Przydomowa oczyszczalnia ścieków – szwedzka zasada działania
- Szczegóły
Przydomowe oczyszczalnie ścieków z modułem IN-DRÄN to najnowocześniejsze rozwiązanie w zakresie ochrony środowiska oraz gospodarki wodno-ściekowej. W Szwecji system jest znacznie bardziej spopularyzowany i korzystają z niego między innymi urzędy gmin, restauracje i pola golfowe. W systemach z modułami IN-DRÄN niszczone są również bakterie chorobotwórcze.
Zasada działania i budowa
Przydomowa oczyszczalnia ścieków z modułami IN-DRÄN składa się z osadnika gnilnego i pojedynczej rury rozsączającej ułożonej na modułach IN-DRÄN. W osadniku gnilnym przebiega sedymentacja osadu (osiadanie cząstek osadu gęstszych od wody) a także biologiczne, beztlenowe oczyszczanie ścieków. W następnej kolejności z osadnika gnilnego już po sedymentacji oraz oczyszczaniu biologicznym w warunkach beztlenowych przenikają pojedynczą rurą rozsączającą na pakiety drenażowe IN-DRÄN.
Moduł IN-DRÄN składa się z pofałdowanej geowłókniny stanowiącej materiał nośny dla bakterii - błony biologicznej, która rozkłada materiały organiczne zawarte w ściekach. Pomiędzy geowłókniną znajdują się elementy dystansujące wykonane z tworzywa termoplastycznego. Ścieki spływają do otwartych w górnej części kieszeni, przepływają przez błonę biologiczną, a następnie przez ziemię. Konstrukcja sprawia, że flora bakteryjna ma zawsze dostęp do tlenu, również w przypadku wystąpienia chwilowego spiętrzenia ścieków. Rozdział wody na powierzchnię infiltracyjną jest bardzo równy, dzięki czemu woda jest szybciej absorbowana przez grunt, co również korzystnie wpływa na efekt oczyszczania.
Moduł IN-DRÄN zastępuje tradycyjną warstwę rozsączającą z tłucznia, zapewniając ok. 10 krotnie większą powierzchnię dla rozwoju błony biologicznej. Zaletą IN-DRÄN jest również to, że pory gruntu w warstwie infiltracyjnej znajdującej się bezpośrednio pod modułem nie są blokowane. Rozdział ścieków nad warstwą filtracyjną jest równomierny, co ma bardzo pozytywny wpływ na końcowy efekt oczyszczania ścieków.
Moduł IN-DRÄN posiada wymiary: 0,2×0,6×1,25 m (wys. x szer. x dł.). Moduły układane są w rzędzie, jeden za drugim z rurą rozsączającą umieszczoną na ich powierzchni. Moduły i rura pokrywane są geowłókniną, a w następnej kolejności zasypywane gruntem rodzimym. System ten nie potrzebuje budowy studzienki rozdzielczej, bo zazwyczaj robiony jest jedynie jeden ciąg rur. W odróżnieniu od standardowych rozwiązań, osadniki gnilne nie posiadają wymiennych filtrów i nie potrzebują wykorzystywania bioaktywatorów. Długość systemu z modułami IN-DRÄN nie zależy od typu gruntu rodzimego. Model gruntu wpływa wyłącznie na szerokość wymaganej powierzchni infiltracyjnej (podsypki żwirowej).
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
Infiltracja
Infiltrację (grawitacyjne przemieszczanie wód w gruncie) można porównać do metody oczyszczania wykorzystywanej przez naturę i jest ona zwykle najwydajniejszą metodą lokalnego oczyszczania ścieków. Przed wprowadzeniem wody do złoża infiltracyjnego (drenażowego), w osadniku gnilnym oddzielany jest tłuszcz oraz cząsteczki stałe. Zanieczyszczenia zawarte w ściekach są rozkładane za pomocą flory bakteryjnej, która porasta powierzchnię filtrującą - błonę biologiczną. Wydajny rozkład wymaga dobrego doprowadzenia tlenu. W przypadku obciążenia powierzchni filtrującej zbyt dużą ilością zanieczyszczeń lub wody, efekt oczyszczania ulega pogorszeniu, a powierzchnia może ulec całkowitemu zapchaniu, blokując odpływ wody. Ziemia pod instalacją spełnia funkcję filtra - stopnia polaryzującego, w którym jest zatrzymywany m.in. fosfor.
W naszych systemach pole infiltracyjne składa się z modułów IN-DRÄN, które układane są w rzędzie, jeden za drugim, a nad nimi umieszcza się rurę rozsączającą. Cały ciąg rur jest przykrywany geowłókniną i zasypywany ziemią. Nie ma potrzeby montażu studzienki rozdzielczej, ponieważ instalacja składa się zwykle z pojedynczego ciągu rur rozsączających. W odróżnieniu od tradycyjnej infiltracji, instalacja wykonana z modułów IN-DRÄN ma zawsze taką samą długość, bez względu na rodzaj gruntu.
Kopiec infiltracyjny
W przypadku, gdy na działce mamy wysoki poziom wód gruntowych, pole infiltracyjne należy oddalić, zgodnie z obowiązującymi przepisami o 1,5 m od lustra wód gruntowych. Z tego powodu należy wynieść podczyszczone ścieki z osadnika gnilnego do pola infiltracyjnego, które zazwyczaj znajduje się na powierzchni gruntu. Znajdujące się na powierzchni gruntu moduły IN-DRÄN oraz rurę rozsączającą przykrywa się 30 cm warstwą gruntu rodzimego tworząc tzw. kopiec infiltracyjny. W porównaniu do tradycyjnych przydomowych oczyszczalni ścieków, gdzie kopiec infiltracyjny to system 3-4 rur o długości 15 ? 20 m każda, oczyszczalnia ścieków z modułami IN-DRÄN to pojedynczy kopiec o długości 7,5-15 m. Ze względu na fakt, iż wody ściekowe należy przemieścić z osadnika gnilnego do obszaru infiltracji/złoża piaskowego, konieczne jest zainstalowanie pompy. Pompa nie może posiadać zaworu zwrotnego, gdyż przewód łączący pompę z polem infiltracyjnym powinien zostać opróżniony po każdym cyklu pracy. W ten sposób unika się ryzyka zamarzania i zapewnia prawidłową wentylację instalacji.
Odpowiednia ilość przesyłanych z pompy wód ściekowych to ok. 8-10 litrów na każdy moduł IN-DRÄN. Dawkę wody podawanej przez pompę można zwykle wyregulować za pomocą dźwigni zaworu. Podczas wyboru pompy należy pamiętać o różnicy wysokości i stratach ciśnienia w przewodzie pompy.
Prezentujemy szwedzki system IN-DRAN, który ze względu na wysoką funkcjonalność użytkowania i niezawodność działania, jest jednym z najpopularniejszych systemów gospodarki wodno-ściekowej. Brak ingerencji w środowisko naturalne, niewielka powierzchnia zabudowy oraz certyfikaty CE sprawiają, że system ten jest gwarantem skutecznego i ekologicznego odprowadzania różnego rodzaju wycieków bytowo-socjalnych.
Przeczytaj także: Oczyszczalnia oksydacyjna: zasady działania
Zalety i korzyści
Moduł IN-DRÄN generuje bardzo dużą powierzchnię dla rozwoju flory bakteryjnej. Jego konstrukcja umożliwia trwały dostęp tlenu do błony biologicznej, niezbędnego w procesie oczyszczania. Dzięki temu oczyszczalnia z modułami IN-DRÄN jest w stanie zapewnić efektywne oczyszczanie ścieków przy stosunkowo niewielkiej powierzchni zabudowy.
Konsekwencją wyszczególnionych powyżej cech modułu IN-DRÄN jest to, że wymagana powierzchnia obszaru może być nawet 8-krotnie mniejsza aniżeli w przypadku oczyszczalni tradycyjnej.
- Na każde warunki gruntowe (glina, ił, piasek, wysoki poziom wód gruntowych)
- Bezobsługowe
- Bardzo niskie koszty eksploatacji
W systemach z modułami IN-DRÄN niszczone są również bakterie chorobotwórcze.
Zestawienie standardowej przydomowej oczyszczalni ścieków z oczyszczalnią z modułami IN-DRÄN na gruncie piaszczystym dla jednego domu (4-5 os.). System IN-DRÄN potrzebuje wyłącznie ok. 1/8 powierzchni.
| Parametr | Oczyszczalnia tradycyjna | Oczyszczalnia IN-DRÄN |
|---|---|---|
| Powierzchnia | Duża | Bardzo mała (1/8 tradycyjnej) |
| Koszty eksploatacji | Wyższe | Bardzo niskie |
| Zastosowanie | Ograniczone warunkami gruntowymi | Na każde warunki gruntowe |
Test perkolacyjny
W celu zaprojektowania instalacji infiltracyjnej z modułami IN-DRÄN dla pojedynczego gospodarstwa domowego, można wykorzystać test perkolacyjny w gruncie. Z reguły wykonuje się trzy wykopy próbne.
Przeczytaj także: Jak ustawić napowietrzanie?
- Wykop kontrolny. Najpierw należy usunąć górną warstwę ziemi do poziomu, na którym ma się odbywać infiltracja. Zanotować poziom. Następnie należy wykopać lub wywiercić otwór próbny. Ściany otworu nie muszą być pionowe lub równe, ale pory gruntu nie mogą być zatkane. Należy usunąć całą luźną ziemię. Szerokość otworu w górnej części nie musi przekraczać 30 cm. Szerokość na dnie powinna być większa niż 10 cm. Na dnie wykopu można ew. położyć warstwę kamienia (4-20 mm) z celu zabezpieczenia przed zamuleniem.
- Ziemię wokół otworu należy nasycić wodą. Ważne jest by ziemia w najbliższym otoczeniu otworu próbnego została namoczona, tak by uzyskała stan nasycenia wodą i możliwość napęcznienia. W przeciwnym wypadku uzyska się mylne rezultaty. Z tego względu otwór próbny należy napełnić wodą i w miarę możliwości utrzymywać w stanie napełnienia przez 4-24 godziny. Jeżeli woda w otworze zniknie po czasie krótszym niż 10 minut, test można wykonać od razu.
- Test. Po namoczeniu ziemi, otwór próbny należy zalać wodą. Poziom wody ustalić na poziomie 15-30 cm nad dnem. Zanotować poziom wody w momencie rozpoczęcia pomiaru czasu. Zmierzyć, przez ile czasu poziom wody opada o 2,5 cm lub o ile zmniejszył się poziom wody po 15, 30, 60, 120 i ew. 240 minutach. Jeżeli otwór próbny opróżni się w czasie krótszym niż 30 minut, należy zmierzyć, ile potrzeba czasu by poziom wody opadł o 10 cm.
Aspekty prawne
Budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o przepustowości do 7,5 m3 na dobę nie wymaga pozwolenia na budowę, wymaga natomiast zgłoszenia właściwemu organowi. Na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2004 r., oczyszczalnie ścieków o przepustowości do 5 m3 na dobę wykorzystywane na potrzeby własnego gospodarstwa domowego lub rolnego w ramach zwykłego korzystania z wód nie wymagają pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi.
- Przepływowe, szczelne osadniki podziemne, stanowiące część przydomowej oczyszczalni ścieków gospodarczo - bytowych, służące do wstępnego ich oczyszczania, mogą być sytuowane w bezpośrednim sąsiedztwie budynków jednorodzinnych, pod warunkiem wyprowadzenia ich odpowietrzenia przez instalację kanalizacyjną, co najmniej 0,6 m powyżej górnej krawędzi okien i drzwi zewnętrznych w tych budynkach.
- Odległość studni dostarczającej wodę do picia i na potrzeby gospodarcze od najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód - 30 m.
- Odległość osadnika gnilnego od studni dostarczającej wodę do picia i na potrzeby gospodarcze - 15 m.
- Odległość oczyszczalni od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m.
- Ścieki pochodzące z własnego gospodarstwa domowego lub rolnego mogą być wprowadzane do ziemi, w granicach gruntu stanowiącego własność wprowadzającego, jeżeli miejsce wprowadzania ścieków oddzielone jest warstwą gruntu o miąższości, co najmniej 1,5 m od najwyższego użytkowego poziomu wodonośnego wód podziemnych.
tags: #oczyszczalnia #przydomowa #szwedzka #zasada #działania
