Gęstość ścieków przed oczyszczalnią - charakterystyka
- Szczegóły
Ścieki po przejściu przez piaskownik zostają pozbawione zanieczyszczeń łatwo opadających takich jak piasek i żwir, ale zawierają w dalszym ciągu zanieczyszczenia organiczne rozpuszczone, koloidalne i zawiesinę, a także tłuszcze.
Do częściowego usunięcia tych zanieczyszczeń stosowane są tzw. osadniki wstępne.
Służą one przede wszystkim do odciążenia z ładunku zanieczyszczeń układu biologicznego oczyszczalni.
Zatrzymują zarówno zawiesiny łatwo opadające, część zawiesin trudno opadających, jak również tłuszcze gromadzące się na powierzchni lustra ścieków w osadniku.
W osadnikach wstępnych prędkość przepływu ścieków jest mała, co sprzyja sedymentacji zawiesin, których gęstość jest większa od wody.
Przeczytaj także: Remont nawierzchni - kruszywo
Opadając, tworzą na dnie zbiornika osad nazywany przez eksploatatorów osadem surowym lub osadem wstępnym.
Ilość gromadzącego się osadu w osadniku zmniejsza się wraz ze wzrostem długości drogi przepływu ścieków w osadniku.
Najwięcej osadu jest na początku (na dopływie) osadnika, a grubość warstwy osadu na odpływie okazuje się najmniejsza.
W związku z tym urządzenia zgarniające mechanicznie osady przegarniają je w kierunku przeciwnym do przepływu ścieków przez zbiornik.
Gromadzone na powierzchni osadnika tłuszcze o gęstości mniejszej niż woda są zatrzymywane przed odpływem z osadnika za pomocą ścianek przegrodowych, nazywanych często deskami reflektorowymi (lub ściankami nurkowymi), zanurzonymi na głębokość od 0,2 do 0,5 m pod powierzchnią.
Przeczytaj także: Definicja wody mineralnej
Efektywność pracy osadników wstępnych zależy od obciążenia hydraulicznego powierzchni zbiornika, czasu przetrzymania ścieków, konfiguracji zbiornika, rodzaju ścieków, rodzaju zawiesin, temperatury i udziału ścieków przemysłowych.
Podczas około dwugodzinnej sedymentacji w osadnikach wstępnych zawiesin zawartych w dopływających ściekach miejskich, można uzyskać 70% ich redukcji oraz około 30% redukcji całkowitego BZT5.
Jednak uzyskiwane efekty są mniejsze i wynoszą przeciętnie 50 - 60% usunięcia zawiesin i 25% redukcji całkowitego BZT5.
Rodzaje osadników
Do oczyszczania ścieków komunalnych, stosuje się osadniki przepływowe.
- Osadniki konwencjonalne z tzw. pomp zatapialnych z głębokich lejów osadowych.
- Osadniki o działaniu okresowym, tzw. Odstojniki stosowane są rzadko, tylko w oczyszczalniach działających okresowo, jak np. odstojniki wody po płukaniu filtrów w stacjach uzdatniania wody.
- Osadnikach wtórnych, służących do usuwania osadu powstałego po oczyszczaniu biologicznym w komorach osadu czynnego lub złożach biologicznych.
Głębokość tych osadników wynosi do kilku metrów, czas przepływu ścieków waha się od kilkudziesięciu minut do kilku godzin.
Przeczytaj także: Przydomowe oczyszczalnie ścieków Zawiercie
Osadniki prostokątne
Rys. Schemat przepływu ścieków osadniku prostokątnym o przepływie poziomym.
Rys. Osadnik poziomy podłużny (rys. Hainrich).
W osadnikach prostokątnych osad zgarniany jest zwykle w przeciwnym kierunku niż przepływ ścieków, do osobnej komory osadnikowej, skąd okresowo przepompowywany jest do części osadowej oczyszczalni.
Powierzchniowe służą do zgarniania tworzącego się kożucha.
Denne zgarniają osad pochodzący z sedymentacji przesuwając go w sposób ciągły lub okresowy do leja osadowczego.
Zgarniacze powyższe mogą pracować tylko jako denne lub jako denno-powierzhniowe.
Zgarniacze denne określane są w technice jako 2-wałowe, denno-powierzchniowe jako 4-wałowe.
W tym drugim przypadku łańcuch i taśmy zgarniacza rozpięte są na dwóch poziomach, przy dnie osadnika i przy jego powierzchni.
Rozwiązanie takie oferuje np. firma PROBIG Polska.
Rys. Jeszcze inne rozwiązanie zgarniacza dennego DF ZD oferuje firma Dynamik Filtr.
Przemieszczanie osadów zgromadzonych na dnie odbywa się, dzięki równo rozstawionym elementom zgarniającym.
Są one rozmieszczone na całej powierzchni dna komory tworząc swoistą ramę, przemieszczającą się przy dnie ruchem posuwisto zwrotnym, w taki sposób, że ruch w kierunku punktu odbioru zanieczyszczeń wykonywany jest bardzo wolno z prędkością 0,1÷1,0 m/min, natomiast ruch powrotny realizowany jest 3 razy szybciej.
Osadniki radialne
Osadniki radialne są najpopularniejszymi rozwiązaniami w dużych oczyszczalniach ścieków.
Mają średnice od 8-40 a nawet 50m i głębokość do kilku metrów.
Czasem zdarzają się też konstrukcje budowane na planie kwadratu.
W osadnikach odśrodkowych ścieki doprowadzone są do środkowej części osadnika skąd rozchodzą się promieniście ku jego brzegowi i zbierane są na całym obwodzie.
W odróżnieniu do osadników podłużnych w osadnikach odśrodkowych prędkość przepływu ścieków maleje wraz z oddalaniem się od środka okręgu.
W osadnikach dośrodkowych przepływ jest odwrotny, ścieki płyną od zewnętrznej części osadnika ku jego środkowi.
Rys. Osad z osadników radialnych zgarniany jest zgarniaczem obrotowym do komory osadowej znajdującej się w środkowej części osadnika.
Z tego powodu spadek dna wykonany jest zawsze od zewnątrz ku środkowi.
Zgarniacze mogą poruszać się ruchem ciągłym lub okresowym.
Pomost zgarniacza porusza się tutaj ruchem ciągłym.
Napęd z silnika elektrycznego jest przenoszony poprzez przekładnię zębatą na koło jezdne, toczące się po bieżni betonowej na ścianie osadnika.
Osad denny jest zgarniany do leja w środku osadnika za pomocą ciągnionych, lub podwieszonych do pomostu zgrzebeł z fartuchami gumowymi.
Zgrzebła mogą być ciągłe, lub przerywane (tzw. system pługowy).
Zanieczyszczenia pływające mogą być zgarniane za pomocą listwy do komory zanurzeniowej (ok. 50 mm pod powierzchnią ścieku), lub też bocznej (komora znajduje się pomiędzy deflektorem przed korytem, a wewnętrzną ścianą koryta).
Istnieje także możliwość zastosowania systemu usuwania zanieczyszczeń pływających za pomocą koryt obrotowych oraz pompy zanurzeniowej.
Rys. Zgarniacz zgrzebłowy z ciągłym zgarnianiem osadu dennego.
Ozn. 1. 2. Węzeł łożyskowo- energetyczny, 3. Układ zgarniania osadu dennego- ciągły, 4. Wózek jezdny zgarniacza ze szczotką bieżni, 5. Instalacja sterowania i automatyki, 6. 7. Deflektor centralny 8. Szczotka koryta przelewowego, 9.
Osadniki ssawkowe
SSAWKOWE - stosowane najczęściej w osadnikach wtórnych, dla sedymentującego na ich dnie osadu.
Wykonywane są w postaci szeregu zgarniaczy ssących umieszczonych przy dnie osadnika połączonych rurami podciśnieniowymi z komorą przelewową, skąd osad wtórny przepompowywany jest zwykle ponownie przed osadnik wstępny lub nawet przed piaskownik.
Deflektor centralny służy do tłumienia napływu ścieków doprowadzanych poprzez układ dopływowy.
Montowany jest do kolumny centralnej na osadniku, podwieszany do pomostu lub w przypadku stałego pomostu zgarniacza, do ramy obrotowej.
Konstrukcja deflektora ma często indywidualne rozwiązane w danej oczyszczalni ścieków uwzględniając ich rodzaj, ilość i charakter.
Koryta przelewowe - wykonywane są na obwodzie osadnika i mają za zadanie zbierać ścieki wstępnie oczyszczone z zawiesin.
Stosowane są zwykle przelewy pilaste, rzadziej płaskie.
tags: #gęstość #ścieków #przed #oczyszczalnią #charakterystyka
