falownikiem, ich załączanie jest zależne od poziomu ścieków w zbiorniku pompowni głównej.

Opadający na dno piasek jest zgarniany do komór osadowych zgarniaczem, następnie doprowadzany grawitacyjnie do budynku płuczki piasku. Płuczka służy do ostatecznego oddzielenia piasku od cząstek organicznych. Oczyszczony piasek gromadzi się na dnie stożkowej komory, skąd transportowany jest przenośnikiem ślimakowym do kontenera, a następnie wywożony jest przez uprawnione firmy. Po pobycie w piaskowniku ścieki dopływają do komory rozdzielczej, gdzie rozdzielane są do dwóch osadników wstępnych. Są to osadniki radialne z mechanicznym zgarnianiem osadu i części pływających o średnicy 30m i głębokości całkowitej 3m.

W osadnikach następuje oddzielenie zawartych w ściekach zawiesin łatwo opadających. Wykorzystywana jest tu grawitacja, która pozwala substancjom cięższym od wody opaść na dno, a lżejszym od wody na unoszenie się na powierzchni. Są to procesy wynikające z zasad mechaniki, dlatego określa się je jako mechaniczne oczyszczanie ścieków. Substancje opadające na dno stanowią około 1/3 całkowitych zanieczyszczeń, pozostałe 2/3 to zawiesiny nieopadające i substancje rozpuszczone. Substancje rozpuszczone usuwane są ze ścieków w dalszych procesach biologicznych. Części stałe pływające jak również osady, które opadły gromadzone w lejach osadników osady wstępne odprowadzane są okresowo pod ciśnieniem hydrostatycznym słupa ścieków do dwóch zagęszczaczy grawitacyjnych wyposażonych w wolnoobrotowe mieszadła.

Kanał dopływowy do piaskownika, piaskownik, kanały dopływowe do osadników wstępnych, osadniki wstępne jak również kanał dopływowy do komór denitryfikacji zostały zhermetyzowane poprzez ich zadaszenie wykonane z laminatu. Zbiornik o pojemności ok. 5 000 m3, przebudowany z dawnych komór denitryfikacji. Ścieki z odsadników wstępnych są kierowane i doprowadzane grawitacyjnie do bloku biologicznego a ich nadwyżka do zbiornika retencyjnego. Na kanale odprowadzającym ścieki z odsadników wstępnych zamontowana jest zastawka przelewowa, mająca możliwość regulacji wysokości krawędzi przelewowej. Aby zabezpieczyć reaktor biologiczny przed nadmiernym przepływem ścieków np. w celu zatrzymania pierwszej fali ścieków dopływających do oczyszczalni w czasie gwałtownych opadów, część ścieków kierowana jest właśnie do zbiornika retencyjnego.

Do czyszczenia dna komór zbiornika retencyjnego zastosowano system automatycznego spłukiwania zbiorników wykorzystujący energię wód spiętrzonych w wydzielonych komorach zbiornika o wysokości ściany ok. 1 do 1,7 m . Komory spiętrzające wyposażone są w uchylne wrota. Dodatkowo zbiornik retencyjny podzielony został ściankami na tory spłukiwane o szerokości do 6 m. Po opróżnieniu zbiornika sygnał z czujnika uruchamia otwarcie wrót i następuje gwałtowny zrzut wody do spłukiwanego toru. Podwójny reaktor biologiczny trójfazowy umożliwia biologiczną redukcję związków węgla, azotu i fosforu do stopnia wymaganego aktualnymi przepisami. Rozdział ścieków na poszczególne ciągi i komory bloku realizowany jest poprzez zastawki regulacyjne. Udział strefy denitryfikacji i nitryfikacji wynosi po 50%.

Do komory predenitryfikacji zostaje doprowadzone 20% ścieków dopływających na oczyszczalnię oraz osad recyrkulowany. Mieszanina osadu ze ściekami dopływa do komory defosfatacji do której dopływa także pozostała część ścieków. Następnie zawartość komór defosfatacji przepływa do komór denitryfikacji gdzie doprowadzone są ścieki recyrkulowane. Aby doprowadzić odpowiednią ilość powietrza do prowadzenia procesu nitryfikacji, wybudowany został budynek stacji dmuchaw wraz z rozdzielnią elektryczną. Maksymalne zapotrzebowanie na powietrze do prowadzenia procesów biologicznego oczyszczania ścieków wynosi około 6 740 m3/h przy zastosowaniu wysokosprawnego systemu napowietrzania płytowego. Stacja dysponuje 4 dmuchawami (w tym 1 rezerwowa) o wydajności ok. Na wylocie z poszczególnych dmuchaw zainstalowano przepustnice oraz pomiar ciśnienia i temperatury. Dla optymalizacji pracy bloku powstał system optymalizacji pracy bloku biologicznego.

Dla optymalizacji pracy oczyszczalni zastosowano program optymalizacji procesu oczyszczania ścieków RTC firmy HACH mający znaczny wpływ na efektywność energetyczną procesów oczyszczania ścieków. Systemem sterowania on-line, prowadzi dynamiczną analizę i optymalizację wybranych procesów oczyszczania ścieków w czasie rzeczywistym. Aparatura analizuje aktualne ładunki zanieczyszczeń w ściekach napływający do części biologicznej oczyszczalni oraz aktualne warunki pracy (temperatura, stężenie osadu, wiek osadu), określając na tej podstawie wartości optymalne parametrów prowadzenia procesu takich, jak: intensywność napowietrzania, recyrkulacja wewnętrzna, zmiana wieku osadu, dozowanie środków strącających fosfor itp. Każdy mierzony parametr jest walidowany w celu odrzucenia błędnych odczytów z przetworników pomiarowych.

Na oczyszczalni pracują 4 osadniki wtórne. 2 osadniki z wymuszonym odpływem ścieków oczyszczonych mieszadłami pompującymi (wyremontowane w 2015 r.) o średnicy 29,2m, wysokości 4,02m i pojemności 2 691 m3 każdy. Kolejne 2 osadniki z grawitacyjnym odpływem ścieków oczyszczonych zostały przebudowane z dawnych komór nitryfikacji (średnica 35m, poj. napełnienia 3m). Wszystkie osadniki wtórne wyposażone są w zgarniacze powierzchniowo - denne z korytem zbiorczym części pływających oraz czujniki poziomu osadu. Na wlocie do każdego z osadników, zamontowane zostały flokulatory statyczne poprawiające proces sedymentacji osadu.

Układ rozdziału ścieków napływających z reaktora biologicznego na dwie pary osadników, został wyposażony w pomiar ilości ścieków realizowany za pomocą przepływomierzy elektromagnetycznych i zasuw nożowych regulacyjnych zamontowanych w wybudowanych dla tego celu komorach mokrej i suchej. Z osadników wtórnych ścieki oczyszczone spływają bezpośrednio do kanału zrzutowego, który kieruje je do odbiornika - rozlewiska rzeki Jagodzianki, znajdującego się przed wiślanym wałem przeciwpowodziowym. Rozlewisko rzeki Jagodzianki w okresie wysokich stanów wody w Wiśle, tworzy zbiornik wyrównawczy (w okresach czasu gdy zamknięta jest śluza w wale przeciwpowodziowym). Kanał wyposażony jest w barierki ochronne oraz nowy układ pomiaru przepływu ścieków - zwężkę KAMA o zakresie pomiarowym w granicach 0 - 2000 m3/h wraz z pomiarem temperatury.

Osad nadmierny podawany jest do pompowni osadu, a następnie dwiema pompami do mechanicznego zagęszczania osadu. Przed wirówkami zagęszczającymi dodawany jest polielektrolit w emulsji, mający zwiększyć zagęszczenie osadu. Następnie jest mieszany się z osadem wstępnym i tak przygotowany trafia do dwóch zamkniętych komór fermentacyjnych (WKF) o pojemności czynnej 3000 m3 każda. Są to komory cylindryczne z dnem i stropem w kształcie stożka z instalacją do odprowadzania wody nadosadowej, ujęciem powstającego w procesie fermentacji gazu i ciągłym mieszaniem realizowanym przy pomocy pomp z intensywnością czterech wymian na dobę w stosunku do ich czynnej pojemności. System obiegu mieszającego komór fermentacyjnych wyposażony jest w pięć pomp, po dwie na każdą komorę plus jedna rezerwowa. W środku zbiorników znajduje się rura centralna, do której podawany jest osad. Rura centralna u góry posiada otwory przelewowe, przez które osad dostaje się do zbiornika i następnie ulega procesowi fermentacji metanowej. Jest ona dodatkowo stymulowana poprzez nagrzewanie osadu przepływającego przez wymienniki ciepła.

Fermentacja metanowa to proces biochemiczny, który zachodzi w warunkach beztlenowych kiedy wysoko cząsteczkowe substancje organiczne zawarte w osadach, rozkładane są przez bakterie metanowe fermentujące kwasy i inne związki a także wykorzystujące tlenek węgla, dwutlenek węgla i wodór gazowy. Powstający w procesie fermentacji metanowej gaz, zwany biogazem lub agrogazem, składa się z metanu i dwutlenku węgla oraz nieznacznych domieszek wodoru, siarkowodoru, azotu, pary wodnej i innych gazów. Skład biogazu zależy od rodzaju biomasy użytej do fermentacji oraz od sposobu przeprowadzenia fermentacji. Wytwarzany w procesie fermentacji gaz unosi się do góry do zbiornika biogazu na szczycie WKF. Do czasowego magazynowania osadu przefermentowanego wybudowany został nowy zbiornik żelbetowy o pojemności czynnej 238 m3, pełniący rolę zbiornika nadawy osadu przed podaniem go do instalacji odwadniania w budynku odwadniania osadu. Do zbiornika jest doprowadzany osad przefermentowany z komór fermentacyjnych (WKF).

Biogaz ujmowany z komór fermentacyjnych jest magazynowany w powłokowym zbiorniku biogazu o pojemności 1000 m3, z dwoma dmuchawami powietrza. Następnie dostarczany jest do budynku kotłowni w którym w latach 2010-2015 zainstalowano 3 układy kogeneracji przetwarzające biogaz na energię elektryczną. Agregaty posiadają moc znamionową 190 kW, 250 kW oraz 360 kW. Produktem ubocznym „zielonej energii” jest ciepło, które w 100% pokrywa zapotrzebowanie na energię cieplną służąc do ogrzewania komór fermentacyjnych WKF oraz pozostałych budynków otwockiej oczyszczalni ścieków. W efekcie końcowym nic się nie marnuje.

Pochodnia spalania nadmiaru biogazu | pochodnia ze stali nierdzewnej kwasoodpornej wymiarowana na strumień spalania do 300 m3/h, z możliwością ręcznego lub automatycznego załączania i gaszenia. Automatyczny cykl pracy pochodni polega na zadanym zapłonie strumienia gazu np. przy 95% wypełnieniu zbiornika biogazu. instalacja odsiarczania biogazu | Dla pracujących dwóch komór fermentacyjnych zainstalowane są trzy odsiarczalniki ze złożem stałym i możliwością jego regeneracji podczas ruchu. Instalacja została posadowiona na płycie żelbetowej. Osad przefermentowany w komorach fermentacyjnych (WKF) może przelewać się do rurociągu i przepływać do otwartego basenu fermentacji (OBF). Jest to zbiornik o średnicy 36m i pojemności czynnej ok. 7 160 m3. Służy do magazynowania lub dofermentowania osadu. Odwodniony osad o zawartości suchej masy ok.

tags: #skuteczność #czyszczenia #części #mechanicznych #oczyszczalni #ścieków