Oczyszczalnia Ścieków Bobrowa Dolina: Zasada Działania i Znaczenie dla Gminy Łyszkowice
- Szczegóły
Program Ochrony Środowiska dla gminy Łyszkowice został stworzony zgodnie z zasadami zawartymi w dokumencie Ministerstwa Środowiska pt. „Wytyczne sporządzania programów ochrony środowiska na szczeblu regionalnym i lokalnym z 2002 roku”. Jest on narzędziem realizacji polityki ekologicznej państwa, która zgodnie z art. 13 Ustawy Prawo Ochrony Środowiska ma na celu stworzenie niezbędnych warunków do realizacji ochrony środowiska.
Program podlega, zgodnie z wymogami ustawy, co 2 lata od jego przyjęcia ocenie, co stwarza możliwości jego aktualizacji i weryfikacji. Planowane zadania będą wykonywane w całym czasookresie obowiązywania Programu. Realizacja zadań programu ma prowadzić do poprawy jakości stanu środowiska naturalnego, zapewnić bezpieczeństwo ekologiczne a także stworzyć warunki dla wdrożenia wymagań prawa.
Źródłem podjęcia działań na rzecz ochrony środowiska jest troska o człowieka a przez to o rozwój państwa. Wszelka działalność człowieka jest ściśle powiązana z całym systemem przyrodniczym, a człowiek do prawidłowego wzrostu potrzebuje zachowania równowagi tego systemu. Dlatego też, ochrona środowiska naturalnego, polegająca na przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom oraz przywróceniu jej do stanu wyjściowego, jest zarówno obowiązkiem władz jak i obywateli.
Zasada ta została zaakceptowana przez społeczeństwo świata w wyniku Konferencji Narodów Zjednoczonych w Rio de Janeiro w 1992 roku i stała się wiodącą zasadą polityki ekologicznej naszego państwa. Polskie przepisy przewidują tworzenie kilku różnych typów dokumentów strategicznych dotyczących zagadnienia ochrony środowiska i przeciwdziałania jego degradacji. W myśl art. Głównym założeniem polityki ekologicznej państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa ekologicznego.
Polityka ekologiczna powinna harmonizować cele ochrony środowiska z celami gospodarczymi i społecznymi oraz powinna być elementem równoważenia rozwoju kraju. Ma ona służyć zaspokajaniu rosnących potrzeb człowieka, które są jego nadrzędną wartością. Pierwszym dokumentem dotyczącym tych zagadnień była Polityka ekologiczna państwa z 1990 roku, przyjęta przez Radę Ministrów, a następnie w 1991 r. zaakceptowany przez Sejm i Senat RP.
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
W 2000 roku została sporządzona II Polityka ekologiczna państwa, która została zaakceptowana przez Parlament w 2001 r. Ustala ona cele ekologiczne do 2010 i 2025 r. W 2002 roku opracowano „Program wykonawczy do II Polityki ekologicznej państwa na lata 2003-2006, z uwzględnieniem perspektyw na lata 2007-2010”, który jest dokumentem o charakterze operacyjnym.
Został sporządzony jako realizacja ustaleń ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony Środowiska ( Dz. U Nr 62., poz. 627 i Nr 115, poz. 1271). Obecnie realizując obowiązek aktualizacji polityki ekologicznej, co 4 lata, przedstawiono projekt Polityki ekologicznej państwa na lata 2007-2010 z uwzględnieniem perspektyw na lata 2011-2014. Program Ochrony Środowiska Województwa Łódzkiego skonstruowany został na lata 2003-2010 i uwzględnia cele krótkookresowe i średniookresowe przyjęte w Polityce Ekologicznej Województwa Łódzkiego.
Cele i kierunki działań w sferze jakości środowiska stresu miejskiego. W Polityce Ekologicznej Państwa stres miejski nie został wyodrębniony jako osobny temat, jednak zagadnienie to pojawiło się w „Programie wykonawczym do II Polityki Ekologicznej Państwa” wśród haseł: hałas i promieniowanie niejonizujące. W dokumencie Program Ochrony Środowiska Województwa Łódzkiego problem ten został szerzej omówiony ze względu na specyfikę regionu, gdzie negatywne skutki antropopresji są wyraźnie widoczne.
Łódzki Obszar Metropolitalny stanowi ośrodek wybitnej koncentracji ludności i podmiotów gospodarczych co stanowi źródło zagrożeń hałasu. Zagadnienie hałasu staje się coraz bardziej niepokojące w związku z rozwojem gospodarczym i cywilizacyjnym. Dlatego też trzeba podjąć odpowiednie działania zmierzające do ograniczenia tego zjawiska.
Opracowanie programu bilansującego najpilniejsze potrzeby tj. opracowanie map akustycznych i programów naprawczych w aglomeracjach powyżej 100 tys. mieszkańców i powyżej 250 tys. promieniowania niejonizującego. Aktualnie na terenach zamieszkałych województwa nie występują pola elektromagnetyczne o natężeniu wyższym od dopuszczalnych. bezpieczeństwa biologicznego i chemicznego. różnorodności biologicznej i krajobrazowej. obszarów problemowych. Na obszarach Województwa Łódzkiego wyodrębniono 4 niezależne obszary problemowe. Obszary te nie stanowią dla naszego dokumentu Pt.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Kwestia ochrony środowiska została zaprezentowana w dokumencie pt. „Program Ochrony Środowiska Powiatu Łowickiego”, gdzie szczególną uwagę zwraca się na właściwą gospodarkę zasobami środowiska w tym na podwyższenie standardów jego jakości. Określa on cele ekologiczne i kierunki działań na lata 2004-2010. Plan Rozwoju Lokalnego jest dokumentem, w którym kompleksowo zostały ujęte działania na rzecz rozwoju społeczno - gospodarczego gminy.
Dotyczy działań w latach 2005-2006, a także planów na lata 2007-2013. Swym zakresem obejmuje również dążenia do zapewnienia bezpieczeństwa ekologicznego i określa cele przyrodnicze. Gmina Łyszkowice położona jest w południowej części powiatu Łowickiego w województwie Łódzkim. Składa się z 21 sołectw: Bobrecko, Bobrowa, Czatolin, Nowe Grudze, Stare Grudze, Gzinka, Kalenice, Kolonia Łyszkowice I, Kolonia Łyszkowice II, Kuczków, Łagów, Łyszkowice, Polesie, Stachlew, Seligów, Seroki, Wrzeczko, Uchań Dolny, Uchań Górny, Trzcianka, Zakulin.
Obejmuje obszar 107 km2, ma charakter rolniczo - przemysłowy. Na jej terenach powstaje węzeł komunikacyjny autostrady A2 . Przez jej teren przebiega granica pomiędzy dwiema jednostkami w randze makroregionów: Niziną Środkowomazowiecką i Wzniesieniami Południowomazowieckimi oraz w randze mezoregionów: Równiną Łowicko-Błońską i Wzniesieniami Łódzkimi.
Teren gminy Łyszkowice, a szczególnie sama miejscowość Łyszkowice zajmowały szczególne miejsce w gospodarczej historii regionu. Łyszkowice w czasach prymasowskich słynęły z licznych młynów oraz stawów hodowlanych. Do dziś na terenie gminy istnieją stawy, których pochodzenie datuje się na wiek XIV. Gospodarstwo Rybackie Łyszkowice jest jednym z najstarszych polskich gospodarstw karpiowych.
W XVII w. prymas Wojciech Leszczyński założył ogród włoski z licznymi posągami, fontannami i altanami. Niestety nie przetrwały one do dnia dzisiejszego. Od 1881 roku w Łyszkowicach mieścił się zarząd główny administracji Księstwa Łowickiego, sprawujący nadzór nad osobistymi dobrami carów rosyjskich i szpitalem dla włościan, który znajdował się we wsi Kapera.
Przeczytaj także: Jak ustawić napowietrzanie?
W XIX wieku powstała osada fabryczna złożona z dużego zespołu fabryk lnianych i jedwabnych, przędzalni oraz cukrowni. Do dziś zachował się kompleks zabudowań cukrowni i rafinerii „Irena”, założonej przez H.
Gmina Łyszkowice ciekawie zapisała się również w okresie okupacji hitlerowskiej. W okolicach wsi Chlebów odbyły się walki oddziału AK S. Borowskiego „Maszynisty”. Na jej terenie odbywały się również zrzuty lotnicze cichociemnych we wsi Czatolin. Na obszarze gminy Łyszkowice znajdują się tereny łowieckie szczególnie atrakcyjne dla myśliwych polujących na kaczki i bażanty. Gmina może poszczycić się także rezerwatem przyrody „Kwaśna Buczyna”. Jest to 14 ha obszar lasu mieszanego bukowo- dębowego.
Na terenie gminy znajdują się interesujące obiekty architektury, które zostały wpisane do rejestru zabytków. Są to: budynki dawnego zespołu cukrowni z drugiej połowy XIX w.: tzw. „Mydlarnia” i „Podkowa” oraz budynek obory położone w Łyszkowicach, wzniesione w stylu klasycystycznym; budynek dawnego browaru w stylu neoklasycystycznym. We wsi Seligów, w północno- zachodniej jej części, zostało zlokalizowane stanowisko archeologiczne.
Godne uwagi są również położone w Łyszkowicach: cmentarz przykościelny przy kościele N.M.P. Królowej Polski, założony w 1927 roku; cmentarz grzebalny tejże Parafii, gdzie nielicznie występuje starodrzew a najstarszy nagrobek pochodzi z 1927 roku oraz cmentarz ewangelicki pochodzący z drugiej połowy XIX w.
Pod względem hipsometrycznym i geomorfologicznym rzeźba terenu gminy Łyszkowice jest słabo urozmaicona. Przeważająca część terenu gminy leży w granicach jednostki geomorfologicznej wyróżnionej jako Równina Łowicko- Błońska. Jej rzeźba teren jest słabo urozmaicona. Tworzą ją piaszczyste pokrywy aluwialne i stożki napływowe, stanowiące sedyment Wzniesień Łódzkich, jak też płaty równinnej, gliniastej moreny dennej.
Ta ostatnia forma zachowała się w obszarach bezpośrednio przylegających do falistej wysoczyzny morenowej Wzniesień Łódzkich do wysokości ( w przybliżeniu istniejących) północnych granic administracyjnych wsi Łyszkowice i Zakulin. Dalej na północ od tego obszaru rozpościera się teren równin aluwialnych. Spadki wysokości w obrębie całej Równiny Łowicko- Błońskiej nie przekraczają 0,5%.
W południowych i południowo- zachodnich obszarach gminy układ warstw wysokościowych wskazuje na przebieg w tym miejscu formy krawędziowej obszaru wysoczyzny zwanej Wysoczyzną Łódzką, fragment Wzniesień Łódzkich. Jest to falista morena denna, ukształtowana przez lądolód stadiału Pilicy, zlodowacenia Warty w okresie neoplejstocenu. W morfologii tego obszaru wyróżnia się liczne, wypukłe formy glacjoflluwialne, uformowane głównie na osi południowy wschód na północny zachód. Mają cechy kemów, ozów, moreny martwego lodu.
Szczególne miejsca zajmują wzniesienia Wału Domaniewickiego, który ciągnie się od Uchania Górnego do Krępy (Gm. Domaniewice). Wzgórza te uznawane są za najdalej wysunięty na północny- wschód fragment Wzniesień Łódzkich. Na obszarze gminy Łyszkowice możemy również wyróżnić elementy denudacyjnej rzeźby peryglacjalnej w strefie krawędziowej wysoczyzny.
Sieć rzeczna na terenie gminy Łyszkowice jest stosunkowo gęsta, stąd liczne doliny rzeczne. Szczególną jej formą jest wyraźnie miejscami zaakcentowana, w górnym odcinku, dolina rzeki Bobrówki. Z kolei dolina rzeki Uchanki jest bardzo płytka i niezbyt rozległa. Według podziału hydrograficznego omawiany teren gminy Łyszkowice należy do zlewni rzeki Bzura.
Wszystkie cieki wodne zachowują południkowy przebieg z kierunkiem spływu na północ. Największe z nich to : Bobrówka z Baranówką, Zwierzyna z Ruczajem oraz Uchanka. Pozostałe są ich bezimiennymi dopływami. Licznie występują zbiorniki wód stojących o niedużych powierzchniach.
Serie utworów czwartorzędowych stanowią przede wszystkim utwory lodowcowe, wodnolodowcowe i limnoglacjalne, tj. gliny zwałowe, piaski akumulacji lodowcowej i wodnolodowcowe. Osady okresu halocenu na opisywanym terenie to głównie utwory fluwialne: piaski facji korytowej, mułki i mady rzeczne facji równin zalewowych.
Niemal cały obszar gminy Łyszkowice położony jest w/g podziału hydroregionalnego Polski w regionie hydrogeologicznym - kujawsko-mazowieckim, stanowiącym część południowo-wschodnią makroregionu zachodniego Niżu Polskiego. Na północno - wschodnich krańcach gminy wyznacza się granice innego regiony hydrogeologicznego południowo-mazowieckiego, który stanowi południowo- zachodnią część makroregionu wschodniego Niżu Polskiego.
Głównym użytkowym piętrem wodonośnym, ze względu na powszechne występowanie, jest piętro wodonośne czwartorzędu. poziom średniomorenowy, definiowany jako II poziom wodonośny czwartorzędu. Występowanie pierwszego poziomu wodonośnego na obszarze gminy jest zmienne i zróżnicowane. Szczególnie duże miąższości i wybitne walory poziomu użytkowego osiągające I poziom czwartorzędowy wodonośny wykazują północne rubieże obszaru gminy, co stanowi południowo- wschodni fragment tzw.
Region ten charakteryzuje, w stosunku do innych regionów Polski, duża częstotliwość występowania dni z pogodą bardzo ciepłą, pochmurną bez opadów a mała częstotliwość dni z pogodą umiarkowanie ciepłą, dni z opadem i dużym zachmurzeniem. Średnia roczna temperatura powietrza to 7-7,5 C. Suma rocznych opadów to 500-550 mm. Okres wegetacyjny wynosi od 200 do 210 dni.
Teren gminy zamieszkuje 6988 osób w/g stanu na dzień 02.01.2006 (dane Urzędu Gminy), co stanowi ok. 8,5% ludności powiatu. Największa liczba ludności zamieszkuje w sołectwach Łyszkowice- 1319, Stachlew- 868, Polesie- 723. Najmniej mieszkańców liczą sołectwa II Kolonia Łyszkowice-66, Uchań Dolny-76, Kuczków- 87. Ogólną liczbę mieszkańców w poszczególnych sołectwach ilustruje tabela nr 1.
W roku 2006 możemy zanotować niewielki jej wzrost, tj. o 54 osoby. Przy czym wyraźnie zaznacza się przewaga liczby kobiet nad mężczyznami. W 2005 roku zanotowano niewielki odpływ ludności z terenu gminy w porównaniu do roku 2004. W 2005 roku były to 42 osoby, a w 2004 -74. Możemy również zanotować napływ nowych mieszkańców tj.; w 2005 roku-55 osób, w 2004 - 63.(Dane w/g GUS). Wiąże się to głównie z trudną sytuacją na lokalnym rynku pracy.
W gminie Łyszkowice, jak i w całym województwie Łódzkim notuje się ujemny przyrost naturalny. W 2005 roku zanotowano 103 zgony i 56 urodzeń. Gmina Łyszkowice zaliczana jest do wiejskich gmin powiatu Łowickiego o rolniczo- przemysłowym charakterze.
tags: #oczyszczalnia #ścieków #bobrowa #dolina #zasada #działania
