Utylizacja i przetwarzanie odchodów kurczaków
- Szczegóły
Przemysł drobiarski generuje duże ilości odpadów, które w procesie biologicznego przetwarzania stanowią szereg problemów. Polska jest czołowym europejskim producentem mięsa drobiowego. Sektor drobiu cały czas rozwija się i wg prognoz Komisji Europejskiej konsumpcja mięsa drobiowego w Unii Europejskiej będzie wysoka.
Z tak szeroką skalą produkcji drobiu wiąże się problem zagospodarowania wytwarzanych odpadów. W zależności od ilości stanowisk do hodowli drobiu podmiot gospodarczy powinien uzyskać odpowiednie decyzje w zakresie gospodarki odpadami. W przypadku, gdy ferma liczy ponad 40 tys. stanowisk, właściciel fermy drobiu powinien uzyskać pozwolenie zintegrowane.
Mniejsi przedsiębiorcy składają informację o wytwarzanych odpadach oraz ich sposobach gospodarowania. W gospodarstwie zajmującym się hodowlą drobiu należy prowadzić ewidencję wytwarzanych odpadów. Ewidencja odpadów jest ustawowym obowiązkiem dokumentowania ilości oraz sposobów gospodarowania odpadami. Składa się z dwóch części.
Gdzie wyrzucać mięso i kości?
Całkiem sporym dylematem, jeśli chodzi o odpady, jest to, gdzie wyrzucać mięso i kości. Niektórym jedzenie, które trzeba przeznaczyć do utylizacji, kojarzy się z frakcją biodegradowalną, a jeszcze inni chcą z nim postępować zupełnie inaczej. Warto zatem zastanowić się nad tym tematem i poprzez edukację dołożyć wszelkich starań, aby postępować zgodnie z obowiązującymi zasadami.
W przypadku mięsa i kości temat jest o tyle skomplikowany, że zależy w dużej mierze od tego, kto wytworzył odpad i w jakich okolicznościach. Jeśli więc mamy dylemat w postaci tego gdzie wyrzucić mięso, czy gdzie wyrzucić kości, to powinniśmy dokładnie przeanalizować 2 podstawowe przypadki. Oto one:
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
Mięso i kości wytworzone przez osoby prywatne
Wiele osób miewa wątpliwości na temat tego, gdzie wyrzucić mięso i kości. W końcu nieraz zdarza się, że towary te ulegają zepsuciu i są nieprzydatne do spożycia. Nikt nie chce ryzykować swojego zdrowia lub nawet życia i dlatego odpadów tych trzeba się w jakiś sposób pozbyć. I choć przepisy nie mówią wprost jak postępować z tego typu nieczystościami, to zawsze powinniśmy się kierować ogólnymi zasadami segregacji. Te zaś mówią, że odpady, o których mowa, powinny trafić do pojemników na śmieci zmieszane.
Mięso i kości wytworzone przez przedsiębiorstwa
W przypadku takich wytwórców jak sklepy, placówki żywienia zbiorowego czy restauracje temat mięsa i kości wygląda zupełnie inaczej. Odpady te mają kod 16 03 80 i dodatkowo stanowią materiał kategorii III. Nie możemy więc umieszczać ich w pojemnikach na śmieci zmieszane, a do ich wywozu trzeba zaangażować specjalistyczny podmiot. Każdy kilogram odpadów odzwierzęcych podlega ścisłej ewidencji, która odbywa się na specjalnie przygotowanym druku. Obieg nieczystości regulowany jest specjalnymi nieczystościami i podlega kontroli ze strony Sanepidu oraz Inspekcji Weterynaryjnej. Odpady materiału kategorii III muszą trafić do odpowiednich punktów utylizacji.
Kategorie ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego (UPPZ)
Szczegółowa klasyfikacja ubocznych produktów znajduje się w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. W Polsce obowiązuje od 2011 roku.
- Kategoria 1 dotyczy ubocznych produktów, które nie są przeznaczone do spożycia dla zwierząt.
- Kategoria 3 to uboczne produkty pochodzące od zwierząt uznanych za zdatne do spożycia, środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego nie zagrażające zdrowiu zwierząt i ludzi, wycofane środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego.
Do materiałów kategorii 3 zaliczają się m.in.:
- produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego z drobiu i zajęczaków poddanych ubojowi w gospodarstwie.
- zwierzęta należące do rzędów Rodentia i Lagomorpha i ich części, z wyjątkiem materiału kategorii 1 i kategorii 2.
- skóry i skórki, kopyta, pióra, wełna, rogi, sierść i futro pochodzące od zwierząt martwych, które nie wykazywały oznak choroby przenoszonej przez ten produkt na ludzi lub zwierzęta.
- odpady gastronomiczne, inne niż te, o których mowa w art. 8 lit.
Sposoby utylizacji i przetwarzania UPPZ kategorii 3
Sposobów utylizacji i/lub przetwarzania UPPZ należących do kategorii 3 jest kilka. Przede wszystkim materiały te mogą być po prostu spalane lub utylizowany w ramach współspalania. Przetworzone UPPZ kategorii 3 należy usuwać na wcześniej wyznaczonym składowisku i tak najczęściej w praktyce postępują przedsiębiorstwa. Nie oznacza to, że materiał 3 kategorii nie można przetwarzać. Uboczne produkty można m.in. przeznaczać do produkcji nawozów organicznych, paszy dla zwierząt futerkowych lub do skarmiania zwierząt gospodarstwa domowego, a także do produkcji karmy dla zwierząt domowych lub kompostowania i przemiany w biogaz.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Magazynowanie odpadów na fermie
Miejsce przeznaczone do magazynowania odpadów powinno posiadać szczelne i utwardzone podłoże, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych i zwierząt, oraz negatywnym wpływem na środowisko. Miejsce magazynowania odpadów weterynaryjnych należy zabezpieczyć przed dostępem osób nieupoważnionych, a także przed dostępem owadów, gryzoni i innych zwierząt oraz jest przeznaczone tylko do magazynowania odpadów weterynaryjnych. Czas magazynowania odpadów nie może przekraczać terminów określonych ustawą o odpadach. Miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych powinno być oznakowane i zabezpieczone przed dostępem osób nieupoważnionych.
Przeczytaj także: Jak ustawić napowietrzanie?
tags: #odchody #kurczaka #utylizacja #i #przetwarzanie
